Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η "μοντεσσοριανή μέθοδος" στη σύγχρονη ελληνική εποχή

 


Η πρώτη αρχή της μοντεσσοριανής μεθόδου αφορά στον σεβασμό στην προσωπικότητα του παιδιού. Τι σημαίνει όμως σέβομαι την προσωπικότητα του παιδιού, και κατά πόσο τελικά αυτή η αρχή είναι εφικτή στην πράξη μέσα στην σύγχρονη κοινωνία;

Με βάση την μοντεσσοριανή μέθοδο, όταν αναφερόμαστε στον σεβασμό της προσωπικότητας του παιδιού, αρχικά σημαίνει ότι οι γονείς και οι παιδαγωγοί οφείλουν να επικεντρώνονται στην ουσία της προσωπικότητάς του, δηλαδή, σε όλα εκείνα τα θετικά στοιχεία που την απαρτίζουν, έτσι ώστε να αποκλείουν την παρείσφρηση των αρνητικών.

Προκειμένου να αποφευχθεί κάθε αρνητικό στοιχείο, πρέπει το περιβάλλον μέσα στο οποίο το παιδί μαθαίνει και αφουγκράζεται τα νέα δεδομένα – ερεθίσματα που του δίνονται, να είναι με τέτοιο τρόπο προετοιμασμένο ούτως ώστε να λειτουργεί βοηθητικά, ως προς την αναγνώριση και τη σύνδεση του παιδιού με κάθε νέο στοιχείο.

Επί προσθέτως, βασική προϋπόθεση για την σωστή αναγνώριση κάθε νέου στοιχείου από το παιδί, είναι η έλλειψη οποιουδήποτε επικριτικού σχολίου από τους γονείς και τους παιδαγωγούς, είτε το παιδί είναι παρών είτε όχι. Παράλληλα απαιτείται απόλυτος σεβασμός απέναντι στην κάθε του επιλογή,  ακόμη κι αν αυτή είναι λάθος. Η όποια παρέμβαση μας οφείλει να έγκειται στα πλαίσια ενός και κάθε αυτού παρανομαστή – στην διαπίστωση της όποιας απειλής προς το παιδί, την οποία το ίδιο δεν έχει αντιληφθεί ή δεν είναι σε θέση να διαχειρισθεί.

Σεβασμός! Σεβασμός στον προσωπικό χρόνο και τις προσωπικές σκέψεις του παιδιού, δίχως να το υποχρεώνουμε να ασχοληθεί με κάποια άλλη δραστηριότητα ή να το αναγκάζουμε να μας ενημερώσει για τις σκέψεις του. Η όποια παρέμβασή μας οφείλει και πάλι να έχει την έννοια της συμβουλής είτε όταν το παιδί μοιάζει αναποφάσιστο είτε όταν το ίδιο απευθυνθεί σε εμάς. Η καλή επικοινωνία με το παιδί, πάντα θα το οδηγεί στο να αναζητήσει τη συμβουλή μας.

Τόσο σε αυτή τη περίπτωση όσο και καθ’ όλη τη διάρκεια, όπου η προσωπικότητα του παιδιού διαμορφώνεται, γονείς και παιδαγωγοί πρέπει να έχουν ΥΠΟΜΟΝΗ!

Να έχετε υπομονή σε ότι αφορά το παιδί, να είστε στοργικοί και καθόλα έτοιμοι να ανταποκριθείτε στην ζήτηση του παιδιού, βοηθώντας το με ήπιο τρόπο να βρει τις απαντήσεις, στα ερωτήματα που ταλανίζουν το τρυφερό του μυαλό. Δεν έχει σημασία αν τα ερωτήματα αυτά μοιάζουν μεγάλα ή μικρά στη δική μας σκέψη, κάποτε ήμασταν κι εμείς παιδιά και όλα αυτά τα ερωτήματα μας φάνταζαν σημαντικά και δισεπίλυτα.

