Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ένα ευχαριστώ από την Ανάσσα των Χριστουγέννων στο 6ο Δημοτικό Σχολείο Αγρινίου

Την περασμένη Κυριακή συμμετείχα στη χριστουγεννιάτικη γιορτή του 23ου Νηπιαγωγείου Αγρινίου. Οι νηπιαγωγοί, Αντωνία Στελιανου και Χαρά Κανιούρη, με τίμησαν με την επιλογή του θεατρικού μου παραμυθιού "Η Ανάσσα των Χριστουγέννων" και με τον τρόπο αυτό ευχήθηκαμε στους γονείς και συγγενείς των νηπίων τα χρόνια μας πολλά για το νέο έτος.

Όμως, η συγκεκριμένη γιορτή δεν έκρυβε μόνο τα μηνύματα της αγάπης, της ελπίδας και της προσπάθειας για την επίτευξη του στόχου των μικρών ξωτικων του Ροβανιέμι.
Η γιορτή ανέδειξε το σπουδαίο ρόλο του εκπαιδευτικού, που προκειμένου να πραγματοποιηθεί μια αξιόλογη γιορτή ανοίγει τις πόρτες του σχολειού του και φιλοξενεί τους συναδέλφους άλλης εκπαιδευτικής μονάδας. Ο διευθυντής του 6ου Δημοτικού Σχολείου Αγρινίου εξυπηρετησε και συνέβαλε στην καλλιέργεια της πολιτιστικής ιδιότητας των νηπιαγωγών.

Αγαπητοί μου φίλοι,
Το εγχείρημα της παράστασης δεν ήταν καθόλου εύκολο. Η κυρία Αντωνία Στελιανου, που συμμετείχε και η ίδια στην παράσταση έδωσε την ψυχή της για να ζωντανέψει το κειμενο για να μπορέσει να παρουσιαστει το όμορφο αποτέλεσμα της Κυριακής. Αυτός όμως που μας περιποιηθηκε και μας φιλοξένησε ως άριστος οικοδεσπότης είναι ο Διευθυντής του 6ου Δημοτικού Σχολείου Αγρινίου, ο κύριος Κώστας Διαμαντής, που έκανε τα αδύνατα δυνατά για να μπορέσουμε να πραγματοποιήσουμε την παράσταση.

Είναι πάρα πολύ όμορφο να ανοίγει το σχολείο για να φιλοξενήσει ένα ολόκληρο νηπιαγωγείο για την εκδήλωση του και να βλέπεις ενα δημόσιο λειτουργό να κάνει τα πάντα για να υπάρχει σωστός ήχος, καθίσματα για όλους, σωστή τάξη και οργάνωση για τη δική σου γιορτή, χωρίς ατομικό συμφέρον.
Χαίρομαι ιδιαίτερα όταν γνωρίζω τέτοιους λειτουργούς, γιατί αποδεικνύουν σε όλους πως τα σχολεία δεν αποτελουν μόνο εκπαιδευτικές βαθμίδες, αλλά πυρήνες Πολιτισμού.
Πέρα από τον κύριο Διαμαντή, ευχαριστώ θερμά και τον κυριο Νίκο Κατσαντά, για όλα αυτά που έκανε και νιώσαμε όλοι την εγκάρδια φιλοξενία του 6ου Δημοτικού Σχολείου Αγρινίου.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η πρώτη μου επίσκεψη στον Παράδεισο!

