Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η "μοντεσσοριανή μέθοδος" στη σύγχρονη ελληνική εποχή

 


Η πρώτη αρχή της μοντεσσοριανής μεθόδου αφορά στον σεβασμό στην προσωπικότητα του παιδιού. Τι σημαίνει όμως σέβομαι την προσωπικότητα του παιδιού, και κατά πόσο τελικά αυτή η αρχή είναι εφικτή στην πράξη μέσα στην σύγχρονη κοινωνία;

Με βάση την μοντεσσοριανή μέθοδο, όταν αναφερόμαστε στον σεβασμό της προσωπικότητας του παιδιού, αρχικά σημαίνει ότι οι γονείς και οι παιδαγωγοί οφείλουν να επικεντρώνονται στην ουσία της προσωπικότητάς του, δηλαδή, σε όλα εκείνα τα θετικά στοιχεία που την απαρτίζουν, έτσι ώστε να αποκλείουν την παρείσφρηση των αρνητικών.

Προκειμένου να αποφευχθεί κάθε αρνητικό στοιχείο, πρέπει το περιβάλλον μέσα στο οποίο το παιδί μαθαίνει και αφουγκράζεται τα νέα δεδομένα – ερεθίσματα που του δίνονται, να είναι με τέτοιο τρόπο προετοιμασμένο ούτως ώστε να λειτουργεί βοηθητικά, ως προς την αναγνώριση και τη σύνδεση του παιδιού με κάθε νέο στοιχείο.

Επί προσθέτως, βασική προϋπόθεση για την σωστή αναγνώριση κάθε νέου στοιχείου από το παιδί, είναι η έλλειψη οποιουδήποτε επικριτικού σχολίου από τους γονείς και τους παιδαγωγούς, είτε το παιδί είναι παρών είτε όχι. Παράλληλα απαιτείται απόλυτος σεβασμός απέναντι στην κάθε του επιλογή,  ακόμη κι αν αυτή είναι λάθος. Η όποια παρέμβαση μας οφείλει να έγκειται στα πλαίσια ενός και κάθε αυτού παρανομαστή – στην διαπίστωση της όποιας απειλής προς το παιδί, την οποία το ίδιο δεν έχει αντιληφθεί ή δεν είναι σε θέση να διαχειρισθεί.

Σεβασμός! Σεβασμός στον προσωπικό χρόνο και τις προσωπικές σκέψεις του παιδιού, δίχως να το υποχρεώνουμε να ασχοληθεί με κάποια άλλη δραστηριότητα ή να το αναγκάζουμε να μας ενημερώσει για τις σκέψεις του. Η όποια παρέμβασή μας οφείλει και πάλι να έχει την έννοια της συμβουλής είτε όταν το παιδί μοιάζει αναποφάσιστο είτε όταν το ίδιο απευθυνθεί σε εμάς. Η καλή επικοινωνία με το παιδί, πάντα θα το οδηγεί στο να αναζητήσει τη συμβουλή μας.

Τόσο σε αυτή τη περίπτωση όσο και καθ’ όλη τη διάρκεια, όπου η προσωπικότητα του παιδιού διαμορφώνεται, γονείς και παιδαγωγοί πρέπει να έχουν ΥΠΟΜΟΝΗ!

Να έχετε υπομονή σε ότι αφορά το παιδί, να είστε στοργικοί και καθόλα έτοιμοι να ανταποκριθείτε στην ζήτηση του παιδιού, βοηθώντας το με ήπιο τρόπο να βρει τις απαντήσεις, στα ερωτήματα που ταλανίζουν το τρυφερό του μυαλό. Δεν έχει σημασία αν τα ερωτήματα αυτά μοιάζουν μεγάλα ή μικρά στη δική μας σκέψη, κάποτε ήμασταν κι εμείς παιδιά και όλα αυτά τα ερωτήματα μας φάνταζαν σημαντικά και δισεπίλυτα.

