Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ένα παιχνίδι σωτηρίας - πολλές πτυχές σκέψης

Το μεσημέρι της Παρασκευής 18 Ιουνίου επιφύλαξε στους μικρούς μου φίλους μια διαφορετική παιγνιώδη δραστηριότητα. Τα παιδιά άκουσαν με προσοχή την περιπέτεια του Κοτάκη, που στην προσπάθειά του να γευτεί τα πεντανόστιμα σκουλήκια του περιβόητου πράσινου λιβαδιού του προκάλεσε μεγάλη ζημιά -και εν τέλει φυλακίστηκε από τον βάτραχο φύλακά του - και ενεπλάκησαν ενεργά στο παιχνίδι "Σώστε το κοτάκι!".

Τα παιδιά ανέλαβαν να καθοδηγήσουν τη Σάλυ, τη σαλιγκαρούλα φίλη του Κοτάκη για να βρει τον φύλακα και να διαπραγματευτεί την απελευθέρωση του φίλου της. Οι παίκτες συμμμετείχαν με ιδιαίτερο ζήλο στις τρεις αποστολές που της όρισε ο βάτραχος. Το παιχνίδι απαιτούσε δεξιότητες στον προσανατολισμό, τις οποίες δεν διέθεταν τα παιδιά, αλλά τις κατέκτησαν μέσα από το παιχνίδι. Η ιστορία του παιχνιδιού στηρίχτηκε στην πυραμίδα του Freytag και μύησε τα παιδιά στα μυστικά της δημιουργίας μιας περιπέτειας, αλλά και στα βήματα συγγραφής μιας καλής ιστορίας. Τα υλικά που αξιοποιήθηκαν για την υλοποίηση του παιχνιδιού ήταν όλα γνώριμα στα παιδιά από προηγούμενα παιχνίδια και δραστηριότητες. Παράλληλα, το παιχνίδι προσέφερε στους μικρούς παίκτες μια απολαυστική βιωματική εμπειρία για να αποφασίσουν τα ίδια τον τρόπο διεκπεραίωσης των αποστολών και ανέδειξε την ύπαρξη της λογικής ακολουθίας στη σκέψη.
Το μεσημέρι της Τρίτης 22 Ιουνίου επαναλήφθηκε το παιχνίδι σωτηρίας, μόνο που αυτή τη φορά, ανέλαβαν τα ίδια τα παιδιά να τοποθετήσουν ΌΛΑ τα στοιχεία του παιχνιδιού στο πάτωμα της αίθουσας σκέψης. Έπειτα, από τον ρόλο του μηχανικού ανέλαβαν τον ρόλο του παίκτη και με τη δύναμη της φαντασίας και της καλής τους διάθεσης κατανόησαν πως το παιχνίδι έχει πολλές δυνατότητες παραμετροποίησης. Ένα άλλο στοιχείο που αξίζει να σημειωθεί είναι ότι όταν ο παίκτης που κρατούσε το σαλιγκαράκι έπρεπε να λάβει την απόφαση της επόμενης κίνησης του σαλιγκαριού, όλα τα παιδιά συμμετείχαν και συναποφάσιζαν ορθά για τη κίνηση. Υπήρξαν ελάχιστες περιπτώσεις που μερικοί παίκτες αποφάσισαν λανθασμένα. Οι αποφάσεις αυτές ήταν ιδιαιτέρως χρήσιμες, γιατί τα παιδιά καθοδηγήθηκαν στην αυτοδιόρθωση και στην επισφράγιση της ορθής επιλογής.
Στο τέλος του παιχνιδιού πραγματοποιήθηκε συζήτηση για τους ήρωες της ιστορίας, για την παραβίαση των κανόνων και τη συνέπεια της τιμωρίας, για την αξία της φιλίας και της αλληλοβοήθειας, αλλά και τη σημασία της εμπλοκής όλων στη λήψη των αποφάσεων. Πρόσθετα, αναφέρθηκε στα παιδιά ένα συνώνυμο για τον τρόπο του παιχνιδιού, που δεν είναι άλλο από τη λέξη "Αλγόριθμος".
Η συνάντησή μας ολοκληρώθηκε με ένα ατομικό παιχνίδι για να βρούμε τη σειρά με την οποία θα ανέβαιναν τα παιδιά στο τρένο αποχώρησης από την αίθουσα σκέψης. Κάθε παιδί πήρε στα χεράκια του από ένα υφασμάτινο τετράγωνο και τέσσερις γωνίες και προσπάθησε να ταιριάξει τις ξύλινες γωνίες στις γωνίες του υφάσματος. Όποιος τελείωνε το ταίριασμα ανέβαινε στο τρένο. Μ' αυτόν τον τρόπο αποχαιρετηθήκαμε και ανανεώσαμε το ραντεβού μας για το επόμενο ταξίδι στη χώρα της Σκέψης.


