Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Άλκης και Σπίθας

Η πρόσφατη καταιγίδα είχε αφήσει λασπωμένες λακκούβες στους δρόμους, και μια ησυχία, που όμοια της δεν είχε ξαναζήσει. Περπατούσε μόνος του, και κάθε τόσο έπεφτε στις λακκούβες. Ήταν μικρός, κοντούλης και φοβισμένος από τις βροντές, και την έντονη βροχή, που πριν από λίγη ώρα τον είχαν ξυπνήσει βίαια, και είχαν καταστρέψει το μοναδικό χάρτινο κουτάκι, που είχε βρει για να ξαποστάσει. Σχέδιο/Εικόνα: Βασ. Μαρκομιχάλης Το τρίχωμά του, μούσκεμα από τη βροχή, διέγραφε και την τελευταία σπιθαμή από το κοκαλιάρικο κορμάκι του. Η μουσούδα του, γεμάτη με μικρές μαύρες κουκκίδες, που έμοιαζαν σα μικρές σοκολατένιες ελιές, είχε ξεκινήσει ήδη την αναζήτηση τροφής και στέγης, μυρίζοντας πολύ γρήγορα αριστερά και δεξιά, ανακαλύπτοντας ακόμη και τα πιο περίεργα μυστικά του δρόμου. Ένας σκύλος σωστός Πουαρό! Στο απέναντι πεζοδρόμιο σίγουρα είχε χυθεί γάλα πριν λίγες μέρες. Στο μυαλό του έπλασε αμέσως την κυρία, που είχε την ατυχία να της ανοίξει η σακούλα του σούπερ μάρκετ και το γάλα να χυθεί εξ ολοκλή…
Πρόσφατες αναρτήσεις

Η κυρία της οθόνης στην Παλιά Λαχαναγορά Αγρινίου

Μπορεί το νέο μου μακροπρόθεσμο πλάνο να έχει τίτλο «Με μια κάρτα οδηγό τα βιβλία αγαπώ», αλλά ο αποψινός τίτλος του άρθρου μου έχει διαφορετική ονομασία. Κι αυτό συνέβη επειδή έχει μείνει στο μυαλό μου η προχθεσινή γλυκιά ατάκα της Ελένης Μάντζιου, εκπαιδευτικού και υπεύθυνης της δανειστικής βιβλιοθήκης του 17ου Δημοτικού Σχολείου Αγρινίου, που καθώς με σύστηνε το Σάββατο 6 Απριλίου στα πρωτάκια του σχολείου στην παλιά λαχαναγορά Αγρινίου, με αποκάλεσε ως την «κυρία της οθόνης».  Παρέα με την μικρή μου φιλαναγνώστρια Όμως, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Εδώ και καιρό βρίσκομαι σε επικοινωνία με την κυρία Ελένη, προκειμένου να πραγματοποιήσω στο σχολείο μια δράση φιλαναγνωσιας και να οργανώσουμε τη βιβλιοθήκη του σχολείου. Μετά από μια σειρά μεταμεσονύχτιων τηλεφωνημάτων πρότεινα στην Ελένη την εκτέλεση μιας τηλεδιάσκεψης, προκειμένου να καθοδηγήσω τους μαθητές των δύο τμημάτων της Α’ τάξης του σχολείου στο μαγικό κόσμο των βιβλίων. Το ραντεβού δόθηκε για την Τρίτη 2 Απριλίου, γεν…

Πρόσκληση στην παρουσίαση του βιβλίου "Ο παππούς Χρήστος" της Αριάδνης Δάντε

Με μεγάλη χαρά σας προσκαλούμε στην επίσημη παρουσίαση του βιβλίου "Ο παππούς Χρήστος", που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 23 Μαρτίου, στις 19:00, στον Πολυχώρο Emileon(Δημοτικό Διαμέρισμα Δοκιμίου, Αγρίνιο).   Την εκδήλωση θα συντονίσει η εκπαιδευτικός Χαρά Μπεκιάρη και για τη συγγραφέα θα μιλήσει ο σχολικός σύμβουλος Θεόδωρος Τσιλίκας και η Μαίρη Ζαπαντιώτη, εθελόντρια της Ακτίνας του Δήμου Αγρινίου. Η εκδήλωση θα πλαισιωθεί από την άσκηση δημιουργικής γραφής για μικρούς και μεγάλους, που έχει ετοιμάσει η Αριάδνη Δάντε και γλυκές εκπλήξεις για όλους. Το έργο αποτελεί ένα φόρο τιμής στον ήρωα της συγγραφέως και έχει σκοπό να στηρίξει το Γηροκομείο Αγρινίου.

