Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μητέρα: μια αλυσίδα συναισθημάτων

Συνταγή για μια παραμυθένια αλυσίδα συναισθημάτων για το ρόλο της Μητέρας

Θα χρειαστούμε:
Μια σταγόνα ευγνωμοσύνης
Λίγα γραμμάρια θαυμασμού
Μισή κούπα μεράκι
Μπόλικη όρεξη για απόλαυση
Πέντε δόσεις θαλπωρής
Διακόσια γραμμάρια ευαισθησίας
Τρία κουταλάκια του γλυκού χαρμοσύνης
Δυο κανάτες γλυκύτητας

Όταν βρούμε αυτά τα υλικά, τα ανακατεύουμε και δημιουργούμε υπέροχα αποτελέσματα, όπως για παράδειγμα το νέο συλλόγικο έργο που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Τσιπούπολη και έχει τον τίτλο "Ο πραγματικός Ποιητής γεννιέται".

Προσωπικά, βρήκα όλα τα παραπάνω υλικά στη συνεργασία μου με την Αντωνία Στελιανού, τη Γαρυφαλιά Παπασωτήρη, την Ελένη Δημητρέλλου, τη Θεοδότη Σαΐτη και τη Χαρά Κανιούρη, τις πέντε νηπιαγωγούς του Νομού Αιτωλοακαρνανίας, με τις οποίες χτίσαμε το δικό μας έργο αγάπης για τη Γιορτή της Μητέρας.


Ρίχνοντας μια ματιά στην άκρη της αλυσίδας μου, υπάρχει κρεμασμένος ο δικός μου «Επίλογος». Ένας επίλογος που ξεκινάει σαν παραμύθι και τελειώνει με ένα άλλο, πιο μελωδικό παραμύθι ή πιο σωστά με ένα παραμυθένιο τραγούδι, «Το τραγούδι των Ποιητών».

"Μια φορά κι έναν καιρό, στην πόλη του Αγρινίου, αρρώστησε μια μάνα. Κι αυτή η αρρώστια, στάθηκε η αφορμή για το έργο «Ο πραγματικός Ποιητής γεννιέται». Χαίρομαι ιδιαίτερα, που η μάνα μου είναι ζωντανή και το απόλαυσε..."

Tο πρωί της Κυριακής, πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία η παρουσίαση του συλλογικού μας έργου, στην αίθουσα δεξιώσεων του Πολυχώρου Emileon. Για την επιτυχία της Γιορτής της Μητέρας, οφείλω να ευχαριστήσω δημόσια τους κάτωθι:
  • την κυρία Μαρία Παπαγεωργίου, Αντιδήμαρχο Πολιτισμού του Δήμου Αγρινίου, που παραστέκεται πάντα στις δράσεις μου,
  • το ραδιοφωνικό παραγωγό του breezerRadio.gr και πολύ καλό φίλο, Γιώργο Δήμου, για τη μουσική επιμέλεια της γιορτής μας,
  • το Agriniobestof.gr, που με πρωτεργάτες τον Κωνσταντίνο Σαμψών και τη Χρύσα Σπαή, στήριξαν ευγενικά την εκδήλωση με την επικοινωνία, αλλά και τη χορηγία των μπαλονιών, που έδωσαν απίστευτη χαρά στους μικρούς Ποιητές,
  • την Αλεξάνδρα Τσιτσικάου και τη Μαρίνα Τσιτσικάου, από το Δημιουργικό Παιχνιδοβιβλιοπωλείο «Το Φουρφούρι», για τα πανέμορφα λουλούδια, που στόλισαν τα χεράκια των παιδιών μας.
  • την κυρία Ήβη, από τον Πολυχώρο Emileon, που στάθηκε δίπλα μου για αρκετές ώρες για να διαμορφώσουμε κατάλληλα το χώρο για την εκδήλωση,
  • τις μαμάδες του 23ου Νηπιαγωγείου, για τη συμμετοχή στα δρώμενα των ευφάνταστων νηπιαγωγών, της Αντωνίας Στελιανού και της Χαράς Κανιούρη, αλλά και για τα πεντανόστιμα μαμαδίστικα γλυκίσματα του μπουφέ μας, που ετοίμασαν με τα χεράκια τους για όλους, 
  • τις Ναυπακτιώτισσες μαμάδες για την απίστευτη ενέργεια και καταπληκτική συμμετοχή τους στο καλλιτεχνικό πρόγραμμα της Ελένης Δημητρέλλου από το 3ο Νηπιαγωγείο Ναυπάκτου,
  • την οικογένειά μου και όλους τους φίλους μας, που βρέθηκαν κοντά μας, για να τιμήσουμε τον σημαντικότερο ρόλο μιας γυναίκας.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η πρώτη μου επίσκεψη στον Παράδεισο!

