Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Όταν η ποίηση συναντά τη μελωδία, την τεχνολογία και την εκπαίδευση...


Μια φορά και έναν καιρό, η Αριάδνη, η Αλεξία, ο Αναστάσης, ο Δημήτρης, ο Κρις, η Λυδία, η Πολύνα και ο μικρός Τασούλης άκουσαν το κουδούνι του επιστάτη Θόδωρου και βρέθηκαν μαγικά μέσα στο Μουσείο Ιστορίας Εκπαίδευσης Αιτωλοακαρνανίας για ένα διαφορετικό εργαστήρι Δημιουργικής Γραφής. Και τότε...γεννήθηκε η Λιακάδα...που μελοποιήθηκε και ερμηνεύτηκε μαγικά από την Καλλιόπη Ηλιοπούλου και τον Δημήτρη Διπλαρά και μας ταξιδεύει στο παραμύθι του έρωτα και της υπέροχης λίμνης Τριχωνίδας.
Το project «Λιακάδα» υλοποιήθηκε με αφορμή το μάθημα «Δικτυακές και Πολυμεσικές εφαρμογές της Λογοτεχνίας στην Εκπαίδευση», του Διϊδρυματικού μεταπτυχιακού προγράμματος σπουδών "Δημιουργική Γραφή" του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας και του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, από τη δευτεροετή μεταπτυχιακή φοιτήτρια του τμήματος Εκπαίδευσης, κυρία Ευτυχία Σαμαρτζοπάνου, που διατηρεί το συγγραφικό ψευδώνυμο Αριάδνη Δάντε.
Η «Λιακάδα» είναι ένα ποίημα της Αριάδνης, αλλά χάρη στη γνωριμία της συγγραφέως με τη μουσικό Καλλιόπη Ηλιοπούλου απέκτησε φωνή και ρυθμό. Στα γυρίσματα του video clip συμμετέχουν αγαπημένα πρόσωπα της συγγραφέως που για τις ανάγκες του project ταξίδεψαν στο Μουσείο Ιστορίας Εκπαίδευσης Αιτωλοακαρνανίας και στο κτήμα Πιθάρι, στη λίμνη Τριχωνίδα.
 
Πηγή συνδέσμου: https://www.youtube.com/watch?v=l39IO19HUv8 
Βασικοί συντελεστές
Μουσική: Καλλιόπη Ηλιοπούλου
Στίχοι: Αριάδνη Δάντε
Ενορχήστρωση: Δημήτρης Διπλάρας
Κιθάρες: Καλλιόπη Ηλιοπούλου, Δημήτρης Διπλάρας
Μπάσο Πλήκτρα: Δημήτρης Διπλάρας
Προγραμματισμός: Δημήτρης Διπλάρας, Ιάσονας Ηλιόπουλος
Μίξη: Δημήτρης Διπλάρας
Μάστερ: Ιάσονας Ηλιόπουλος
Ιδέα - Επιμέλεια έργου: Αριάδνη Δάντε

Η 
«Λιακάδα» παρουσιάστηκε σε πρώτη προβολή στο 4ο Διεθνές Συνέδριο Δημιουργικής Γραφής, που πραγματοποιήθηκε από τις 12-15 Σεπτεμβρίου 2019 στη Φλώρινα.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η πρώτη μου επίσκεψη στον Παράδεισο!

Το Εργαστήρι Σκέψης αποτελεί μια σειρά εργαστηρίων για παιδιά προσχολικής ηλικίας με στόχο τη δημιουργική μάθηση γεωμετρικών εννοιών, την εξοικείωση με την αλγοριθμική, την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας και τη δημιουργική γραφή έχοντας ως βασικά εργαλεία την ψηφιακή αφήγηση και την παιχνιδοποίηση. Το Εργαστήρι δημιουργήθηκε με αφορμή την έρευνά μου στη Διδακτική της Πληροφορικής, στα πλαίσια των διδακτορικών μου σπουδών και την έμπνευση που μου δόθηκε από τα "μεγάλα μωρά" του Γ Βρεφονηπιακού Σταθμού Αθηνών και πραγματοποιείται σε τρία τμήματα του σταθμού. Στο εγχείρημα αυτό δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην πολύτιμη υποστήριξη του προσωπικού και της διευθύντριας του Γ ΒΝΣΑ, αλλά και στην ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Το Εργαστήρι Σκέψης και η γνωριμία μου με τα παιδιά ξεκίνησε με το παραμύθι του Γίγαντα του Δάσους. Στην πρώτη μου επίσκεψή στο σταθμό είχαν έρθει μαζί μου οι πέντε κούκλες του παραμυθιού, που κυριολεκτικά μπήκαν στις καρδιές των παιδιών. Τα παιδιά γνώρισαν

