Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γνωριμία με το Διθέσιο Δημοτικό Νέας Αβόρανης και το 23ο Νηπιαγωγείο Αγρινίου

Εδώ και αρκετή ώρα είμαι καθισμένη στο γραφείο μου και προσπαθώ να γράψω τις σκέψεις μου για τις όμορφες στιγμές της περασμένης Παρασκευής. Πληκτρολογώ κάτι, μετά το σβήνω, κοιτάζω τις φωτογραφίες από την αφήγηση του καπετάνιου και της γοργόνας στην πανέμορφη αίθουσα υποδοχής του ξενοδοχείου Marpessa στο Αγρίνιο, όπου γνώρισα τις οικογένειες των νηπίων του 23ου Νηπιαγωγείου Αγρινίου και τις νηπιαγωγούς τους και ειλικρινά δεν ξέρω από πού να ξεκινήσω να γράφω και τι να πρωτοσημειώσω.
Όπως κάθε πρωινό, κι αυτή την Παρασκευή, το ξυπνητήρι μου χτύπησε στις 6. Μόνο που προχτές, πετάχτηκα από το κρεβάτι μου δίχως δεύτερη σκέψη, μιας και δεν είχα φορτώσει στο αυτοκίνητο όλη μου την προίκα για το ταξίδι στη γενέτειρα. Η προίκα μου βέβαια, δεν απαρτίζεται από σεμέν και δαντέλες, αλλά από μπόλικα αναμνηστικά για τους μικρούς μου φίλους, μα και τα καλύτερα ρούχα της ντουλάπας μου, για τις σπουδαίες μου συναντήσεις.
Το ταξίδι μου προς την πατρίδα δεν ήταν καθόλου κουραστικό. Κάθε άλλο! Στη διαδρομή μου, με συντρόφευαν τα πλούσια χρώματα του ουρανού και το φως της λαμπερής Άνοιξης.
«Μάρτης όνειρο σαν μπαίνει, την ψυχή μου ομορφαίνει», σκεφτόμουν σε όλη τη διαδρομή, μέχρι να φτάσω στον πρώτο προορισμό της ημέρας. Το πρώτο ραντεβού μου ήταν στο διθέσιο Δημοτικό Σχολείο της Νέας Αβόρανης Αιτωλοακαρνανίας, όπου ενημέρωσα τους μαθητές του σχολείου, αλλά και τις μαμάδες τους στις βασικές αρχές Ασφάλειας Πληροφοριακών Συστημάτων, αλλά και στους κινδύνους του Διαδικτύου.
Η συνάντησή μας περιλάμβανε παιχνίδι ρόλων, όπου πρωταγωνίστησαν οι μικροί μαθητές, πλήθος ερωτήσεων, αλλά και αρκετά θέματα που έβαλαν μικρούς και μεγάλους σε σκέψεις για τον ανθοστολισμένο κήπο του Διαδικτύου. 
Πιστεύω ότι ο Ενρίκε πέτυχε το σκοπό του και κατάφερε να εξηγήσει στους μικρούς μου φίλους τις έννοιες της εμπιστευτικότητας, της ακεραιότητας και της διαθεσιμότητας, αλλά και το πάθημα της θείας Μνήμης, τους έδωσε να καταλάβουν τι μπορεί να συμβεί όταν δεχόμαστε μηνύματα από αγνώστους.
Και μπορεί η θεία Μνήμη να έλαβε ανεπιθύμητα μηνύματα, εγώ όμως έλαβα  υπέροχα λάφυρα Λογοτεχνίας : ένα μπουκέτο λουλουδιών από τον κήπο της Αγγελικής Λαμπροπούλου, της μίας εκ των δύο εκπαιδευτικών του Δημοτικού Σχολείου, αλλά και μπόλικα χειροποίητα κεκάκια που ετοιμάστηκαν από τις δασκάλες για τη χάρη μου!

