Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πόσο μακριά είναι άραγε ο δρόμος προς τη Εκπαιδευτική Ρομποτική;

Οι δρόμοι που ανοίγει η Παιδική Λογοτεχνία είναι μοναδικοί. Εδώ και 19 μήνες, το εκπαιδευτικό πρόγραμμα του Απόστολου στην Πυθωνία μου χαρίζει απίστευτες στιγμές και όμορφα μονοπάτια. 

 

Στις 8 Οκτώβρη, είχα την τιμή να συμμετέχω στο 7ο Πανελλαδικό Φεστιβάλ Ρομποτικής στην Καβάλα και να εργαστώ μαζί με την εξαιρετική Ιωάννα Μπακάλη, καθηγήτρια Εκπαιδευτικής Ρομποτικής στο εργαστήρι «Μαθαίνοντας τις Νέες Τεχνολογίες Παίζοντας με τα Παιδιά μας».

Mε την Ιωάννα εργαστήκαμε στο αμφιθέατρο του εκθεσιακού κέντρου Καβάλας «Απόστολος Μαρδύρης». Εκεί, οι γονείς με τα παιδιά τους ήρθαν κοντά με την Εκπαιδευτική Ρομποτική και τον προγραμματισμό Η/Υ μέσα από το θεατρικό παιχνίδι.
Στη δράση μας πρωταγωνίστησαν οι γονείς με τα παιδιά, σκορπώντας στο αμφιθέατρο τρυφερές εικόνες που θα μείνουν χαραγμένες στην ψυχή μας. Η Ιωάννα Μπακάλη ξεκίνησε την εισήγησή της με την ρομποτική μελισσούλα. Η μελισσούλα έχει στην πλάτη της κουμπιά κατεύθυνσης και ένα πλήκτρο εντολής και έτσι το νήπιο εκπαιδεύεται στη φιλοσοφία του προγραμματισμού μέσα από το παιχνίδι.
Στη συνέχεια, ανέλαβαν δράση οι μικροί επιστήμονες, οι οποίες παρέλαβαν τους πάγκους εργασίας τους και καθοδήγησαν τους γονείς τους ώστε να δημιουργήσουν τα δικά τους ρομπότ.
Τα παιδιά τοποθετήθηκαν αντικριστά με τους γονείς και ξεκίνησαν τις κατασκευές τους.
Μετά την ολοκλήρωση της συναρμολόγησης των ρομπότ από τους γονείς και τα παιδιά, ακολούθησε η εισαγωγή στον προγραμματισμό μέσα από το εκπαιδευτικό παιχνίδι του Απόστολου στην Πυθωνία.

Εκεί, για πρώτη φορά, τους ρόλους των πρωταγωνιστών δεν τους πήραν μόνο παιδιά, αλλά και οι γονείς. Έτσι, οι λιλιπούτειοι φίλοι μας είδαν τη μαμά και τον μπαμπά να υποδύεται το λιοντάρι, την καμηλοπάρδαλη, τη ζέβρα και τον πύθωνα, χαρίζοντας άφθονες στιγμές γέλιου, αλλά και δημιουργικής μετάδοσης της γνώσης.


Ο ρόλος της μαϊμούς πήγε δικαιωματικά στον μικρό μας φίλο, μιας και από την αρχή στριφογύριζε στην φανταστική μας ζούγκλα μοιράζοντας τους υποτιθέμενους χαμένους θησαυρούς της θείας Μνήμης.

 

Από το ταξίδι μας στην Πυθωνία, μάθαμε ότι για να μπορέσουμε να δώσουμε εντολές στα ρομπότ πρέπει να τα προγραμματίσουμε ακολουθώντας κάποια απλά βήματα εντολών. Και βοηθός μας στον προγραμματισμό είναι οι μεταβλητές που χρησιμοποιούμε και οι αντίστοιχες χωρητικότητες που δεσμεύουμε στη μνήμη του Ηλεκτρονικού Υπολογιστή για να επιτελέσουν τις απαραίτητες αριθμητικές και λογικές πράξεις.
Ο δρόμος για την Εκπαιδευτική Ρομποτική δεν είναι πολύ μακριά. Για την ακρίβεια, είναι μπροστά μας και τον περπατάμε, μιας και η τεχνολογία έχει μπει για τα καλά στη ζωή μας. Το 7ο Πανελλαδικό Φεστιβάλ Βιομηχανικής Πληροφορικής (www.i2fest.gr) που πραγματοποιήθηκε το χρονικό διάστημα 7-15 Οκτωβρίου 2016 ήταν πλούσιο σε δράσεις και ανέδειξε τη δυναμική της βιομηχανίας της πληροφορίας και των σημαντικών επιδράσεών της στην κοινωνική, οικονομική και πολιτιστική ζωή.
Ευχαριστώ θερμά τον επιστημονικό συνεργάτη Δρ. Χρήστο Λυτρίδη, του Τμήματος Μηχανικών Πληροφορικής του ΤΕΙ Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, που μου έδωσε την δυνατότητα να παρακολουθήσω από κοντά τα σπουδαία επιτεύγματα των φοιτητών του τμήματος του, αλλά και τα θαυμάσια έργα των μαθητών των Γυμνασίων και Λυκείων της Καβάλας.

