Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ταξιδεύοντας στο 3ο Πανελλήνιο συνέδριο eTwinning

Μια φορά κι έναν καιρό, σε μια όμορφη πολιτεία ζούσε ένα μικρό κοριτσάκι που του άρεσε πολύ το παιχνίδι. Πού την έχανες, πού την έβρισκες την μικρούλα, με το που τελείωνε το σχολείο της διάβαζε στα γρήγορα τα μαθήματά της κι ύστερα έβγαινε στις αλάνες για να παίξει.
Ώρες και ώρες παιχνιδιού, κουτσό, κρυφτό, κυνηγητό, μήλα, σχοινάκι κι ένα σωρό άλλα παιχνίδια με τα παιδιά της γειτονιάς.
Μα τα χρόνια πέρασαν και το κοριτσάκι μεγάλωσε και ασχολήθηκε με την Επιστήμη της Πληροφορικής, ξεχνώντας το παιχνίδι. Ώσπου μια μέρα, γνώρισε έναν μικρό μαθητή και έπρεπε να τον φέρει κοντά στην επιστήμη της. Κι αφού σκέφτηκε διάφορους τρόπους για να βοηθήσει το μαθητή της, θυμήθηκε και τα ξεχασμένα της παιχνίδια στις αλάνες και την ανεμελιά της τρυφερής της παιδικής ηλικίας. Έτσι δημιούργησε έξι μικρές ιστορίες και άρχισε ένα παραμυθένιο ταξίδι γνώσης.
Και προσπάθησε να φέρει κοντά στα παιδιά την επιστήμη των Ηλεκτρονικών Υπολογιστών μέσα από το θεατρικό παιχνίδι.
Αυτό λοιπόν θα είναι το αντικείμενο του εργαστηρίου μας 3ο Πανελλήνιο συνέδριο eTwinning, που
θα πραγματοποιηθεί το τριήμερο 25 έως 27 Νοεμβρίου 2016 στην Πάτρα.






Με άξονα τον άνθρωπο κι όπλο τη φαντασία, το κοριτσάκι θα προσπαθήσει να δείξει στους εκπαιδευτικούς του εργαστηρίου "Ο Απόστολος στην Πυθωνία" τον τρόπο με τον οποίο προσπαθεί να φέρει κοντά στα παιδιά τους πέντε βασικούς τύπους δεδομένων στον προγραμματισμό, δίχως τη χρήση υπολογιστή.
Με μεγάλη χαρά σας περιμένω το Σάββατο 26 Νοεμβρίου, στις 9 το πρωί στο Επιμελητήριο Αχαϊας για ένα διαφορετικό εργαστήρι, με πολύ παιχνίδι, γνώση και φαντασία.











Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η πρώτη μου επίσκεψη στον Παράδεισο!

Το Εργαστήρι Σκέψης αποτελεί μια σειρά εργαστηρίων για παιδιά προσχολικής ηλικίας με στόχο τη δημιουργική μάθηση γεωμετρικών εννοιών, την εξοικείωση με την αλγοριθμική, την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας και τη δημιουργική γραφή έχοντας ως βασικά εργαλεία την ψηφιακή αφήγηση και την παιχνιδοποίηση. Το Εργαστήρι δημιουργήθηκε με αφορμή την έρευνά μου στη Διδακτική της Πληροφορικής, στα πλαίσια των διδακτορικών μου σπουδών και την έμπνευση που μου δόθηκε από τα "μεγάλα μωρά" του Γ Βρεφονηπιακού Σταθμού Αθηνών και πραγματοποιείται σε τρία τμήματα του σταθμού. Στο εγχείρημα αυτό δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην πολύτιμη υποστήριξη του προσωπικού και της διευθύντριας του Γ ΒΝΣΑ, αλλά και στην ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Το Εργαστήρι Σκέψης και η γνωριμία μου με τα παιδιά ξεκίνησε με το παραμύθι του Γίγαντα του Δάσους. Στην πρώτη μου επίσκεψή στο σταθμό είχαν έρθει μαζί μου οι πέντε κούκλες του παραμυθιού, που κυριολεκτικά μπήκαν στις καρδιές των παιδιών. Τα παιδιά γνώρισαν

Η κυρία Άνοιξη και τα νηπιαγωγάκια της Αντωνίτσας

"Λοιπόν, παιδάκια ας ξεκινήσουμε το μάθημά μας με το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης", είπε η κυρία Αντωνία Στελιανού του 23ου Νηπιαγωγείου Αγρινίου την περασμένη Παρασκευή στους μαθητές της και πάτησε το play από το βιντεάκι.  Ποιος να το περίμενε όμως ότι θα παγώσει η οθόνη και το σύστημα θα "πετάξει" την κυρία  Αντωνία έξω από την τάξη! Η κυρία Αντωνία συνδέθηκε ξανά στην πλατφόρμα για να συνεχίσει το διαδικτυακό μάθημα με τα νηπιαγωγάκια της και προσπάθησε ξανά να βάλει το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης. 26 Μάρτη βλέπετε! Μπήκε η Άνοιξη για τα καλά και πρέπει να την προϋπαντήσουμε και να της τραγούδησουμε με τα παιδιά! Μάταια όμως. Η κυρία Αντωνία ήταν απογοητευμένη. Εκείνη τη στιγμή χτύπησε το τηλέφωνό της. Κι ενώ είχε μάθημα, το τηλέφωνό της επέμενε να χτυπά! Τότε, το σήκωσε και προσπάθησε να καταλάβει ποια είναι στην άλλη γραμμή... Χωρίς να καταλαβαίνει πολλά, μια άγνωστη φωνή συνδέθηκε στη διαδικτυακή τάξη και εμφανίστηκε ένα άδειο παράθυρο με το όνομα "Αρ

1ο Εργαστήρι Σκέψης: Το σημείο

Στο πρώτο εργαστήρι τα παιδιά γνώρισαν τον Μαρσέλ, το προβατάκι μου, που είναι ντυμένο με μπόλικα ουράνια τόξα και πανέμορφα λουλούδια της Άνοιξης. Ο Μαρσέλ, το πρόβατο, αγαπά πολύ τη στιχουργική και το τραγούδι. Μάλιστα, έχει γράψει κι ένα τραγουδάκι για τα παιδιά, το οποίο φρόντισα να το εκτυπώσω σε μικρά χαρτάκια διπλής όψης για να το έχω μαζί μου στη συνάντησή μας. Αφού απήγγειλα κάποιους στίχους του τραγουδιού, μοίρασα στα παιδιά τα χαρτάκια και ξεκίνησα να τραγουδάω τον σκοπό του κάνοντας παντομίμα τις λέξεις "1, 1+1, 2, πηγαίνω" κτλ. Εκείνα άρχισαν να κουνιούνται στο ρυθμό και να προσπαθούν να μάθουν τις λέξεις. Το σημείο Ένα κι ένα κάνουν δύο το μαθαίνω στο σχολείο που πηγαίνω το πρωί σαν ξυπνήσει η Αυγή. Ένα κι ένα κάνουν δύο κι εγώ παίρνω ένα σημείο το αφήνω στο χαρτί μια τελίτσα να φανεί. Κι αφού βάλω το σημείο τον κανόνα για τα δύο φέρνω τώρα στο μυαλό κι άλλο ένα θέλω εδώ. Και μια δεύτερη τελεία ζωγραφίζω μ’ αγωνία και κοιτάζω στο χαρτί δύο σημεία είναι εκεί...