Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

«Τους Πέρσες τους τσακίσαμε μέσα στο στενό!»

Κυριακή απόγευμα, λίγο μετά τις 6, επιστρέφει η ταξιδιώτισσα μάνα στο σπίτι μετά από τριήμερη απουσία εκπαιδευτικού χαρακτήρα. Ύστερα από λίγη συζήτηση, διαπιστώνω πως το μικρό λουλούδι της οικογένειας έχει διδαχθεί τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας, αλλά δεν έχει όρεξη για επανάληψη.
Δεν επιμένω πολύ, για να πείσω τον θησαυρό μου. Τρώγομαι όμως για να διαπιστώσω ότι είναι διαβασμένος. Ξαφνικά, μου 'ρχονται στο νου τα πρωινά λόγια του καθηγητή μου στο μάθημα της Δημιουργικής Γραφής και οι προτάσεις του για τη μεταγραφή των κειμένων.
«Αναστάση, θέλεις να παριστάνεις τον Θεμιστοκλή κι εγώ τον Ευρυβιάδη και να αναπαραστήσουμε το διάλογο των αρχηγών πριν τη μάχη στη Σαλαμίνα;». 
Δεν βλέπω και ιδιαίτερο ζήλο, οπότε συνεχίζω.
«Αναστάση, είσαι να κάνουμε ένα τραγούδι χιπ χοπ κι άμα σας βάλει τεστ η κυρία Κωνσταντίνα, εσύ να της απαντήσεις με ομοιοκαταληξία για να την αιφνιδιάσεις;».
Αυτή η πρόταση είναι πιο κοντά στο μπουμπούκι μου κι έτσι αρπάζω γρήγορα μια λευκή κόλλα από το συρτάρι του εκτυπωτή κι αρχίζουμε το παιχνίδι της ρίμας...

Πηγή εικόνας: https://bit.ly/2HlHBwD

Γιο, γιο, παίρνω ένα στυλό
τώρα θα αρχίσω να τα ομολογώ:
Ο Ξέρξης ήρθε από μακριά
να μας καταλάβει,
να μας πάρει τα σκουφιά
μέσα σ’ ένα βράδυ.
Ήθελε περιουσίες κι όλο τον στρατό,
αλλά μεις τον διώξαμε «Όξω από δω!»
Ψάξαμε λοιπόν τον Θεμιστοκλή
από την Αθήνα, τ’ όμορφο παιδί
Φρόντισε να διώξει τα γυναικόπαιδά
κι όλα τα γερόντια στα διπλανά νησιά
Έπειτα έπεισε καλά τον Ευρυβιάδη
να μην πολεμήσουν στον Ισθμό, μην τους φάνε λάδι.
Κι έδωσε τη μάχη έξω απ’ την Αθήνα
σε ναυμαχία ξακουστή, στη Σαλαμίνα.
Γύρω - γύρω κύκλωσαν τα περσικά κουπιά
κι οι τριήρεις κέρδισαν στα γνώριμα νερά.
Πολέμησαν γενναία, κυρίως ενωμένοι
για μια πατρίδα ελεύθερη γίναν αγαπημένοι.
Κι ο Ξέρξης άκουγε φωνές στο Αιγάλεώ
«Τους Πέρσες τους τσακίσαμε μέσα στο στενό!»
Γιο, γιο, έγραψα ότι ξέρω κι αφήνω το στυλό...
Από τη μάναtasking Αριάδνη Δάντε



Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η πρώτη μου επίσκεψη στον Παράδεισο!

