Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μια φορά κι έναν καιρό στης Πυθωνίας τον Φουρφουροχορό έγινε γλέντι μεγάλο κι όλοι λέγαν «Κι άλλο, κι άλλο»

 
«Μια φορά κι έναν καιρό στης Πυθωνίας τον χορό
μαζευτήκανε τα ζώα, όλα φιλικά κι αθώα.
Κι όπως γλένταγαν με κέφι και βαρούσαν και το ντέφι
έπιασε βροχή μεγάλη και τους χτύπησε μια ζάλη.
Σαν σταμάτησε η βροχή είδαν γύρω τους χαρτί
και απάνω τους γραμμένα ήταν πλήθος δεδομένα.
Να τα πιάσουν δεν μπορούν κι όλα γύρω απορούν
ώσπου ακούνε ξαφνικά ξένο από μακριά.»

Με αυτούς ακριβώς τους στίχους ξεκίνησε το ολοκαίνουριο θεατρικό εργαστήρι «Μια φορά κι έναν καιρό στης Πυθωνίας τον χορό» που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 12 Οκτωβρίου, στο Δημιουργικό Παιχνιδοβιβλιοπωλείο «Το Φουρφούρι» (στο Αγρίνιο) κι από τα στιγμιότυπα των φωτογραφιών θα καταλάβετε ότι περάσαμε πραγματικά πολύ ωραία. Στη δημιουργική μας παρέα βρέθηκαν μοναδικοί ήρωες ηλικίας 3-7 ετών, για να χορέψουν, να παίξουν και να μάθουν μέσα από πέντε διαφορετικούς χορούς τους πέντε βασικούς τύπους δεδομένων στον προγραμματισμό Η/Υ. 


Όμως, πώς προέκυψε αυτό το εργαστήρι; 
Εδώ και καιρό, αρκετοί γονείς και φίλοι της Δημιουργικής Μάθησης με ρωτούσαν για τις δράσεις μου στη γενέθλια γη. Για τον λόγο αυτό, αποφασίσαμε με την Αλεξάνδρα Τσιτσικάου, υπεύθυνη του Δημιουργικού Βιβλιοπωλείου «Το Φουρφούρι» να πραγματοποιήσουμε ένα ξεχωριστό θεατρικό εργαστήρι για τους πολύτιμους θησαυρούς των φίλων μας. 

Έτσι, το Σάββατο, γύρω στις 18:30 άρχισαν να μαζεύονται κοντά μας -γεμάτα περιέργεια- τα παιδιά των φίλων μας, για να περάσουμε μαζί μια διαφορετική ώρα. Και γράφω διαφορετική, γιατί αυτή τη φορά ο σχεδιασμός της δράσης ήταν σχεδιασμένος με εντελώς διαφορετικό τρόπο.

Μια φορά κι έναν καιρό λοιπόν, δηλαδή το περασμένο Σάββατο, καλωσόρισα τους λιλιπούτειους φίλους μου στο Φουρφούρι και τους εξήγησα τον σκοπό του εργαστηρίου μας και τους ρόλους του παιχνιδιού μας. Όσοι βέβαια μας γνωρίζουν, ξέρουν καλά το πρόβλημά μας: «Πρέπει να βοηθήσουμε τον μικρό Απόστολο, τον μονάκριβο ανιψιό της διάσημης συγγραφέως θείας Μνήμης, να μαζέψει τους χαμένους θησαυρούς της θείας του, που έχουν πέσει στη ζούγκλα της Πυθωνίας». Αυτό όμως που δεν είναι γνωστό και μεταβάλλεται είναι ο τρόπος με τον οποίο θα συλλεχθούν οι θησαυροί. 

Κι έτσι στο εργαστήρι του Σαββάτου, τα δεδομένα μας ήταν διαφορετικά: Τα ζώα είχαν ζαλιστεί από μια βροχή που είχε ξεσπάσει στη ζούγκλα της Πυθωνίας και δεν μπορούσαν να πιάσουν εύκολα τα χαμένα χαρτιά της θείας Μνήμης. Ευτυχώς που τα μαγικά κουβαδάκια μας έδωσαν μια σημαντική βοήθεια: Κάθε φορά που θα έπαιρνε ένα ζώο στο χέρι του ένα κουβαδάκι, θα ακούγονταν μια διαφορετική μουσική. Το ζώο θα κατάφερνε να πιάσει τα χαμένα χαρτιά μόνο αν χόρευε στον ρυθμό της μουσικής... 
Με αυτόν τον κανόνα, οι μικροί μου φίλοι πήραν εθελοντικά τους ρόλους της Αριάδνης, του Απόστολου, του Λίο, της Λίλι, της Μάνιας, του Ζακ και του Πάκη και χορεύοντας με  τους θησαυρούς της θείας Μνήμης τσάμικο, σαλσα, νησιώτικο, βαλς και οριεντάλ κατάφεραν να βρουν τα χαμένα χαρτιά της θείας. Ολοκληρώνοντας το εργαστήρι μας όλα τα παιδιά έλαβαν από έναν θησαυρό της επιλογής τους και μια αναμνηστική κάρτα με την επεξήγηση των τύπων δεδομένων και των κουβάδων. 

