Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Εκπαιδευτικό πρόγραμμα "Ο Απόστολος στην Πυθωνία"


"Ο Απόστολος στην Πυθωνία" - Εικονογράφηση Pixel Art

Γυρίζω το ρολόι ένα χρόνο πίσω και σταματώ στο χειμωνιάτικο απόγευμα του Γενάρη (2015) που γνώρισα τον Απόστολο. Σκοπός της συνάντησης ήταν ένα πρόγραμμα με "Python lists". Όμως πριν από τις λίστες, έπρεπε να καταλάβω τι ακριβώς γνώριζε ο νεαρός συνομιλητής μου κι αποφάσισα να ξεκινήσω από τα βασικά : τις μεταβλητές. 
Πριν αρχίσω τη συζήτηση, παρατήρησα τα βραβεία του παιδιού από τις συμμετοχές του σε θεατρικές ομάδες. Αυτό λοιπόν ήταν το "trigger" κι ένιωσα ότι έπρεπε να προσαρμόσω τον προγραμματισμό στον αγαπημένο τομέα του παιδιού. 
Χρησιμοποιώντας τη φαντασία μου και τα ποτήρια του γραφείου άρχισα να "στριμώχνω" μέσα στα διαφορετικά μεγέθη τους ακέραιους και τους πραγματικούς αριθμούς κι ύστερα συνέχισα με τους χαρακτήρες, τις συμβολοσειρές και τις λογικές απαντήσεις...
Και κάπως έτσι ξεκίνησε το ταξίδι μου στην Πυθωνία. Ο Απόστολος ήταν η αφορμή να σχεδιάσω το εκπαιδευτικό μου πρόγραμμα “Ο Απόστολος και η Πυθωνία”, με σκοπό να εξοικειώσω μικρούς μαθητές σε βασικές αρχές προγραμματισμού μέσα από το θεατρικό παιχνίδι. Η βαθιά μου αγάπη για τη λογοτεχνία και τα μαθηματικά σε συνδυασμό με την ανάμιξη απλών στοιχείων που γνωρίζει ένα παιδί με οδήγησαν στη συγγραφή έξι μικρών ιστοριών.

Λίγα λόγια για το εκπαιδευτικό πρόγραμμα 
Σύμφωνα με το εκπαιδευτικό πρόγραμμα, η θεία Μνήμη είναι συγγραφέας. Κι όπως κάθε συγγραφέας, γράφει τις πολύτιμες σκέψεις της στα χαρτιά της ή όπως αλλιώς τα αποκαλεί: τα αντικείμενά της. Πάνω στα χαρτιά της έχει γράψει αριθμούς, γράμματα, λέξεις και λογικές απαντήσεις.
Όμως η θεία Μνήμη χάνει τα αντικείμενά της και ο ανιψιός της, ο Απόστολος, γίνεται εξερευνητής ψάχνοντάς τα στη ζούγκλα της Πυθωνίας. Στο χέρι του κρατά πέντε μαγικά κουβαδάκια που θα τον βοηθήσουν να βρει τα αντικείμενα της θείας του. Στο δρόμο του συναντά ένα λιοντάρι, μια καμηλοπάρδαλη, μια μαϊμού, μια ζέβρα και έναν πύθωνα. Ο Απόστολος εμπιστεύεται τα ζώα και αυτά τον βοηθούν να βρει τους χαμένους θησαυρούς της θείας Μνήμης.
Σε ποιον απευθύνεται;
Το πρόγραμμα απευθύνεται σε μαθητές προσχολικής και πρωτοσχολικής ηλικίας (4-10 ετών).
Απαιτείται ειδικός εξοπλισμός;
Για την παρουσίαση του προγράμματος απαιτείται μια αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, ένας προβολέας, ηχητική κάλυψη και άφθονη φαντασία.
Στόχοι
Μέσα από έξι μικρές ιστορίες, τα παιδιά μαθαίνουν να διακρίνουν και να κατατάσσουν τους αριθμούς, τις λέξεις, τα γράμματα και τις λογικές ερωτήσεις.
Για κάθε ιστορία πραγματοποιείται μια σειρά ερωτήσεων ώστε κάθε παιδί να κατανοήσει το κάθε αντικείμενο, τις έννοιες της πρόσθεσης και της αφαίρεσης αντικειμένων και την ταξινόμηση στοιχείων.
Αφού κατηγοριοποιηθούν τα αντικείμενα γίνεται η συσχέτιση τους με τον ορισμό των μεταβλητών στον προγραμματισμό.
Πέραν της μαθηματικής αξίας και της προσέγγισης σε βασικές αρχές προγραμματισμού, το εκπαιδευτικό πρόγραμμα αναδεικνύει την πολύτιμη αξία του γραπτού λόγου και τη σημασία της ομαδικής προσπάθειας για την επίτευξη ενός στόχου.
Η θεία Μνήμη παραπέμπει στη μνήμη μας, που χρειάζεται διαρκώς εξάσκηση, αλλά και στη μνήμη του ηλεκτρονικού υπολογιστή. Τα κουβαδάκια έχουν εξίσου συμβολικό χαρακτήρα.
Συνοδευτικό υλικό
Οι μικρές ιστορίες και οι συμβουλές για τον τρόπο εργασίας του συγκεκριμένου προγράμματος ενσωματώθηκαν στο παιδικό βιβλίο “Ψάχνοντας στην Πυθωνία” (Αριάδνη Δάντε, Εικονογράφηση : Pixel Art,  ISBN : 978-618-82037-0-9, Εκδόσεις Τσιπούπολη, email : chipoupolis @ gmail.com).

