Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ζωγραφίζοντας το παλάτι της αρκούδας

«Μια φορά κι έναν καιρό, σε μια γωνιά της Ηπείρου ζούσε σε μια σπηλιά μια πελώρια αρκούδα.».
Μετά την επίσκεψή μου στον πανέμορφο νομό Ιωαννίνων και τη μαγική περιήγηση στο θαυμάσιο σπήλαιο του Περάματος, το χέρι μου άρπαξε μολύβι και χαρτί και άφησε τη φαντασία να σκαρώσει ένα μικρό παραμύθι.
Το παραμύθι «Το παλάτι της αρκούδας» θίγει το θέμα του φθόνου μεταξύ των πλασμάτων της φύσης, αλλά και την ανεξάντλητη προσπάθεια μιας αρκούδας να σπάσει την κατάρα που της έχει στερήσει τα δυο πολυαγαπημένα της παιδιά.
 
Και επειδή ταξίδι δίχως παραμύθι δεν γίνεται, αλλά και παραμύθι δίχως δοκιμή, πάλι δεν γίνεται, αυτή τη φορά πήρα το ολοκαίνουριο παραμύθι μου και πήγα να το πω στα μικρά μου Χαμόγελα. Φτάνοντας στη μέση του παραμυθιού, έκανα μια μικρή διακοπή και ζήτησα από τα Χαμόγελα να ζωγραφίσουν σε μια λευκή σελίδα κάτι σχετικό με το παραμύθι. Τα παιδιά ζωγράφισαν την αρκούδα, ανθρώπους, έναν καταρράκτη, μια σπηλιά, πετρωμένα ψάρια, καθώς και ένα φεγγάρι, και έπειτα, συνέχισα το παραμύθι.
 
Ολοκληρώνοντας το παραμύθι, ζήτησα από τα παιδιά να μου πουν ένα τραγούδι με το οποίο θα νανούριζαν την αρκούδα και άρχισαν να μου τραγουδούν κάποιους άγνωστους σε εμένα στίχους, αλλά ιδιαίτερα αγαπητούς σε αυτά: «Από τη στιγμή που φάνηκες μπροστά μου χτυπάει σαν τρελή για σένα η καρδιά μου, σάρκα και οστά παίρνουν τα όνειρά μου και με ένα βλέμμα σου ξεχνάω το όνομά μου...», στίχοι-ερμηνεία: Κωνσταντίνος (PersonaS), μουσική: Filip Miletic.
Εκείνη τη στιγμή, ανασήκωσα τα φρύδια σε μια απέλπιδα προσπάθεια να καταλάβω το τραγούδι των παιδιών, αλλά το συγκεκριμένο άσμα δεν ήταν στο ρεπερτόριό μου... Η κυρία Ξανθή, παιδαγωγός του Χαμόγελου, το αντιλήφθηκε αμέσως και παρότρυνε τα παιδιά να νανουρίσουν την αρκούδα με ένα πιο ήρεμο σε ρυθμό τραγούδι, του οποίου οι στίχοι μου είναι ιδιαίτερα αγαπητοί. Καθώς τα παιδιά άρχισαν τα τραγουδούν: «Κάθε φορά που τελειώνει ο κόσμος, να με κρατάς απ' το χέρι σφιχτά, να περπατάς πλάι μου στα συντρίμμια, να με κοιτάς με τα μάτια κλειστά. Κάθε φορά που θα τελειώνει ο κόσμος, όταν θα κλαίω θέλω να μου γελάς!...» (στίχοι-μουσική: Σταύρος Σιόλας, ερμηνεία: Γιάννης Κότσιρας) άρχισα να τραγουδώ κι εγώ μαζί τους και να χαμογελώ φαρδιά-πλατιά.
Μια φορά κι έναν καιρό, η αρκούδα νανουρίστηκε από το τραγούδι των παιδιών και ξυπνώντας βρήκε στην αγκαλιά της τα δυο παιδιά της. Και ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα!
Όνειρα παραμυθένια...
 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Δώρα θυμάται το πρώτο της βιβλίο...