Κι όμως, παρά το γεγονός ότι υπήρξαμε παιδιά, αυτά τα ερωτήματα και οι αντιδράσεις του παιδιού φαίνεται πως είναι μη διαχειρίσιμα από αρκετούς γονείς αλλά και παιδαγωγούς στη σύγχρονη εποχή. Κατά τη διάρκεια της ημέρας χιλιάδες σκέψεις κατακλύζουν έναν ήδη φορτισμένο εγκέφαλο, όπου σε μικρά κουτάκια έχουν στοιβαχτεί λογαριασμοί, υποχρεώσεις, άγχος, στρες, κούραση, κι αυτό το μόνιμο ερώτημα: Θα βγει ο μήνας;

Τι συμβαίνει όμως όταν αυτή η καθημερινότητα μας πνίγει σε τέτοιο βαθμό που ξεχνάμε, πως ήμασταν κι εμείς ως παιδιά, και τι επιθυμούσαμε από τους γονείς και τους παιδαγωγούς μας ;

Τι συμβαίνει όταν ξεχνάμε όλα εκείνα που θαυμάζαμε στο παιδικό μας μυαλό και που με χαρά θα αναγνωρίζαμε στα ενήλικα παιδιά μας;  Ας μην ξεχνάμε ότι τα παιδιά είναι το μήνυμα που στέλνουμε στο μέλλον, το οποίο μπορεί να μην δούμε ποτέ, αλλά κάποτε το ονειρευτήκαμε, ως παιδιά.

Συνεπώς, να δείχνετε στο παιδί τον καλύτερό σας εαυτό, όσα προβλήματα κι αν κατακλύζουν την ημέρα σας. Η χαρά που προσφέρουν ανιδιοτελώς τα παιδιά, είναι ικανή να ελαφρύνει , έστω και για λίγο, την ψυχή και τα βάρη της καθημερινότητας. 

Να έχετε υπομονή, και να ενθαρρύνετε το παιδί, να αγκαλιάζετε τους φόβους του και να στηρίζετε την κάθε ανάγκη του. Ταυτόχρονα όμως, να το αφήνετε ελεύθερο να στηριχθεί και στις δικές του δυνάμεις, ανάλογα με την ηλικία και τις ικανότητές του.

Εν ολίγοις, η μοντεσσοριανή μέθοδος στη σύγχρονη εποχή, υποδεικνύει το να βοηθώ το παιδί στην δημιουργία και την ανάπτυξη ενός ηθικού κώδικα αξιών και σωστής συμπεριφοράς, ως μέλος μιας κοινωνίας που αλλάζει  και συνεχώς θα μεταμορφώνεται. Μα προπάντων, δείχνω εμπιστοσύνη στο παιδί και το βοηθώ να χτίσει  «αυτοπεποίθηση»,  επενδύω στην ανάπτυξη ενός ελεύθερου ανθρώπου/ενήλικα που οραματίζεται με παιδική καρδιά, διαφορετικά θα δημιουργήσω άλλο ένα πιόνι της σύγχρονης κοινωνίας, έναν ανασφαλή άνθρωπο/ενήλικα που θα είναι υποχείριο των καλοθελητών της σύγχρονης ζωής.


                                                                                                                Δώρα Λαϊνά 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η πρώτη μου επίσκεψη στον Παράδεισο!

Το Εργαστήρι Σκέψης αποτελεί μια σειρά εργαστηρίων για παιδιά προσχολικής ηλικίας με στόχο τη δημιουργική μάθηση γεωμετρικών εννοιών, την εξοικείωση με την αλγοριθμική, την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας και τη δημιουργική γραφή έχοντας ως βασικά εργαλεία την ψηφιακή αφήγηση και την παιχνιδοποίηση. Το Εργαστήρι δημιουργήθηκε με αφορμή την έρευνά μου στη Διδακτική της Πληροφορικής, στα πλαίσια των διδακτορικών μου σπουδών και την έμπνευση που μου δόθηκε από τα "μεγάλα μωρά" του Γ Βρεφονηπιακού Σταθμού Αθηνών και πραγματοποιείται σε τρία τμήματα του σταθμού. Στο εγχείρημα αυτό δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην πολύτιμη υποστήριξη του προσωπικού και της διευθύντριας του Γ ΒΝΣΑ, αλλά και στην ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Το Εργαστήρι Σκέψης και η γνωριμία μου με τα παιδιά ξεκίνησε με το παραμύθι του Γίγαντα του Δάσους. Στην πρώτη μου επίσκεψή στο σταθμό είχαν έρθει μαζί μου οι πέντε κούκλες του παραμυθιού, που κυριολεκτικά μπήκαν στις καρδιές των παιδιών. Τα παιδιά γνώρισαν

