Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

"H Ευρώπη κινδυνεύει" - Μια ιστορία για την προστασία του περιβάλλοντος


Παγκόσμια Ημέρα περιβάλλοντος σήμερα και με μεγάλη χαρά σας παραθέτουμε το τέλος της ιστορίας με τίτλο: "Η Ευρώπη κινδυνεύει", που έγραψαν ο Αναστάσης και ο Γιώργος, μαθητές της Ε' Δημοτικού υπό την καθοδήγηση της Αριάδνης Δάντε. Τα δυο παιδιά υπέβαλαν την ιστορία στον διαγωνισμό του Ευρωπαϊκού Έργου StoryLogicNet, που προωθεί τη Συνεργατική μάθηση και κέρδισαν την πρώτη θέση στην Ελλάδα στην κατηγορία των μαθητών 11-12 ετών.
Η ιστορία διαδραματίζεται στη λίμνη των Σιδηρών Πυλών, στη Ρουμανία, όπου δυο μυστικοί πράκτορες, ο Ντρέικ και ο Ρέιφ αποφασίζουν να φυγαδεύσουν τον σπάνιο οξύρρυγχο Πάουλ για να μην πέσει στα χέρια του λαθρέμπορου Λαζάροβιτς. Ο Πάουλ έχει δυο σούπερ δυνάμεις: το μαγικό κολύμπι και την τηλεπάθεια και έτσι επηρεάζει τα ψάρια του Δούναβη για να αναπαράγονται και να τροφοδοτείται η Ευρώπη.
Το τέλος της ιστορίας έχει ως εξής:
«Οι δύο πράκτορες πήραν μαζί τους τον Λαζάροβιτς και τον άφησαν στο αστυνομικό νοσοκομείο της Ρουμανίας, για να τον περιποιηθούν οι γιατροί. Ύστερα, ο Λαζάροβιτς έμεινε στη φυλακή για πάντα. Ο Ντρέικ και ο Ρέιφ πήγαν τον Πάουλ στον Ατλαντικό Ωκεανό και στη Μεσόγειο θάλασσα. Ο Πάουλ κατάφερε να καθαρίσει τα νερά και έβαλε τα ψάρια να κολυμπήσουν σχηματίζοντας το γιγάντιο μήνυμα: «Όχι άλλα σκουπίδια και χημικά!». Μετά έστειλε ένα σήμα σε όλα τα κανάλια, για να δείξουν το μήνυμα και ανάγκασε όλους τους βιομήχανους να σταματήσουν τη μόλυνση του περιβάλλοντος. Όσο για τον Ντρέικ και τον Ρέιφ, αυτοί βραβεύτηκαν από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης με παράσημα ανδρείας και πήραν μπόνους και από μια έπαυλη στη Μύκονο.»
Ευχόμαστε σε όλους τους φίλους μας να καλλιεργούν καθημερινά την οικολογική τους συνείδηση, ώστε να μη φτάσουμε στο 2032 (έτος που διαδραματίζεται η ιστορία των παιδιών) και να αναπολούμε την κανονικότητα του 2020.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η πρώτη μου επίσκεψη στον Παράδεισο!

Το Εργαστήρι Σκέψης αποτελεί μια σειρά εργαστηρίων για παιδιά προσχολικής ηλικίας με στόχο τη δημιουργική μάθηση γεωμετρικών εννοιών, την εξοικείωση με την αλγοριθμική, την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας και τη δημιουργική γραφή έχοντας ως βασικά εργαλεία την ψηφιακή αφήγηση και την παιχνιδοποίηση. Το Εργαστήρι δημιουργήθηκε με αφορμή την έρευνά μου στη Διδακτική της Πληροφορικής, στα πλαίσια των διδακτορικών μου σπουδών και την έμπνευση που μου δόθηκε από τα "μεγάλα μωρά" του Γ Βρεφονηπιακού Σταθμού Αθηνών και πραγματοποιείται σε τρία τμήματα του σταθμού. Στο εγχείρημα αυτό δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην πολύτιμη υποστήριξη του προσωπικού και της διευθύντριας του Γ ΒΝΣΑ, αλλά και στην ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Το Εργαστήρι Σκέψης και η γνωριμία μου με τα παιδιά ξεκίνησε με το παραμύθι του Γίγαντα του Δάσους. Στην πρώτη μου επίσκεψή στο σταθμό είχαν έρθει μαζί μου οι πέντε κούκλες του παραμυθιού, που κυριολεκτικά μπήκαν στις καρδιές των παιδιών. Τα παιδιά γνώρισαν

