Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η κυρία της οθόνης στην Παλιά Λαχαναγορά Αγρινίου

Μπορεί το νέο μου μακροπρόθεσμο πλάνο να έχει τίτλο «Με μια κάρτα οδηγό τα βιβλία αγαπώ», αλλά ο αποψινός τίτλος του άρθρου μου έχει διαφορετική ονομασία. Κι αυτό συνέβη επειδή έχει μείνει στο μυαλό μου η προχθεσινή γλυκιά ατάκα της Ελένης Μάντζιου, εκπαιδευτικού και υπεύθυνης της δανειστικής βιβλιοθήκης του 17ου Δημοτικού Σχολείου Αγρινίου, που καθώς με σύστηνε το Σάββατο 6 Απριλίου στα πρωτάκια του σχολείου στην παλιά λαχαναγορά Αγρινίου, με αποκάλεσε ως την «κυρία της οθόνης» 
Παρέα με την μικρή μου φιλαναγνώστρια
Όμως, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Εδώ και καιρό βρίσκομαι σε επικοινωνία με την κυρία Ελένη, προκειμένου να πραγματοποιήσω στο σχολείο μια δράση φιλαναγνωσιας και να οργανώσουμε τη βιβλιοθήκη του σχολείου. Μετά από μια σειρά μεταμεσονύχτιων τηλεφωνημάτων πρότεινα στην Ελένη την εκτέλεση μιας τηλεδιάσκεψης, προκειμένου να καθοδηγήσω τους μαθητές των δύο τμημάτων της Α’ τάξης του σχολείου στο μαγικό κόσμο των βιβλίων. Το ραντεβού δόθηκε για την Τρίτη 2 Απριλίου, γενέθλια μέρα του παραμυθά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν με σκοπό να βουτήξω μέσα από την οθόνη του tablet μου κατευθείαν στη βιβλιοθήκη του 17ου Δημοτικού Σχολείου Αγρινίου και να περάσω μαζί με τα παιδιά ένα αξέχαστο πρωινό.
Θοδωρής Τσιλίκας, Ελένη Μάντζιου, Αριάδνη Δάντε
Με την πολύτιμη συνδρομή της τεχνολογίας, την υποστήριξη της Διευθύντριας του Σχολείου, κυρίας Κωνσταντίνας Τασιούλη, αλλά και την υπομονή της Ελένης, στις 2 Απριλίου πραγματοποίησα δύο συνεδρίες με τα δύο τμήματα της Α’ Δημοτικού κι έτσι πήρα από το χέρι τα σαράντα πρωτάκια του σχολείου και βουτήξαμε μαζί στους ωκεανούς της παιδικής λογοτεχνίας. Μάλιστα, στη μία από τις δύο συναντήσεις βρέθηκε κοντά στα παιδιά και ο υπεύθυνος σχολικών δράσεων του Νομού Αιτωλοακαρνανίας, κύριος Θοδωρής Τσιλίκας.
Με μια κάρτα οδηγό τα βιβλία αγαπώ
Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Με μια κάρτα οδηγό τα βιβλία αγαπώ» είναι αφιερωμένο στη μελέτη του αντικειμένου του «βιβλίου» και στην αγάπη που γεννιέται ανάμεσα στο βιβλίο, στον αναγνώστη και στη βιβλιοθήκη που φιλοξενείται ένα βιβλίο. Με το συγκεκριμένο πρόγραμμα μαθαίνουμε για ακόμη μια φορά Πληροφορική δίχως Υπολογιστή έχοντας δεδομένα τα βιβλία και τη βιβλιοθήκη και ζητούμενα την αγάπη και τον σεβασμό των παιδιών για αυτά τα δύο.
Τροφή για σκέψεις...
Στην τηλεσυνάντηση της Τρίτης 2 Απριλίου τα παιδιά με έβλεπαν μέσα από μια οθόνη. Κατάφερα να τους αναλύσω τα δομικά στοιχεία ενός βιβλίου, προσπαθώντας να τα μυήσω από νωρίς στη φιλαναγνωσια, αλλά και στην οργάνωση των βάσεων δεδομένων. Η γενέθλια μέρα του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, ημέρα γιορτής για το παιδικό βιβλίο αποτέλεσε για μένα την κατάλληλη στιγμή για την έναρξη του προγράμματος. Τα πρωτάκια του 17ου Δημοτικού Σχολείου έμαθαν κοντά μου τους κανόνες δανεισμού της βιβλιοθήκης, τις συσχετίσεις και τα χαρακτηριστικά ενός βιβλίου, αλλά και το πως μπορούμε να πάρουμε μια συνέντευξη από έναν συγγραφέα, κάνοντας παράλληλα μικρές ασκήσεις δημιουργικής γραφής.