Τεντωθείτε, μαζευτείτε και καμαρωτά σταθείτε!

Το μεσημέρι της Τρίτης 15 Ιουνίου έφτασε και μαζί του έφτασε στο Eργαστήρι μας και το τρενάκι του Ν3 και τακτοποιήθηκε στα καναπεδάκια. Αφού καλωσόρισα τα παιδιά με την αγαπημένη μας συνήθεια - το μοίρασμα των καρτών του εργαστηρίου- άνοιξα το κουτί της Σκέψης και έδωσα σε κάθε παιδάκι από ένα ζευγάρι ξυλάκια. Έπειτα, θυμηθήκαμε την ψηφιακή αφήγηση των τριών σημείων ( http://chipoupolis.blogspot.com/2021/06/2.html ).  Λίγο πριν ολοκληρωθεί η ψηφιακή αφήγηση, μείναμε στο σημείο μετακίνησης του ενός από τα τρία σημεία που μεταβάλλει τη γωνία από μικρή σε καμαρωτή και φαρδιά. Τότε, κάλεσα τα παιδιά να κατέβουν από τα καναπεδάκια και να καθίσουν στο πάτωμα στηρίζοντας την πλάτη τους στα καναπεδάκια. Ύστερα, τους ζήτησα να μιμηθούν τις κινήσεις μου και να τεντωθούμε, να μαζευτούμε και να σταθούμε καμαρωτοί με την πλάτη ίσια και τα πόδια μας ενωμένα.          Αφού επαναλάβαμε το τέντωμα, το μάζεμα και το καμάρωμα συνέχισα την προβολή της ψηφιακής αφήγησης και διαπιστώσαμε πως αν ενώσουμε με

Μια χρονιά γεμάτη δημιουργικές στιγμές (απολογισμός 2019)

Πάει και το 2019. Πάει και αυτή η χρονιά. Και τώρα, αρχές του 2020, ήρθε η στιγμή να συναντήσω τον μεσήλικα, πλέον, Χρόνο μου και να του δώσω να κρατήσει ένα ακόμη μπαλόνι, το μπαλόνι του '19. Ευτυχώς, το φετεινό μπαλόνι είναι παραγ εμισμένο με  πλούσιες δημιουργικές στιγμές. Πάμε λοιπόν να δούμε μαζί τι κρύβει το χρονομπαλόνι  της "Αριάδνης Δάντε" για  το 2019 . Το κορίτσι με τους καρυοθραύστες στην αψίδα με τα μπαλόνια Η περσινή χρονιά ξεκίνησε με μια  παραμυθένια   εκδ ρομή στο χωριό του  William Shakespeare και τελείωσε με μια πλούσια σε εικόνες περιήγηση στο παλάτι του Φρειδερίκου στο Σαν Σουσί του Πότσδαμ. Α νάμεσα στην έναρξη και στη λήξη της χρονιάς,  ήρθαν και τρύπωσαν κι άλλα πολλά δημιουργικά ταξίδια,  ευλογημένες στιγμές, άφθονη μελέτη και δημιουργική μάθηση, αλλά και στιγμές εσωτερικής αναζήτησης.  To be or not to be? Μέσα στο μπαλόνι μου κρύβονται μοναδικά  στιγμιότυπα, πλαισιωμένα από γλυκές μελωδίες και δημιουργικές σχέσεις. Όλα αυτά γεννήθη