Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σήμερα που είναι ήλιος, σας αγαπάω μέχρι τον ήλιο!

«Τώρα που είναι νύχτα, σ' αγαπάω μέχρι τη νύχτα...
Αύριο που θα είναι ο ήλιος, θα σ' αγαπάω μέχρι τον ήλιο...
και μέχρι τη βροχή... »
Αναστάσης Πουλίτσης


Η δράση "Ο πραγματικός Ποιητής γεννιέται" στηρίχτηκε πάνω στα λόγια του 4χρονου γιου μου, στο ερώτημα: "Αναστάση, μ' αγαπάς;". Ο Αναστάσης βέβαια δεν τα θυμάται, αλλά τα θυμάμαι πάρα πολύ καλά εγώ και πιστεύω ότι θα τα θυμάμαι για πολλά πολλά χρόνια ακόμα...

Ο Αναστάσης δεν περίμενε ποτέ ότι η μαμά του θα έχτιζε μια δράση πάνω σε τρεις "γραμμές", όπως και δεν περίμενε ποτέ η μαμά του Αναστάση, ότι η δική της μαμά θα βρεθεί αντιμέτωπη με μια πολύ δύσκολη αρρώστια και θα χτυπήσει μέσα της το καμπανάκι της ανάγκης να εκφράσει την ευγνωμοσύνη της για τα τόσα που πέρασε για να την μεγαλώσει.

Γράφοντας τις οδηγίες της δράσης "Ο πραγματικός Ποιητής γεννιέται", περίμενα να γράψουν και να ζωγραφίσουν και να γράψουν τα παιδιά για τις δικές τους μαμάδες και να δημιουργήσουμε ένα όμορφο βιβλίο αναμνήσεων. Αυτό που δεν περίμενα λοιπόν να παραλάβω, ήταν ένα πακέτο με τις εικόνες μας, μέσα από τα μάτια των παιδιών. Οι ζωγραφιές που ακολουθούν, είναι ένα δείγμα του πλούτου των νηπίων της Αντωνίας Στελιανού, νηπιαγωγού (προσθέτω στην ιδιότητα νηπιαγωγός και την περιγραφή "καταπληκτικής ανιχνεύτριας") του 23ου Νηπιαγωγείου Αγρινίου.

Στη δράση "Ο πραγματικός Ποιητής γεννιέται" συμμετέχουν 5 νηπιαγωγοί, που έχουν σκοπό να ακολουθήσουν πέντε βήματα, για να καταφέρουν να καταγράψουν τα διαμαντένια συναισθήματα των παιδιών. Για να βοηθήσω στην εξόρυξη αυτή, έστειλα στις νηπιαγωγούς και τις σκέψεις για τη δική μου μαμά και λίγες φωτογραφίες μας, για να δουν την εικόνα μας.



Τα νηπιαγωγάκια του 23ου Νηπιαγωγείου Αγρινίου άκουσαν την επιστολή μου από τα χείλη της Αντωνίας και ΖΩΓΡΑΦΙΣΑΝ...στην κυριολεξία! Παρακάτω, θα δείτε τους δικούς μου Πικάσο, μέσα από τα μαγικά δάχτυλα των παιδιών της Αντωνίας.

Ο δικός μου Πικάσο 

"Η κ. Αριάδνη αγαπάει πολύ τη μαμά της!", Ελένη Τρίκα

"Η κ. Δημητρούλα ταΐζει την κόρη της Αριάδνη μπιφτέκια.", Δημήτρης Χαϊδόπουλος

"Η κ. Δημητρούλα με μαλλιά φουσκωμένα σαν λαμπατέρ, με γυαλιά χοντρά και φούστα μακριά.", Κωνσταντίνα Πιστιόλη

"Η κ. Δημητρούλα, η κ. Αριάδνη δύο χαρούμενα κορίτσια!!!", Αναστασία Παπαδάκη

"Η κ. Αριάδνη, η μαμά της και τα νόστιμα μπιφτέκια της!", Αλέξης Μαρκής

"Η Δημητρούλα, η μαμά της Αριάδνης και η Αριάδνη χαρούμενες και ευτυχισμένες στο σπιτάκι της!", Αλκμήνη Μακρή

Ειλικρινά, μετά από το email της Αντωνίας δεν ξέρω πώς να της εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου. Μπορώ όμως να της αφιερώσω τους στίχους από το πρώτο τραγούδι που έρχεται στο νου μου, βλέποντας τις ζωγραφιές των μικρών της μαθητών. 

"Πώς να κρυφτείς απ' τα παιδιά; Έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα!" (Τίτλος: "Τι έπαιξα στο Λαύριο", Στίχοι, μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος).

Μείνετε μαζί μας, γιατί τα καλύτερα έρχονται... 
Καλό σας απόγευμα!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η πρώτη μου επίσκεψη στον Παράδεισο!

