Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τα μοτίβα της Φιόνας στην Εκπαιδευτική Αναγέννηση

Κάθε φορά που μπαίνω σε τάξη για να παρουσιάσω κάτι καινούριο εκπέμπω ενέργεια.Έτσι αισθάνομαι... Και πριν διαβώ την πόρτα και κατά τη διάρκεια της δράσης μου, αλλά ακόμη κι όταν φτάσω στο σπίτι και καθίσω στην καρέκλα του γραφείου μου για να ασχοληθώ με το επόμενο σχέδιο μου... 
Έτσι ακριβώς αισθάνομαι τώρα! 
Μόλις επέστρεψα από το σχολείο της Εκπαιδευτικής Αναγέννησης και προσπαθώ να συνέλθω από όλα αυτά τα όμορφα συναισθήματα που πήρα, γιατί πριν από λίγο κατάφερα και μοιράστηκα με τους μαθητές του ΣΤ1 το εκπαιδευτικό μου πρόγραμμα "Τα μοτίβα της Φιόνας". 
Τι ωραίο πράγμα η μάθηση μέσα από το παιχνίδι. Πραγματικά ωραίο! Και είναι απίστευτα όμορφο να σε καλοδέχεται μια δασκάλα και να σου παραδίδει με αγάπη τα μυαλά των μαθητών της για να μοιραστείς μαζί τους τις μεγάλες σου αγάπες: τον έμμετρο λόγο, τη Γεωμετρία, την Αλγοριθμική και τον Προγραμματισμό Η/Υ.
Σήμερα το πρωί δοκίμασα το ολοκαίνουριο εκπαιδευτικό μου πρόγραμμα, που ανακατεύει αρκετές πληροφορίες με στόχο τη μύηση των παιδιών ηλικίας 11-12 ετών στον προγραμματισμό σε γλώσσα Python.
Βοηθός μου σε αυτό το δημιουργικό ταξίδι ήταν η Φιόνα, η αθλήτρια ποδηλασίας που μπαίνει τυχαία στον αγρό του διάσημου ζωγράφου Θανασάκη και μαγεύεται από τα υπέροχα μοτίβα του λεπτουργού.
Αφού εξήγησε η γλυκιά κυρία Τζένη Νινιού, δασκάλα του τμήματος τον σκοπό της επίσκέψεώς μου, μοιράσαμε σε όλα τα παιδιά από μια λευκή κόλλα χαρτί Α4 για να την παρατηρήσουν. Στη συνέχεια, άφησα σε ένα θρανίο το έμμετρο κείμενο της ιστορίας μου και τα παιδιά ανέλαβαν δράση. Ξεκίνησαν να διαβάζουν την ιστορία και να αναλαμβάνουν τους ρόλους του αφηγητή της ιστορίας, καθώς και των τριών πρωταγωνιστών μου: της Φιόνας, του σύννεφου και του δημιουργού Θανασάκη, ενώ ο προβολέας παρουσίαζε τους στίχους της ιστορίας για να μπορέσουμε να παρατηρήσουμε οπτικά την ομοιοκαταληξία, καθώς και τις άγνωστες λέξεις των στίχων. 
Προς το τέλος της ιστορίας μοίρασα στα παιδιά το τετρασέλιδο αναμνηστικό φυλλάδιο εργασίας για να παρατηρήσουμε τα γραφόμενά του και να θυμούνται αργότερα τα παιδιά τα όσα ζήσαμε. 
Στη συνέχεια παίξαμε με μαθηματικές έννοιες, αξιοποιήσαμε τις διαιρέσεις για να μάθουμε να παράγουμε γεωμετρικά σχήματα και βάλαμε σε σειρά κάποιες κινήσεις, ώστε να μπορέσουμε να προσεγγίσουμε καλύτερα την αλγοριθμική και εν τέλει να μεταβούμε στο προγραμματιστικό περιβάλλον της Python (Python idle έκδοση 3.7.1, Πηγή: https://www.python.org/downloads/). 
Έπειτα, αναλύσαμε τα απαιτούμενα εργαλεία και εστιάσαμε πολύ την προσοχή μας στην κατανόηση των ορίων μιας σελίδας ή αλλιώς ενός καμβά ή της οθόνης εργασίας μας. Αφού ολοκληρώσαμε την επαφή μας με το αλγοριθμικό κομμάτι, περάσαμε στη σχεδίαση των μοτίβων.
Τα παιδιά παρατήρησαν τα αποτελέσματα εκτέλεσης μικρών τμημάτων κώδικα και στη συνέχεια αναλύσαμε τις γραμμές εντολών των προγραμμάτων Python, πραγματοποιώντας έτσι μια πρώτη γνωριμία. 
Η σημερινή μου παρουσίαση είχε σκοπό την εισαγωγή των παιδιών της έκτης τάξης του Δημοτικού στο προγραμματιστικό περιβάλλον Python. Αυτό που εξήγησα στα παιδιά είναι ότι ο υπολογιστής δεν έχει κάποια μαγική δύναμη να πραγματοποιεί τα πάντα. Αυτό που διαθέτει ο υπολογιστής είναι ταχύτητα για να πραγματοποιεί γρήγορες μαθηματικές και λογικές πράξεις. Αυτός όμως που πραγματικά δημιουργεί δεν είναι ο υπολογιστής, αλλά ο χρήστης του. 
Μια φορά κι έναν καιρό, όταν ήμουνα πολύ μικρή, έκανα μαθήματα ζωγραφικής. Ποτέ μου δεν κατάφερα να κάνω μια ευθεία γραμμή. Ποτέ μου δεν κατάφερα να δημιουργήσω ένα έργο που θα το θαύμαζα. Όμως ποτέ δε σταμάτησα να ζωγραφίζω και να βρίσκω τη χαρά στη διαδικασία και σε αυτό συνέβαλε η δασκάλα μου, που ΠΟΤΕ δεν κακολόγησε τα έργα μου και με παρότρυνε να συνεχίζω. 
Πλέον, ζωγραφίζω τα δικά μου μοτίβα με απλές γραμμές κώδικα και πραγματικά, αισθάνομαι ότι δημιουργώ έργα τέχνης, νιώθοντας ότι με δικαιώνει η επιστήμη που υπηρετώ εδώ και πάρα πολλά χρόνια. 
"Τα μοτίβα της Φιόνας" είναι αφιερωμένα στους αγαπημένους μου ζωγράφους, στους γεωμέτρες, στους πληροφορικούς, στους δασκάλους και εν τέλει σε όλους του δημιουργούς. 
Ευχαριστώ από καρδιάς την κυρία Τζένη που με έβαλε στην τάξη της σήμερα και ελπίζω να είμαστε γερές για να εκπληρώνω την υπόσχεση που της έδωσα: να επισκέπτομαι την τάξη της κάθε χρόνο στην αργία των Ενόπλων Δυνάμεων.
Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες, χρόνια πολλά στις Ένοπλες Δυνάμεις και ευχές για υγεία σε όλους τους φίλους που αγαπάμε να δημιουργούμε με κάθε τρόπο σε κάθε ευκαιρία για τα παιδιά μας.  

