Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τα καπέλα της άρνησης - νέο εκπαιδευτικό πρόγραμμα από τη συγγραφέα Αριάδνη Δάντε



Τα καπέλα της άρνησης
 

Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Τα καπέλα της άρνησης» της Αριάδνης Δάντε σχεδιάστηκε για να εξοικειώσει τα παιδιά ηλικίας 8-11 ετών με τις λογικές πύλες, το δυαδικό σύστημα αρίθμησης και τα ηλεκτρονικά κυκλώματα. Το πρόγραμμα αγκαλιάζει με αγάπη τη λογοτεχνία και τα μαθηματικά και η καινοτομία του βασίζεται στην ανάμιξη απλών στοιχείων που γνωρίζει ένα παιδί για την καλλιέργεια της λογικής σκέψης και της κατανόησης βασικών εννοιών Πληροφορικής, δίχως να απαιτείται ύπαρξη Ηλεκτρονικού Υπολογιστή.
Σύμφωνα με το εκπαιδευτικό πρόγραμμα, ο Δημήτρης και η Αλεξία, δύο μικρά τσιπάκια (παιδιά που κατοικούν στη φανταστική Τσιπούπολη) αποφασίζουν να πάνε μια βόλτα στο δάσος της Πυθωνίας. Τα δυο παιδιά  επικοινωνούν μεταξύ τους με τα μπιτάκια, δηλαδή τα ψηφία 0 και 1 της δυαδικής γλώσσας. Μάλιστα, τα παιδιά έχουν στα χέρια τους τον αριθμό 0 και στα πόδια τους τον αριθμό 1 και συνεννοούνται μεταξύ τους κουνώντας τα χεράκια και τα ποδαράκια τους. Όταν χρειάζεται να περπατήσουν και να συνομιλήσουν τότε χρησιμοποιούν τα καπέλα της άρνησης.
Περπατώντας στη ζούγκλα της Πυθωνίας, τα δύο τσιπάκια συναντούν τρία δέντρα. Μέσα τους κρύβονται τα καλύτερα παιχνίδια του κόσμο, αλλά τα παιδιά δεν μπορούν να παίξουν με τα παιχνίδια, γιατί η Μάνια, η πανέξυπνη μαϊμού της Πυθωνίας έχει κατασκευάσει τρεις πύλες, που ανοίγουν μόνο με τη χρήση της λογικής σκέψης. Πλάι από κάθε πύλη υπάρχει τουλάχιστον μία οθόνη αφής που δέχεται τις τιμές 0 και 1, ενώ δίπλα της υπάρχει μια ταμπέλα με το γρίφο της πύλης.
Θα καταφέρουν άραγε τα δύο παιδιά να παίξουν με τα υπέροχα παιχνίδια της Μάνιας;

Απαραίτητος εξοπλισμός: Για την καλύτερη διοργάνωση του εκπαιδευτικού παιχνιδιού απαιτείται ένας προβολέας. 
Το πρόγραμμα διαρκεί 60 λεπτά.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η πρώτη μου επίσκεψη στον Παράδεισο!

Το Εργαστήρι Σκέψης αποτελεί μια σειρά εργαστηρίων για παιδιά προσχολικής ηλικίας με στόχο τη δημιουργική μάθηση γεωμετρικών εννοιών, την εξοικείωση με την αλγοριθμική, την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας και τη δημιουργική γραφή έχοντας ως βασικά εργαλεία την ψηφιακή αφήγηση και την παιχνιδοποίηση. Το Εργαστήρι δημιουργήθηκε με αφορμή την έρευνά μου στη Διδακτική της Πληροφορικής, στα πλαίσια των διδακτορικών μου σπουδών και την έμπνευση που μου δόθηκε από τα "μεγάλα μωρά" του Γ Βρεφονηπιακού Σταθμού Αθηνών και πραγματοποιείται σε τρία τμήματα του σταθμού. Στο εγχείρημα αυτό δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην πολύτιμη υποστήριξη του προσωπικού και της διευθύντριας του Γ ΒΝΣΑ, αλλά και στην ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Το Εργαστήρι Σκέψης και η γνωριμία μου με τα παιδιά ξεκίνησε με το παραμύθι του Γίγαντα του Δάσους. Στην πρώτη μου επίσκεψή στο σταθμό είχαν έρθει μαζί μου οι πέντε κούκλες του παραμυθιού, που κυριολεκτικά μπήκαν στις καρδιές των παιδιών. Τα παιδιά γνώρισαν