Η Αριάδνη Δάντε με τους μαθητές του 17ου Δημοτικού Σχολείου Αγρινίου στην οθόνη του tablet
Καθ’ όλη τη διάρκεια της συνομιλίας μου με τα παιδιά τα χέρια μου και το σώμα μου ήταν η Ελένη Μαντζιου, που εκτέλεσε άψογα όλα όσα είχαμε συζητήσει, για να μπορέσω να καθοδηγήσω τα παιδιά στον αγαπημένο μου βιβλιοκοσμο. Κι επειδή εγώ ήμουν απλά μια μαριονέτα μέσα από την οθόνη, καθορίσαμε ένα νέο ραντεβού με τα παιδιά, μόνο που αυτή τη φορά θα με έβλεπαν από κοντά και θα μπορούσαν να με αγγίξουν.
Βίκυ Μίχου, Αριάδνη Δάντε, Χριστίνα Μπαλάσκα, Μαρία Μαχαλιώτη
Το ραντεβού μας ορίστηκε για το μεσημέρι του Σαββάτου 6 Απριλίου, στην παλιά λαχαναγορά Αγρινίου και έτσι και έγινε. Η κυρία της οθόνης βρέθηκε ολοζώντανη μπροστά στα πρωτάκια που επισκέφτηκαν την παλιά λαχαναγορά Αγρινίου για να συμμετάσχουν στη δράση «Ζωντάνεψε το παραμύθι», που οργάνωσαν οι δασκάλες του Εικαστικού Εργαστηρίου του Δήμου Αγρινίου, κυρίες Μαρία Μαχαλιώτη και Βίκυ Μίχου, στο πλαίσιο των δράσεων του 2ου Φεστιβάλ Παιδικής και Νεανικής Λογοτεχνίας που πραγματοποιήθηκε στο Αγρίνιο. 
Στη συνέχεια, οι κυρίες του εικαστικού εργαστηρίου μου εμπιστεύτηκαν την αφήγηση του βιβλίου «Ένα λαίμαργο ουράνιο τόξο» της καταπληκτικής Γιολάντας Τσορώνη-Γεωργιάδη και στη συνέχεια τα παιδιά εικονογράφησαν το βιβλίο της Γιολάντας δημιουργώντας το δικό τους λογοτεχνικό έργο τέχνης.
Διαβάζοντας το βιβλίο 'Ενα λαίμαργο ουράνιο τόξο της Γιολάντας Τσορώνη
 Κι ενώ τα παιδάκια εικονογραφούσαν το έργο τους, στην παρέα μας ήρθαν και οι σπουδάστριες του τμήματος Βρεφονηπιοκόμων του Ι.Ε.Κ. Αγρινίου. Τα κορίτσια δέχθηκαν να πάρουν μέρος σε ένα πείραμα της στιγμής που αφορούσε στη μελέτη των βιβλίων και στη συνέχεια ακολούθησε ανάλυση του προγράμματος «Με μια κάρτα οδηγό τα βιβλία αγαπώ», καθώς και η γνωριμία τους με τους ήρωες των βιβλίων μου.
Αριάδνη Δάντε

Με μια κάρτα οδηγό, στη γωνιά της γνώσης σταματώ... 
(Εικόνα από το βιβλίο Ψάχνοντας στην παραλία, Αριάδνη Δάντε, Εκδόσεις Τσιπούπολη)

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η πρώτη μου επίσκεψη στον Παράδεισο!

