Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τα μοτίβα της Φιόνας στην Εκπαιδευτική Αναγέννηση

Κάθε φορά που μπαίνω σε τάξη για να παρουσιάσω κάτι καινούριο εκπέμπω ενέργεια.Έτσι αισθάνομαι... Και πριν διαβώ την πόρτα και κατά τη διάρκεια της δράσης μου, αλλά ακόμη κι όταν φτάσω στο σπίτι και καθίσω στην καρέκλα του γραφείου μου για να ασχοληθώ με το επόμενο σχέδιο μου... 
Έτσι ακριβώς αισθάνομαι τώρα! 
Μόλις επέστρεψα από το σχολείο της Εκπαιδευτικής Αναγέννησης και προσπαθώ να συνέλθω από όλα αυτά τα όμορφα συναισθήματα που πήρα, γιατί πριν από λίγο κατάφερα και μοιράστηκα με τους μαθητές του ΣΤ1 το εκπαιδευτικό μου πρόγραμμα "Τα μοτίβα της Φιόνας". 
Τι ωραίο πράγμα η μάθηση μέσα από το παιχνίδι. Πραγματικά ωραίο! Και είναι απίστευτα όμορφο να σε καλοδέχεται μια δασκάλα και να σου παραδίδει με αγάπη τα μυαλά των μαθητών της για να μοιραστείς μαζί τους τις μεγάλες σου αγάπες: τον έμμετρο λόγο, τη Γεωμετρία, την Αλγοριθμική και τον Προγραμματισμό Η/Υ.
Σήμερα το πρωί δοκίμασα το ολοκαίνουριο εκπαιδευτικό μου πρόγραμμα, που ανακατεύει αρκετές πληροφορίες με στόχο τη μύηση των παιδιών ηλικίας 11-12 ετών στον προγραμματισμό σε γλώσσα Python.
Βοηθός μου σε αυτό το δημιουργικό ταξίδι ήταν η Φιόνα, η αθλήτρια ποδηλασίας που μπαίνει τυχαία στον αγρό του διάσημου ζωγράφου Θανασάκη και μαγεύεται από τα υπέροχα μοτίβα του λεπτουργού.
Αφού εξήγησε η γλυκιά κυρία Τζένη Νινιού, δασκάλα του τμήματος τον σκοπό της επίσκέψεώς μου, μοιράσαμε σε όλα τα παιδιά από μια λευκή κόλλα χαρτί Α4 για να την παρατηρήσουν. Στη συνέχεια, άφησα σε ένα θρανίο το έμμετρο κείμενο της ιστορίας μου και τα παιδιά ανέλαβαν δράση. Ξεκίνησαν να διαβάζουν την ιστορία και να αναλαμβάνουν τους ρόλους του αφηγητή της ιστορίας, καθώς και των τριών πρωταγωνιστών μου: της Φιόνας, του σύννεφου και του δημιουργού Θανασάκη, ενώ ο προβολέας παρουσίαζε τους στίχους της ιστορίας για να μπορέσουμε να παρατηρήσουμε οπτικά την ομοιοκαταληξία, καθώς και τις άγνωστες λέξεις των στίχων. 
Προς το τέλος της ιστορίας μοίρασα στα παιδιά το τετρασέλιδο αναμνηστικό φυλλάδιο εργασίας για να παρατηρήσουμε τα γραφόμενά του και να θυμούνται αργότερα τα παιδιά τα όσα ζήσαμε. 
Στη συνέχεια παίξαμε με μαθηματικές έννοιες, αξιοποιήσαμε τις διαιρέσεις για να μάθουμε να παράγουμε γεωμετρικά σχήματα και βάλαμε σε σειρά κάποιες κινήσεις, ώστε να μπορέσουμε να προσεγγίσουμε καλύτερα την αλγοριθμική και εν τέλει να μεταβούμε στο προγραμματιστικό περιβάλλον της Python (Python idle έκδοση 3.7.1, Πηγή: https://www.python.org/downloads/). 
Έπειτα, αναλύσαμε τα απαιτούμενα εργαλεία και εστιάσαμε πολύ την προσοχή μας στην κατανόηση των ορίων μιας σελίδας ή αλλιώς ενός καμβά ή της οθόνης εργασίας μας. Αφού ολοκληρώσαμε την επαφή μας με το αλγοριθμικό κομμάτι, περάσαμε στη σχεδίαση των μοτίβων.
Τα παιδιά παρατήρησαν τα αποτελέσματα εκτέλεσης μικρών τμημάτων κώδικα και στη συνέχεια αναλύσαμε τις γραμμές εντολών των προγραμμάτων Python, πραγματοποιώντας έτσι μια πρώτη γνωριμία. 
Η σημερινή μου παρουσίαση είχε σκοπό την εισαγωγή των παιδιών της έκτης τάξης του Δημοτικού στο προγραμματιστικό περιβάλλον Python. Αυτό που εξήγησα στα παιδιά είναι ότι ο υπολογιστής δεν έχει κάποια μαγική δύναμη να πραγματοποιεί τα πάντα. Αυτό που διαθέτει ο υπολογιστής είναι ταχύτητα για να πραγματοποιεί γρήγορες μαθηματικές και λογικές πράξεις. Αυτός όμως που πραγματικά δημιουργεί δεν είναι ο υπολογιστής, αλλά ο χρήστης του. 
Μια φορά κι έναν καιρό, όταν ήμουνα πολύ μικρή, έκανα μαθήματα ζωγραφικής. Ποτέ μου δεν κατάφερα να κάνω μια ευθεία γραμμή. Ποτέ μου δεν κατάφερα να δημιουργήσω ένα έργο που θα το θαύμαζα. Όμως ποτέ δε σταμάτησα να ζωγραφίζω και να βρίσκω τη χαρά στη διαδικασία και σε αυτό συνέβαλε η δασκάλα μου, που ΠΟΤΕ δεν κακολόγησε τα έργα μου και με παρότρυνε να συνεχίζω. 
Πλέον, ζωγραφίζω τα δικά μου μοτίβα με απλές γραμμές κώδικα και πραγματικά, αισθάνομαι ότι δημιουργώ έργα τέχνης, νιώθοντας ότι με δικαιώνει η επιστήμη που υπηρετώ εδώ και πάρα πολλά χρόνια. 
"Τα μοτίβα της Φιόνας" είναι αφιερωμένα στους αγαπημένους μου ζωγράφους, στους γεωμέτρες, στους πληροφορικούς, στους δασκάλους και εν τέλει σε όλους του δημιουργούς. 
Ευχαριστώ από καρδιάς την κυρία Τζένη που με έβαλε στην τάξη της σήμερα και ελπίζω να είμαστε γερές για να εκπληρώνω την υπόσχεση που της έδωσα: να επισκέπτομαι την τάξη της κάθε χρόνο στην αργία των Ενόπλων Δυνάμεων.
Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες, χρόνια πολλά στις Ένοπλες Δυνάμεις και ευχές για υγεία σε όλους τους φίλους που αγαπάμε να δημιουργούμε με κάθε τρόπο σε κάθε ευκαιρία για τα παιδιά μας.  