Η κυρία Άνοιξη και τα νηπιαγωγάκια της Αντωνίτσας

"Λοιπόν, παιδάκια ας ξεκινήσουμε το μάθημά μας με το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης", είπε η κυρία Αντωνία Στελιανού του 23ου Νηπιαγωγείου Αγρινίου την περασμένη Παρασκευή στους μαθητές της και πάτησε το play από το βιντεάκι.  Ποιος να το περίμενε όμως ότι θα παγώσει η οθόνη και το σύστημα θα "πετάξει" την κυρία  Αντωνία έξω από την τάξη! Η κυρία Αντωνία συνδέθηκε ξανά στην πλατφόρμα για να συνεχίσει το διαδικτυακό μάθημα με τα νηπιαγωγάκια της και προσπάθησε ξανά να βάλει το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης. 26 Μάρτη βλέπετε! Μπήκε η Άνοιξη για τα καλά και πρέπει να την προϋπαντήσουμε και να της τραγούδησουμε με τα παιδιά! Μάταια όμως. Η κυρία Αντωνία ήταν απογοητευμένη. Εκείνη τη στιγμή χτύπησε το τηλέφωνό της. Κι ενώ είχε μάθημα, το τηλέφωνό της επέμενε να χτυπά! Τότε, το σήκωσε και προσπάθησε να καταλάβει ποια είναι στην άλλη γραμμή... Χωρίς να καταλαβαίνει πολλά, μια άγνωστη φωνή συνδέθηκε στη διαδικτυακή τάξη και εμφανίστηκε ένα άδειο παράθυρο με το όνομα "Αρ

1ο Εργαστήρι Σκέψης: Το σημείο

Στο πρώτο εργαστήρι τα παιδιά γνώρισαν τον Μαρσέλ, το προβατάκι μου, που είναι ντυμένο με μπόλικα ουράνια τόξα και πανέμορφα λουλούδια της Άνοιξης. Ο Μαρσέλ, το πρόβατο, αγαπά πολύ τη στιχουργική και το τραγούδι. Μάλιστα, έχει γράψει κι ένα τραγουδάκι για τα παιδιά, το οποίο φρόντισα να το εκτυπώσω σε μικρά χαρτάκια διπλής όψης για να το έχω μαζί μου στη συνάντησή μας. Αφού απήγγειλα κάποιους στίχους του τραγουδιού, μοίρασα στα παιδιά τα χαρτάκια και ξεκίνησα να τραγουδάω τον σκοπό του κάνοντας παντομίμα τις λέξεις "1, 1+1, 2, πηγαίνω" κτλ. Εκείνα άρχισαν να κουνιούνται στο ρυθμό και να προσπαθούν να μάθουν τις λέξεις. Το σημείο Ένα κι ένα κάνουν δύο το μαθαίνω στο σχολείο που πηγαίνω το πρωί σαν ξυπνήσει η Αυγή. Ένα κι ένα κάνουν δύο κι εγώ παίρνω ένα σημείο το αφήνω στο χαρτί μια τελίτσα να φανεί. Κι αφού βάλω το σημείο τον κανόνα για τα δύο φέρνω τώρα στο μυαλό κι άλλο ένα θέλω εδώ. Και μια δεύτερη τελεία ζωγραφίζω μ’ αγωνία και κοιτάζω στο χαρτί δύο σημεία είναι εκεί...