Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μια αλγοριθμική μαμα...λάδα φράουλα στο 3ο Νηπιαγωγείο Ναυπάκτου

ταν οι αλγόριθμοι μπλέκουν με μαρμελάδα το αποτέλεσμα λέγεται Μαμα...λάδα!!!" σχολίασε εύστοχα στο κοινωνικό της προφίλ το απόγευμα της περασμένης Παρασκευής η νηπιαγωγός του 3ου Νηπιαγωγείου Ναυπάκτου, κυρία Ελένη Δημητρέλλου για την επίσκεψη της αγαπημένης της φίλης, Αριάδνης Δάντε στο νηπιαγωγείο της και εμείς θα συμφωνήσουμε απόλυτα με τη δημιουργική Ελένη.
Η συγγραφέας Αριάδνη Δάντε βρέθηκε την Παρασκευή 18 Μαΐου 2018 στο 3ο Νηπιαγωγείο Ναυπάκτου με σκοπό να γνωρίσει στα νήπια της Ελένης τα διαγράμματα ροής δεδομένων και τους αλγόριθμους μέσα από την παρασκευή μιας μαρμελάδας φράουλας.
Περί τις 10:30, η Αριάδνη πέρασε την πόρτα του νηπιαγωγείου, όπου η γλυκιά Ελένη και οι δεκαοκτώ μαθητές της καλωσόρισαν με ιδιαίτερη χαρά τη συμπρωταγωνίστριά τους από την χριστουγεννιάτικη παράσταση της "Ανάσσας των Χριστουγέννων" και έτρεξαν αμέσως κοντά της να τη σφίξουν στην αγκαλιά τους.
Μετά τη θερμή υποδοχή, η συγγραφέας παρουσίασε το περιεχόμενο της τσαντούλας της στα παιδιά και άρχισε να απαριθμεί τα δεδομένα της: κάρτες με στίχους, μια ποδιά, μια κουτάλα, γυάλινα βαζάκια, τέσσερα μικρά πάνινα ζωάκια και τις φόρμες εργασίες των παιδιών.
Αφού εξήγησε στα παιδιά το σκοπό της επίσκεψής και την "αποστολή" που έπρεπε να φέρουν εις πέρας, κάλεσε τα παιδιά να μελετήσουν το διάγραμμα ροής δεδομένων που είχαν στα χεράκια τους και πέρασαν στην υλοποίηση της άσκησής τους. 

Μπάνιο και ζύγισμα
Τα παιδιά οδηγήθηκαν στο λουτρό του νηπιαγωγείου και αφού έπλυναν καλά τα χέρια τους, ανέλαβαν το μπάνιο των φρούτων και τη συλλογή τους στην κατσαρόλα της Ελένης. 
Ακολουθώντας την αναλογία του ενός κιλού φρούτων με αντίστοιχη ποσότητα ζάχαρης, τα παιδιά γέμισαν τη μία κατσαρόλα με ζάχαρη και φράουλες. 
Στη συνέχεια, η συγγραφέας πρόσθεσε το φυσικό συντηρητικό της συνταγής και φούντωσε το μάτι της κουζίνας.
Έπειτα, τα παιδιά άρχισαν να τοποθετούν τις υπόλοιπες φράουλες στη δεύτερη κατσαρόλα, έως ότου τελειώσουν τα τρία κιλά. Αυτή άλλωστε ήταν και η συνθήκη ελέγχου που έπρεπε να έχουν στο νου τους τα παιδιά, για να γνωρίζουν πότε θα σταματήσει η επαναληπτική διαδικασία του ζυγίσματος των φρούτων.

Κατά τη διάρκεια της παρασκευής της μαρμελάδας, τα παιδιά άκουγαν τους στίχους της συγγραφέως και πού και πού, η Αριάδνη έριχνε και μια ματιά στα στιχάκια της:
"Μια φορά και έναν καιρό, κάπου μες στην Αθήνα, 
σε ένα σπίτι ένα μωρό έπαιζε στην κουζίνα.
Μαζί του η μανούλα του ήταν στο νεροχύτη
κι έκοβε φρούτα θερινά πλάι απ' τον φεγγίτη..."
Πέρα από την απαγγελία των στίχων της Αριάδνης, η διαδικασία της παρασκευής της μαρμελάδας συνδυάστηκε με ζωγραφική. Τα παιδιά κλήθηκαν να ζωγραφίσουν όλα αυτά που βίωναν, ενώ η Ελένη καλούσε έναν έναν τους μαθητές τους για να βοηθήσουν στο ανακάτεμα την Αριάδνη.  