Στο συγκεκριμένο βιβλίο περιλαμβάνονται εβδομήντα (70) ερωτήσεις, επτά (7) εικονογραφημένες ασκήσεις, καθώς και μια εργασία χειροτεχνίας.
Η εικονογράφηση περιλαμβάνει κρυμμένες πληροφορίες και η παρατήρηση των εικόνων αποτελεί από μόνη της πρόκληση για μάθηση.
Το παιδικό βιβλίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί εξίσου από γονείς, νηπιαγωγούς, δασκάλους, πληροφορικούς, θεατρολόγους, αλλά και λογοθεραπευτές.
Και μετά το εκπαιδευτικό πρόγραμμα, τί;
Το συγκεκριμένο έργο μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο θεατρικής παράστασης από ένα ολόκληρο τμήμα μαθητών, όπου επτά μαθητές θα αναλάβουν τους ρόλους της θείας Μνήμης, του Απόστολου και των πέντε ζώων και οι υπόλοιποι συμμαθητές θα παριστάνουν αριθμούς συμβολοσειρές, χαρακτήρες ή λογικές απαντήσεις.






Το 2015 ταξίδεψαν στη ζούγκλα της Πυθωνίας περισσότεροι από 1500 μαθητές, δεκάδες γονείς και εκπαιδευτικοί. 
Όλες οι παρουσιάσεις πραγματοποιήθηκαν Σαββατοκύριακα ή κατά τις ημέρες της κανονικής μου αδείας.
Για τη διοργάνωση ενός καινούριου ταξιδιού μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μου στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο ariadnidante @ gmail . com (χωρίς κενά) ή στη σελίδα μου στο κοινωνικό δίκτυο Facebook.

Μηχανικός Πληροφορικής – Συγγραφέας
M.s.c Ασφάλεια Πληροφοριακών και Επικοινωνιακών Συστημάτων

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Δώρα θυμάται το πρώτο της βιβλίο...

