Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η Δώρα θυμάται το πρώτο της βιβλίο...

Θυμάμαι τη μητέρα μου, να διαβάζει με τις ώρες ένα βιβλίο, έως ότου αποκοιμιόταν στις σελίδες του. Είχε πάντα την αίσθηση ότι μέσα από τα βιβλία γνωρίζουμε τον κόσμο και τους ανθρώπους, αντιλαμβανόμαστε συμπεριφορές και συμβάντα. Την αλήθεια, το ψέμα, την αγάπη, το μίσος.
Το πρώτο βιβλίο που έπεσε στα χέρια μου, ως δώρο γενεθλίων από εκείνη, ήταν στην ηλικία των 6 ετών. Ήταν ο Μάγκας, της Πηνελόπης Δέλτα. Μέσα από τις διασκεδαστικές περιπέτειες του Μάγκα, άρχισα να αντιλαμβάνομαι τον κόσμο των τετράποδων, τον κόσμο των ανθρώπων, γνώρισα στοιχεία της ελληνικής ιστορίας και ταυτόχρονα, διαισθάνθηκα να ξεδιπλώνεται μέσα μου μια δύναμη, έτοιμη να κατατροπώσει κάθε άσχημο στοιχείο της ζωής.
Παρόλο που ο Μάγκας, είναι ένα ευχάριστο, αλλά ταυτόχρονα και σκληρό θα έλεγα παιδικό βιβλίο, ωστόσο καταφέρνει να εμπλουτίσει τη φαντασία και τη σκέψη των παιδιών.
Πλέον, έχω φτάσει στο σημείο να πιστεύω ότι, ένα παιδικό βιβλίο, άσχετα με την ιστορία που πραγματεύεται, αποτελεί τη δίοδο για την ανάπτυξη της σκέψης ενός παιδιού. Ιδίως τα εικονογραφημένα βιβλία με τον συνδυασμό εικόνας και κειμένου είναι δυνατό να ταξιδέψουν τη φαντασία του παιδιού, να το κάνουν να ονειρευτεί, αλλά πρωτίστως να του γεννήσουν ερωτήματα για τα οποία θα πασχίσει σκεπτόμενο, πια, να βρει λύσεις.
Η ανάγνωση ενός παιδικού βιβλίου από την ηλικία των έξι ετών δίνει τη δυνατότητα στο παιδί να μαθαίνει την δύναμη των εικόνων και των λέξεων, ως ένα μέσο έκφρασης και επικοινωνίας με τους ανθρώπους. Ένα παιδικό βιβλίο έχει τη δύναμη να διαμορφώσει το ήθος ενός παιδιού, τον χαρακτήρα και τη συνείδηση του. Η μελέτη ενός παιδικού βιβλίου επιτρέπει στο παιδί να ταυτιστεί με τον ήρωα, να ζήσει στις γραμμές της κάθε σελίδας, που αποτυπώνουν τη ζωή του κεντρικού ήρωα, τους φόβους, τις επιθυμίες και τις συγκρούσεις του, να τις κάνει βίωμα του και τέλος, να σκεφτεί διαφορετικές εκδοχές του ίδιου θέματος και πιθανές λύσεις. Μέσα από αυτή την προοπτική το παιδί καταφέρνει να αποκτήσει τη βάση για την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης.
Η επιλογή ενός παιδικού βιβλίου από τους γονείς χρήζει μεγάλης προσοχής, καθώς ένα παιδικό βιβλίο έχει τη δύναμη να μεταδώσει πολιτισμικές αξίες, να διδάξει με αλληγορικό κυρίως τρόπο και να διαμορφώσει τη σκέψη ενός παιδιού. Το παιδί που βρίσκεται στο αρχικό στάδιο διαμόρφωσης του ψυχικού κυρίως κόσμου, αναζητά μέσα από τις γραμμές ενός βιβλίου τα στοιχεία εκείνα, που θα του δώσουν τις κατευθυντήριες γραμμές για τα πρώτα του βήματα στην κοινωνική του ενσωμάτωση.
Καλό θα ήταν λοιπόν, οι γονείς να επιλέγουν ανάλογα με την ηλικία του παιδιού βιβλία, τα οποία θα βοηθήσουν σε πρώτη φάση το παιδί, να αναπτύξει τις γλωσσικές του ικανότητες και να δημιουργήσει βάσεις πάνω στις οποίες θα στηριχτούν στη συνέχεια η ικανότητα του για ανάγνωση και γενικότερα για μάθηση. Επίσης, θα ήταν καλό να επιλέγουμε βιβλία για τα παιδιά μας, που τα βοηθούν να ανακαλύψουν τον κόσμο των ανθρώπων, τον κόσμο των ζώων, τη λειτουργία της φύσης, τις ανθρώπινες αξίες κ.ο.κ. Στη συνέχεια, και ανάλογα πάντα με την ηλικία του παιδιού και την αντίληψη που το ίδιο έχει διαμορφώσει για τον κόσμο, η βιβλιοθήκη μπορεί να εμπλουτιστεί με βιβλία που θα έχουν πιο διδακτικό χαρακτήρα.
"Καλή σχολική χρονιά σε όλα τα παιδιά και τους γονείς" και μην ξεχνάτε ποτέ τη σπουδαιότητα ενός βιβλίου, τόσο στην ψυχική, όσο και στη νοητική ανάπτυξη ενός ανθρώπου!
                                                                                                Δώρα Λαϊνά 

                                    

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η πρώτη μου επίσκεψη στον Παράδεισο!