Καλωσορίζουμε τον "παππού Χρήστο" της Αριάδνης Δάντε στις Εκδόσεις Τσιπούπολη

Ο παππούς Χρήστος αποτελεί το πρώτο διήγημα της συγγραφέως Αριάδνης Δάντε, το οποίο και βραβεύτηκε με εύφημο μνεία τον Δεκέμβριο του 2013 από τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά (Γ.Λ.Σ.), στον 58ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό της. Το διήγημα «Ο παππούς Χρήστος» έχει ωραία ζωντανή αφήγηση πλούσια σε βιωματικό υλικό. Η συγκροτημένη γραφή, η πλούσια εναλλαγή προσώπων και τόπων δίνουν κίνηση και ζωντάνια. Οι ρόλοι των προσώπων σφιχτοδένουν το δαιμόνιο του Έλληνα που μεγαλουργεί όπου γης. (ΚΡΙΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗΣ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑΣ, Δεκέμβριος 2013.) Ο παππούς Χρήστος, Αριάδνη Δάντε, Εκδόσεις Τσιπούπολη  (Καλλιτεχνική επιμέλεια: Βίκυ Κιρτζαλίδου, ISBN: 978-82037-4-7) Ο παππούς Χρήστος παρέμεινε για πολλά χρόνια στο συρτάρι της συγγραφέως. Πλέον, η ζωή του παππού Χρήστου, τυλιγμένη με την αισθητική της γραφίστριας Βίκυς Κιρτζαλίδου, έρχεται από τις Εκδόσεις Τσιπούπολη κοντά στο αναγνωστικό κοινό, για να ταξιδέψει όλους τους αναγνώστες στον Αετό Μεσσηνίας, στην Νότια Αφρική και στο Αίγιο, χαρί…

«Τους Πέρσες τους τσακίσαμε μέσα στο στενό!»

Κυριακή απόγευμα, λίγο μετά τις 6, επιστρέφει η ταξιδιώτισσα μάνα στο σπίτι μετά από τριήμερη απουσία εκπαιδευτικού χαρακτήρα. Ύστερα από λίγη συζήτηση, διαπιστώνω πως το μικρό λουλούδι της οικογένειας έχει διδαχθεί τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας, αλλά δεν έχει όρεξη για επανάληψη. Δεν επιμένω πολύ, για να πείσω τον θησαυρό μου. Τρώγομαι όμως για να διαπιστώσω ότι είναι διαβασμένος. Ξαφνικά, μου 'ρχονται στο νου τα πρωινά λόγια του καθηγητή μου στο μάθημα της Δημιουργικής Γραφής και οι προτάσεις του για τη μεταγραφή των κειμένων. «Αναστάση, θέλεις να παριστάνεις τον Θεμιστοκλή κι εγώ τον Ευρυβιάδη και να αναπαραστήσουμε το διάλογο των αρχηγών πριν τη μάχη στη Σαλαμίνα;».  Δεν βλέπω και ιδιαίτερο ζήλο, οπότε συνεχίζω. «Αναστάση, είσαι να κάνουμε ένα τραγούδι χιπ χοπ κι άμα σας βάλει τεστ η κυρία Κωνσταντίνα, εσύ να της απαντήσεις με ομοιοκαταληξία για να την αιφνιδιάσεις;». Αυτή η πρόταση είναι πιο κοντά στο μπουμπούκι μου κι έτσι αρπάζω γρήγορα μια λευκή κόλλα από το συρτάρι του εκτυπωτή κι…

Μια χρονιά γεμάτη έντονες στιγμές (απολογισμός 2018)

Εδώ και δυο μέρες παλεύω να συλλέξω το υλικό των επισκέψεων της περασμένης χρονιάς. Ομολογώ ότι φέτος είμαι πιο γρήγορη στη συλλογή και πιο αυστηρή με τον χρόνο που θα σπαταλήσω για την καταγραφή του απολογισμού μου. Ίσως επειδή οι 31 επισκέψεις μου δεν ήταν τελικά και τόσες πολλές σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Ίσως πάλι επειδή αν ολοκληρώσω γρήγορα αυτή την εργασία θα έχω χρόνο, για ν' αρχίσω άλλη. Έτσι είναι η ζωή μου. Μια αδιάκοπη εναλλαγή εργασιών. Για να γεμίζει ο χρόνος και να μπορώ να αισθάνομαι έντονα την κάθε στιγμή της ζωής μου. Μιας ζωής που έφτασε στα όριά των αντοχών της δύο φορές την περασμένη χρονιά... 

Για την καταγραφή του απολογισμού συμβουλεύομαι την ατζέντα μου, τη διαδικτυακή μου σελίδα, το κοινωνικό μου προφίλ και το επικαιροποιημένο βιογραφικό μου. Δεν θέλω να ξεχάσω καμία δράση. Όχι από αλαζονεία, αλλά από σεβασμό σε όλους αυτούς που μου άνοιξαν την πόρτα του σχολειού τους ή του εκπαιδευτικού τους χώρου. Όπως και το 2017, έτσι και το 2018 οι περισσότερε…