Το Εργαστήρι Σκέψης αποτελεί μια σειρά εργαστηρίων για παιδιά προσχολικής ηλικίας με στόχο τη δημιουργική μάθηση γεωμετρικών εννοιών, την εξοικείωση με την αλγοριθμική, την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας και τη δημιουργική γραφή έχοντας ως βασικά εργαλεία την ψηφιακή αφήγηση και την παιχνιδοποίηση. Το Εργαστήρι δημιουργήθηκε με αφορμή την έρευνά μου στη Διδακτική της Πληροφορικής, στα πλαίσια των διδακτορικών μου σπουδών και την έμπνευση που μου δόθηκε από τα "μεγάλα μωρά" του Γ Βρεφονηπιακού Σταθμού Αθηνών και πραγματοποιείται σε τρία τμήματα του σταθμού. Στο εγχείρημα αυτό δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην πολύτιμη υποστήριξη του προσωπικού και της διευθύντριας του Γ ΒΝΣΑ, αλλά και στην ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Το Εργαστήρι Σκέψης και η γνωριμία μου με τα παιδιά ξεκίνησε με το παραμύθι του Γίγαντα του Δάσους. Στην πρώτη μου επίσκεψή στο σταθμό είχαν έρθει μαζί μου οι πέντε κούκλες του παραμυθιού, που κυριολεκτικά μπήκαν στις καρδιές των παιδιών. Τα παιδιά γνώρισαν

Η κυρία Άνοιξη και τα νηπιαγωγάκια της Αντωνίτσας

"Λοιπόν, παιδάκια ας ξεκινήσουμε το μάθημά μας με το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης", είπε η κυρία Αντωνία Στελιανού του 23ου Νηπιαγωγείου Αγρινίου την περασμένη Παρασκευή στους μαθητές της και πάτησε το play από το βιντεάκι.  Ποιος να το περίμενε όμως ότι θα παγώσει η οθόνη και το σύστημα θα "πετάξει" την κυρία  Αντωνία έξω από την τάξη! Η κυρία Αντωνία συνδέθηκε ξανά στην πλατφόρμα για να συνεχίσει το διαδικτυακό μάθημα με τα νηπιαγωγάκια της και προσπάθησε ξανά να βάλει το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης. 26 Μάρτη βλέπετε! Μπήκε η Άνοιξη για τα καλά και πρέπει να την προϋπαντήσουμε και να της τραγούδησουμε με τα παιδιά! Μάταια όμως. Η κυρία Αντωνία ήταν απογοητευμένη. Εκείνη τη στιγμή χτύπησε το τηλέφωνό της. Κι ενώ είχε μάθημα, το τηλέφωνό της επέμενε να χτυπά! Τότε, το σήκωσε και προσπάθησε να καταλάβει ποια είναι στην άλλη γραμμή... Χωρίς να καταλαβαίνει πολλά, μια άγνωστη φωνή συνδέθηκε στη διαδικτυακή τάξη και εμφανίστηκε ένα άδειο παράθυρο με το όνομα "Αρ

1ο Εργαστήρι Σκέψης: Το σημείο

Στο πρώτο εργαστήρι τα παιδιά γνώρισαν τον Μαρσέλ, το προβατάκι μου, που είναι ντυμένο με μπόλικα ουράνια τόξα και πανέμορφα λουλούδια της Άνοιξης. Ο Μαρσέλ, το πρόβατο, αγαπά πολύ τη στιχουργική και το τραγούδι. Μάλιστα, έχει γράψει κι ένα τραγουδάκι για τα παιδιά, το οποίο φρόντισα να το εκτυπώσω σε μικρά χαρτάκια διπλής όψης για να το έχω μαζί μου στη συνάντησή μας. Αφού απήγγειλα κάποιους στίχους του τραγουδιού, μοίρασα στα παιδιά τα χαρτάκια και ξεκίνησα να τραγουδάω τον σκοπό του κάνοντας παντομίμα τις λέξεις "1, 1+1, 2, πηγαίνω" κτλ. Εκείνα άρχισαν να κουνιούνται στο ρυθμό και να προσπαθούν να μάθουν τις λέξεις. Το σημείο Ένα κι ένα κάνουν δύο το μαθαίνω στο σχολείο που πηγαίνω το πρωί σαν ξυπνήσει η Αυγή. Ένα κι ένα κάνουν δύο κι εγώ παίρνω ένα σημείο το αφήνω στο χαρτί μια τελίτσα να φανεί. Κι αφού βάλω το σημείο τον κανόνα για τα δύο φέρνω τώρα στο μυαλό κι άλλο ένα θέλω εδώ. Και μια δεύτερη τελεία ζωγραφίζω μ’ αγωνία και κοιτάζω στο χαρτί δύο σημεία είναι εκεί...