Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο πραγματικός Ποιητής γεννιέται και είναι ανάμεσά μας!

Ο πραγματικός Ποιητής γεννιέται και είναι ανάμεσά μας!
 «Τώρα που είναι νύχτα, σ' αγαπάω μέχρι τη νύχτα.
Αύριο που θα είναι ο ήλιος, θα σ' αγαπάω μέχρι τον ήλιο...
και μέχρι τη βροχή... »
                                                                        Αναστάσης Πουλίτσης

Ο πραγματικός Ποιητής γεννιέται. Και είναι μέσα στα σπίτια μας. Κοιμάται στα υπνοδωμάτιά μας και χρωματίζει την καθημερινότητά μας. Για την ακρίβεια, είναι το παιδί μας και αποτελεί το πολυτιμότερο κομμάτι της ζωής μας. Ας το ρωτήσουμε και ας το ακούσουμε...
Το συλλογικό έργο «Ο πραγματικός Ποιητής γεννιέται» (Αριάδνη Δάντε, ISBN:978-618-82037-3-0, έκδοση σε CD) κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Τσιπούπολη και αποτελεί την υλοποίηση του εγχειρήματος της ομώνυμης δράσης, που διοργάνωσε η συγγραφέας Αριάδνη Δάντε και πραγματοποιήθηκε τη σχολική χρονιά 2016-2017, με την συμμετοχή τεσσάρων νηπιαγωγείων του Νομού Αιτωλοακαρνανίας.
Με την αρωγή της Αντωνίας Στελιανού, της Γαρυφαλιάς Παπασωτήρη, της Ελένης Δημητρέλλου, της Θεοδότης Σαΐτη και της Χαράς Κανιούρη, η Αριάδνη Δάντε συνέθεσε ένα έργο αγάπης για τη Γιορτή της Μητέρας [14 Μαΐου 2017]. Το συλλογικό έργο περιλαμβάνει οδηγίες για την εξόρυξη των συναισθημάτων των παιδιών προς τη Μητέρα τους, τα βήματα εργασίας των πέντε νηπιαγωγών, τα σκιαγραφήματα των μαμάδων των νηπίων, ζωγραφιές των παιδιών και σχετικές παιχνιδοπροτάσεις από τις νηπιαγωγούς. Το έργο ολοκληρώνεται με «Το παραμύθι των Ποιητών» της Αριάδνης Δάντε.
Οι πραγματικοί Ποιητές γεννιούνται. Απολαύστε τους!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η πρώτη μου επίσκεψη στον Παράδεισο!

Το Εργαστήρι Σκέψης αποτελεί μια σειρά εργαστηρίων για παιδιά προσχολικής ηλικίας με στόχο τη δημιουργική μάθηση γεωμετρικών εννοιών, την εξοικείωση με την αλγοριθμική, την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας και τη δημιουργική γραφή έχοντας ως βασικά εργαλεία την ψηφιακή αφήγηση και την παιχνιδοποίηση. Το Εργαστήρι δημιουργήθηκε με αφορμή την έρευνά μου στη Διδακτική της Πληροφορικής, στα πλαίσια των διδακτορικών μου σπουδών και την έμπνευση που μου δόθηκε από τα "μεγάλα μωρά" του Γ Βρεφονηπιακού Σταθμού Αθηνών και πραγματοποιείται σε τρία τμήματα του σταθμού. Στο εγχείρημα αυτό δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην πολύτιμη υποστήριξη του προσωπικού και της διευθύντριας του Γ ΒΝΣΑ, αλλά και στην ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Το Εργαστήρι Σκέψης και η γνωριμία μου με τα παιδιά ξεκίνησε με το παραμύθι του Γίγαντα του Δάσους. Στην πρώτη μου επίσκεψή στο σταθμό είχαν έρθει μαζί μου οι πέντε κούκλες του παραμυθιού, που κυριολεκτικά μπήκαν στις καρδιές των παιδιών. Τα παιδιά γνώρισαν

Η κυρία Άνοιξη και τα νηπιαγωγάκια της Αντωνίτσας

"Λοιπόν, παιδάκια ας ξεκινήσουμε το μάθημά μας με το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης", είπε η κυρία Αντωνία Στελιανού του 23ου Νηπιαγωγείου Αγρινίου την περασμένη Παρασκευή στους μαθητές της και πάτησε το play από το βιντεάκι.  Ποιος να το περίμενε όμως ότι θα παγώσει η οθόνη και το σύστημα θα "πετάξει" την κυρία  Αντωνία έξω από την τάξη! Η κυρία Αντωνία συνδέθηκε ξανά στην πλατφόρμα για να συνεχίσει το διαδικτυακό μάθημα με τα νηπιαγωγάκια της και προσπάθησε ξανά να βάλει το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης. 26 Μάρτη βλέπετε! Μπήκε η Άνοιξη για τα καλά και πρέπει να την προϋπαντήσουμε και να της τραγούδησουμε με τα παιδιά! Μάταια όμως. Η κυρία Αντωνία ήταν απογοητευμένη. Εκείνη τη στιγμή χτύπησε το τηλέφωνό της. Κι ενώ είχε μάθημα, το τηλέφωνό της επέμενε να χτυπά! Τότε, το σήκωσε και προσπάθησε να καταλάβει ποια είναι στην άλλη γραμμή... Χωρίς να καταλαβαίνει πολλά, μια άγνωστη φωνή συνδέθηκε στη διαδικτυακή τάξη και εμφανίστηκε ένα άδειο παράθυρο με το όνομα "Αρ

1ο Εργαστήρι Σκέψης: Το σημείο

Στο πρώτο εργαστήρι τα παιδιά γνώρισαν τον Μαρσέλ, το προβατάκι μου, που είναι ντυμένο με μπόλικα ουράνια τόξα και πανέμορφα λουλούδια της Άνοιξης. Ο Μαρσέλ, το πρόβατο, αγαπά πολύ τη στιχουργική και το τραγούδι. Μάλιστα, έχει γράψει κι ένα τραγουδάκι για τα παιδιά, το οποίο φρόντισα να το εκτυπώσω σε μικρά χαρτάκια διπλής όψης για να το έχω μαζί μου στη συνάντησή μας. Αφού απήγγειλα κάποιους στίχους του τραγουδιού, μοίρασα στα παιδιά τα χαρτάκια και ξεκίνησα να τραγουδάω τον σκοπό του κάνοντας παντομίμα τις λέξεις "1, 1+1, 2, πηγαίνω" κτλ. Εκείνα άρχισαν να κουνιούνται στο ρυθμό και να προσπαθούν να μάθουν τις λέξεις. Το σημείο Ένα κι ένα κάνουν δύο το μαθαίνω στο σχολείο που πηγαίνω το πρωί σαν ξυπνήσει η Αυγή. Ένα κι ένα κάνουν δύο κι εγώ παίρνω ένα σημείο το αφήνω στο χαρτί μια τελίτσα να φανεί. Κι αφού βάλω το σημείο τον κανόνα για τα δύο φέρνω τώρα στο μυαλό κι άλλο ένα θέλω εδώ. Και μια δεύτερη τελεία ζωγραφίζω μ’ αγωνία και κοιτάζω στο χαρτί δύο σημεία είναι εκεί...