Θυμάμαι τη μητέρα μου, να διαβάζει με τις ώρες ένα βιβλίο, έως ότου αποκοιμιόταν στις σελίδες του. Είχε πάντα την αίσθηση ότι μέσα από τα βιβλία γνωρίζουμε τον κόσμο και τους ανθρώπους, αντιλαμβανόμαστε συμπεριφορές και συμβάντα. Την αλήθεια, το ψέμα, την αγάπη, το μίσος. Το πρώτο βιβλίο που έπεσε στα χέρια μου, ως δώρο γενεθλίων από εκείνη, ήταν στην ηλικία των 6 ετών. Ήταν ο Μάγκας, της Πηνελόπης Δέλτα. Μέσα από τις διασκεδαστικές περιπέτειες του Μάγκα, άρχισα να αντιλαμβάνομαι τον κόσμο των τετράποδων, τον κόσμο των ανθρώπων, γνώρισα στοιχεία της ελληνικής ιστορίας και ταυτόχρονα, διαισθάνθηκα να ξεδιπλώνεται μέσα μου μια δύναμη, έτοιμη να κατατροπώσει κάθε άσχημο στοιχείο της ζωής.
Παρόλο που ο Μάγκας, είναι ένα ευχάριστο, αλλά ταυτόχρονα και σκληρό θα έλεγα παιδικό βιβλίο, ωστόσο καταφέρνει να εμπλουτίσει τη φαντασία και τη σκέψη των παιδιών. Πλέον, έχω φτάσει στο σημείο να πιστεύω ότι, ένα παιδικό βιβλίο, άσχετα με την ιστορία που πραγματεύεται, αποτελεί τη δίοδο για την ανάπτυξη …

Καλό μήνα με ψυχική ανάταση μέσα από τον κόσμο των παιδικών βιβλίων

Πόσο στοιχίζει μια ψυχική ανάταση; Αλήθεια, έχετε σκεφτεί πόσο μπορεί να στοιχίζει; 
Στο συγκεκριμένο άρθρο θα διαβάσετε την άποψη της συγγραφέως Αριάδνης Δάντε για τη συγκεκριμένη ερώτηση, μετά την τελευταία της επίσκεψη στο 14ο Νηπιαγωγείο Αγρινίου.
Εν όψει της αυριανής Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου, η συγγραφέας μας το πρωί της Τετάρτης 28 Μαρτίου 2018, πραγματοποίησε μια εισβολή στο νηπιαγωγείο της Γαρυφαλιάς Παπασωτήρη, που βρίσκεται στο συνοικισμό των Ρομά, πίσω από το Δημοτικό Στάδιο Αγρινίου και κατενθουσιάστηκε από τα όμορφα πράγματα που δημιουργεί η νηπιαγωγός με τα 25 αστεράκια της.
Η συγγραφέας μας, αφού συστήθηκε με τα νηπιάκια και τα προνηπιάκα της Γαρυφαλιάς, έφερε στην παρέα των παιδιών τον παπαγάλο της, τον Σπύρο, για να ζωντανέψει με τη βοήθεια των παιδιών το νέο της παραμύθι με τίτλο "Ο γίγαντας του δάσους".
Αφού επέλεξαν όλοι από ένα ζωάκι, μεταφέρθηκαν με τη δύναμη της φαντασίαςστο δάσος της Λευκής, της χώρας του γίγαντα. 
Η αφήγηση κύλισε γλυκά, με επτά…

Μαθαίνω Πληροφορική δίχως Υπολογιστή και πολλά άλλα με τη συγγραφέα Αριάδνη Δάντε

"Δεν υπάρχει ομορφότερο πράγμα από τη μάθηση μέσα από το παιχνίδι", υποστηρίζει η συγγραφέας Αριάδνη Δάντε και εμείς χαιρόμαστε ακόμη περισσότερο που μέσα από τις Εκδόσεις Τσιπούπολη κάνει το όραμά της πράξη, δημιουργώντας μια σειρά από εργαστήρια δημιουργικής απασχόλησης. Τα περισσότερα εργαστήρια της Αριάδνης Δάντε είναι αυτοτελή και καλύπτουν ποικίλες θεματικές ενότητες, τόσο στην Επιστήμη της Πληροφορικής, όσο και σε θέματα που θεωρεί σημαντικά για την διαπαιδαγώγηση των παιδιών η συγγραφέας. Επιπλέον των παιδικών εργαστηρίων, η συγγραφέας έχει ετοιμάσει τρία εργαστήρια για τα πιο μεγάλα παιδιά της παρέας. Για τη διεξαγωγή των εργαστηρίων απαιτείται η συμμετοχή 10 συμμετεχόντων. Για περαιτέρω πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνείτε με τις Εκδόσεις Τσιπούπολη στο email: info@chipoupolis.com.