Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

"Μαμά, θα μου πεις τον κωδικό για τον υπολογιστή σου;"

Αγαπημένες μου μαμάδες,

το Σάββατο είναι μια μέρα που εμείς οι εργαζόμενες μαμάδες βρίσκουμε χρόνο για να ασχοληθούμε λίγο περισσότερο με αυτά που αγαπάμε. Για μένα, που η μαγειρική είναι λατρεία, το να βρίσκομαι στην κουζίνα μου με τις ώρες είναι μεγάλη διασκέδαση και τα πρωινά του Σαββάτου προσπαθώ να αφιερώνομαι στις κατσαρόλες και να μαγειρεύω τα πιο μπελαλίδικα φαγητά.

Πέρα από τη μαγειρική, αγαπώ πολύ και τη συγγραφή, οπότε πλάι από το τραπέζι της κουζίνας μου, ως tech-μαμά, έχω ένα μικρό γραφειάκι με ένα σταθερό υπολογιστή. Εκεί γράφω τις πολύτιμες σκέψεις μου, συνεπώς το συγκεκριμένο μηχάνημα είναι "ιερό" και δεν επιτρέπεται εύκολα η πρόσβαση σε τρίτους.



Σήμερα το πρωί, καθαρίζοντας τα καρότα για την προετοιμασία του μεσημεριανού φαγητού, άκουσα μια φωνούλα :

"Μαμά, θα μου πεις τον κωδικό για τον υπολογιστή σου;"

Στο άκουσμα της ερώτησης χαμογέλασα πονηρά κι αφού τέλειωσα στα γρήγορα το καθάρισμα του καρότου που κρατούσα, έπλυνα τα χέρια μου και είπα στον πρωτότοκο γιο μου :

"Είναι κι αυτές οι ερωτήσεις σου βρε Chris, ευκαιρία για μάθημα..."


Ο Chris βέβαια που με ξέρει, υποψιάστηκε τη συνέχεια. Έτσι λοιπόν, πήρα μια κόλλα Α4 και άρχισα να σημειώνω:

Κωδικός ή Συνθηματικό
  • Είναι μια ακολουθία από σύμβολα (συμβολοσειρά).
  • Την χρησιμοποιούμε για να προστατεύσουμε το σύστημά μας από όσους δεν θέλουμε να έχουν πρόσβαση.
  • Άρα, είναι ΜΥΣΤΙΚΗ πληροφορία.

            Αφού είναι μυστική, δεν θέλουμε να μπορεί να την μαντέψει κάποιος. Για να μην μπορεί να την μαντέψει, πρέπει :
·           να μην είναι το όνομά μας,
·         να μην είναι τα γενέθλιά μας,
·         να μην είναι το όνομα του μπαμπά, της μαμάς, του παππού κτλ.
·         να έχει πολλά σύμβολα μπερδεμένα [αριθμούς, χαρακτήρες], που διαβάζοντάς τα δεν βγαίνει νόημα,
·         να την έχουμε συνδέσει στο μυαλό μας με κάτι : π.χ. ένα τραγούδι.

Ο κωδικός μας πρέπει να είναι γραμμένος μόνο στο μυαλό μας.

Αφού εξήγησα στο γιο μου κάθε κουκκίδα, έδωσα τη σελίδα στον Chris και απάντησα στην ερώτησή του : 

"Δεν μπορώ να σου πω τον κωδικό μου, γιατί είναι μυστικός. Και δεν θα σου πω την μυστική μου πληροφορία, όχι επειδή είσαι κακός, ούτε γιατί δεν θέλω να δεις τι έχω γραμμένο στο σύστημά μου, αλλά επειδή είσαι μικρούλης και ξέρω ότι αν τη μοιραστώ μαζί σου, ίσως μπεις στο Internet δίχως να το γνωρίζω.
Με αυτόν τον τρόπο, προσπαθώ να σε προστατεύσω για να μην μπαίνεις ανεξέλεγκτα στο Διαδίκτυο. Το Διαδίκτυο δεν είναι ένας κήπος με ροδοπέταλα, είναι ένας κόσμος που κρύβει κινδύνους. Αφού σε ζάλισα με τα δικά μου, τώρα άσε με να πληκτρολογήσω τον κωδικό και να παίξεις στον υπολογιστή μου μέχρι να ετοιμάσω το μεσημεριανό μας."

Όπως θα καταλάβατε κι εσείς, δεν έδωσα τον κωδικό στο παιδί μου. Όχι γιατί δεν το εμπιστεύομαι, αλλά επειδή λόγω ειδικότητας γνωρίζω ότι το Διαδίκτυο ελλοχεύει κινδύνους. 

Και μιας και ξεκίνησα τις σκέψεις μου με ερώτηση, λέω να τις ολοκληρώσω με τον ίδιο τρόπο:

Αλήθεια, εσείς έχετε προβληματιστεί ποτέ για την ανεξέλεγκτη πρόσβαση των παιδιών μας στο Διαδίκτυο;

Το άρθρο μου δημοσιεύθηκε αρχικά στο http://www.workingmoms.gr/2016/08/mama-tha-mou-peis-ton-kodiko.html 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Δώρα θυμάται το πρώτο της βιβλίο...

