Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

60' Απλά και σύντομα με την Αριάδνη Δάντε

«Πόσο εύκολα ανοιγόμαστε σε αγνώστους;
Πόσο συχνά εκφράζουμε τις επιθυμίες μας;
Πόσο απλά μπορούμε να καθορίσουμε αυτό που μας κάνει ευτυχισμένους και να το επικοινωνήσουμε με άλλους;
Πόσο σύντομα μπορούμε να γίνουμε μια αγαπημένη ομάδα;
Πώς μπορεί να μας βοηθήσει η Λογοτεχνία;

Μέσα σε 60' γινόμαστε γνωστοί, με στόχο να ανταλλάξουμε απόψεις και να επικοινωνήσουμε με αγνώστους τα θέλω μας. Αρωγός μας… η Λογοτεχνία.»



Αφορμή για την οργάνωση της δράσης «60' Απλά και Σύντομα με την Αριάδνη Δάντε» στάθηκαν οι παρουσίες δύο συντοπιτισσών μου, της κυρίας Χρύσας Σπαή και της γλυκιάς Ευγενίας Μπλέτσα. Η Χρύσα Σπαή είναι δημοσιογράφος και την πρωτοσυνάντησα στις 14/1/17 κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης, ενώ η Ευγενία Μπλέτσα είναι ένα παιδί της ΕΛΕΠΑΠ και την γνώρισα στο πρώτο σεμινάριο «Μαθαίνω Πληροφορική δίχως Υπολογιστή», που πραγματοποιήθηκε στον Κινηματογράφο ΆΝΕΣΙΣ.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Τον περασμένο Οκτώβρη, μετά την παρουσίαση του σεμιναρίου, η Ευγενία με περίμενε υπομονετικά, για να με γνωρίσει και να μου εμπιστευθεί το γραπτό της, για να της πω την άποψή μου για το έργο της. Υποσχέθηκα να το διαβάσω σύντομα και ως αναγνώστρια έχω να καταθέσω ότι η ομορφιά της ψυχής αυτού του παιδιού ξεχειλίζει σε κάθε του σελίδα. Στις αρχές του Οκτώβρη, προέτρεψα την Ευγενία να στείλει το γραπτό της σε ένα διαγωνισμό παιδικού βιβλίου και την περασμένη εβδομάδα μου τηλεφώνησε για να με ενημερώσει ότι είχε λάβει πρόσκληση για να παρευρεθεί στην απονομή των βραβείων. Και μπορεί η Ευγενία να μην απέσπασε κάποιο βραβείο για το έργο της, αλλά αξίζει να την γνωρίσετε καλύτερα:

Η Ευγενία γεννήθηκε στις 25 Σεπτέμβρη του 1991, στο Αγρίνιο και είναι απόφοιτη του τμήματος Διαχείρισης Πολιτισμικού Περιβάλλοντος και Νέων Τεχνολογιών του Παραρτήματος του Πανεπιστημίου Πατρών στο Αγρίνιο.  Από παιδί τρέφει μεγάλη αγάπη για την τέχνη και ιδιαιτέρως για τη λογοτεχνία. Η  κλίση της ρέπει προς τον πεζό λόγο και αυτό που την ωθεί στη συγγραφή, είναι η πεποίθηση ότι το λογοτεχνικό έργο γεννιέται από τον συγγραφέα και δεν ολοκληρώνεται, παρά μόνο μέσα από τις αμέτρητες και ποικίλες νοηματοδοτήσεις που του προσδίδουν οι αναγνώστες του μέσα στο χρόνο. Η Ευγενία αγαπά πολύ τη μουσική, το θέατρο και τον κινηματογράφο.

