Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Συντροφιά με το νεραϊδένιο πιάνο των χρωμάτων

Τα τελευταία χρόνια οι ημέρες της κανονικής μου άδειας είναι πραγματικά κερδισμένες ημέρες. Το πρωινό της περασμένης Τρίτης ήταν για μένα ένα ξεχωριστό πρωινό, μιας και για 3 ώρες και ένα τέταρτο ήμουνα δίπλα από το χειριστή του νεραϊδένιου πιάνου των χρωμάτων του εργοστασίου Printfair βλέποντας το παραμύθι μου να παίρνει σάρκα και οστά.


Για να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, ο λόγος της παρουσίας μου στο εργοστάσιο ήταν η παρακολούθηση της διαδικασίας εκτύπωσης του παιδικού μου βιβλίου με τίτλο "Η Ανάσσα του Πάγου", μια διαδικασία που τελικά αποδείχθηκε ιδιαίτερα απαιτητική σε προσοχή, αλλά και σε ορθοστασία...



Πού να φανταζόμουν την ταχύτητα, αλλά και την συγκέντρωση με την οποία θα έλεγχε ο κύριος Γιάννης τα δείγματα των 8σέλιδων του βιβλίου μου και με τι προσήλωση θα τσέκαρε τα περιθώρια, τα χρώματα, τις σκιές και ποιος ξέρει τι άλλες παραμέτρους ...
Από την άλλη, εγώ παρίστανα λίγο την ρεπόρτερ θέτοντας ερωτήματα για τα μηχανήματα και τις ρυθμίσεις, αλλά και λίγο Κρουέλα Ντεβίλ, μιας και κάθε λίγο στεκόμουν πάνω από την ειδική λάμπα και ψείριζα πότε τα μάγουλα της μικρής μου Ίντα, πότε τα διαμαντένια δάκρυα του Άξελ ή το πλούσιο κόκκινο χρώμα της στολής του Άι-Βασίλη.

Η διαδικασία εκτύπωσης του παραμυθιού ξεκίνησε λίγο μετά τις 11.
Το πρώτο πράγμα που μου έκανε εντύπωση ήταν οι τέσσερις λαμαρίνες με ακίδες, πάνω στις οποίες τύπωνε ο εκτυπωτής τα 8σελιδα του βιβλίου. Στη συνέχεια, ο χειριστής τοποθετούσε τις λαμαρίνες στον τερατο-εκτυπωτή, ώστε να διαβαστούν οι αποχρώσεις των λαμαρινών και να εκτυπωθούν τα σωστά χρώματα σε κάθε σελίδα του βιβλίου.

Την εντολή βέβαια για την εκτύπωση την έδινε ο χειριστής από το αντίστοιχο λογισμικό της πελώριας φωτεινής κονσόλας και την ρύθμιση των χρωμάτων την καθόριζαν τα δάχτυλα του χειριστή που έπαιζαν τα μαγικά πλήκτρα του νεραϊδένιου πιάνου των χρωμάτων.
-"Και τι κάνουμε εδώ;" , ρώτησα σε μια στιγμή τον ήρεμο κύριο Γιάννη.
-"Δίνουμε κόκκινο, χαμηλώνουμε το κίτρινο...ανεβάζουμε το γαλάζιο.", απάντησε ο κύριος Γιάννης με ήρεμη φωνή, τα μάτια καρφωμένα στο δείγμα και τα δάχτυλα πάνω στο νεραϊδένιο πιάνο.
Κάθε δείγμα τοποθετούνταν κάτω από τη φωτεινή επιφάνεια του τραπεζιού ελέγχου. Και αφού κατασταλάξαμε στα χρώματα ξεκίνησε το καταπληκτικό παιχνίδι της αποτύπωσης των χρωμάτων της εικονογράφου του παραμυθιού.


Και είναι μεγάλο άγχος για τον επιβλέποντα να βλέπει το έργο του εικονογράφου του να φωτίζεται όπως πρέπει. Και εγώ δεν ήθελα σε καμία περίπτωση να αδικήσω τα όμορφα χρώματα της Τάνιας Πεχλιβανίδου που έντυσαν την ιστορία της Ανάσσας του Πάγου.
Κάθε τόσο, ο χειριστής έπαιρνε εκτυπωμένα φύλλα και τα έλεγχε στο φως για ατέλειες, αλλαγή χρωμάτων και ότι άλλο μπορεί να ελέγχει ο υπεύθυνος της παραγωγής ενός βιβλίου.
Σε κάθε έλεγχο, όπου έκρινε απαραίτητο, ο κύριος Γιάννης αυξομείωνε άμεσα τα χρώματα από τα μαγικά πλήκτρα του νεραϊδένιου πιάνου του.
Μετά την ολοκλήρωση του πρώτου 8σελιδου, ο κύριος Γιάννης πήρε τις επόμενες λαμαρίνες και με απόλυτη συγκέντρωση πέρασε στον έλεγχο του επόμενου γιγάντιου φύλλου εκτύπωσης.

Κι ύστερα το επόμενο, το μεθεπόμενο και όταν ήρθε η ώρα του τελευταίου φύλλου αντίκρισα το εξώφυλλο της Ανάσσας του Πάγου και συγκινήθηκα. Να βλέπεις την ιστορία σου που την έγραψες πριν δυο χρόνια, έτοιμη να ντυθεί με το πιο όμορφο κομμάτι του : το εξώφυλλο.



Βέβαια, πιστεύω ότι τη μεγαλύτερη συγκίνηση θα τη λάβω όταν το πιάσω έτοιμο στα χέρια μου. Ο κύριος Γιάννης έβαλε τα δυνατά του για την εκτύπωση του τέταρτου βιβλιοπαιδιού μου και εγώ το είδα να γεννιέται από κοντά.

