Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ασκήσεις αναμνήσεων

Πριν από λίγες μέρες, καθώς μιλούσα με μια φίλη εκπαιδευτικό, με ρώτησε εάν έχω να της δώσω καμιά ιδέα για να κάνει ένα "δημιουργικό project" για τη σχολική χρονιά. Αρχικά, ήρθε στο μυαλό μου το εκπαιδευτικό μου βιβλίο με τίτλο "Ψάχνοντας στην Πυθωνία", που έχει πλήθος ερωτήσεων κατανόησης και μέσα από αυτό μπορούν να υλοποιηθούν πολλές ασκήσεις δημιουργικής γραφής. Ύστερα, σκέφτηκα το "Ψάχνοντας στην παραλία" και πρότεινα και αυτό το υλικό.

Η καλύτερη πρόταση όμως ήρθε στο μυαλό μου σήμερα το πρωί, ύστερα από μια δύσκολη για την οικογένεια μου ημέρα, μιας και χθες συνοδεύσαμε στην τελευταία της κατοικία την έντονη προσωπικότητα της θείας Ελένης από το Αίγιο. 

Αφορμή για τις Ασκήσεις Αναμνήσεων αποτελεί για ακόμη μια φορά ο Ποιητής του σπιτιού μου και ο διάλογος που είχα μαζί του χτες το απόγευμα. 

-"Δεν μ' αρέσουν οι κηδείες, μαμά."

-"Ούτε εμένα, παιδί μου.", του απάντησα και την ίδια στιγμή ζωντάνεψαν μπροστά μου όλες οι πρωινές εικόνες από το κοιμητήριο.

-"Αναστάση, τι θυμάσαι από τη θεία Ελένη;".

-"Τις γιγάντιες τούρτες που μας έφτιαχνε! Ειδικά την τυραμισού".

Στο άκουσμα της απάντησης χαμογέλασα και μέσα μου ξύπνησε μια νέα ανάμνηση για τη θεία. Για μένα, η θεία Ελένη ήταν τα "χρυσά χεράκια" που έραβαν περίτεχνα. Όμως, η οπτική του παιδιού μου ήταν τόσο διαφορετική και συνάμα τόσο όμορφη...

Σε κάθε απώλεια ο νους μου πάει αυθόρμητα στη μάνα μου. Οπότε, δεν άργησα να κάνω στο παιδί τη σχετική ερώτηση:

"Και από τη γιαγιά θυμάσαι τα πεντανόστιμα μπιφτέκια;".

"Έχω κι άλλες αναμνήσεις από τη γιαγιά. Θυμάμαι τις βόλτες μας και τα λουλούδια που μαζεύαμε. Όταν γυρίζαμε σπίτι τα χέρια μας ήταν γεμάτα με λουλούδια".

Και τότε, συγκινήθηκα ακόμη περισσότερο, γιατί ζωντάνεψαν στα μάτια μου κι άλλες αναμνήσεις, ίσως λίγο περισσότερο αγαπημένες. 

Και τώρα, ετούτο το φθινοπωρινό πρωινό, που είναι πλημμυρισμένο από το βελούδινο βρεγμένο χώμα, σκέφτομαι πως αυτό που θα προτείνω στην Ελένη για να ασχοληθεί με τα πρωτάκια της είναι οι Ασκήσεις αναμνήσεων για τους παππούδες, τις γιαγιάδες και τις ηλικιωμένες θείες και θείους των παιδιών μαζί με την ανάμνηση του γονιού τους για να φτιάξουν τα δικά τους ποιητικά πορτραίτα, σαν της θείας Ελένης, σαν της γιαγιάς Δήμητρας.

θεία Ελένη

Ένα γιγάντιο τυραμισού στο τραπέζι της κουζίνας 

Δυο χρυσά χεράκια με περίτεχνες βελονιές.


γιαγιά Δήμητρα

Οι συλλογές λουλουδιών στη βόλτα 

Ένα μπουκέτο στο παιδικό χεράκι 

Το νοστιμότερο μπιφτεκάκι του κόσμου.


Και κάπως έτσι τούτο το Σαββατιάτικο πρωινό γέμισε μυρωδιές. Κι έπνιξαν τον Οκτώβρη στ'  αρώματα και στις γεύσεις.


Αριάδνη Δάντε

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η πρώτη μου επίσκεψη στον Παράδεισο!