Και πάμε τώρα και στη δεύτερη συντοπίτισσα μου, την κυρία Χρύσα Σπαή, δημοσιογράφο και ιδιαίτερα ευχάριστη συντροφιά, που μετά την πρώτη μας συνάντηση,  μου πρότεινε μια νέα συνάντηση για καφέ με τις φίλες της. Εγώ πάλι, σκέφτηκα να μην μείνουμε μόνο στον καφέ. Σκέφτηκα να δοκιμάσουμε κάτι «παράξενο», μια γνωριμία αγνώστων με σκοπό να μοιραστούμε τις κρυφές μας σκέψεις. Κι όπως η Ευγενία μου εμπιστεύτηκε την ανέκδοτη συλλογή της, που μέσα από αυτήν εκφράζει τα συναισθήματα ορισμένων ηρώων από μύθους του Αισώπου, έτσι κι εγώ σκέφτηκα να οργανώσω μια δράση για να ξεδιπλώσω τις σκέψεις της συντροφιάς του καφέ μέσα από ένα ποιητικό μοτίβο.

Το πλαίσιο ήταν ρητά καθορισμένο: μέσα σε 60 λεπτά, θα προσπαθούσα να οδηγήσω τα μέλη της παρέας, ώστε να καταγράψουν πράγματα για τον εαυτό τους στην επιφάνεια μιας σελίδας Α4, που σχεδίασα ειδικά για την συγκεκριμένη δράση. Τα απλά και σύντομα λόγια χτίζουν δεκαεπτά συλλαβές σε τρεις στίχους και αποτυπώνουν ένα χαϊκού για κάθε μέλος της συντροφιάς.

Στα πρώτα 10 λεπτά εξήγησα τα χαϊκού και στην συνέχεια πήραμε όλοι χαρτί και μολύβι και σκεφτήκαμε κάποιες ερωτήσεις, που θα μας βοηθούσαν να χτίσουμε το δικό μας στίχο. Αφού στοχαστήκαμε τις απαντήσεις για 15 λεπτά, συγκέντρωσα όλες τις σελίδες και διάβασα στην παρέα τις απαντήσεις και τους στίχους κάθε μέλους, οι οποίες υπογράφονταν με ψευδώνυμο. Έπειτα, ξαναμοίρασα τυχαία τις φόρμες των μελών χωρίζοντάς τους σε ζευγάρια και η δράση συνεχίστηκε με τη δημιουργία ενός ακόμη χαϊκού, που προέκυψε από τις απαντήσεις των δύο φορμών που κρατούσαν στα χέρια τους τα μέλη κάθε ομάδας. Στο τέλος, διάβασα τα νέα χαϊκού και ομολογώ ότι όλα τα μέλη κατάφεραν να αντιληφθούν τη φιλοσοφία των δεκαεπτά συλλαβών και πολύ περισσότερο κατάφεραν να περάσουν ευχάριστα και δημιουργικά 60' από τη ζωή τους.

Φύγαμε όλοι με χαμόγελο και πλέον δεν είμαστε άγνωστοι.
Χαίρομαι ιδιαίτερα για αυτή την πρώτη δράση ενηλίκων. Και μπορεί η Ευγενία να ήταν αρρωστούλα και να μην κατάφερε να έρθει να δει πόσο εύκολα ανοιγόμαστε σε ξένους, όπως έκανε και αυτή, αλλά το Cafe Babylon έχει τις πόρτες του ανοιχτές και η κυρία Γεωργία Τσάικου θα μας περιμένει για να περάσουμε 60 νέα όμορφα λεπτά, με απλά και σύντομα λόγια, εκφράζοντας μερικά από τα συναισθήματά μας μέσα από τη Λογοτεχνία.

Ακολουθεί φωτογραφικό υλικό από τη δράση.

Συντροφιά με την κυρία Γεωργία Τσάικου

Κωνσταντίνος Σαμψών, Χρύσα Σπαή













Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η πρώτη μου επίσκεψη στον Παράδεισο!