Στο παιχνίδι του ανακατέματος της κουτάλας δεν άργησε να μπει και η χαμογελαστή Ελένη, που φάνηκε να απολαμβάνει τη διαδικασία με τον ίδιο ενθουσιασμό όπως και οι μαθητές της. 

"Γύρω - γύρω όλα, 
τριγυρνούν στην κατσαρόλα, 
τα φρουτάκια μας θα λιώσουν 
και τη γλύκα τους θ' απλώσουν".
Προς το τέλος της έμμετρης αφήγησης, οι μικροί σεφ άκουσαν από τα χείλη της συγγραφέως και τους ακόλουθους στίχους που πρόδιδαν την πηγή του τίτλου του εκπαιδευτικού προγράμματος.
"Έλα, μικρούλη, κοίταξε μια βυσσινί κοιλάδα
κι αυτός της λέει με μια φωνή: "Ουάου, μια μαμά...λάδα!" 
Εκτός από τη μαρμελάδα, οι μικροί σεφ-ζωγράφοι κατάφεραν να δημιουργήσουν και μια όμορφη εικονογράφηση των όσων διαδραματίζονταν στο χώρο του νηπιαγωγείου. 
Έπειτα, έφθασε η σειρά της δεύτερης κατσαρόλας, καθώς και η ώρα να μάθουν τα παιδιά την πηγή των φρούτων που είχαν στη διάθεσή τους. 
Κι ενώ η Αριάδνη ήταν έτοιμη να τους αφηγηθεί το παραμύθι του "γίγαντα του δάσους", η Ελένη πρόλαβε την φίλη της δείχνοντας της μερικά έργα των παιδιών, που πραγματικά εξέπληξαν τη συγγραφέα. 
Η Ελένη είχε μιλήσει ήδη στα παιδιά για τον καλόκαρδο γίγαντα της Αριάδνης, που φρόντιζε με αγάπη τα δέντρα του για να γεννήσουν φρούτα για τα παιδιά κι εκείνα είχαν ετοιμάσει για τη φίλη τους την εικονογράφηση του παραμυθιού της. Μετά τη μελέτη των έργων των παιδιών, η συγγραφέας συνέχισε το ανακάτεμα της κουτάλας και την αφήγησή της με μεγαλύτερο κέφι και τακτικούς περιπάτους ανάμεσα στα παιδιά για να τους δώσει να γευτούν το δημιούργημά της.
Στο τέλος της τρίωρης επίσκεψης της Αριάδνης Δάντε, τα παιδιά αποχαιρέτησαν τις δύο φίλες έχοντας στα χεράκια τους ένα ζεστό βαζάκι πεντανόστιμης μαμα...λάδας φράουλας.
Λίγο πριν τον αποχαιρετισμό, η συγγραφέας κρέμασε στον πανέμορφο παραμυθότοιχο που είχε δημιουργήσει η Ελένη προς τιμήν της το εξώφυλλο του νέου της βιβλίου, με την ευχή: "Να είναι η φιλία τους γιγάντια και αληθινή όπως η αγάπη του καλόκαρδου γίγαντα για τα παιδιά."

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η πρώτη μου επίσκεψη στον Παράδεισο!

