Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο Ενρίκε, οι hackers, οι crackers και τα πεμπτάκια της Εκπαιδευτικής Αναγέννησης

Τι σχέση να έχει άραγε ο Ενρίκε από το Μεξικό με τους hackers και τους crackers;


Και τι δουλειά έχει μια τούρτα με σχήμα αστακού;

Και πως ανακατεύονται σε όλους αυτούς οι μαθητές της Ε' Δημοτικού της Εκπαιδευτικής Αναγέννησης;


Η απάντηση είναι απλή και κρύβεται στην επίσκεψή μου στο σχολείο της Εκπαιδευτικής Αναγέννησης, για να γνωρίσω στα παιδιά τη θεία Μνήμη και τους υπόλοιπους ήρωες του νέου μου βιβλίου με τίτλο «Ψάχνοντας την ερμηνεία», που αναμένεται να κυκλοφορήσει σύντομα από τις Εκδόσεις Τσιπούπολη.
Την Τρίτη 21 Νοεμβρίου είχα τη χαρά να επισκεφθώ τα τέσσερα τμήματα της Ε' Δημοτικού με σκοπό την εισαγωγή των παιδιών στις βασικές αρχές πληροφοριακών συστημάτων, την ενημέρωσή τους για τους κινδύνους του Διαδικτύου και την αναφορά τρόπων πρόληψης και προστασίας. Το βασικό εκπαιδευτικό "εργαλείο" για την επίτευξη των παραπάνω στόχων είναι το εκπαιδευτικό πρόγραμμα "Ο Ενρίκε από το Μεξικό" που αποτελεί μια νόστιμη συνταγή μετάδοσης γνώσης και εμπέδωσης ορισμένων βασικών εννοιών της ασφάλειας πληροφοριακών συστημάτων.
Οι μικροί μου φίλοι υποδύθηκαν τους ρόλους της θείας Μνήμης, του Φωτεινού, της Τζένης, της Λίας, του Ενρίκε και του Ζήση Συμπολίτη και ζωντάνεψαν τις έξι ιστορίες του εκπαιδευτικού προγράμματος. Η μετάβαση από τη μία ιστορία στην άλλη συμπεριλάμβανε και την επεξήγηση της σχετικής ορολογίας, ώστε τα παιδιά να εξοικειωθούν στην χρήση της κατάλληλης ορολογίας. Αυτό που είναι αξιοσημείωτο, είναι ότι τα παιδιά δεν γνώριζαν τη διαφορά του cracker και του hacker και ενθουσιάστηκαν με αυτή τη διευκρίνιση. Στην πραγματικότητα, ο hacker και ο cracker είναι ειδικοί στα υπολογιστικά συστήματα, αλλά αυτό που τους διαφοροποιεί είναι ο σκοπός τους. 
Ο κακόβουλος Ενρίκε αποτελεί έναν cracker, που με τη βαθιά του γνώση στον προγραμματισμό και την Επιστήμη των Η/Υ αποκτά παράνομα την πρόσβαση στο υπολογιστικό σύστημα της θείας Μνήμης. Αντίθετα, ο hacker μπορεί να παραβιάζει συστήματα, αλλά για θεμιτό σκοπό.
Μετά το τέλος του θεατρικού παιχνιδιού τα παιδιά με βομβάρδισαν με ερωτήσεις για το Διαδίκτυο. Αφού επιλύθηκαν οι περισσότερες απορίες -μακάρι να μην χτυπούσε το κουδούνι του διαλείμματος- χρησιμοποίησα το ερωτηματολόγιο του βιβλίου και τα παιδιά απάντησαν σε μια σειρά ερωτήσεων, που αφορούσαν τη χρήση του Διαδικτύου. Τα αποτελέσματα του ερωτηματολογίου συμπλήρωσαν την έρευνά μου για τη χρήση του Διαδικτύου και αυτό που αξίζει να σας αναφέρω είναι ότι τα παιδιά χρησιμοποιούν αρκετά το Διαδίκτυο, έχοντας σε υψηλό ποσοστό κοινωνικό προφίλ (Facebook, Instagram), γεγονός που καθιστά απαραίτητη την ενημέρωσή τους για τους κινδύνους του Διαδικτύου.
Πριν λίγες μέρες έλαβα το φωτογραφικό υλικό του άρθρου με τις εργασίες των παιδιών και ομολογώ ότι είναι ένα από τα ομορφότερα χριστουγεννιάτικα δώρα που έχω λάβει ποτέ. Τα ευχαριστώ όλα για το χρόνο που αφιέρωσαν για να μου τις ετοιμάσουν, όπως επίσης ευχαριστώ και τους εκπαιδευτικούς των αντίστοιχων τάξεων για τον εποικοδομητικό διάλογο και τη φιλοξενία τους.
Ολοκληρώνοντας το άρθρο μου, εύχομαι σε μικρούς και μεγάλους: "Καλή χρονιά με ασφαλή περιήγηση στα μονοπάτια του Διαδικτύου.".











