Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Οι λογικές απαντήσεις του πύθωνα στα βάθη της ζούγκλας της Πυθωνίας

Άλλο ένα πρώτο Σάββατο του μήνα είχαμε τη χαρά να φιλοξενήσουμε στο Φουρφούρι μας την αγαπημένη φίλη και συγγραφέα Αριάδνη Δάντε, για το καθιερωμένο εργαστήρι μας "Μαθαίνω Πληροφορική δίχως υπολογιστή".


Οι μικροί μας φίλοι πιστοί στο ραντεβού τους φέρανε τα βιβλία τους και το υλικό που τους έχει δώσει η συγγραφέας και άρχισαν να οργανώνονται για το νέο εργαστήρι τους. Άραγε ποιά ιστορία θα μάθαιναν αυτή τη φορά; Ποιό ζωάκι θα ήταν πρωταγωνιστής και τι μυστικά και στοιχεία θα τους φανέρωνε; Ήμασταν όλοι γεμάτοι αυτιά.....

Όπως πάντα το πρώτο βήμα ήταν να μοιραστούν οι ρόλοι για να μπορέσουν να δραματοποιηθούν οι ιστορίες και να μπορέσουν τα παιδιά με βιωματικό τρόπο να κατανοήσουν τις έννοιες του προγραμματισμού, που είναι με μεθοδικότητα τοποθετημένοι μέσα στις ιστορίες του βιβλίου "Ψάχνοντας στην Πυθωνία" που δουλεύουν από την αρχή των εργαστηρίων.

Η ιστορία που θα ασχολούνταν σήμερα ήταν αυτή του Πύθωνα, που ήρθε βαθιά μέσα από τη ζούγκλα για να μας μάθει τις λογικές απαντήσεις και πως αυτές μεταφράζονται στον κόσμο της Πληροφορικής.


Τα βιβλία άνοιξαν και η καθιερωμένη επανάληψη ζωντάνεψε ξανά μπροστά μας και τους υπόλοιπους ήρωες-ζώα που γνωρίσαμε στα περασμένα εργαστήρια. Η καμηλοπάρδαλαη, η ζέβρα, το λιοντάρι, η μαιμού φανερώθηκαν ένας ένας και μας είπαν εν συντομία τη δική τους ιστορία και τι ήθελαν να μας μάθουν. Τα μαθητούδια της κυρίας Δάντε σωστά ξεφτέρια θυμήθηκαν αμέσως όλα όσα είχαν μάθει όλον αυτό τον καιρό κάνοντας περήφανη τη δασκάλα τους.






Η δράση ξεκίνησε και τα παιδιά μέσα από τη δραματοποίηση της ιστορίας του Πύθωνα άρχισαν να έρχονται σε επαφή με τις έννοιες που θα μάθαιναν σ΄αυτό το εργαστήρι. Οι λογικές απαντήσεις.....Δηλαδή το ΝΑΙ και το ΟΧΙ. Πόσο χώρο καταλαμβάνουν αυτές οι λογικές απαντήσεις; 
Στην απάντηση της ερώτησης για ακόμη μια φορά σπουδαίο ρόλο έπαιξαν τα μαγικά κουβαδάκια της Αριάδνης Δάντε που είναι έτσι φτιαγμένα ώστε να δέχονται συγκεκριμένα δεδομένα ανάλογα πάντα με τη χωρητικότητά τους....


Ο μικρός Ανδρέας στο ρόλο του Απόστολου πήρε τα κουβαδάκια του και συνέλεξε στα κουβαδάκια του τα δεδομένα που έπρεπε. Η ιστορία ολοκληρώθηκε και όλοι μαζί έκαναν μια ανακεφαλαίωση. Πόσο ωραία πράγματα έμαθαν και σήμερα.....


Το τελευταίο σκέλος του εργαστηρίου περιελάμβανε όπως πάντα φύλλο εργασίας με ασκήσεις εμπέδωσης, με αφορμή τις σημερινές τους νέες γνώσεις. Όλα τα παιδιά με επιμέλεια και μεγάλη προσοχή λύσαν τις ασκήσεις τους αποσπώντας από τη δασκάλα τους ένα τεράστιο μπράβο που κατάφεραν να τα καταλάβουν όλα τόσο γρήγορα και σωστά.


Το εργαστήρι έκλεισε μουσικοχορευτικά με την Αριάδνη Δάντε να μαθαίνει στα παιδιά το τραγούδι της Πυθωνίας. Το κέφι παρέμεινε αμείωτο και τα παιδιά σχεδόν αμέσως έμαθαν το όμορφο αυτό τραγούδι που υπάρχει και μέσα στο βιβλίο τους.


Όλα τα παιδιά με τη σειρά χειροκροτήθηκαν για τους ρόλους που έπαιξαν  και ανανέωσαν το ραντεβού τους για το πρώτο Σάββατο του Μάρτη.