Ανανεώνω λοιπόν το ραντεβού μου για του χρόνου και ανυπομονώ να σταθώ ξανά στον υπέροχο καθρέφτη και να τον ξαναρωτήσω:
-Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου, πες μου...
-Να σου πω, αλλά τι θέλεις να μάθεις; Την ημερομηνία; Την θερμοκρασία; Την πιθανότητα βροχής; Ή μήπως τις ειδήσεις;   




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η πρώτη μου επίσκεψη στον Παράδεισο!

Το Εργαστήρι Σκέψης αποτελεί μια σειρά εργαστηρίων για παιδιά προσχολικής ηλικίας με στόχο τη δημιουργική μάθηση γεωμετρικών εννοιών, την εξοικείωση με την αλγοριθμική, την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας και τη δημιουργική γραφή έχοντας ως βασικά εργαλεία την ψηφιακή αφήγηση και την παιχνιδοποίηση. Το Εργαστήρι δημιουργήθηκε με αφορμή την έρευνά μου στη Διδακτική της Πληροφορικής, στα πλαίσια των διδακτορικών μου σπουδών και την έμπνευση που μου δόθηκε από τα "μεγάλα μωρά" του Γ Βρεφονηπιακού Σταθμού Αθηνών και πραγματοποιείται σε τρία τμήματα του σταθμού. Στο εγχείρημα αυτό δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην πολύτιμη υποστήριξη του προσωπικού και της διευθύντριας του Γ ΒΝΣΑ, αλλά και στην ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Το Εργαστήρι Σκέψης και η γνωριμία μου με τα παιδιά ξεκίνησε με το παραμύθι του Γίγαντα του Δάσους. Στην πρώτη μου επίσκεψή στο σταθμό είχαν έρθει μαζί μου οι πέντε κούκλες του παραμυθιού, που κυριολεκτικά μπήκαν στις καρδιές των παιδιών. Τα παιδιά γνώρισαν

Η κυρία Άνοιξη και τα νηπιαγωγάκια της Αντωνίτσας

"Λοιπόν, παιδάκια ας ξεκινήσουμε το μάθημά μας με το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης", είπε η κυρία Αντωνία Στελιανού του 23ου Νηπιαγωγείου Αγρινίου την περασμένη Παρασκευή στους μαθητές της και πάτησε το play από το βιντεάκι.  Ποιος να το περίμενε όμως ότι θα παγώσει η οθόνη και το σύστημα θα "πετάξει" την κυρία  Αντωνία έξω από την τάξη! Η κυρία Αντωνία συνδέθηκε ξανά στην πλατφόρμα για να συνεχίσει το διαδικτυακό μάθημα με τα νηπιαγωγάκια της και προσπάθησε ξανά να βάλει το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης. 26 Μάρτη βλέπετε! Μπήκε η Άνοιξη για τα καλά και πρέπει να την προϋπαντήσουμε και να της τραγούδησουμε με τα παιδιά! Μάταια όμως. Η κυρία Αντωνία ήταν απογοητευμένη. Εκείνη τη στιγμή χτύπησε το τηλέφωνό της. Κι ενώ είχε μάθημα, το τηλέφωνό της επέμενε να χτυπά! Τότε, το σήκωσε και προσπάθησε να καταλάβει ποια είναι στην άλλη γραμμή... Χωρίς να καταλαβαίνει πολλά, μια άγνωστη φωνή συνδέθηκε στη διαδικτυακή τάξη και εμφανίστηκε ένα άδειο παράθυρο με το όνομα "Αρ

1ο Εργαστήρι Σκέψης: Το σημείο

Στο πρώτο εργαστήρι τα παιδιά γνώρισαν τον Μαρσέλ, το προβατάκι μου, που είναι ντυμένο με μπόλικα ουράνια τόξα και πανέμορφα λουλούδια της Άνοιξης. Ο Μαρσέλ, το πρόβατο, αγαπά πολύ τη στιχουργική και το τραγούδι. Μάλιστα, έχει γράψει κι ένα τραγουδάκι για τα παιδιά, το οποίο φρόντισα να το εκτυπώσω σε μικρά χαρτάκια διπλής όψης για να το έχω μαζί μου στη συνάντησή μας. Αφού απήγγειλα κάποιους στίχους του τραγουδιού, μοίρασα στα παιδιά τα χαρτάκια και ξεκίνησα να τραγουδάω τον σκοπό του κάνοντας παντομίμα τις λέξεις "1, 1+1, 2, πηγαίνω" κτλ. Εκείνα άρχισαν να κουνιούνται στο ρυθμό και να προσπαθούν να μάθουν τις λέξεις. Το σημείο Ένα κι ένα κάνουν δύο το μαθαίνω στο σχολείο που πηγαίνω το πρωί σαν ξυπνήσει η Αυγή. Ένα κι ένα κάνουν δύο κι εγώ παίρνω ένα σημείο το αφήνω στο χαρτί μια τελίτσα να φανεί. Κι αφού βάλω το σημείο τον κανόνα για τα δύο φέρνω τώρα στο μυαλό κι άλλο ένα θέλω εδώ. Και μια δεύτερη τελεία ζωγραφίζω μ’ αγωνία και κοιτάζω στο χαρτί δύο σημεία είναι εκεί...