 






Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η πρώτη μου επίσκεψη στον Παράδεισο!

Το Εργαστήρι Σκέψης αποτελεί μια σειρά εργαστηρίων για παιδιά προσχολικής ηλικίας με στόχο τη δημιουργική μάθηση γεωμετρικών εννοιών, την εξοικείωση με την αλγοριθμική, την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας και τη δημιουργική γραφή έχοντας ως βασικά εργαλεία την ψηφιακή αφήγηση και την παιχνιδοποίηση. Το Εργαστήρι δημιουργήθηκε με αφορμή την έρευνά μου στη Διδακτική της Πληροφορικής, στα πλαίσια των διδακτορικών μου σπουδών και την έμπνευση που μου δόθηκε από τα "μεγάλα μωρά" του Γ Βρεφονηπιακού Σταθμού Αθηνών και πραγματοποιείται σε τρία τμήματα του σταθμού. Στο εγχείρημα αυτό δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην πολύτιμη υποστήριξη του προσωπικού και της διευθύντριας του Γ ΒΝΣΑ, αλλά και στην ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Το Εργαστήρι Σκέψης και η γνωριμία μου με τα παιδιά ξεκίνησε με το παραμύθι του Γίγαντα του Δάσους. Στην πρώτη μου επίσκεψή στο σταθμό είχαν έρθει μαζί μου οι πέντε κούκλες του παραμυθιού, που κυριολεκτικά μπήκαν στις καρδιές των παιδιών. Τα παιδιά γνώρισαν

Η κυρία Άνοιξη και τα νηπιαγωγάκια της Αντωνίτσας

"Λοιπόν, παιδάκια ας ξεκινήσουμε το μάθημά μας με το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης", είπε η κυρία Αντωνία Στελιανού του 23ου Νηπιαγωγείου Αγρινίου την περασμένη Παρασκευή στους μαθητές της και πάτησε το play από το βιντεάκι.  Ποιος να το περίμενε όμως ότι θα παγώσει η οθόνη και το σύστημα θα "πετάξει" την κυρία  Αντωνία έξω από την τάξη! Η κυρία Αντωνία συνδέθηκε ξανά στην πλατφόρμα για να συνεχίσει το διαδικτυακό μάθημα με τα νηπιαγωγάκια της και προσπάθησε ξανά να βάλει το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης. 26 Μάρτη βλέπετε! Μπήκε η Άνοιξη για τα καλά και πρέπει να την προϋπαντήσουμε και να της τραγούδησουμε με τα παιδιά! Μάταια όμως. Η κυρία Αντωνία ήταν απογοητευμένη. Εκείνη τη στιγμή χτύπησε το τηλέφωνό της. Κι ενώ είχε μάθημα, το τηλέφωνό της επέμενε να χτυπά! Τότε, το σήκωσε και προσπάθησε να καταλάβει ποια είναι στην άλλη γραμμή... Χωρίς να καταλαβαίνει πολλά, μια άγνωστη φωνή συνδέθηκε στη διαδικτυακή τάξη και εμφανίστηκε ένα άδειο παράθυρο με το όνομα "Αρ

1ο Εργαστήρι Σκέψης: Το σημείο

Στο πρώτο εργαστήρι τα παιδιά γνώρισαν τον Μαρσέλ, το προβατάκι μου, που είναι ντυμένο με μπόλικα ουράνια τόξα και πανέμορφα λουλούδια της Άνοιξης. Ο Μαρσέλ, το πρόβατο, αγαπά πολύ τη στιχουργική και το τραγούδι. Μάλιστα, έχει γράψει κι ένα τραγουδάκι για τα παιδιά, το οποίο φρόντισα να το εκτυπώσω σε μικρά χαρτάκια διπλής όψης για να το έχω μαζί μου στη συνάντησή μας. Αφού απήγγειλα κάποιους στίχους του τραγουδιού, μοίρασα στα παιδιά τα χαρτάκια και ξεκίνησα να τραγουδάω τον σκοπό του κάνοντας παντομίμα τις λέξεις "1, 1+1, 2, πηγαίνω" κτλ. Εκείνα άρχισαν να κουνιούνται στο ρυθμό και να προσπαθούν να μάθουν τις λέξεις. Το σημείο Ένα κι ένα κάνουν δύο το μαθαίνω στο σχολείο που πηγαίνω το πρωί σαν ξυπνήσει η Αυγή. Ένα κι ένα κάνουν δύο κι εγώ παίρνω ένα σημείο το αφήνω στο χαρτί μια τελίτσα να φανεί. Κι αφού βάλω το σημείο τον κανόνα για τα δύο φέρνω τώρα στο μυαλό κι άλλο ένα θέλω εδώ. Και μια δεύτερη τελεία ζωγραφίζω μ’ αγωνία και κοιτάζω στο χαρτί δύο σημεία είναι εκεί...