Οι επόμενες ώρες της μέρας κύλησαν πολύ όμορφα και δεν άργησε να φτάσει η στιγμή της επόμενης σπουδαίας μου συνάντησης. Δεν είναι δα και μικρό πράγμα να συναντάς τους ποιητές του αύριο! Λίγο μετά τις 7 το απόγευμα, η αίθουσα υποδοχής του ξενοδοχείου Marpessa πλημμύρισε με παιδικές φωνές και ο πριγκιπικός και απίστευτα φιλόξενος χώρος του στολιδιού της πόλης μας, υποδέχθηκε τις κυρίες Αντωνία Στελιανού και Χαρά Κανιούρη, νηπιαγωγούς του 23ου Νηπιαγωγείου Αγρίνιου, τα νηπιαγωγάκια, τους γονείς και τα αδερφάκια των παιδιών. 
Παρέα με την Αντωνία Στελιανού και τη Χαρά Κανιούρη

Σκοπός της συνάντησής μας ήταν η γνωριμία μου με τα παιδάκια που συμμετέχουν στη δράση «Ο πραγματικός Ποιητής γεννιέται». Για να ευχαριστήσω τα νηπιαγωγάκια για τη συμμετοχή τους, τους αφηγήθηκα το παραμύθι του καπετάνιου και της γοργόνας. Μάλιστα, σε ορισμένα σημεία της αφήγησης συμμετείχαν και τα ίδια τα παιδιά απαγγέλλοντας τους έμμετρους στίχους του παραμυθιού μου. 
Λίγο πριν την έναρξη της αφήγησης, πολλά παιδάκια μου εμπιστεύτηκαν μερικά από τα παραμύθια τους για να τα παραδώσω στο Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών με Αναπηρίες του Δήμου Αγρινίου, στα πλαίσια της δράσης «Δώσε ένα βιβλίο», κι όπως καταλαβαίνετε οι στιγμές αυτές ήταν ιδιαίτερα τρυφερές. 

Στο τέλος της αφήγησης δέχθηκα δύο μοναδικά δώρα: ένα βιβλίο με ζωγραφιές των παιδιών με εμένα και τη μαμά μου, αλλά και μια τεράστια κάρτα με στίχους που εμπνεύστηκαν οι μικροί ποιητές για τις μαμάδες τους.

Στην επιστροφή μου στο πατρικό μου παρέδωσα το βιβλίο μας στη μαμά μου, η οποία το χάζευε με περισσή χαρά.


Βλέποντας και ξαναβλέποντας τις φωτογραφίες μου με τα παιδιά, μονολογώ το εξής: «Να ταξιδεύεις για να πας εκεί που αγαπάς...»
Θα μπορούσα να συμπεριλάβω την παραπάνω πρόταση στους στίχους ενός ποιήματος ή ενός τραγουδιού, αλλά στην παρούσα φάση, η φράση συμπληρώνει τον τίτλο του άρθρου μου. Η γνωριμία μου με τις θαυμάσιες οικογένειες των παιδιών του Διθέσιου Δημοτικού Νέας Αβόρανης, αλλά και του 23ου Νηπιαγωγείου, ήταν για μένα ένα υπέροχο ταξίδι για να φτάσω εκεί που αγαπάω... στις καρδιές των μικρών μου φίλων.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Καλό μήνα με ψυχική ανάταση μέσα από τον κόσμο των παιδικών βιβλίων