Το Εργαστήρι Σκέψης αποτελεί μια σειρά εργαστηρίων για παιδιά προσχολικής ηλικίας με στόχο τη δημιουργική μάθηση γεωμετρικών εννοιών, την εξοικείωση με την αλγοριθμική, την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας και τη δημιουργική γραφή έχοντας ως βασικά εργαλεία την ψηφιακή αφήγηση και την παιχνιδοποίηση. Το Εργαστήρι δημιουργήθηκε με αφορμή την έρευνά μου στη Διδακτική της Πληροφορικής, στα πλαίσια των διδακτορικών μου σπουδών και την έμπνευση που μου δόθηκε από τα "μεγάλα μωρά" του Γ Βρεφονηπιακού Σταθμού Αθηνών και πραγματοποιείται σε τρία τμήματα του σταθμού. Στο εγχείρημα αυτό δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην πολύτιμη υποστήριξη του προσωπικού και της διευθύντριας του Γ ΒΝΣΑ, αλλά και στην ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Το Εργαστήρι Σκέψης και η γνωριμία μου με τα παιδιά ξεκίνησε με το παραμύθι του Γίγαντα του Δάσους. Στην πρώτη μου επίσκεψή στο σταθμό είχαν έρθει μαζί μου οι πέντε κούκλες του παραμυθιού, που κυριολεκτικά μπήκαν στις καρδιές των παιδιών. Τα παιδιά γνώρισαν

Τεντωθείτε, μαζευτείτε και καμαρωτά σταθείτε!

Το μεσημέρι της Τρίτης 15 Ιουνίου έφτασε και μαζί του έφτασε στο Eργαστήρι μας και το τρενάκι του Ν3 και τακτοποιήθηκε στα καναπεδάκια. Αφού καλωσόρισα τα παιδιά με την αγαπημένη μας συνήθεια - το μοίρασμα των καρτών του εργαστηρίου- άνοιξα το κουτί της Σκέψης και έδωσα σε κάθε παιδάκι από ένα ζευγάρι ξυλάκια. Έπειτα, θυμηθήκαμε την ψηφιακή αφήγηση των τριών σημείων ( http://chipoupolis.blogspot.com/2021/06/2.html ).  Λίγο πριν ολοκληρωθεί η ψηφιακή αφήγηση, μείναμε στο σημείο μετακίνησης του ενός από τα τρία σημεία που μεταβάλλει τη γωνία από μικρή σε καμαρωτή και φαρδιά. Τότε, κάλεσα τα παιδιά να κατέβουν από τα καναπεδάκια και να καθίσουν στο πάτωμα στηρίζοντας την πλάτη τους στα καναπεδάκια. Ύστερα, τους ζήτησα να μιμηθούν τις κινήσεις μου και να τεντωθούμε, να μαζευτούμε και να σταθούμε καμαρωτοί με την πλάτη ίσια και τα πόδια μας ενωμένα.          Αφού επαναλάβαμε το τέντωμα, το μάζεμα και το καμάρωμα συνέχισα την προβολή της ψηφιακής αφήγησης και διαπιστώσαμε πως αν ενώσουμε με

Μια χρονιά γεμάτη δημιουργικές στιγμές (απολογισμός 2019)

Πάει και το 2019. Πάει και αυτή η χρονιά. Και τώρα, αρχές του 2020, ήρθε η στιγμή να συναντήσω τον μεσήλικα, πλέον, Χρόνο μου και να του δώσω να κρατήσει ένα ακόμη μπαλόνι, το μπαλόνι του '19. Ευτυχώς, το φετεινό μπαλόνι είναι παραγ εμισμένο με  πλούσιες δημιουργικές στιγμές. Πάμε λοιπόν να δούμε μαζί τι κρύβει το χρονομπαλόνι  της "Αριάδνης Δάντε" για  το 2019 . Το κορίτσι με τους καρυοθραύστες στην αψίδα με τα μπαλόνια Η περσινή χρονιά ξεκίνησε με μια  παραμυθένια   εκδ ρομή στο χωριό του  William Shakespeare και τελείωσε με μια πλούσια σε εικόνες περιήγηση στο παλάτι του Φρειδερίκου στο Σαν Σουσί του Πότσδαμ. Α νάμεσα στην έναρξη και στη λήξη της χρονιάς,  ήρθαν και τρύπωσαν κι άλλα πολλά δημιουργικά ταξίδια,  ευλογημένες στιγμές, άφθονη μελέτη και δημιουργική μάθηση, αλλά και στιγμές εσωτερικής αναζήτησης.  To be or not to be? Μέσα στο μπαλόνι μου κρύβονται μοναδικά  στιγμιότυπα, πλαισιωμένα από γλυκές μελωδίες και δημιουργικές σχέσεις. Όλα αυτά γεννήθη