Το Εργαστήρι Σκέψης αποτελεί μια σειρά εργαστηρίων για παιδιά προσχολικής ηλικίας με στόχο τη δημιουργική μάθηση γεωμετρικών εννοιών, την εξοικείωση με την αλγοριθμική, την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας και τη δημιουργική γραφή έχοντας ως βασικά εργαλεία την ψηφιακή αφήγηση και την παιχνιδοποίηση. Το Εργαστήρι δημιουργήθηκε με αφορμή την έρευνά μου στη Διδακτική της Πληροφορικής, στα πλαίσια των διδακτορικών μου σπουδών και την έμπνευση που μου δόθηκε από τα "μεγάλα μωρά" του Γ Βρεφονηπιακού Σταθμού Αθηνών και πραγματοποιείται σε τρία τμήματα του σταθμού. Στο εγχείρημα αυτό δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην πολύτιμη υποστήριξη του προσωπικού και της διευθύντριας του Γ ΒΝΣΑ, αλλά και στην ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Το Εργαστήρι Σκέψης και η γνωριμία μου με τα παιδιά ξεκίνησε με το παραμύθι του Γίγαντα του Δάσους. Στην πρώτη μου επίσκεψή στο σταθμό είχαν έρθει μαζί μου οι πέντε κούκλες του παραμυθιού, που κυριολεκτικά μπήκαν στις καρδιές των παιδιών. Τα παιδιά γνώρισαν

Η κυρία Άνοιξη και τα νηπιαγωγάκια της Αντωνίτσας

"Λοιπόν, παιδάκια ας ξεκινήσουμε το μάθημά μας με το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης", είπε η κυρία Αντωνία Στελιανού του 23ου Νηπιαγωγείου Αγρινίου την περασμένη Παρασκευή στους μαθητές της και πάτησε το play από το βιντεάκι.  Ποιος να το περίμενε όμως ότι θα παγώσει η οθόνη και το σύστημα θα "πετάξει" την κυρία  Αντωνία έξω από την τάξη! Η κυρία Αντωνία συνδέθηκε ξανά στην πλατφόρμα για να συνεχίσει το διαδικτυακό μάθημα με τα νηπιαγωγάκια της και προσπάθησε ξανά να βάλει το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης. 26 Μάρτη βλέπετε! Μπήκε η Άνοιξη για τα καλά και πρέπει να την προϋπαντήσουμε και να της τραγούδησουμε με τα παιδιά! Μάταια όμως. Η κυρία Αντωνία ήταν απογοητευμένη. Εκείνη τη στιγμή χτύπησε το τηλέφωνό της. Κι ενώ είχε μάθημα, το τηλέφωνό της επέμενε να χτυπά! Τότε, το σήκωσε και προσπάθησε να καταλάβει ποια είναι στην άλλη γραμμή... Χωρίς να καταλαβαίνει πολλά, μια άγνωστη φωνή συνδέθηκε στη διαδικτυακή τάξη και εμφανίστηκε ένα άδειο παράθυρο με το όνομα "Αρ

1ο Εργαστήρι Σκέψης: Το σημείο

Στο πρώτο εργαστήρι τα παιδιά γνώρισαν τον Μαρσέλ, το προβατάκι μου, που είναι ντυμένο με μπόλικα ουράνια τόξα και πανέμορφα λουλούδια της Άνοιξης. Ο Μαρσέλ, το πρόβατο, αγαπά πολύ τη στιχουργική και το τραγούδι. Μάλιστα, έχει γράψει κι ένα τραγουδάκι για τα παιδιά, το οποίο φρόντισα να το εκτυπώσω σε μικρά χαρτάκια διπλής όψης για να το έχω μαζί μου στη συνάντησή μας. Αφού απήγγειλα κάποιους στίχους του τραγουδιού, μοίρασα στα παιδιά τα χαρτάκια και ξεκίνησα να τραγουδάω τον σκοπό του κάνοντας παντομίμα τις λέξεις "1, 1+1, 2, πηγαίνω" κτλ. Εκείνα άρχισαν να κουνιούνται στο ρυθμό και να προσπαθούν να μάθουν τις λέξεις. Το σημείο Ένα κι ένα κάνουν δύο το μαθαίνω στο σχολείο που πηγαίνω το πρωί σαν ξυπνήσει η Αυγή. Ένα κι ένα κάνουν δύο κι εγώ παίρνω ένα σημείο το αφήνω στο χαρτί μια τελίτσα να φανεί. Κι αφού βάλω το σημείο τον κανόνα για τα δύο φέρνω τώρα στο μυαλό κι άλλο ένα θέλω εδώ. Και μια δεύτερη τελεία ζωγραφίζω μ’ αγωνία και κοιτάζω στο χαρτί δύο σημεία είναι εκεί...