Το Εργαστήρι Σκέψης αποτελεί μια σειρά εργαστηρίων για παιδιά προσχολικής ηλικίας με στόχο τη δημιουργική μάθηση γεωμετρικών εννοιών, την εξοικείωση με την αλγοριθμική, την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας και τη δημιουργική γραφή έχοντας ως βασικά εργαλεία την ψηφιακή αφήγηση και την παιχνιδοποίηση. Το Εργαστήρι δημιουργήθηκε με αφορμή την έρευνά μου στη Διδακτική της Πληροφορικής, στα πλαίσια των διδακτορικών μου σπουδών και την έμπνευση που μου δόθηκε από τα "μεγάλα μωρά" του Γ Βρεφονηπιακού Σταθμού Αθηνών και πραγματοποιείται σε τρία τμήματα του σταθμού. Στο εγχείρημα αυτό δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην πολύτιμη υποστήριξη του προσωπικού και της διευθύντριας του Γ ΒΝΣΑ, αλλά και στην ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Το Εργαστήρι Σκέψης και η γνωριμία μου με τα παιδιά ξεκίνησε με το παραμύθι του Γίγαντα του Δάσους. Στην πρώτη μου επίσκεψή στο σταθμό είχαν έρθει μαζί μου οι πέντε κούκλες του παραμυθιού, που κυριολεκτικά μπήκαν στις καρδιές των παιδιών. Τα παιδιά γνώρισαν

Η κυρία Άνοιξη και τα νηπιαγωγάκια της Αντωνίτσας

"Λοιπόν, παιδάκια ας ξεκινήσουμε το μάθημά μας με το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης", είπε η κυρία Αντωνία Στελιανού του 23ου Νηπιαγωγείου Αγρινίου την περασμένη Παρασκευή στους μαθητές της και πάτησε το play από το βιντεάκι.  Ποιος να το περίμενε όμως ότι θα παγώσει η οθόνη και το σύστημα θα "πετάξει" την κυρία  Αντωνία έξω από την τάξη! Η κυρία Αντωνία συνδέθηκε ξανά στην πλατφόρμα για να συνεχίσει το διαδικτυακό μάθημα με τα νηπιαγωγάκια της και προσπάθησε ξανά να βάλει το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης. 26 Μάρτη βλέπετε! Μπήκε η Άνοιξη για τα καλά και πρέπει να την προϋπαντήσουμε και να της τραγούδησουμε με τα παιδιά! Μάταια όμως. Η κυρία Αντωνία ήταν απογοητευμένη. Εκείνη τη στιγμή χτύπησε το τηλέφωνό της. Κι ενώ είχε μάθημα, το τηλέφωνό της επέμενε να χτυπά! Τότε, το σήκωσε και προσπάθησε να καταλάβει ποια είναι στην άλλη γραμμή... Χωρίς να καταλαβαίνει πολλά, μια άγνωστη φωνή συνδέθηκε στη διαδικτυακή τάξη και εμφανίστηκε ένα άδειο παράθυρο με το όνομα "Αρ

1ο Εργαστήρι Σκέψης: Το σημείο

Στο πρώτο εργαστήρι τα παιδιά γνώρισαν τον Μαρσέλ, το προβατάκι μου, που είναι ντυμένο με μπόλικα ουράνια τόξα και πανέμορφα λουλούδια της Άνοιξης. Ο Μαρσέλ, το πρόβατο, αγαπά πολύ τη στιχουργική και το τραγούδι. Μάλιστα, έχει γράψει κι ένα τραγουδάκι για τα παιδιά, το οποίο φρόντισα να το εκτυπώσω σε μικρά χαρτάκια διπλής όψης για να το έχω μαζί μου στη συνάντησή μας. Αφού απήγγειλα κάποιους στίχους του τραγουδιού, μοίρασα στα παιδιά τα χαρτάκια και ξεκίνησα να τραγουδάω τον σκοπό του κάνοντας παντομίμα τις λέξεις "1, 1+1, 2, πηγαίνω" κτλ. Εκείνα άρχισαν να κουνιούνται στο ρυθμό και να προσπαθούν να μάθουν τις λέξεις. Το σημείο Ένα κι ένα κάνουν δύο το μαθαίνω στο σχολείο που πηγαίνω το πρωί σαν ξυπνήσει η Αυγή. Ένα κι ένα κάνουν δύο κι εγώ παίρνω ένα σημείο το αφήνω στο χαρτί μια τελίτσα να φανεί. Κι αφού βάλω το σημείο τον κανόνα για τα δύο φέρνω τώρα στο μυαλό κι άλλο ένα θέλω εδώ. Και μια δεύτερη τελεία ζωγραφίζω μ’ αγωνία και κοιτάζω στο χαρτί δύο σημεία είναι εκεί...