Πόσο στοιχίζει μια ψυχική ανάταση; Αλήθεια, έχετε σκεφτεί πόσο μπορεί να στοιχίζει; 
Στο συγκεκριμένο άρθρο θα διαβάσετε την άποψη της συγγραφέως Αριάδνης Δάντε για τη συγκεκριμένη ερώτηση, μετά την τελευταία της επίσκεψη στο 14ο Νηπιαγωγείο Αγρινίου.
Εν όψει της αυριανής Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου, η συγγραφέας μας το πρωί της Τετάρτης 28 Μαρτίου 2018, πραγματοποίησε μια εισβολή στο νηπιαγωγείο της Γαρυφαλιάς Παπασωτήρη, που βρίσκεται στο συνοικισμό των Ρομά, πίσω από το Δημοτικό Στάδιο Αγρινίου και κατενθουσιάστηκε από τα όμορφα πράγματα που δημιουργεί η νηπιαγωγός με τα 25 αστεράκια της.
Η συγγραφέας μας, αφού συστήθηκε με τα νηπιάκια και τα προνηπιάκα της Γαρυφαλιάς, έφερε στην παρέα των παιδιών τον παπαγάλο της, τον Σπύρο, για να ζωντανέψει με τη βοήθεια των παιδιών το νέο της παραμύθι με τίτλο "Ο γίγαντας του δάσους".
Αφού επέλεξαν όλοι από ένα ζωάκι, μεταφέρθηκαν με τη δύναμη της φαντασίαςστο δάσος της Λευκής, της χώρας του γίγαντα. 
Η αφήγηση κύλισε γλυκά, με επτά…

Η Δώρα θυμάται το πρώτο της βιβλίο...

Θυμάμαι τη μητέρα μου, να διαβάζει με τις ώρες ένα βιβλίο, έως ότου αποκοιμιόταν στις σελίδες του. Είχε πάντα την αίσθηση ότι μέσα από τα βιβλία γνωρίζουμε τον κόσμο και τους ανθρώπους, αντιλαμβανόμαστε συμπεριφορές και συμβάντα. Την αλήθεια, το ψέμα, την αγάπη, το μίσος. Το πρώτο βιβλίο που έπεσε στα χέρια μου, ως δώρο γενεθλίων από εκείνη, ήταν στην ηλικία των 6 ετών. Ήταν ο Μάγκας, της Πηνελόπης Δέλτα. Μέσα από τις διασκεδαστικές περιπέτειες του Μάγκα, άρχισα να αντιλαμβάνομαι τον κόσμο των τετράποδων, τον κόσμο των ανθρώπων, γνώρισα στοιχεία της ελληνικής ιστορίας και ταυτόχρονα, διαισθάνθηκα να ξεδιπλώνεται μέσα μου μια δύναμη, έτοιμη να κατατροπώσει κάθε άσχημο στοιχείο της ζωής.
Παρόλο που ο Μάγκας, είναι ένα ευχάριστο, αλλά ταυτόχρονα και σκληρό θα έλεγα παιδικό βιβλίο, ωστόσο καταφέρνει να εμπλουτίσει τη φαντασία και τη σκέψη των παιδιών. Πλέον, έχω φτάσει στο σημείο να πιστεύω ότι, ένα παιδικό βιβλίο, άσχετα με την ιστορία που πραγματεύεται, αποτελεί τη δίοδο για την ανάπτυξη …

Μαθαίνω Πληροφορική δίχως Υπολογιστή και πολλά άλλα με τη συγγραφέα Αριάδνη Δάντε

"Δεν υπάρχει ομορφότερο πράγμα από τη μάθηση μέσα από το παιχνίδι", υποστηρίζει η συγγραφέας Αριάδνη Δάντε και εμείς χαιρόμαστε ακόμη περισσότερο που μέσα από τις Εκδόσεις Τσιπούπολη κάνει το όραμά της πράξη, δημιουργώντας μια σειρά από εργαστήρια δημιουργικής απασχόλησης. Τα περισσότερα εργαστήρια της Αριάδνης Δάντε είναι αυτοτελή και καλύπτουν ποικίλες θεματικές ενότητες, τόσο στην Επιστήμη της Πληροφορικής, όσο και σε θέματα που θεωρεί σημαντικά για την διαπαιδαγώγηση των παιδιών η συγγραφέας. Επιπλέον των παιδικών εργαστηρίων, η συγγραφέας έχει ετοιμάσει τρία εργαστήρια για τα πιο μεγάλα παιδιά της παρέας. Για τη διεξαγωγή των εργαστηρίων απαιτείται η συμμετοχή 10 συμμετεχόντων. Για περαιτέρω πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνείτε με τις Εκδόσεις Τσιπούπολη στο email: info@chipoupolis.com.