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η πρώτη μου επίσκεψη στον Παράδεισο!

Το Εργαστήρι Σκέψης αποτελεί μια σειρά εργαστηρίων για παιδιά προσχολικής ηλικίας με στόχο τη δημιουργική μάθηση γεωμετρικών εννοιών, την εξοικείωση με την αλγοριθμική, την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας και τη δημιουργική γραφή έχοντας ως βασικά εργαλεία την ψηφιακή αφήγηση και την παιχνιδοποίηση. Το Εργαστήρι δημιουργήθηκε με αφορμή την έρευνά μου στη Διδακτική της Πληροφορικής, στα πλαίσια των διδακτορικών μου σπουδών και την έμπνευση που μου δόθηκε από τα "μεγάλα μωρά" του Γ Βρεφονηπιακού Σταθμού Αθηνών και πραγματοποιείται σε τρία τμήματα του σταθμού. Στο εγχείρημα αυτό δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην πολύτιμη υποστήριξη του προσωπικού και της διευθύντριας του Γ ΒΝΣΑ, αλλά και στην ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Το Εργαστήρι Σκέψης και η γνωριμία μου με τα παιδιά ξεκίνησε με το παραμύθι του Γίγαντα του Δάσους. Στην πρώτη μου επίσκεψή στο σταθμό είχαν έρθει μαζί μου οι πέντε κούκλες του παραμυθιού, που κυριολεκτικά μπήκαν στις καρδιές των παιδιών. Τα παιδιά γνώρισαν