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το Διαδίκτυο δεν είναι ένα μονοπάτι με ροδοπέταλα

To ότι όλοι μας κρατάμε μόνιμα μια συσκευή τηλεφώνου στο χέρι, δεν αποτελεί είδηση. Σημαντικό νέο δεν αποτελεί επίσης και η πληροφορία ότι τα παιδιά μας είναι περισσότερο εξοικειωμένα με τις ηλεκτρονικές συσκευές από οτιδήποτε άλλο. Το γεγονός όμως ότι έχουμε τόσο στενή επαφή με τον κόσμο του Διαδικτύου, ίσως μας οδηγεί και σε ανασφαλή μονοπάτια. Κι αυτή δεν είναι μία ασήμαντη πληροφορία. Ακόμη κι αν εμείς οι μεγάλοι θεωρούμε ότι γνωρίζουμε καλά τα ηλεκτρονικά δρομάκια που διασχίζουμε, δυστυχώς δεν ισχύει το ίδιο για τα παιδιά μας. Είτε είμαστε μικροί, είτε μεγάλοι, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι όταν θέλουμε να πιάσουμε το όμορφο τριαντάφυλλο που βλέπουμε για να το μυρίσουμε, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι εκτός από την ωραία του μυρωδιά, το τριαντάφυλλο διαθέτει και αγκάθια. Και γι' αυτό πρέπει να γνωρίζουμε και τον τρόπο με τον οποίο θα το κρατήσουμε, προκειμένου να μην μας τσιμπήσουν τα αγκάθια του. Το ίδιο ισχύει κι όταν παίρνουμε απλόχερα τις χρήσιμες πληροφορίες και τις καταπληκτικέ…

