Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Στιγμές αληθινές, γεμάτες ευτυχία!

Πόσο δύσκολος είναι ο δρόμος για την ευτυχία; 
Δυστυχώς, δεν έχω την απάντηση για όλους, μιας και η πορεία εξαρτάται από το πώς ορίζει κανείς τη δική του ευτυχία. Μπορώ όμως, να σας γράψω για τη δική μου διαδρομή την ευτυχία. 




Ευτυχία λοιπόν, είναι για μένα το παραμυθένιο ταξίδι προς το χαμόγελο των παιδιών, ένα ταξίδι που συνδυάζεται με λιλιπούτεια συντροφιά, εκπαιδευτικές δράσεις και αληθινές αγκαλιές.
Ψάχνοντας το δρόμο για την ευτυχία μου, ανακάλυψα πως για να τα καταφέρω έπρεπε να πασπαλίσω τη διαδρομή μου με αρκετή χρυσόσκονη οργάνωσης. Ναι, ναι! Καλά διαβάσατε, με χρυσόσκονη οργάνωσης. Έτσι, πριν από κάθε ταξίδι, αφιερώνω πολλές πολλές ώρες για να μπορέσω να επιλέξω τα κατάλληλα υλικά, για να καταφέρω να ετοιμάσω κάτι ιδιαίτερο για όλους αυτούς που θα συναντήσω. Κι όταν τα καταφέρω, φορτώνω στο αυτοκινητάκι μου όλα τα σύνεργα και ξεκινάω πάντα νωρίς για να φτάσω έγκαιρα στον προορισμό μου. 


Καθώς ξετυλίγω το κουβάρι των σκέψεών μου και πληκτρολογώ στον υπολογιστή μου όλα αυτά που περικλείουν τη δική μου ευτυχία, αισθάνομαι ότι πρέπει να τεκμηριώσω τη σημερινή κατάθεση ψυχής. Επέλεξα να σας γράψω σήμερα για το δρόμο προς τη δική μου ευτυχία, γιατί σήμερα, 2 Απριλίου, είναι η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου. Και για μένα, η μέρα που γιορτάζουν τα βιβλία είναι το ίδιο σπουδαία με τη μέρα που γιορτάζουν τα παιδιά μου, είναι μέρα χαράς, γιορτής, έκφρασης και ελπίδας.



Οι εργασίες του εορτασμού της σημερινής ημέρας έχουν αρχίσει από καιρό, μιας και η Κοινωφελής Επιχείρηση του Δήμου Αγρινίου μου απέστειλε την παραπάνω πρόσκληση, για να με τιμήσει για την ιδιότητα της συγγραφέως. Εγώ πάλι, σκέφτηκα να ανταποδώσω την τιμή με τη συγγραφή μιας ολοκαίνουριας δράσης, την οποία παρουσίασα για πρώτη φορά την Παρασκευή 31 Μαρτίου στους μαθητές της Β' Δημοτικού του 3ου Δημοτικού Σχολείου Αγρινίου και το Σάββατο 1 Απριλίου σε γονείς και παιδιά Δημοτικού, στην Παπαστράτειο Δημοτική Βιβλιοθήκη Αγρινίου.


"Ψάχνοντας κάτι να βρω, όλα τα κατανοώ!", ήταν ο τίτλος της πολύ γλυκιάς μου δράσης, που δεν ήταν τίποτα άλλο από ένα μάθημα εισαγωγής στην αντικειμενοστρέφεια και στις δομές δεδομένων στον προγραμματισμό, με τη βοήθεια ενός βάζου γλυκού του κουταλιού και των εικόνων του εκπαιδευτικού βιβλίου "Ψάχνοντας στην παραλία".



Εκτός όμως από το παιχνίδι της ανακάλυψης του χαμένου βάζου, το προχθεσινό μου ταξίδι έκρυβε και άλλες δυο παραμυθένιες διαδρομές: μια επίσκεψη στο 23ο Νηπιαγωγείο Αγρινίου και ένα ακόμη εργαστήρι Πυθωνίας, το 7ο στη σειρά, που πραγματοποιήθηκε στο Δημιουργικό Παιχνιδοβιβλιοπωλείο "Το Φουρφούρι". 

Την Παρασκευή το πρωί, μετά την αναζήτηση του χαμένου γλυκού στο 3ο Δημοτικό Σχολείο Αγρινίου, επισκέφθηκα το πολύχρωμο 23ο Νηπιαγωγείο Αγρινίου, για να συναντήσω τις νηπιαγωγούς Αντωνία Στελιανού και τη Χαρά Κανιούρη και να ψάξω με τα λουλουδάκια τους όλους τους χαμένους θησαυρούς της θείας Μνήμης στη ζούγκλα της Πυθωνίας.


Και σαν να μην έφθανε αυτό το γλυκό ταξίδι, χθες το πρωί, μετά το παιχνίδι στην Παπαστράτειο βιβλιοθήκη, πετάχτηκα μια βόλτα στο πασχαλιάτικο Φουρφούρι, για να παίξουμε και να μάθουμε με τους μαθητές του Εργαστηρίου Πυθωνίας τη διαδρομή της μικρής Τύχης προς την παραλία και τον ορισμό των αντικειμένων στον προγραμματισμό.



"Μες στης Τύχης τη γωνία, έκρυψε ατυχώς η θεία τους κουβάδες τους μικρούς μ' όλους της τους θησαυρούς", είπαμε με τα παιδιά και έτσι απλά μυηθήκαμε στον ορισμό των αντικειμένων, με τη βοήθεια ενός βιβλιοπώλη, μιας παντοπώλισσας και μιας παγωτατζούς και φυσικά με το γνώριμο, πια, φυλλάδιο εργασίας και τις καινούριες μας κάρτες.