Το Εργαστήρι Σκέψης αποτελεί μια σειρά εργαστηρίων για παιδιά προσχολικής ηλικίας με στόχο τη δημιουργική μάθηση γεωμετρικών εννοιών, την εξοικείωση με την αλγοριθμική, την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας και τη δημιουργική γραφή έχοντας ως βασικά εργαλεία την ψηφιακή αφήγηση και την παιχνιδοποίηση. Το Εργαστήρι δημιουργήθηκε με αφορμή την έρευνά μου στη Διδακτική της Πληροφορικής, στα πλαίσια των διδακτορικών μου σπουδών και την έμπνευση που μου δόθηκε από τα "μεγάλα μωρά" του Γ Βρεφονηπιακού Σταθμού Αθηνών και πραγματοποιείται σε τρία τμήματα του σταθμού. Στο εγχείρημα αυτό δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην πολύτιμη υποστήριξη του προσωπικού και της διευθύντριας του Γ ΒΝΣΑ, αλλά και στην ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Το Εργαστήρι Σκέψης και η γνωριμία μου με τα παιδιά ξεκίνησε με το παραμύθι του Γίγαντα του Δάσους. Στην πρώτη μου επίσκεψή στο σταθμό είχαν έρθει μαζί μου οι πέντε κούκλες του παραμυθιού, που κυριολεκτικά μπήκαν στις καρδιές των παιδιών. Τα παιδιά γνώρισαν

Η κυρία Άνοιξη και τα νηπιαγωγάκια της Αντωνίτσας

"Λοιπόν, παιδάκια ας ξεκινήσουμε το μάθημά μας με το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης", είπε η κυρία Αντωνία Στελιανού του 23ου Νηπιαγωγείου Αγρινίου την περασμένη Παρασκευή στους μαθητές της και πάτησε το play από το βιντεάκι.  Ποιος να το περίμενε όμως ότι θα παγώσει η οθόνη και το σύστημα θα "πετάξει" την κυρία  Αντωνία έξω από την τάξη! Η κυρία Αντωνία συνδέθηκε ξανά στην πλατφόρμα για να συνεχίσει το διαδικτυακό μάθημα με τα νηπιαγωγάκια της και προσπάθησε ξανά να βάλει το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης. 26 Μάρτη βλέπετε! Μπήκε η Άνοιξη για τα καλά και πρέπει να την προϋπαντήσουμε και να της τραγούδησουμε με τα παιδιά! Μάταια όμως. Η κυρία Αντωνία ήταν απογοητευμένη. Εκείνη τη στιγμή χτύπησε το τηλέφωνό της. Κι ενώ είχε μάθημα, το τηλέφωνό της επέμενε να χτυπά! Τότε, το σήκωσε και προσπάθησε να καταλάβει ποια είναι στην άλλη γραμμή... Χωρίς να καταλαβαίνει πολλά, μια άγνωστη φωνή συνδέθηκε στη διαδικτυακή τάξη και εμφανίστηκε ένα άδειο παράθυρο με το όνομα "Αρ

1ο Εργαστήρι Σκέψης: Το σημείο

Στο πρώτο εργαστήρι τα παιδιά γνώρισαν τον Μαρσέλ, το προβατάκι μου, που είναι ντυμένο με μπόλικα ουράνια τόξα και πανέμορφα λουλούδια της Άνοιξης. Ο Μαρσέλ, το πρόβατο, αγαπά πολύ τη στιχουργική και το τραγούδι. Μάλιστα, έχει γράψει κι ένα τραγουδάκι για τα παιδιά, το οποίο φρόντισα να το εκτυπώσω σε μικρά χαρτάκια διπλής όψης για να το έχω μαζί μου στη συνάντησή μας. Αφού απήγγειλα κάποιους στίχους του τραγουδιού, μοίρασα στα παιδιά τα χαρτάκια και ξεκίνησα να τραγουδάω τον σκοπό του κάνοντας παντομίμα τις λέξεις "1, 1+1, 2, πηγαίνω" κτλ. Εκείνα άρχισαν να κουνιούνται στο ρυθμό και να προσπαθούν να μάθουν τις λέξεις. Το σημείο Ένα κι ένα κάνουν δύο το μαθαίνω στο σχολείο που πηγαίνω το πρωί σαν ξυπνήσει η Αυγή. Ένα κι ένα κάνουν δύο κι εγώ παίρνω ένα σημείο το αφήνω στο χαρτί μια τελίτσα να φανεί. Κι αφού βάλω το σημείο τον κανόνα για τα δύο φέρνω τώρα στο μυαλό κι άλλο ένα θέλω εδώ. Και μια δεύτερη τελεία ζωγραφίζω μ’ αγωνία και κοιτάζω στο χαρτί δύο σημεία είναι εκεί...