Η κυρία Άνοιξη και τα νηπιαγωγάκια της Αντωνίτσας

"Λοιπόν, παιδάκια ας ξεκινήσουμε το μάθημά μας με το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης", είπε η κυρία Αντωνία Στελιανού του 23ου Νηπιαγωγείου Αγρινίου την περασμένη Παρασκευή στους μαθητές της και πάτησε το play από το βιντεάκι.  Ποιος να το περίμενε όμως ότι θα παγώσει η οθόνη και το σύστημα θα "πετάξει" την κυρία  Αντωνία έξω από την τάξη! Η κυρία Αντωνία συνδέθηκε ξανά στην πλατφόρμα για να συνεχίσει το διαδικτυακό μάθημα με τα νηπιαγωγάκια της και προσπάθησε ξανά να βάλει το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης. 26 Μάρτη βλέπετε! Μπήκε η Άνοιξη για τα καλά και πρέπει να την προϋπαντήσουμε και να της τραγούδησουμε με τα παιδιά! Μάταια όμως. Η κυρία Αντωνία ήταν απογοητευμένη. Εκείνη τη στιγμή χτύπησε το τηλέφωνό της. Κι ενώ είχε μάθημα, το τηλέφωνό της επέμενε να χτυπά! Τότε, το σήκωσε και προσπάθησε να καταλάβει ποια είναι στην άλλη γραμμή... Χωρίς να καταλαβαίνει πολλά, μια άγνωστη φωνή συνδέθηκε στη διαδικτυακή τάξη και εμφανίστηκε ένα άδειο παράθυρο με το όνομα "Αρ

1ο Εργαστήρι Σκέψης: Το σημείο

Στο πρώτο εργαστήρι τα παιδιά γνώρισαν τον Μαρσέλ, το προβατάκι μου, που είναι ντυμένο με μπόλικα ουράνια τόξα και πανέμορφα λουλούδια της Άνοιξης. Ο Μαρσέλ, το πρόβατο, αγαπά πολύ τη στιχουργική και το τραγούδι. Μάλιστα, έχει γράψει κι ένα τραγουδάκι για τα παιδιά, το οποίο φρόντισα να το εκτυπώσω σε μικρά χαρτάκια διπλής όψης για να το έχω μαζί μου στη συνάντησή μας. Αφού απήγγειλα κάποιους στίχους του τραγουδιού, μοίρασα στα παιδιά τα χαρτάκια και ξεκίνησα να τραγουδάω τον σκοπό του κάνοντας παντομίμα τις λέξεις "1, 1+1, 2, πηγαίνω" κτλ. Εκείνα άρχισαν να κουνιούνται στο ρυθμό και να προσπαθούν να μάθουν τις λέξεις. Το σημείο Ένα κι ένα κάνουν δύο το μαθαίνω στο σχολείο που πηγαίνω το πρωί σαν ξυπνήσει η Αυγή. Ένα κι ένα κάνουν δύο κι εγώ παίρνω ένα σημείο το αφήνω στο χαρτί μια τελίτσα να φανεί. Κι αφού βάλω το σημείο τον κανόνα για τα δύο φέρνω τώρα στο μυαλό κι άλλο ένα θέλω εδώ. Και μια δεύτερη τελεία ζωγραφίζω μ’ αγωνία και κοιτάζω στο χαρτί δύο σημεία είναι εκεί...