Το Εργαστήρι Σκέψης αποτελεί μια σειρά εργαστηρίων για παιδιά προσχολικής ηλικίας με στόχο τη δημιουργική μάθηση γεωμετρικών εννοιών, την εξοικείωση με την αλγοριθμική, την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας και τη δημιουργική γραφή έχοντας ως βασικά εργαλεία την ψηφιακή αφήγηση και την παιχνιδοποίηση. Το Εργαστήρι δημιουργήθηκε με αφορμή την έρευνά μου στη Διδακτική της Πληροφορικής, στα πλαίσια των διδακτορικών μου σπουδών και την έμπνευση που μου δόθηκε από τα "μεγάλα μωρά" του Γ Βρεφονηπιακού Σταθμού Αθηνών και πραγματοποιείται σε τρία τμήματα του σταθμού. Στο εγχείρημα αυτό δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην πολύτιμη υποστήριξη του προσωπικού και της διευθύντριας του Γ ΒΝΣΑ, αλλά και στην ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Το Εργαστήρι Σκέψης και η γνωριμία μου με τα παιδιά ξεκίνησε με το παραμύθι του Γίγαντα του Δάσους. Στην πρώτη μου επίσκεψή στο σταθμό είχαν έρθει μαζί μου οι πέντε κούκλες του παραμυθιού, που κυριολεκτικά μπήκαν στις καρδιές των παιδιών. Τα παιδιά γνώρισαν

Η κυρία Άνοιξη και τα νηπιαγωγάκια της Αντωνίτσας

"Λοιπόν, παιδάκια ας ξεκινήσουμε το μάθημά μας με το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης", είπε η κυρία Αντωνία Στελιανού του 23ου Νηπιαγωγείου Αγρινίου την περασμένη Παρασκευή στους μαθητές της και πάτησε το play από το βιντεάκι.  Ποιος να το περίμενε όμως ότι θα παγώσει η οθόνη και το σύστημα θα "πετάξει" την κυρία  Αντωνία έξω από την τάξη! Η κυρία Αντωνία συνδέθηκε ξανά στην πλατφόρμα για να συνεχίσει το διαδικτυακό μάθημα με τα νηπιαγωγάκια της και προσπάθησε ξανά να βάλει το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης. 26 Μάρτη βλέπετε! Μπήκε η Άνοιξη για τα καλά και πρέπει να την προϋπαντήσουμε και να της τραγούδησουμε με τα παιδιά! Μάταια όμως. Η κυρία Αντωνία ήταν απογοητευμένη. Εκείνη τη στιγμή χτύπησε το τηλέφωνό της. Κι ενώ είχε μάθημα, το τηλέφωνό της επέμενε να χτυπά! Τότε, το σήκωσε και προσπάθησε να καταλάβει ποια είναι στην άλλη γραμμή... Χωρίς να καταλαβαίνει πολλά, μια άγνωστη φωνή συνδέθηκε στη διαδικτυακή τάξη και εμφανίστηκε ένα άδειο παράθυρο με το όνομα "Αρ

1ο Εργαστήρι Σκέψης: Το σημείο

Στο πρώτο εργαστήρι τα παιδιά γνώρισαν τον Μαρσέλ, το προβατάκι μου, που είναι ντυμένο με μπόλικα ουράνια τόξα και πανέμορφα λουλούδια της Άνοιξης. Ο Μαρσέλ, το πρόβατο, αγαπά πολύ τη στιχουργική και το τραγούδι. Μάλιστα, έχει γράψει κι ένα τραγουδάκι για τα παιδιά, το οποίο φρόντισα να το εκτυπώσω σε μικρά χαρτάκια διπλής όψης για να το έχω μαζί μου στη συνάντησή μας. Αφού απήγγειλα κάποιους στίχους του τραγουδιού, μοίρασα στα παιδιά τα χαρτάκια και ξεκίνησα να τραγουδάω τον σκοπό του κάνοντας παντομίμα τις λέξεις "1, 1+1, 2, πηγαίνω" κτλ. Εκείνα άρχισαν να κουνιούνται στο ρυθμό και να προσπαθούν να μάθουν τις λέξεις. Το σημείο Ένα κι ένα κάνουν δύο το μαθαίνω στο σχολείο που πηγαίνω το πρωί σαν ξυπνήσει η Αυγή. Ένα κι ένα κάνουν δύο κι εγώ παίρνω ένα σημείο το αφήνω στο χαρτί μια τελίτσα να φανεί. Κι αφού βάλω το σημείο τον κανόνα για τα δύο φέρνω τώρα στο μυαλό κι άλλο ένα θέλω εδώ. Και μια δεύτερη τελεία ζωγραφίζω μ’ αγωνία και κοιτάζω στο χαρτί δύο σημεία είναι εκεί...