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η πρώτη μου επίσκεψη στον Παράδεισο!

Το Εργαστήρι Σκέψης αποτελεί μια σειρά εργαστηρίων για παιδιά προσχολικής ηλικίας με στόχο τη δημιουργική μάθηση γεωμετρικών εννοιών, την εξοικείωση με την αλγοριθμική, την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας και τη δημιουργική γραφή έχοντας ως βασικά εργαλεία την ψηφιακή αφήγηση και την παιχνιδοποίηση. Το Εργαστήρι δημιουργήθηκε με αφορμή την έρευνά μου στη Διδακτική της Πληροφορικής, στα πλαίσια των διδακτορικών μου σπουδών και την έμπνευση που μου δόθηκε από τα "μεγάλα μωρά" του Γ Βρεφονηπιακού Σταθμού Αθηνών και πραγματοποιείται σε τρία τμήματα του σταθμού. Στο εγχείρημα αυτό δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην πολύτιμη υποστήριξη του προσωπικού και της διευθύντριας του Γ ΒΝΣΑ, αλλά και στην ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Το Εργαστήρι Σκέψης και η γνωριμία μου με τα παιδιά ξεκίνησε με το παραμύθι του Γίγαντα του Δάσους. Στην πρώτη μου επίσκεψή στο σταθμό είχαν έρθει μαζί μου οι πέντε κούκλες του παραμυθιού, που κυριολεκτικά μπήκαν στις καρδιές των παιδιών. Τα παιδιά γνώρισαν

Η κυρία Άνοιξη και τα νηπιαγωγάκια της Αντωνίτσας

"Λοιπόν, παιδάκια ας ξεκινήσουμε το μάθημά μας με το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης", είπε η κυρία Αντωνία Στελιανού του 23ου Νηπιαγωγείου Αγρινίου την περασμένη Παρασκευή στους μαθητές της και πάτησε το play από το βιντεάκι.  Ποιος να το περίμενε όμως ότι θα παγώσει η οθόνη και το σύστημα θα "πετάξει" την κυρία  Αντωνία έξω από την τάξη! Η κυρία Αντωνία συνδέθηκε ξανά στην πλατφόρμα για να συνεχίσει το διαδικτυακό μάθημα με τα νηπιαγωγάκια της και προσπάθησε ξανά να βάλει το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης. 26 Μάρτη βλέπετε! Μπήκε η Άνοιξη για τα καλά και πρέπει να την προϋπαντήσουμε και να της τραγούδησουμε με τα παιδιά! Μάταια όμως. Η κυρία Αντωνία ήταν απογοητευμένη. Εκείνη τη στιγμή χτύπησε το τηλέφωνό της. Κι ενώ είχε μάθημα, το τηλέφωνό της επέμενε να χτυπά! Τότε, το σήκωσε και προσπάθησε να καταλάβει ποια είναι στην άλλη γραμμή... Χωρίς να καταλαβαίνει πολλά, μια άγνωστη φωνή συνδέθηκε στη διαδικτυακή τάξη και εμφανίστηκε ένα άδειο παράθυρο με το όνομα "Αρ

1ο Εργαστήρι Σκέψης: Το σημείο

Στο πρώτο εργαστήρι τα παιδιά γνώρισαν τον Μαρσέλ, το προβατάκι μου, που είναι ντυμένο με μπόλικα ουράνια τόξα και πανέμορφα λουλούδια της Άνοιξης. Ο Μαρσέλ, το πρόβατο, αγαπά πολύ τη στιχουργική και το τραγούδι. Μάλιστα, έχει γράψει κι ένα τραγουδάκι για τα παιδιά, το οποίο φρόντισα να το εκτυπώσω σε μικρά χαρτάκια διπλής όψης για να το έχω μαζί μου στη συνάντησή μας. Αφού απήγγειλα κάποιους στίχους του τραγουδιού, μοίρασα στα παιδιά τα χαρτάκια και ξεκίνησα να τραγουδάω τον σκοπό του κάνοντας παντομίμα τις λέξεις "1, 1+1, 2, πηγαίνω" κτλ. Εκείνα άρχισαν να κουνιούνται στο ρυθμό και να προσπαθούν να μάθουν τις λέξεις. Το σημείο Ένα κι ένα κάνουν δύο το μαθαίνω στο σχολείο που πηγαίνω το πρωί σαν ξυπνήσει η Αυγή. Ένα κι ένα κάνουν δύο κι εγώ παίρνω ένα σημείο το αφήνω στο χαρτί μια τελίτσα να φανεί. Κι αφού βάλω το σημείο τον κανόνα για τα δύο φέρνω τώρα στο μυαλό κι άλλο ένα θέλω εδώ. Και μια δεύτερη τελεία ζωγραφίζω μ’ αγωνία και κοιτάζω στο χαρτί δύο σημεία είναι εκεί...