Καλό μήνα με ψυχική ανάταση μέσα από τον κόσμο των παιδικών βιβλίων

Πόσο στοιχίζει μια ψυχική ανάταση; Αλήθεια, έχετε σκεφτεί πόσο μπορεί να στοιχίζει; 
Στο συγκεκριμένο άρθρο θα διαβάσετε την άποψη της συγγραφέως Αριάδνης Δάντε για τη συγκεκριμένη ερώτηση, μετά την τελευταία της επίσκεψη στο 14ο Νηπιαγωγείο Αγρινίου.
Εν όψει της αυριανής Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου, η συγγραφέας μας το πρωί της Τετάρτης 28 Μαρτίου 2018, πραγματοποίησε μια εισβολή στο νηπιαγωγείο της Γαρυφαλιάς Παπασωτήρη, που βρίσκεται στο συνοικισμό των Ρομά, πίσω από το Δημοτικό Στάδιο Αγρινίου και κατενθουσιάστηκε από τα όμορφα πράγματα που δημιουργεί η νηπιαγωγός με τα 25 αστεράκια της.
Η συγγραφέας μας, αφού συστήθηκε με τα νηπιάκια και τα προνηπιάκα της Γαρυφαλιάς, έφερε στην παρέα των παιδιών τον παπαγάλο της, τον Σπύρο, για να ζωντανέψει με τη βοήθεια των παιδιών το νέο της παραμύθι με τίτλο "Ο γίγαντας του δάσους".
Αφού επέλεξαν όλοι από ένα ζωάκι, μεταφέρθηκαν με τη δύναμη της φαντασίαςστο δάσος της Λευκής, της χώρας του γίγαντα. 
Η αφήγηση κύλισε γλυκά, με επτά…

Η Δώρα θυμάται το πρώτο της βιβλίο...

Θυμάμαι τη μητέρα μου, να διαβάζει με τις ώρες ένα βιβλίο, έως ότου αποκοιμιόταν στις σελίδες του. Είχε πάντα την αίσθηση ότι μέσα από τα βιβλία γνωρίζουμε τον κόσμο και τους ανθρώπους, αντιλαμβανόμαστε συμπεριφορές και συμβάντα. Την αλήθεια, το ψέμα, την αγάπη, το μίσος. Το πρώτο βιβλίο που έπεσε στα χέρια μου, ως δώρο γενεθλίων από εκείνη, ήταν στην ηλικία των 6 ετών. Ήταν ο Μάγκας, της Πηνελόπης Δέλτα. Μέσα από τις διασκεδαστικές περιπέτειες του Μάγκα, άρχισα να αντιλαμβάνομαι τον κόσμο των τετράποδων, τον κόσμο των ανθρώπων, γνώρισα στοιχεία της ελληνικής ιστορίας και ταυτόχρονα, διαισθάνθηκα να ξεδιπλώνεται μέσα μου μια δύναμη, έτοιμη να κατατροπώσει κάθε άσχημο στοιχείο της ζωής.
Παρόλο που ο Μάγκας, είναι ένα ευχάριστο, αλλά ταυτόχρονα και σκληρό θα έλεγα παιδικό βιβλίο, ωστόσο καταφέρνει να εμπλουτίσει τη φαντασία και τη σκέψη των παιδιών. Πλέον, έχω φτάσει στο σημείο να πιστεύω ότι, ένα παιδικό βιβλίο, άσχετα με την ιστορία που πραγματεύεται, αποτελεί τη δίοδο για την ανάπτυξη …