Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ας γίνουμε εμείς οι ίδιοι μέρος ενός μοτίβου!

Αυτό που λατρεύω στο Εργαστήρι Σκέψης είναι οι στιγμές που θα μπουν τα παιδιά στην αίθουσα για να δημιουργήσουμε. 

Την Τρίτη 20 Ιουλίου προέτρεψα τα παιδιά να γίνουμε όλοι μας μέρος ενός μοτίβου!

Μπαίνοντας στην αίθουσα του Εργαστηρίου Σκέψης, τα παιδιά του Ν3 τακτοποιήθηκαν αμέσως στα μικρά καναπεδάκια και περίμεναν να ανοίξω το κουτί της Σκέψης για να μαντέψουν το θέμα του Εργαστηρίου. Ανοίγοντας το κουτί, έβγαλα από μέσα του ένα κουβάρι με σπάγγο. Αφού αναγνώρισαν τον σπάγγο περίμεναν ανυπόμονα τη συνέχεια. Ξεκίνησα να παίρνω καρεκλάκια και να τα τοποθετώ σε γραμμές κοντά στα παιδιά. Πρώτα, τοποθέτησα 4 καρεκλάκια, έπειτα 3, ύστερα 2 και στο τέλος ένα. Τότε, με ρώτησε ο Θοδωρής: "Γιατί βάζετε 4, μετά 3, μετά 2 και μετά 1; Σε κάθε γραμμή ξεχνάτε 1!" Ακούγοντας τα λόγια του Θοδωρή χαμογέλασα, γιατί ο 3χρονος φίλος μου αποκάλυψε με τα λόγια του τη λογική δημιουργίας του μοτίβου με τις καρέκλες. Αμέσως, ρώτησα τον Θοδωρή: "Πως το ξέρεις ότι αυτό κάνω;" κι εκείνος απάντησε αυθόρμητα: "μα αφού διαβάζω το μυαλό σου!".

Ύστερα, μετρήσαμε τα καρεκλάκια και ζήτησα από τα παιδιά να καθίσουν σε ένα από αυτά, ενώ στα κενά καρεκλάκια τοποθετήσαμε δύο ήρωες του Εργαστηρίου (τη Φιόνα [χελώνα] και τον Θανασάκη [κόκορα]) και το κουτί της Σκέψης. Φώναξα τον Θοδωρή να έρθει κοντά μου και του είπα να παρατηρήσει το σχήμα που του θυμίζουν τα παιδιά που κάθονταν στα καρεκλάκια. Ο Θοδωρής αποκάλυψε στα παιδιά ότι βλέπει ένα τρίγωνο. Ύστερα, τον σήκωσα ψηλά και μετά μετακινηθήκαμε αριστερά-δεξιά σε διάφορες θέσεις και παρατηρήσαμε ξανά το τρίγωνο. 

Στη συνέχεια, ο Θοδωρής πήρε τη θέση της Μαρίζας που κάθονταν στη μία καρέκλα και η Μαρίζα παρατήρησε το τρίγωνο μοτίβο των παιδιών από όλες τις θέσεις. Κάθε φορά που τελείωνε μία παρατήρηση, το παιδί-παρατηρητής έπαιρνε τη θέση του επόμενου παρατηρητή. Στο τέλος της παρατήρησης, τα παιδιά χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες, στάθηκαν στις τρεις γωνιακές καρέκλες και με τον σπάγγο δέσαμε τις άκρες από τις καρέκλες κάνοντας ορατό το τρίγωνο. 



Έπειτα, άλλαξα τη διάταξη από τα καρεκλάκια σε τετράγωνο και ζήτησα από τα παιδιά να πάρουν θέση. Δε χρειάστηκε να ρωτήσω το σχήμα, γιατί είχαμε τον Θοδωρή που διάβαζε τη σκέψη μου και μαρτύρησε αμέσως στα άλλα μέλη της ομάδας ότι σχημάτισα "Τετράγωνο". Κάθισα στο κέντρο του τετραγώνου και μοίρασα στα παιδιά μια εικόνα της Φιόνας, της χελωνοαθλήτριας ποδηλασίας πάνω στο ποδηλατάκι της. Παρατηρήσαμε τις ρόδες του ποδηλάτου που έμοιαζαν με κύκλο και στη συνέχεια παρουσίασα στα παιδιά το νέο μου βιβλίο, που αποτελούνταν από έξι αφρώδη φύλλα. Το βιβλίο έχει τίτλο "Τα μοτίβα της Φιόνας" και μέσα του περιλαμβάνεται η ιστορία της Φιόνας, που μπαίνει τυχαία στον αγρόκηπο του ζωγράφου Θανασάκη, μαγεύεται από τα μοτίβα του και αποφασίζει να ψάξει να τον βρει για να την διδάξει τον τρόπο κατασκευής των μοτίβων. Στις εικόνες του χειροποίητου βιβλίου μου φανερώνεται η ακολουθία της διαδρομής της χελώνας προς τον δημιουργό Θανασάκη. Τα παιδιά μελέτησαν αρκετά την ευθεία και την αριστερή στροφή στα μονοπάτια του αγρόκηπου-λαβύρινθου κι έμαθαν καινούριες λέξεις: καμβάς, λιθόκτιστο, ρόδα (τριαντάφυλλα). 