Θα ήθελα να γράψω κι άλλα για αυτό το ταξίδι στην Αιτωλοακαρνανία, γιατί έκρυβε πολλές εκπαιδευτικές δράσεις. Κι αυτά που νιώθω όταν διδάσκω στα παιδιά μέσα από το παιχνίδι, είναι πέρα για πέρα παραμυθένια, πέρα για πέρα πλήρη, με αληθινές στιγμές, γεμάτες ευτυχία!

Χρόνια πολλά στα βιβλία, χρόνια πολλά στην ευτυχία μου...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η πρώτη μου επίσκεψη στον Παράδεισο!

Το Εργαστήρι Σκέψης αποτελεί μια σειρά εργαστηρίων για παιδιά προσχολικής ηλικίας με στόχο τη δημιουργική μάθηση γεωμετρικών εννοιών, την εξοικείωση με την αλγοριθμική, την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας και τη δημιουργική γραφή έχοντας ως βασικά εργαλεία την ψηφιακή αφήγηση και την παιχνιδοποίηση. Το Εργαστήρι δημιουργήθηκε με αφορμή την έρευνά μου στη Διδακτική της Πληροφορικής, στα πλαίσια των διδακτορικών μου σπουδών και την έμπνευση που μου δόθηκε από τα "μεγάλα μωρά" του Γ Βρεφονηπιακού Σταθμού Αθηνών και πραγματοποιείται σε τρία τμήματα του σταθμού. Στο εγχείρημα αυτό δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην πολύτιμη υποστήριξη του προσωπικού και της διευθύντριας του Γ ΒΝΣΑ, αλλά και στην ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Το Εργαστήρι Σκέψης και η γνωριμία μου με τα παιδιά ξεκίνησε με το παραμύθι του Γίγαντα του Δάσους. Στην πρώτη μου επίσκεψή στο σταθμό είχαν έρθει μαζί μου οι πέντε κούκλες του παραμυθιού, που κυριολεκτικά μπήκαν στις καρδιές των παιδιών. Τα παιδιά γνώρισαν

Τεντωθείτε, μαζευτείτε και καμαρωτά σταθείτε!

Το μεσημέρι της Τρίτης 15 Ιουνίου έφτασε και μαζί του έφτασε στο Eργαστήρι μας και το τρενάκι του Ν3 και τακτοποιήθηκε στα καναπεδάκια. Αφού καλωσόρισα τα παιδιά με την αγαπημένη μας συνήθεια - το μοίρασμα των καρτών του εργαστηρίου- άνοιξα το κουτί της Σκέψης και έδωσα σε κάθε παιδάκι από ένα ζευγάρι ξυλάκια. Έπειτα, θυμηθήκαμε την ψηφιακή αφήγηση των τριών σημείων ( http://chipoupolis.blogspot.com/2021/06/2.html ).  Λίγο πριν ολοκληρωθεί η ψηφιακή αφήγηση, μείναμε στο σημείο μετακίνησης του ενός από τα τρία σημεία που μεταβάλλει τη γωνία από μικρή σε καμαρωτή και φαρδιά. Τότε, κάλεσα τα παιδιά να κατέβουν από τα καναπεδάκια και να καθίσουν στο πάτωμα στηρίζοντας την πλάτη τους στα καναπεδάκια. Ύστερα, τους ζήτησα να μιμηθούν τις κινήσεις μου και να τεντωθούμε, να μαζευτούμε και να σταθούμε καμαρωτοί με την πλάτη ίσια και τα πόδια μας ενωμένα.          Αφού επαναλάβαμε το τέντωμα, το μάζεμα και το καμάρωμα συνέχισα την προβολή της ψηφιακής αφήγησης και διαπιστώσαμε πως αν ενώσουμε με

Μια χρονιά γεμάτη δημιουργικές στιγμές (απολογισμός 2019)

Πάει και το 2019. Πάει και αυτή η χρονιά. Και τώρα, αρχές του 2020, ήρθε η στιγμή να συναντήσω τον μεσήλικα, πλέον, Χρόνο μου και να του δώσω να κρατήσει ένα ακόμη μπαλόνι, το μπαλόνι του '19. Ευτυχώς, το φετεινό μπαλόνι είναι παραγ εμισμένο με  πλούσιες δημιουργικές στιγμές. Πάμε λοιπόν να δούμε μαζί τι κρύβει το χρονομπαλόνι  της "Αριάδνης Δάντε" για  το 2019 . Το κορίτσι με τους καρυοθραύστες στην αψίδα με τα μπαλόνια Η περσινή χρονιά ξεκίνησε με μια  παραμυθένια   εκδ ρομή στο χωριό του  William Shakespeare και τελείωσε με μια πλούσια σε εικόνες περιήγηση στο παλάτι του Φρειδερίκου στο Σαν Σουσί του Πότσδαμ. Α νάμεσα στην έναρξη και στη λήξη της χρονιάς,  ήρθαν και τρύπωσαν κι άλλα πολλά δημιουργικά ταξίδια,  ευλογημένες στιγμές, άφθονη μελέτη και δημιουργική μάθηση, αλλά και στιγμές εσωτερικής αναζήτησης.  To be or not to be? Μέσα στο μπαλόνι μου κρύβονται μοναδικά  στιγμιότυπα, πλαισιωμένα από γλυκές μελωδίες και δημιουργικές σχέσεις. Όλα αυτά γεννήθη