Το Εργαστήρι Σκέψης αποτελεί μια σειρά εργαστηρίων για παιδιά προσχολικής ηλικίας με στόχο τη δημιουργική μάθηση γεωμετρικών εννοιών, την εξοικείωση με την αλγοριθμική, την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας και τη δημιουργική γραφή έχοντας ως βασικά εργαλεία την ψηφιακή αφήγηση και την παιχνιδοποίηση. Το Εργαστήρι δημιουργήθηκε με αφορμή την έρευνά μου στη Διδακτική της Πληροφορικής, στα πλαίσια των διδακτορικών μου σπουδών και την έμπνευση που μου δόθηκε από τα "μεγάλα μωρά" του Γ Βρεφονηπιακού Σταθμού Αθηνών και πραγματοποιείται σε τρία τμήματα του σταθμού. Στο εγχείρημα αυτό δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην πολύτιμη υποστήριξη του προσωπικού και της διευθύντριας του Γ ΒΝΣΑ, αλλά και στην ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Το Εργαστήρι Σκέψης και η γνωριμία μου με τα παιδιά ξεκίνησε με το παραμύθι του Γίγαντα του Δάσους. Στην πρώτη μου επίσκεψή στο σταθμό είχαν έρθει μαζί μου οι πέντε κούκλες του παραμυθιού, που κυριολεκτικά μπήκαν στις καρδιές των παιδιών. Τα παιδιά γνώρισαν

Η κυρία Άνοιξη και τα νηπιαγωγάκια της Αντωνίτσας

"Λοιπόν, παιδάκια ας ξεκινήσουμε το μάθημά μας με το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης", είπε η κυρία Αντωνία Στελιανού του 23ου Νηπιαγωγείου Αγρινίου την περασμένη Παρασκευή στους μαθητές της και πάτησε το play από το βιντεάκι.  Ποιος να το περίμενε όμως ότι θα παγώσει η οθόνη και το σύστημα θα "πετάξει" την κυρία  Αντωνία έξω από την τάξη! Η κυρία Αντωνία συνδέθηκε ξανά στην πλατφόρμα για να συνεχίσει το διαδικτυακό μάθημα με τα νηπιαγωγάκια της και προσπάθησε ξανά να βάλει το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης. 26 Μάρτη βλέπετε! Μπήκε η Άνοιξη για τα καλά και πρέπει να την προϋπαντήσουμε και να της τραγούδησουμε με τα παιδιά! Μάταια όμως. Η κυρία Αντωνία ήταν απογοητευμένη. Εκείνη τη στιγμή χτύπησε το τηλέφωνό της. Κι ενώ είχε μάθημα, το τηλέφωνό της επέμενε να χτυπά! Τότε, το σήκωσε και προσπάθησε να καταλάβει ποια είναι στην άλλη γραμμή... Χωρίς να καταλαβαίνει πολλά, μια άγνωστη φωνή συνδέθηκε στη διαδικτυακή τάξη και εμφανίστηκε ένα άδειο παράθυρο με το όνομα "Αρ

1ο Εργαστήρι Σκέψης: Το σημείο

Στο πρώτο εργαστήρι τα παιδιά γνώρισαν τον Μαρσέλ, το προβατάκι μου, που είναι ντυμένο με μπόλικα ουράνια τόξα και πανέμορφα λουλούδια της Άνοιξης. Ο Μαρσέλ, το πρόβατο, αγαπά πολύ τη στιχουργική και το τραγούδι. Μάλιστα, έχει γράψει κι ένα τραγουδάκι για τα παιδιά, το οποίο φρόντισα να το εκτυπώσω σε μικρά χαρτάκια διπλής όψης για να το έχω μαζί μου στη συνάντησή μας. Αφού απήγγειλα κάποιους στίχους του τραγουδιού, μοίρασα στα παιδιά τα χαρτάκια και ξεκίνησα να τραγουδάω τον σκοπό του κάνοντας παντομίμα τις λέξεις "1, 1+1, 2, πηγαίνω" κτλ. Εκείνα άρχισαν να κουνιούνται στο ρυθμό και να προσπαθούν να μάθουν τις λέξεις. Το σημείο Ένα κι ένα κάνουν δύο το μαθαίνω στο σχολείο που πηγαίνω το πρωί σαν ξυπνήσει η Αυγή. Ένα κι ένα κάνουν δύο κι εγώ παίρνω ένα σημείο το αφήνω στο χαρτί μια τελίτσα να φανεί. Κι αφού βάλω το σημείο τον κανόνα για τα δύο φέρνω τώρα στο μυαλό κι άλλο ένα θέλω εδώ. Και μια δεύτερη τελεία ζωγραφίζω μ’ αγωνία και κοιτάζω στο χαρτί δύο σημεία είναι εκεί...