Αφού ολοκληρώθηκε η αφήγηση της ιστορίας, τα παιδιά επιβιβαστηκαν στο τρενάκι του Ν3 και αποχώρησαν από την αίθουσα Σκέψης. 
Με τα παιδιά του Ν4 ακολουθήσαμε το ίδιο πρόγραμμα πλην της αφήγησης της ιστορίας των μοτίβων της Φιόνας.
Με τα παιδιά του Ν5 επαναλάβαμε το τρίγωνο μοτίβο και την αφήγηση της Φιόνας. Επιπρόσθετα, παίξαμε με τη δημιουργία μοτίβων με δίχρωμους κύβους.  

   
 



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η πρώτη μου επίσκεψη στον Παράδεισο!

Το Εργαστήρι Σκέψης αποτελεί μια σειρά εργαστηρίων για παιδιά προσχολικής ηλικίας με στόχο τη δημιουργική μάθηση γεωμετρικών εννοιών, την εξοικείωση με την αλγοριθμική, την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας και τη δημιουργική γραφή έχοντας ως βασικά εργαλεία την ψηφιακή αφήγηση και την παιχνιδοποίηση. Το Εργαστήρι δημιουργήθηκε με αφορμή την έρευνά μου στη Διδακτική της Πληροφορικής, στα πλαίσια των διδακτορικών μου σπουδών και την έμπνευση που μου δόθηκε από τα "μεγάλα μωρά" του Γ Βρεφονηπιακού Σταθμού Αθηνών και πραγματοποιείται σε τρία τμήματα του σταθμού. Στο εγχείρημα αυτό δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην πολύτιμη υποστήριξη του προσωπικού και της διευθύντριας του Γ ΒΝΣΑ, αλλά και στην ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Το Εργαστήρι Σκέψης και η γνωριμία μου με τα παιδιά ξεκίνησε με το παραμύθι του Γίγαντα του Δάσους. Στην πρώτη μου επίσκεψή στο σταθμό είχαν έρθει μαζί μου οι πέντε κούκλες του παραμυθιού, που κυριολεκτικά μπήκαν στις καρδιές των παιδιών. Τα παιδιά γνώρισαν

Τεντωθείτε, μαζευτείτε και καμαρωτά σταθείτε!

Το μεσημέρι της Τρίτης 15 Ιουνίου έφτασε και μαζί του έφτασε στο Eργαστήρι μας και το τρενάκι του Ν3 και τακτοποιήθηκε στα καναπεδάκια. Αφού καλωσόρισα τα παιδιά με την αγαπημένη μας συνήθεια - το μοίρασμα των καρτών του εργαστηρίου- άνοιξα το κουτί της Σκέψης και έδωσα σε κάθε παιδάκι από ένα ζευγάρι ξυλάκια. Έπειτα, θυμηθήκαμε την ψηφιακή αφήγηση των τριών σημείων ( http://chipoupolis.blogspot.com/2021/06/2.html ).  Λίγο πριν ολοκληρωθεί η ψηφιακή αφήγηση, μείναμε στο σημείο μετακίνησης του ενός από τα τρία σημεία που μεταβάλλει τη γωνία από μικρή σε καμαρωτή και φαρδιά. Τότε, κάλεσα τα παιδιά να κατέβουν από τα καναπεδάκια και να καθίσουν στο πάτωμα στηρίζοντας την πλάτη τους στα καναπεδάκια. Ύστερα, τους ζήτησα να μιμηθούν τις κινήσεις μου και να τεντωθούμε, να μαζευτούμε και να σταθούμε καμαρωτοί με την πλάτη ίσια και τα πόδια μας ενωμένα.          Αφού επαναλάβαμε το τέντωμα, το μάζεμα και το καμάρωμα συνέχισα την προβολή της ψηφιακής αφήγησης και διαπιστώσαμε πως αν ενώσουμε με

Μια χρονιά γεμάτη δημιουργικές στιγμές (απολογισμός 2019)

Πάει και το 2019. Πάει και αυτή η χρονιά. Και τώρα, αρχές του 2020, ήρθε η στιγμή να συναντήσω τον μεσήλικα, πλέον, Χρόνο μου και να του δώσω να κρατήσει ένα ακόμη μπαλόνι, το μπαλόνι του '19. Ευτυχώς, το φετεινό μπαλόνι είναι παραγ εμισμένο με  πλούσιες δημιουργικές στιγμές. Πάμε λοιπόν να δούμε μαζί τι κρύβει το χρονομπαλόνι  της "Αριάδνης Δάντε" για  το 2019 . Το κορίτσι με τους καρυοθραύστες στην αψίδα με τα μπαλόνια Η περσινή χρονιά ξεκίνησε με μια  παραμυθένια   εκδ ρομή στο χωριό του  William Shakespeare και τελείωσε με μια πλούσια σε εικόνες περιήγηση στο παλάτι του Φρειδερίκου στο Σαν Σουσί του Πότσδαμ. Α νάμεσα στην έναρξη και στη λήξη της χρονιάς,  ήρθαν και τρύπωσαν κι άλλα πολλά δημιουργικά ταξίδια,  ευλογημένες στιγμές, άφθονη μελέτη και δημιουργική μάθηση, αλλά και στιγμές εσωτερικής αναζήτησης.  To be or not to be? Μέσα στο μπαλόνι μου κρύβονται μοναδικά  στιγμιότυπα, πλαισιωμένα από γλυκές μελωδίες και δημιουργικές σχέσεις. Όλα αυτά γεννήθη