Πάντως, όσοι από τους αναγνώστες μου βρείτε αχνές και παγωμένες τις φατσούλες των πρωταγωνιστών του βιβλίου δεν θα φταίω εγώ, ούτε ο κύριος Γιάννης.... Θα φταίει η Ανάσσα που μου τους ξεπάγιασε! :)



Ευτυχώς έγραψα 32 σελίδες. Με πέθανε η μέση μου!!! Αλλά δεν θα έφευγα από εκεί αν δεν τελείωνε. Ήταν μια φανταστική εμπειρία και τη συστήνω και σε εκπαιδευτικούς για σχολική εκδρομή!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η πρώτη μου επίσκεψη στον Παράδεισο!

Το Εργαστήρι Σκέψης αποτελεί μια σειρά εργαστηρίων για παιδιά προσχολικής ηλικίας με στόχο τη δημιουργική μάθηση γεωμετρικών εννοιών, την εξοικείωση με την αλγοριθμική, την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας και τη δημιουργική γραφή έχοντας ως βασικά εργαλεία την ψηφιακή αφήγηση και την παιχνιδοποίηση. Το Εργαστήρι δημιουργήθηκε με αφορμή την έρευνά μου στη Διδακτική της Πληροφορικής, στα πλαίσια των διδακτορικών μου σπουδών και την έμπνευση που μου δόθηκε από τα "μεγάλα μωρά" του Γ Βρεφονηπιακού Σταθμού Αθηνών και πραγματοποιείται σε τρία τμήματα του σταθμού. Στο εγχείρημα αυτό δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην πολύτιμη υποστήριξη του προσωπικού και της διευθύντριας του Γ ΒΝΣΑ, αλλά και στην ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Το Εργαστήρι Σκέψης και η γνωριμία μου με τα παιδιά ξεκίνησε με το παραμύθι του Γίγαντα του Δάσους. Στην πρώτη μου επίσκεψή στο σταθμό είχαν έρθει μαζί μου οι πέντε κούκλες του παραμυθιού, που κυριολεκτικά μπήκαν στις καρδιές των παιδιών. Τα παιδιά γνώρισαν

Τεντωθείτε, μαζευτείτε και καμαρωτά σταθείτε!

Το μεσημέρι της Τρίτης 15 Ιουνίου έφτασε και μαζί του έφτασε στο Eργαστήρι μας και το τρενάκι του Ν3 και τακτοποιήθηκε στα καναπεδάκια. Αφού καλωσόρισα τα παιδιά με την αγαπημένη μας συνήθεια - το μοίρασμα των καρτών του εργαστηρίου- άνοιξα το κουτί της Σκέψης και έδωσα σε κάθε παιδάκι από ένα ζευγάρι ξυλάκια. Έπειτα, θυμηθήκαμε την ψηφιακή αφήγηση των τριών σημείων ( http://chipoupolis.blogspot.com/2021/06/2.html ).  Λίγο πριν ολοκληρωθεί η ψηφιακή αφήγηση, μείναμε στο σημείο μετακίνησης του ενός από τα τρία σημεία που μεταβάλλει τη γωνία από μικρή σε καμαρωτή και φαρδιά. Τότε, κάλεσα τα παιδιά να κατέβουν από τα καναπεδάκια και να καθίσουν στο πάτωμα στηρίζοντας την πλάτη τους στα καναπεδάκια. Ύστερα, τους ζήτησα να μιμηθούν τις κινήσεις μου και να τεντωθούμε, να μαζευτούμε και να σταθούμε καμαρωτοί με την πλάτη ίσια και τα πόδια μας ενωμένα.          Αφού επαναλάβαμε το τέντωμα, το μάζεμα και το καμάρωμα συνέχισα την προβολή της ψηφιακής αφήγησης και διαπιστώσαμε πως αν ενώσουμε με

Μια χρονιά γεμάτη δημιουργικές στιγμές (απολογισμός 2019)

Πάει και το 2019. Πάει και αυτή η χρονιά. Και τώρα, αρχές του 2020, ήρθε η στιγμή να συναντήσω τον μεσήλικα, πλέον, Χρόνο μου και να του δώσω να κρατήσει ένα ακόμη μπαλόνι, το μπαλόνι του '19. Ευτυχώς, το φετεινό μπαλόνι είναι παραγ εμισμένο με  πλούσιες δημιουργικές στιγμές. Πάμε λοιπόν να δούμε μαζί τι κρύβει το χρονομπαλόνι  της "Αριάδνης Δάντε" για  το 2019 . Το κορίτσι με τους καρυοθραύστες στην αψίδα με τα μπαλόνια Η περσινή χρονιά ξεκίνησε με μια  παραμυθένια   εκδ ρομή στο χωριό του  William Shakespeare και τελείωσε με μια πλούσια σε εικόνες περιήγηση στο παλάτι του Φρειδερίκου στο Σαν Σουσί του Πότσδαμ. Α νάμεσα στην έναρξη και στη λήξη της χρονιάς,  ήρθαν και τρύπωσαν κι άλλα πολλά δημιουργικά ταξίδια,  ευλογημένες στιγμές, άφθονη μελέτη και δημιουργική μάθηση, αλλά και στιγμές εσωτερικής αναζήτησης.  To be or not to be? Μέσα στο μπαλόνι μου κρύβονται μοναδικά  στιγμιότυπα, πλαισιωμένα από γλυκές μελωδίες και δημιουργικές σχέσεις. Όλα αυτά γεννήθη