Η κυρία Άνοιξη και τα νηπιαγωγάκια της Αντωνίτσας

"Λοιπόν, παιδάκια ας ξεκινήσουμε το μάθημά μας με το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης", είπε η κυρία Αντωνία Στελιανού του 23ου Νηπιαγωγείου Αγρινίου την περασμένη Παρασκευή στους μαθητές της και πάτησε το play από το βιντεάκι.  Ποιος να το περίμενε όμως ότι θα παγώσει η οθόνη και το σύστημα θα "πετάξει" την κυρία  Αντωνία έξω από την τάξη! Η κυρία Αντωνία συνδέθηκε ξανά στην πλατφόρμα για να συνεχίσει το διαδικτυακό μάθημα με τα νηπιαγωγάκια της και προσπάθησε ξανά να βάλει το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης. 26 Μάρτη βλέπετε! Μπήκε η Άνοιξη για τα καλά και πρέπει να την προϋπαντήσουμε και να της τραγούδησουμε με τα παιδιά! Μάταια όμως. Η κυρία Αντωνία ήταν απογοητευμένη. Εκείνη τη στιγμή χτύπησε το τηλέφωνό της. Κι ενώ είχε μάθημα, το τηλέφωνό της επέμενε να χτυπά! Τότε, το σήκωσε και προσπάθησε να καταλάβει ποια είναι στην άλλη γραμμή... Χωρίς να καταλαβαίνει πολλά, μια άγνωστη φωνή συνδέθηκε στη διαδικτυακή τάξη και εμφανίστηκε ένα άδειο παράθυρο με το όνομα "Αρ

1ο Εργαστήρι Σκέψης: Το σημείο

Στο πρώτο εργαστήρι τα παιδιά γνώρισαν τον Μαρσέλ, το προβατάκι μου, που είναι ντυμένο με μπόλικα ουράνια τόξα και πανέμορφα λουλούδια της Άνοιξης. Ο Μαρσέλ, το πρόβατο, αγαπά πολύ τη στιχουργική και το τραγούδι. Μάλιστα, έχει γράψει κι ένα τραγουδάκι για τα παιδιά, το οποίο φρόντισα να το εκτυπώσω σε μικρά χαρτάκια διπλής όψης για να το έχω μαζί μου στη συνάντησή μας. Αφού απήγγειλα κάποιους στίχους του τραγουδιού, μοίρασα στα παιδιά τα χαρτάκια και ξεκίνησα να τραγουδάω τον σκοπό του κάνοντας παντομίμα τις λέξεις "1, 1+1, 2, πηγαίνω" κτλ. Εκείνα άρχισαν να κουνιούνται στο ρυθμό και να προσπαθούν να μάθουν τις λέξεις. Το σημείο Ένα κι ένα κάνουν δύο το μαθαίνω στο σχολείο που πηγαίνω το πρωί σαν ξυπνήσει η Αυγή. Ένα κι ένα κάνουν δύο κι εγώ παίρνω ένα σημείο το αφήνω στο χαρτί μια τελίτσα να φανεί. Κι αφού βάλω το σημείο τον κανόνα για τα δύο φέρνω τώρα στο μυαλό κι άλλο ένα θέλω εδώ. Και μια δεύτερη τελεία ζωγραφίζω μ’ αγωνία και κοιτάζω στο χαρτί δύο σημεία είναι εκεί...