Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Εργαστήρι Τσιπούπολης - Μαθαίνουμε Αρχιτεκτονική δίχως Υπολογιστή!

Μιλάμε δυαδικά στο Εργαστήρι Τσιπούπολης

 «Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα δάσος μαγικό, ζούσαν κάτι μικροσκοπικά ανθρωπάκια που τα λέγανε Τσιπάκια. Τα τσιπάκια είχαν χτίσει στο δάσος μια όμορφη πόλη που την έλεγαν Τσιπούπολη.»
Έτσι ακριβώς ξεκινάει το ταξίδι στην Τσιπούπολη. Ένα ταξίδι που γεννήθηκε έξι χρόνια πριν και περιγράφει τον τρόπο ζωής των μικρών κατοίκων της Τσιπούπολης, που δεν είναι τίποτα άλλο παρά χαρακτήρες εμπνευσμένοι από το εσωτερικό του ηλεκτρονικού υπολογιστή.
Και μπορεί το εκπαιδευτικό βιβλίο «Ταξιδεύοντας στην Τσιπούπολη» να είναι ακόμη στο συρτάρι μου, όμως δεν με κρατάει τίποτα από το να μην χτίσω το μικρό μου Εργαστήρι Τσιπούπολης. Εκεί μέσα λοιπόν μιλάμε δυαδικά και μέσα από ένα εβδομαδιαίο μάθημα  θα προσεγγίζω την Αρχιτεκτονική Η/Υ μέσα από τη ζωγραφική και το παιχνίδι.
Στα πλαίσια του μαθήματος θα αναφέρονται και ορισμένες έννοιες στην αγγλική γλώσσα, η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την Πληροφορική. Σκοπός του Εργαστηρίου Τσιπούπολης είναι να διασκεδάσουμε μέσα από το παραμύθι και να αντιληφθούμε τους ρόλους των ηλεκτρονικών τμημάτων του Ηλεκτρονικού Υπολογιστή.
Μαθαίνουμε Αρχιτεκτονική δίχως Υπολογιστή!

Αν βρίσκεστε στην Αττική και επιθυμείτε να οργανώσουμε ένα ξεχωριστό εργαστήρι δημιουργικής απασχόλησης, στείλτε μας email στην ηλεκτρονική διεύθυνση : ariadnidante@gmail.com.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η πρώτη μου επίσκεψη στον Παράδεισο!

Το Εργαστήρι Σκέψης αποτελεί μια σειρά εργαστηρίων για παιδιά προσχολικής ηλικίας με στόχο τη δημιουργική μάθηση γεωμετρικών εννοιών, την εξοικείωση με την αλγοριθμική, την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας και τη δημιουργική γραφή έχοντας ως βασικά εργαλεία την ψηφιακή αφήγηση και την παιχνιδοποίηση. Το Εργαστήρι δημιουργήθηκε με αφορμή την έρευνά μου στη Διδακτική της Πληροφορικής, στα πλαίσια των διδακτορικών μου σπουδών και την έμπνευση που μου δόθηκε από τα "μεγάλα μωρά" του Γ Βρεφονηπιακού Σταθμού Αθηνών και πραγματοποιείται σε τρία τμήματα του σταθμού. Στο εγχείρημα αυτό δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην πολύτιμη υποστήριξη του προσωπικού και της διευθύντριας του Γ ΒΝΣΑ, αλλά και στην ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Το Εργαστήρι Σκέψης και η γνωριμία μου με τα παιδιά ξεκίνησε με το παραμύθι του Γίγαντα του Δάσους. Στην πρώτη μου επίσκεψή στο σταθμό είχαν έρθει μαζί μου οι πέντε κούκλες του παραμυθιού, που κυριολεκτικά μπήκαν στις καρδιές των παιδιών. Τα παιδιά γνώρισαν

Η κυρία Άνοιξη και τα νηπιαγωγάκια της Αντωνίτσας

"Λοιπόν, παιδάκια ας ξεκινήσουμε το μάθημά μας με το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης", είπε η κυρία Αντωνία Στελιανού του 23ου Νηπιαγωγείου Αγρινίου την περασμένη Παρασκευή στους μαθητές της και πάτησε το play από το βιντεάκι.  Ποιος να το περίμενε όμως ότι θα παγώσει η οθόνη και το σύστημα θα "πετάξει" την κυρία  Αντωνία έξω από την τάξη! Η κυρία Αντωνία συνδέθηκε ξανά στην πλατφόρμα για να συνεχίσει το διαδικτυακό μάθημα με τα νηπιαγωγάκια της και προσπάθησε ξανά να βάλει το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης. 26 Μάρτη βλέπετε! Μπήκε η Άνοιξη για τα καλά και πρέπει να την προϋπαντήσουμε και να της τραγούδησουμε με τα παιδιά! Μάταια όμως. Η κυρία Αντωνία ήταν απογοητευμένη. Εκείνη τη στιγμή χτύπησε το τηλέφωνό της. Κι ενώ είχε μάθημα, το τηλέφωνό της επέμενε να χτυπά! Τότε, το σήκωσε και προσπάθησε να καταλάβει ποια είναι στην άλλη γραμμή... Χωρίς να καταλαβαίνει πολλά, μια άγνωστη φωνή συνδέθηκε στη διαδικτυακή τάξη και εμφανίστηκε ένα άδειο παράθυρο με το όνομα "Αρ

1ο Εργαστήρι Σκέψης: Το σημείο

Στο πρώτο εργαστήρι τα παιδιά γνώρισαν τον Μαρσέλ, το προβατάκι μου, που είναι ντυμένο με μπόλικα ουράνια τόξα και πανέμορφα λουλούδια της Άνοιξης. Ο Μαρσέλ, το πρόβατο, αγαπά πολύ τη στιχουργική και το τραγούδι. Μάλιστα, έχει γράψει κι ένα τραγουδάκι για τα παιδιά, το οποίο φρόντισα να το εκτυπώσω σε μικρά χαρτάκια διπλής όψης για να το έχω μαζί μου στη συνάντησή μας. Αφού απήγγειλα κάποιους στίχους του τραγουδιού, μοίρασα στα παιδιά τα χαρτάκια και ξεκίνησα να τραγουδάω τον σκοπό του κάνοντας παντομίμα τις λέξεις "1, 1+1, 2, πηγαίνω" κτλ. Εκείνα άρχισαν να κουνιούνται στο ρυθμό και να προσπαθούν να μάθουν τις λέξεις. Το σημείο Ένα κι ένα κάνουν δύο το μαθαίνω στο σχολείο που πηγαίνω το πρωί σαν ξυπνήσει η Αυγή. Ένα κι ένα κάνουν δύο κι εγώ παίρνω ένα σημείο το αφήνω στο χαρτί μια τελίτσα να φανεί. Κι αφού βάλω το σημείο τον κανόνα για τα δύο φέρνω τώρα στο μυαλό κι άλλο ένα θέλω εδώ. Και μια δεύτερη τελεία ζωγραφίζω μ’ αγωνία και κοιτάζω στο χαρτί δύο σημεία είναι εκεί...