 
 



Σχεδιάζοντας τα παιχνίδια δημιουργικής μάθησης δεν σκέφτηκα ποτέ τις δυνατότητες ανάγνωσης και γραφής των παιδιών. Όλα αυτά τα χρόνια που δημιουργώ τα παιχνίδια μου ελπίζω μόνο για δύο πράγματα: στην αποδοχή των παιχνιδιών μου από τα παιδιά και στο τράβηγμα του πανίσχυρου όπλου της φαντασίας τους. Εάν τα παιδιά θελήσουν να παίξουν μαζί μου, είμαι σίγουρη ότι θα μάθουν. 
Το περασμένο Σάββατο στο Φουρφούρι καταφέραμε να τραβήξουμε όλα τα όπλα των παιδιών. Και κάπως έτσι με τη δύναμη της φαντασίας ενώσαμε τα προνήπια με τα παιδάκια της πρωτοσχολικής ηλικίας σε ένα απολαυστικό εργαστήρι δημιουργικής μάθησης.
Ευχαριστώ από καρδιάς όλους τους φίλους που μου εμπιστεύτηκαν τα αγγελούδια τους και κατάφερα να πάω τις γνώσεις όλων μας ένα βήμα παραπέρα.

Με βαθιά εκτίμηση,
Αριάδνη Δάντε  

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η πρώτη μου επίσκεψη στον Παράδεισο!

Το Εργαστήρι Σκέψης αποτελεί μια σειρά εργαστηρίων για παιδιά προσχολικής ηλικίας με στόχο τη δημιουργική μάθηση γεωμετρικών εννοιών, την εξοικείωση με την αλγοριθμική, την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας και τη δημιουργική γραφή έχοντας ως βασικά εργαλεία την ψηφιακή αφήγηση και την παιχνιδοποίηση. Το Εργαστήρι δημιουργήθηκε με αφορμή την έρευνά μου στη Διδακτική της Πληροφορικής, στα πλαίσια των διδακτορικών μου σπουδών και την έμπνευση που μου δόθηκε από τα "μεγάλα μωρά" του Γ Βρεφονηπιακού Σταθμού Αθηνών και πραγματοποιείται σε τρία τμήματα του σταθμού. Στο εγχείρημα αυτό δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην πολύτιμη υποστήριξη του προσωπικού και της διευθύντριας του Γ ΒΝΣΑ, αλλά και στην ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Το Εργαστήρι Σκέψης και η γνωριμία μου με τα παιδιά ξεκίνησε με το παραμύθι του Γίγαντα του Δάσους. Στην πρώτη μου επίσκεψή στο σταθμό είχαν έρθει μαζί μου οι πέντε κούκλες του παραμυθιού, που κυριολεκτικά μπήκαν στις καρδιές των παιδιών. Τα παιδιά γνώρισαν

Τεντωθείτε, μαζευτείτε και καμαρωτά σταθείτε!

Το μεσημέρι της Τρίτης 15 Ιουνίου έφτασε και μαζί του έφτασε στο Eργαστήρι μας και το τρενάκι του Ν3 και τακτοποιήθηκε στα καναπεδάκια. Αφού καλωσόρισα τα παιδιά με την αγαπημένη μας συνήθεια - το μοίρασμα των καρτών του εργαστηρίου- άνοιξα το κουτί της Σκέψης και έδωσα σε κάθε παιδάκι από ένα ζευγάρι ξυλάκια. Έπειτα, θυμηθήκαμε την ψηφιακή αφήγηση των τριών σημείων ( http://chipoupolis.blogspot.com/2021/06/2.html ).  Λίγο πριν ολοκληρωθεί η ψηφιακή αφήγηση, μείναμε στο σημείο μετακίνησης του ενός από τα τρία σημεία που μεταβάλλει τη γωνία από μικρή σε καμαρωτή και φαρδιά. Τότε, κάλεσα τα παιδιά να κατέβουν από τα καναπεδάκια και να καθίσουν στο πάτωμα στηρίζοντας την πλάτη τους στα καναπεδάκια. Ύστερα, τους ζήτησα να μιμηθούν τις κινήσεις μου και να τεντωθούμε, να μαζευτούμε και να σταθούμε καμαρωτοί με την πλάτη ίσια και τα πόδια μας ενωμένα.          Αφού επαναλάβαμε το τέντωμα, το μάζεμα και το καμάρωμα συνέχισα την προβολή της ψηφιακής αφήγησης και διαπιστώσαμε πως αν ενώσουμε με

Μια χρονιά γεμάτη δημιουργικές στιγμές (απολογισμός 2019)

Πάει και το 2019. Πάει και αυτή η χρονιά. Και τώρα, αρχές του 2020, ήρθε η στιγμή να συναντήσω τον μεσήλικα, πλέον, Χρόνο μου και να του δώσω να κρατήσει ένα ακόμη μπαλόνι, το μπαλόνι του '19. Ευτυχώς, το φετεινό μπαλόνι είναι παραγ εμισμένο με  πλούσιες δημιουργικές στιγμές. Πάμε λοιπόν να δούμε μαζί τι κρύβει το χρονομπαλόνι  της "Αριάδνης Δάντε" για  το 2019 . Το κορίτσι με τους καρυοθραύστες στην αψίδα με τα μπαλόνια Η περσινή χρονιά ξεκίνησε με μια  παραμυθένια   εκδ ρομή στο χωριό του  William Shakespeare και τελείωσε με μια πλούσια σε εικόνες περιήγηση στο παλάτι του Φρειδερίκου στο Σαν Σουσί του Πότσδαμ. Α νάμεσα στην έναρξη και στη λήξη της χρονιάς,  ήρθαν και τρύπωσαν κι άλλα πολλά δημιουργικά ταξίδια,  ευλογημένες στιγμές, άφθονη μελέτη και δημιουργική μάθηση, αλλά και στιγμές εσωτερικής αναζήτησης.  To be or not to be? Μέσα στο μπαλόνι μου κρύβονται μοναδικά  στιγμιότυπα, πλαισιωμένα από γλυκές μελωδίες και δημιουργικές σχέσεις. Όλα αυτά γεννήθη