Θυμάμαι τη μητέρα μου, να διαβάζει με τις ώρες ένα βιβλίο, έως ότου αποκοιμιόταν στις σελίδες του. Είχε πάντα την αίσθηση ότι μέσα από τα βιβλία γνωρίζουμε τον κόσμο και τους ανθρώπους, αντιλαμβανόμαστε συμπεριφορές και συμβάντα. Την αλήθεια, το ψέμα, την αγάπη, το μίσος. Το πρώτο βιβλίο που έπεσε στα χέρια μου, ως δώρο γενεθλίων από εκείνη, ήταν στην ηλικία των 6 ετών. Ήταν ο Μάγκας, της Πηνελόπης Δέλτα. Μέσα από τις διασκεδαστικές περιπέτειες του Μάγκα, άρχισα να αντιλαμβάνομαι τον κόσμο των τετράποδων, τον κόσμο των ανθρώπων, γνώρισα στοιχεία της ελληνικής ιστορίας και ταυτόχρονα, διαισθάνθηκα να ξεδιπλώνεται μέσα μου μια δύναμη, έτοιμη να κατατροπώσει κάθε άσχημο στοιχείο της ζωής.
Παρόλο που ο Μάγκας, είναι ένα ευχάριστο, αλλά ταυτόχρονα και σκληρό θα έλεγα παιδικό βιβλίο, ωστόσο καταφέρνει να εμπλουτίσει τη φαντασία και τη σκέψη των παιδιών. Πλέον, έχω φτάσει στο σημείο να πιστεύω ότι, ένα παιδικό βιβλίο, άσχετα με την ιστορία που πραγματεύεται, αποτελεί τη δίοδο για την ανάπτυξη …

Μανούλα μου, πάρε με μαζί σου

Καθώς οι μέρες της νέας σχολικής χρονιάς, διαδέχονται η μία την άλλη, κάποια παιδιά δεν έχουν εγκλιματιστεί ακόμη στη νέα τους καθημερινότητα. Ποια μητέρα δεν νιώθει την ανάσα της να κόβεται, όταν βλέπει το παιδί της, μέσα σε αναφιλητά και δάκρυα να παλεύει για να μην αποχωριστεί το χέρι της μαμάς και να περάσει την πόρτα του σχολείου μόνο του... Η αλήθεια είναι, πως οι πρώτες ημέρες του παιδικού σταθμού, του νηπιαγωγείου, ακόμη και του δημοτικού, φαντάζουν για το παιδί, ως ένα τεράστιο τέρας το οποίο έχει βαλθεί σώνει και καλά να τα κατασπαράξει. Οι αντιδράσεις των γονέων, διαφορετικές κάθε φορά. Ομως, κάθε ένας προσπαθεί με τον τρόπο του να οδηγήσει το παιδί του στην φάση του «αποχωρισμού», με όσο το δυνατόν λιγότερες συναισθηματικές απώλειες για εκείνο. Κάποιοι γονείς, προσπαθούν να αναγνωρίσουν τον φόβο του παιδιού, άλλοι απλά να το οδηγήσουν στην αποδοχή της νέας πραγματικότητας, της νέας καθημερινότητας μακριά από εκείνους, κάποιοι άλλοι δε, να το παρουσιάσουν ως κάτι όμορφο, ως μ…

Το Διαδίκτυο δεν είναι ένα μονοπάτι με ροδοπέταλα

To ότι όλοι μας κρατάμε μόνιμα μια συσκευή τηλεφώνου στο χέρι, δεν αποτελεί είδηση. Σημαντικό νέο δεν αποτελεί επίσης και η πληροφορία ότι τα παιδιά μας είναι περισσότερο εξοικειωμένα με τις ηλεκτρονικές συσκευές από οτιδήποτε άλλο. Το γεγονός όμως ότι έχουμε τόσο στενή επαφή με τον κόσμο του Διαδικτύου, ίσως μας οδηγεί και σε ανασφαλή μονοπάτια. Κι αυτή δεν είναι μία ασήμαντη πληροφορία. Ακόμη κι αν εμείς οι μεγάλοι θεωρούμε ότι γνωρίζουμε καλά τα ηλεκτρονικά δρομάκια που διασχίζουμε, δυστυχώς δεν ισχύει το ίδιο για τα παιδιά μας. Είτε είμαστε μικροί, είτε μεγάλοι, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι όταν θέλουμε να πιάσουμε το όμορφο τριαντάφυλλο που βλέπουμε για να το μυρίσουμε, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι εκτός από την ωραία του μυρωδιά, το τριαντάφυλλο διαθέτει και αγκάθια. Και γι' αυτό πρέπει να γνωρίζουμε και τον τρόπο με τον οποίο θα το κρατήσουμε, προκειμένου να μην μας τσιμπήσουν τα αγκάθια του. Το ίδιο ισχύει κι όταν παίρνουμε απλόχερα τις χρήσιμες πληροφορίες και τις καταπληκτικέ…