Το Εργαστήρι Σκέψης αποτελεί μια σειρά εργαστηρίων για παιδιά προσχολικής ηλικίας με στόχο τη δημιουργική μάθηση γεωμετρικών εννοιών, την εξοικείωση με την αλγοριθμική, την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας και τη δημιουργική γραφή έχοντας ως βασικά εργαλεία την ψηφιακή αφήγηση και την παιχνιδοποίηση. Το Εργαστήρι δημιουργήθηκε με αφορμή την έρευνά μου στη Διδακτική της Πληροφορικής, στα πλαίσια των διδακτορικών μου σπουδών και την έμπνευση που μου δόθηκε από τα "μεγάλα μωρά" του Γ Βρεφονηπιακού Σταθμού Αθηνών και πραγματοποιείται σε τρία τμήματα του σταθμού. Στο εγχείρημα αυτό δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην πολύτιμη υποστήριξη του προσωπικού και της διευθύντριας του Γ ΒΝΣΑ, αλλά και στην ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Το Εργαστήρι Σκέψης και η γνωριμία μου με τα παιδιά ξεκίνησε με το παραμύθι του Γίγαντα του Δάσους. Στην πρώτη μου επίσκεψή στο σταθμό είχαν έρθει μαζί μου οι πέντε κούκλες του παραμυθιού, που κυριολεκτικά μπήκαν στις καρδιές των παιδιών. Τα παιδιά γνώρισαν

Η κυρία Άνοιξη και τα νηπιαγωγάκια της Αντωνίτσας

"Λοιπόν, παιδάκια ας ξεκινήσουμε το μάθημά μας με το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης", είπε η κυρία Αντωνία Στελιανού του 23ου Νηπιαγωγείου Αγρινίου την περασμένη Παρασκευή στους μαθητές της και πάτησε το play από το βιντεάκι.  Ποιος να το περίμενε όμως ότι θα παγώσει η οθόνη και το σύστημα θα "πετάξει" την κυρία  Αντωνία έξω από την τάξη! Η κυρία Αντωνία συνδέθηκε ξανά στην πλατφόρμα για να συνεχίσει το διαδικτυακό μάθημα με τα νηπιαγωγάκια της και προσπάθησε ξανά να βάλει το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης. 26 Μάρτη βλέπετε! Μπήκε η Άνοιξη για τα καλά και πρέπει να την προϋπαντήσουμε και να της τραγούδησουμε με τα παιδιά! Μάταια όμως. Η κυρία Αντωνία ήταν απογοητευμένη. Εκείνη τη στιγμή χτύπησε το τηλέφωνό της. Κι ενώ είχε μάθημα, το τηλέφωνό της επέμενε να χτυπά! Τότε, το σήκωσε και προσπάθησε να καταλάβει ποια είναι στην άλλη γραμμή... Χωρίς να καταλαβαίνει πολλά, μια άγνωστη φωνή συνδέθηκε στη διαδικτυακή τάξη και εμφανίστηκε ένα άδειο παράθυρο με το όνομα "Αρ

1ο Εργαστήρι Σκέψης: Το σημείο

Στο πρώτο εργαστήρι τα παιδιά γνώρισαν τον Μαρσέλ, το προβατάκι μου, που είναι ντυμένο με μπόλικα ουράνια τόξα και πανέμορφα λουλούδια της Άνοιξης. Ο Μαρσέλ, το πρόβατο, αγαπά πολύ τη στιχουργική και το τραγούδι. Μάλιστα, έχει γράψει κι ένα τραγουδάκι για τα παιδιά, το οποίο φρόντισα να το εκτυπώσω σε μικρά χαρτάκια διπλής όψης για να το έχω μαζί μου στη συνάντησή μας. Αφού απήγγειλα κάποιους στίχους του τραγουδιού, μοίρασα στα παιδιά τα χαρτάκια και ξεκίνησα να τραγουδάω τον σκοπό του κάνοντας παντομίμα τις λέξεις "1, 1+1, 2, πηγαίνω" κτλ. Εκείνα άρχισαν να κουνιούνται στο ρυθμό και να προσπαθούν να μάθουν τις λέξεις. Το σημείο Ένα κι ένα κάνουν δύο το μαθαίνω στο σχολείο που πηγαίνω το πρωί σαν ξυπνήσει η Αυγή. Ένα κι ένα κάνουν δύο κι εγώ παίρνω ένα σημείο το αφήνω στο χαρτί μια τελίτσα να φανεί. Κι αφού βάλω το σημείο τον κανόνα για τα δύο φέρνω τώρα στο μυαλό κι άλλο ένα θέλω εδώ. Και μια δεύτερη τελεία ζωγραφίζω μ’ αγωνία και κοιτάζω στο χαρτί δύο σημεία είναι εκεί...