Το Εργαστήρι Σκέψης αποτελεί μια σειρά εργαστηρίων για παιδιά προσχολικής ηλικίας με στόχο τη δημιουργική μάθηση γεωμετρικών εννοιών, την εξοικείωση με την αλγοριθμική, την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας και τη δημιουργική γραφή έχοντας ως βασικά εργαλεία την ψηφιακή αφήγηση και την παιχνιδοποίηση. Το Εργαστήρι δημιουργήθηκε με αφορμή την έρευνά μου στη Διδακτική της Πληροφορικής, στα πλαίσια των διδακτορικών μου σπουδών και την έμπνευση που μου δόθηκε από τα "μεγάλα μωρά" του Γ Βρεφονηπιακού Σταθμού Αθηνών και πραγματοποιείται σε τρία τμήματα του σταθμού. Στο εγχείρημα αυτό δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην πολύτιμη υποστήριξη του προσωπικού και της διευθύντριας του Γ ΒΝΣΑ, αλλά και στην ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Το Εργαστήρι Σκέψης και η γνωριμία μου με τα παιδιά ξεκίνησε με το παραμύθι του Γίγαντα του Δάσους. Στην πρώτη μου επίσκεψή στο σταθμό είχαν έρθει μαζί μου οι πέντε κούκλες του παραμυθιού, που κυριολεκτικά μπήκαν στις καρδιές των παιδιών. Τα παιδιά γνώρισαν

Τεντωθείτε, μαζευτείτε και καμαρωτά σταθείτε!

Το μεσημέρι της Τρίτης 15 Ιουνίου έφτασε και μαζί του έφτασε στο Eργαστήρι μας και το τρενάκι του Ν3 και τακτοποιήθηκε στα καναπεδάκια. Αφού καλωσόρισα τα παιδιά με την αγαπημένη μας συνήθεια - το μοίρασμα των καρτών του εργαστηρίου- άνοιξα το κουτί της Σκέψης και έδωσα σε κάθε παιδάκι από ένα ζευγάρι ξυλάκια. Έπειτα, θυμηθήκαμε την ψηφιακή αφήγηση των τριών σημείων ( http://chipoupolis.blogspot.com/2021/06/2.html ).  Λίγο πριν ολοκληρωθεί η ψηφιακή αφήγηση, μείναμε στο σημείο μετακίνησης του ενός από τα τρία σημεία που μεταβάλλει τη γωνία από μικρή σε καμαρωτή και φαρδιά. Τότε, κάλεσα τα παιδιά να κατέβουν από τα καναπεδάκια και να καθίσουν στο πάτωμα στηρίζοντας την πλάτη τους στα καναπεδάκια. Ύστερα, τους ζήτησα να μιμηθούν τις κινήσεις μου και να τεντωθούμε, να μαζευτούμε και να σταθούμε καμαρωτοί με την πλάτη ίσια και τα πόδια μας ενωμένα.          Αφού επαναλάβαμε το τέντωμα, το μάζεμα και το καμάρωμα συνέχισα την προβολή της ψηφιακής αφήγησης και διαπιστώσαμε πως αν ενώσουμε με

Μια χρονιά γεμάτη δημιουργικές στιγμές (απολογισμός 2019)

Πάει και το 2019. Πάει και αυτή η χρονιά. Και τώρα, αρχές του 2020, ήρθε η στιγμή να συναντήσω τον μεσήλικα, πλέον, Χρόνο μου και να του δώσω να κρατήσει ένα ακόμη μπαλόνι, το μπαλόνι του '19. Ευτυχώς, το φετεινό μπαλόνι είναι παραγ εμισμένο με  πλούσιες δημιουργικές στιγμές. Πάμε λοιπόν να δούμε μαζί τι κρύβει το χρονομπαλόνι  της "Αριάδνης Δάντε" για  το 2019 . Το κορίτσι με τους καρυοθραύστες στην αψίδα με τα μπαλόνια Η περσινή χρονιά ξεκίνησε με μια  παραμυθένια   εκδ ρομή στο χωριό του  William Shakespeare και τελείωσε με μια πλούσια σε εικόνες περιήγηση στο παλάτι του Φρειδερίκου στο Σαν Σουσί του Πότσδαμ. Α νάμεσα στην έναρξη και στη λήξη της χρονιάς,  ήρθαν και τρύπωσαν κι άλλα πολλά δημιουργικά ταξίδια,  ευλογημένες στιγμές, άφθονη μελέτη και δημιουργική μάθηση, αλλά και στιγμές εσωτερικής αναζήτησης.  To be or not to be? Μέσα στο μπαλόνι μου κρύβονται μοναδικά  στιγμιότυπα, πλαισιωμένα από γλυκές μελωδίες και δημιουργικές σχέσεις. Όλα αυτά γεννήθη