Θυμάμαι τη μητέρα μου, να διαβάζει με τις ώρες ένα βιβλίο, έως ότου αποκοιμιόταν στις σελίδες του. Είχε πάντα την αίσθηση ότι μέσα από τα βιβλία γνωρίζουμε τον κόσμο και τους ανθρώπους, αντιλαμβανόμαστε συμπεριφορές και συμβάντα. Την αλήθεια, το ψέμα, την αγάπη, το μίσος. Το πρώτο βιβλίο που έπεσε στα χέρια μου, ως δώρο γενεθλίων από εκείνη, ήταν στην ηλικία των 6 ετών. Ήταν ο Μάγκας, της Πηνελόπης Δέλτα. Μέσα από τις διασκεδαστικές περιπέτειες του Μάγκα, άρχισα να αντιλαμβάνομαι τον κόσμο των τετράποδων, τον κόσμο των ανθρώπων, γνώρισα στοιχεία της ελληνικής ιστορίας και ταυτόχρονα, διαισθάνθηκα να ξεδιπλώνεται μέσα μου μια δύναμη, έτοιμη να κατατροπώσει κάθε άσχημο στοιχείο της ζωής.
Παρόλο που ο Μάγκας, είναι ένα ευχάριστο, αλλά ταυτόχρονα και σκληρό θα έλεγα παιδικό βιβλίο, ωστόσο καταφέρνει να εμπλουτίσει τη φαντασία και τη σκέψη των παιδιών. Πλέον, έχω φτάσει στο σημείο να πιστεύω ότι, ένα παιδικό βιβλίο, άσχετα με την ιστορία που πραγματεύεται, αποτελεί τη δίοδο για την ανάπτυξη …

Μανούλα μου, πάρε με μαζί σου

Καθώς οι μέρες της νέας σχολικής χρονιάς, διαδέχονται η μία την άλλη, κάποια παιδιά δεν έχουν εγκλιματιστεί ακόμη στη νέα τους καθημερινότητα. Ποια μητέρα δεν νιώθει την ανάσα της να κόβεται, όταν βλέπει το παιδί της, μέσα σε αναφιλητά και δάκρυα να παλεύει για να μην αποχωριστεί το χέρι της μαμάς και να περάσει την πόρτα του σχολείου μόνο του... Η αλήθεια είναι, πως οι πρώτες ημέρες του παιδικού σταθμού, του νηπιαγωγείου, ακόμη και του δημοτικού, φαντάζουν για το παιδί, ως ένα τεράστιο τέρας το οποίο έχει βαλθεί σώνει και καλά να τα κατασπαράξει. Οι αντιδράσεις των γονέων, διαφορετικές κάθε φορά. Ομως, κάθε ένας προσπαθεί με τον τρόπο του να οδηγήσει το παιδί του στην φάση του «αποχωρισμού», με όσο το δυνατόν λιγότερες συναισθηματικές απώλειες για εκείνο. Κάποιοι γονείς, προσπαθούν να αναγνωρίσουν τον φόβο του παιδιού, άλλοι απλά να το οδηγήσουν στην αποδοχή της νέας πραγματικότητας, της νέας καθημερινότητας μακριά από εκείνους, κάποιοι άλλοι δε, να το παρουσιάσουν ως κάτι όμορφο, ως μ…

Το Διαδίκτυο δεν είναι ένα μονοπάτι με ροδοπέταλα

To ότι όλοι μας κρατάμε μόνιμα μια συσκευή τηλεφώνου στο χέρι, δεν αποτελεί είδηση. Σημαντικό νέο δεν αποτελεί επίσης και η πληροφορία ότι τα παιδιά μας είναι περισσότερο εξοικειωμένα με τις ηλεκτρονικές συσκευές από οτιδήποτε άλλο. Το γεγονός όμως ότι έχουμε τόσο στενή επαφή με τον κόσμο του Διαδικτύου, ίσως μας οδηγεί και σε ανασφαλή μονοπάτια. Κι αυτή δεν είναι μία ασήμαντη πληροφορία. Ακόμη κι αν εμείς οι μεγάλοι θεωρούμε ότι γνωρίζουμε καλά τα ηλεκτρονικά δρομάκια που διασχίζουμε, δυστυχώς δεν ισχύει το ίδιο για τα παιδιά μας. Είτε είμαστε μικροί, είτε μεγάλοι, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι όταν θέλουμε να πιάσουμε το όμορφο τριαντάφυλλο που βλέπουμε για να το μυρίσουμε, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι εκτός από την ωραία του μυρωδιά, το τριαντάφυλλο διαθέτει και αγκάθια. Και γι' αυτό πρέπει να γνωρίζουμε και τον τρόπο με τον οποίο θα το κρατήσουμε, προκειμένου να μην μας τσιμπήσουν τα αγκάθια του. Το ίδιο ισχύει κι όταν παίρνουμε απλόχερα τις χρήσιμες πληροφορίες και τις καταπληκτικέ…