Κι όμως, παρά το γεγονός ότι υπήρξαμε παιδιά, αυτά τα ερωτήματα και οι αντιδράσεις του παιδιού φαίνεται πως είναι μη διαχειρίσιμα από αρκετούς γονείς αλλά και παιδαγωγούς στη σύγχρονη εποχή. Κατά τη διάρκεια της ημέρας χιλιάδες σκέψεις κατακλύζουν έναν ήδη φορτισμένο εγκέφαλο, όπου σε μικρά κουτάκια έχουν στοιβαχτεί λογαριασμοί, υποχρεώσεις, άγχος, στρες, κούραση, κι αυτό το μόνιμο ερώτημα: Θα βγει ο μήνας;

Τι συμβαίνει όμως όταν αυτή η καθημερινότητα μας πνίγει σε τέτοιο βαθμό που ξεχνάμε, πως ήμασταν κι εμείς ως παιδιά, και τι επιθυμούσαμε από τους γονείς και τους παιδαγωγούς μας ;

Τι συμβαίνει όταν ξεχνάμε όλα εκείνα που θαυμάζαμε στο παιδικό μας μυαλό και που με χαρά θα αναγνωρίζαμε στα ενήλικα παιδιά μας;  Ας μην ξεχνάμε ότι τα παιδιά είναι το μήνυμα που στέλνουμε στο μέλλον, το οποίο μπορεί να μην δούμε ποτέ, αλλά κάποτε το ονειρευτήκαμε, ως παιδιά.

Συνεπώς, να δείχνετε στο παιδί τον καλύτερό σας εαυτό, όσα προβλήματα κι αν κατακλύζουν την ημέρα σας. Η χαρά που προσφέρουν ανιδιοτελώς τα παιδιά, είναι ικανή να ελαφρύνει , έστω και για λίγο, την ψυχή και τα βάρη της καθημερινότητας. 

Να έχετε υπομονή, και να ενθαρρύνετε το παιδί, να αγκαλιάζετε τους φόβους του και να στηρίζετε την κάθε ανάγκη του. Ταυτόχρονα όμως, να το αφήνετε ελεύθερο να στηριχθεί και στις δικές του δυνάμεις, ανάλογα με την ηλικία και τις ικανότητές του.

Εν ολίγοις, η μοντεσσοριανή μέθοδος στη σύγχρονη εποχή, υποδεικνύει το να βοηθώ το παιδί στην δημιουργία και την ανάπτυξη ενός ηθικού κώδικα αξιών και σωστής συμπεριφοράς, ως μέλος μιας κοινωνίας που αλλάζει  και συνεχώς θα μεταμορφώνεται. Μα προπάντων, δείχνω εμπιστοσύνη στο παιδί και το βοηθώ να χτίσει  «αυτοπεποίθηση»,  επενδύω στην ανάπτυξη ενός ελεύθερου ανθρώπου/ενήλικα που οραματίζεται με παιδική καρδιά, διαφορετικά θα δημιουργήσω άλλο ένα πιόνι της σύγχρονης κοινωνίας, έναν ανασφαλή άνθρωπο/ενήλικα που θα είναι υποχείριο των καλοθελητών της σύγχρονης ζωής.


                                                                                                                Δώρα Λαϊνά 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η πρώτη μου επίσκεψη στον Παράδεισο!

Το Εργαστήρι Σκέψης αποτελεί μια σειρά εργαστηρίων για παιδιά προσχολικής ηλικίας με στόχο τη δημιουργική μάθηση γεωμετρικών εννοιών, την εξοικείωση με την αλγοριθμική, την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας και τη δημιουργική γραφή έχοντας ως βασικά εργαλεία την ψηφιακή αφήγηση και την παιχνιδοποίηση. Το Εργαστήρι δημιουργήθηκε με αφορμή την έρευνά μου στη Διδακτική της Πληροφορικής, στα πλαίσια των διδακτορικών μου σπουδών και την έμπνευση που μου δόθηκε από τα "μεγάλα μωρά" του Γ Βρεφονηπιακού Σταθμού Αθηνών και πραγματοποιείται σε τρία τμήματα του σταθμού. Στο εγχείρημα αυτό δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην πολύτιμη υποστήριξη του προσωπικού και της διευθύντριας του Γ ΒΝΣΑ, αλλά και στην ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Το Εργαστήρι Σκέψης και η γνωριμία μου με τα παιδιά ξεκίνησε με το παραμύθι του Γίγαντα του Δάσους. Στην πρώτη μου επίσκεψή στο σταθμό είχαν έρθει μαζί μου οι πέντε κούκλες του παραμυθιού, που κυριολεκτικά μπήκαν στις καρδιές των παιδιών. Τα παιδιά γνώρισαν