Το άρθρο αναδημοσιεύτηκε από το blog: http://tofourfouri.blogspot.gr/ 

Συντάκτρια άρθρου: Αλεξάνδρα Τσιτσικάου, Υπεύθυνη Δημιουργικού Παιχνιδοβιβλιοπωλείου "Το Φουρφούρι"






Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η πρώτη μου επίσκεψη στον Παράδεισο!

Το Εργαστήρι Σκέψης αποτελεί μια σειρά εργαστηρίων για παιδιά προσχολικής ηλικίας με στόχο τη δημιουργική μάθηση γεωμετρικών εννοιών, την εξοικείωση με την αλγοριθμική, την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας και τη δημιουργική γραφή έχοντας ως βασικά εργαλεία την ψηφιακή αφήγηση και την παιχνιδοποίηση. Το Εργαστήρι δημιουργήθηκε με αφορμή την έρευνά μου στη Διδακτική της Πληροφορικής, στα πλαίσια των διδακτορικών μου σπουδών και την έμπνευση που μου δόθηκε από τα "μεγάλα μωρά" του Γ Βρεφονηπιακού Σταθμού Αθηνών και πραγματοποιείται σε τρία τμήματα του σταθμού. Στο εγχείρημα αυτό δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην πολύτιμη υποστήριξη του προσωπικού και της διευθύντριας του Γ ΒΝΣΑ, αλλά και στην ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Το Εργαστήρι Σκέψης και η γνωριμία μου με τα παιδιά ξεκίνησε με το παραμύθι του Γίγαντα του Δάσους. Στην πρώτη μου επίσκεψή στο σταθμό είχαν έρθει μαζί μου οι πέντε κούκλες του παραμυθιού, που κυριολεκτικά μπήκαν στις καρδιές των παιδιών. Τα παιδιά γνώρισαν

Η κυρία Άνοιξη και τα νηπιαγωγάκια της Αντωνίτσας

"Λοιπόν, παιδάκια ας ξεκινήσουμε το μάθημά μας με το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης", είπε η κυρία Αντωνία Στελιανού του 23ου Νηπιαγωγείου Αγρινίου την περασμένη Παρασκευή στους μαθητές της και πάτησε το play από το βιντεάκι.  Ποιος να το περίμενε όμως ότι θα παγώσει η οθόνη και το σύστημα θα "πετάξει" την κυρία  Αντωνία έξω από την τάξη! Η κυρία Αντωνία συνδέθηκε ξανά στην πλατφόρμα για να συνεχίσει το διαδικτυακό μάθημα με τα νηπιαγωγάκια της και προσπάθησε ξανά να βάλει το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης. 26 Μάρτη βλέπετε! Μπήκε η Άνοιξη για τα καλά και πρέπει να την προϋπαντήσουμε και να της τραγούδησουμε με τα παιδιά! Μάταια όμως. Η κυρία Αντωνία ήταν απογοητευμένη. Εκείνη τη στιγμή χτύπησε το τηλέφωνό της. Κι ενώ είχε μάθημα, το τηλέφωνό της επέμενε να χτυπά! Τότε, το σήκωσε και προσπάθησε να καταλάβει ποια είναι στην άλλη γραμμή... Χωρίς να καταλαβαίνει πολλά, μια άγνωστη φωνή συνδέθηκε στη διαδικτυακή τάξη και εμφανίστηκε ένα άδειο παράθυρο με το όνομα "Αρ

1ο Εργαστήρι Σκέψης: Το σημείο

Στο πρώτο εργαστήρι τα παιδιά γνώρισαν τον Μαρσέλ, το προβατάκι μου, που είναι ντυμένο με μπόλικα ουράνια τόξα και πανέμορφα λουλούδια της Άνοιξης. Ο Μαρσέλ, το πρόβατο, αγαπά πολύ τη στιχουργική και το τραγούδι. Μάλιστα, έχει γράψει κι ένα τραγουδάκι για τα παιδιά, το οποίο φρόντισα να το εκτυπώσω σε μικρά χαρτάκια διπλής όψης για να το έχω μαζί μου στη συνάντησή μας. Αφού απήγγειλα κάποιους στίχους του τραγουδιού, μοίρασα στα παιδιά τα χαρτάκια και ξεκίνησα να τραγουδάω τον σκοπό του κάνοντας παντομίμα τις λέξεις "1, 1+1, 2, πηγαίνω" κτλ. Εκείνα άρχισαν να κουνιούνται στο ρυθμό και να προσπαθούν να μάθουν τις λέξεις. Το σημείο Ένα κι ένα κάνουν δύο το μαθαίνω στο σχολείο που πηγαίνω το πρωί σαν ξυπνήσει η Αυγή. Ένα κι ένα κάνουν δύο κι εγώ παίρνω ένα σημείο το αφήνω στο χαρτί μια τελίτσα να φανεί. Κι αφού βάλω το σημείο τον κανόνα για τα δύο φέρνω τώρα στο μυαλό κι άλλο ένα θέλω εδώ. Και μια δεύτερη τελεία ζωγραφίζω μ’ αγωνία και κοιτάζω στο χαρτί δύο σημεία είναι εκεί...