Η κυρία Άνοιξη και τα νηπιαγωγάκια της Αντωνίτσας

"Λοιπόν, παιδάκια ας ξεκινήσουμε το μάθημά μας με το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης", είπε η κυρία Αντωνία Στελιανού του 23ου Νηπιαγωγείου Αγρινίου την περασμένη Παρασκευή στους μαθητές της και πάτησε το play από το βιντεάκι.  Ποιος να το περίμενε όμως ότι θα παγώσει η οθόνη και το σύστημα θα "πετάξει" την κυρία  Αντωνία έξω από την τάξη! Η κυρία Αντωνία συνδέθηκε ξανά στην πλατφόρμα για να συνεχίσει το διαδικτυακό μάθημα με τα νηπιαγωγάκια της και προσπάθησε ξανά να βάλει το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης. 26 Μάρτη βλέπετε! Μπήκε η Άνοιξη για τα καλά και πρέπει να την προϋπαντήσουμε και να της τραγούδησουμε με τα παιδιά! Μάταια όμως. Η κυρία Αντωνία ήταν απογοητευμένη. Εκείνη τη στιγμή χτύπησε το τηλέφωνό της. Κι ενώ είχε μάθημα, το τηλέφωνό της επέμενε να χτυπά! Τότε, το σήκωσε και προσπάθησε να καταλάβει ποια είναι στην άλλη γραμμή... Χωρίς να καταλαβαίνει πολλά, μια άγνωστη φωνή συνδέθηκε στη διαδικτυακή τάξη και εμφανίστηκε ένα άδειο παράθυρο με το όνομα "Αρ

1ο Εργαστήρι Σκέψης: Το σημείο

Στο πρώτο εργαστήρι τα παιδιά γνώρισαν τον Μαρσέλ, το προβατάκι μου, που είναι ντυμένο με μπόλικα ουράνια τόξα και πανέμορφα λουλούδια της Άνοιξης. Ο Μαρσέλ, το πρόβατο, αγαπά πολύ τη στιχουργική και το τραγούδι. Μάλιστα, έχει γράψει κι ένα τραγουδάκι για τα παιδιά, το οποίο φρόντισα να το εκτυπώσω σε μικρά χαρτάκια διπλής όψης για να το έχω μαζί μου στη συνάντησή μας. Αφού απήγγειλα κάποιους στίχους του τραγουδιού, μοίρασα στα παιδιά τα χαρτάκια και ξεκίνησα να τραγουδάω τον σκοπό του κάνοντας παντομίμα τις λέξεις "1, 1+1, 2, πηγαίνω" κτλ. Εκείνα άρχισαν να κουνιούνται στο ρυθμό και να προσπαθούν να μάθουν τις λέξεις. Το σημείο Ένα κι ένα κάνουν δύο το μαθαίνω στο σχολείο που πηγαίνω το πρωί σαν ξυπνήσει η Αυγή. Ένα κι ένα κάνουν δύο κι εγώ παίρνω ένα σημείο το αφήνω στο χαρτί μια τελίτσα να φανεί. Κι αφού βάλω το σημείο τον κανόνα για τα δύο φέρνω τώρα στο μυαλό κι άλλο ένα θέλω εδώ. Και μια δεύτερη τελεία ζωγραφίζω μ’ αγωνία και κοιτάζω στο χαρτί δύο σημεία είναι εκεί...