Η κυρία Άνοιξη και τα νηπιαγωγάκια της Αντωνίτσας

"Λοιπόν, παιδάκια ας ξεκινήσουμε το μάθημά μας με το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης", είπε η κυρία Αντωνία Στελιανού του 23ου Νηπιαγωγείου Αγρινίου την περασμένη Παρασκευή στους μαθητές της και πάτησε το play από το βιντεάκι.  Ποιος να το περίμενε όμως ότι θα παγώσει η οθόνη και το σύστημα θα "πετάξει" την κυρία  Αντωνία έξω από την τάξη! Η κυρία Αντωνία συνδέθηκε ξανά στην πλατφόρμα για να συνεχίσει το διαδικτυακό μάθημα με τα νηπιαγωγάκια της και προσπάθησε ξανά να βάλει το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης. 26 Μάρτη βλέπετε! Μπήκε η Άνοιξη για τα καλά και πρέπει να την προϋπαντήσουμε και να της τραγούδησουμε με τα παιδιά! Μάταια όμως. Η κυρία Αντωνία ήταν απογοητευμένη. Εκείνη τη στιγμή χτύπησε το τηλέφωνό της. Κι ενώ είχε μάθημα, το τηλέφωνό της επέμενε να χτυπά! Τότε, το σήκωσε και προσπάθησε να καταλάβει ποια είναι στην άλλη γραμμή... Χωρίς να καταλαβαίνει πολλά, μια άγνωστη φωνή συνδέθηκε στη διαδικτυακή τάξη και εμφανίστηκε ένα άδειο παράθυρο με το όνομα "Αρ

1ο Εργαστήρι Σκέψης: Το σημείο

Στο πρώτο εργαστήρι τα παιδιά γνώρισαν τον Μαρσέλ, το προβατάκι μου, που είναι ντυμένο με μπόλικα ουράνια τόξα και πανέμορφα λουλούδια της Άνοιξης. Ο Μαρσέλ, το πρόβατο, αγαπά πολύ τη στιχουργική και το τραγούδι. Μάλιστα, έχει γράψει κι ένα τραγουδάκι για τα παιδιά, το οποίο φρόντισα να το εκτυπώσω σε μικρά χαρτάκια διπλής όψης για να το έχω μαζί μου στη συνάντησή μας. Αφού απήγγειλα κάποιους στίχους του τραγουδιού, μοίρασα στα παιδιά τα χαρτάκια και ξεκίνησα να τραγουδάω τον σκοπό του κάνοντας παντομίμα τις λέξεις "1, 1+1, 2, πηγαίνω" κτλ. Εκείνα άρχισαν να κουνιούνται στο ρυθμό και να προσπαθούν να μάθουν τις λέξεις. Το σημείο Ένα κι ένα κάνουν δύο το μαθαίνω στο σχολείο που πηγαίνω το πρωί σαν ξυπνήσει η Αυγή. Ένα κι ένα κάνουν δύο κι εγώ παίρνω ένα σημείο το αφήνω στο χαρτί μια τελίτσα να φανεί. Κι αφού βάλω το σημείο τον κανόνα για τα δύο φέρνω τώρα στο μυαλό κι άλλο ένα θέλω εδώ. Και μια δεύτερη τελεία ζωγραφίζω μ’ αγωνία και κοιτάζω στο χαρτί δύο σημεία είναι εκεί...