Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

SLN - Ομάδα Elfs: Σώζοντας τα Χριστούγεννα από τον Κορονοιό

Σάββατο, 19 Δεκεμβρίου 2020 και λίγο πριν από τα Χριστούγεννα ήρθε η ώρα να αναρτήσουμε τη δεύτερη ιστορία που έγραψαν τα ξωτικά του Εργαστηρίου "Ας γνωριστούμε καλύτερα...με τις ιστορίες", που υλοποιήθηκε κατά το χρονικό διάστημα 28/11-13/12/20 από το ψηφιακό σχολείο των Εκδόσεων Τσιπούπολη "Chipoupolis", προκειμένου να πραγματοποιηθεί η πιλοτική άσκηση του Ευρωπαϊκού Έργου Story Logic Net - SLN. Τα παιδιά, αφού γνωρίστηκαν καλύτερα με τις ιστορίες αξιοποιώντας το υλικό της ψηφιακής εργαλειοθήκης του έργου, συνεργάστηκαν και έγραψαν μαζί μια ιστορία με θέμα: "Σώζοντας τα Χριστούγεννα από τον Κορονοιό".

Υπενθυμίζουμε ότι τα παιδιά προσέγγισαν:

  • τους ήρωες, μέσα από τον Χάρτη Ενσυναίσθησης, 
  • το Σκηνικό, μέσα από χρήσιμες κάρτες, 
  • τον Χάρτη Ιστορίας, 
  • την πυραμίδα του Freytag και  
  • έναν μικρό οδηγό δημιουργικής γραφής, ειδικά σχεδιασμένο για την προσέγγιση του θέματος εργασίας με ασκήσεις και ιστοριοκύβους.

Η δεύτερη ιστορία ανήκει στην ομάδα της Ευαγγελίας, της Μαγδαληνής και της Άννας Μαρκέλλας. Οι τρεις οκτάχρονες συγγραφείς, η μία από το Αγρίνιο και οι υπόλοιπες από την Αττική, κρύβονται πίσω από την ομάδα elfs.

Σημειώνεται ότι τα παιδιά δοκίμασαν την πιλοτική πλατφόρμα και μου μετέφεραν την πολύτιμη ανατροφοδότησή τους για να τη μεταβιβάσω στον Συντονιστή του έργου.

ΠΡΑΞΗ 1

Μια φορά κι έναν καιρό στο Ροβανιέμι το μακρινό, ζούσαν δύο ξωτικά, η Σάρα και η Φορούζ. Τα ξωτικά ήταν έξυπνα και πολύ εργατικά αφού συνεχώς κατασκεύαζαν και μοίραζαν τα δώρα των παιδιών με τον Άι-Βασίλη. Κάποια μέρα όμως, με αρρώστιες και ολόκληρο χαμό, ο Κορονοϊός, ο βασιλιάς των ιών διέλυσε τον χορό των ξωτικών. Από τα δύο χιλιάδες ξωτικά κόλλησε το ένα!

Μετά από 2 μέρες κόλλησαν και άλλα 4 ξωτικά. Περνούσαν οι μέρες μέχρι που και ο Άι-Βασίλης αρρώστησε. Τα μόνα ξωτικά που δεν είχε αρρωστήσει ήταν η Σάρα και η Φορούζ. Τότε έβαλαν στόχο να βρουν το αντίδοτο για αυτό τον υπερόπτη ιό ώστε να γίνουν καλά οι φίλοι τους και ο Άι-Βασίλης. Ψάχνανε παντού!


ΠΡΑΞΗ 2

Πρώτα έψαξαν στο σκοτεινό δάσος πέρα από το χωριό του Αϊ-Βασίλη. Εκεί είχε πολύ κρύο και χιόνι. Η Σάρα είπε στη Φορούζ, «Κάνει πολύ κρύο, έπρεπε να είχαμε φέρει τα σκουφάκια μας.» «Ας πάμε στην τρύπα αυτού του δέντρου να ζεσταθούμε», είπε η Φορούζ. Μπήκαν στην κουφάλα του δέντρου, και τότε είδαν μια μυστική πόρτα. Την άνοιξαν και βρέθηκαν στο σπίτι του Μάκη Λαγουδάκη.

«Γεια σας κύριε Μάκη, μήπως ξέρετε πώς θα βρούμε το αντίδοτο για τον κορονοϊό;», είπε η Σάρα.

«Ξέρω! Αλλά για να σας δώσω την απάντηση, πρέπει να απαντήσετε σε ένα αίνιγμα», είπε ο Μάκης Λαγουδάκης.

«Το αίνιγμα είναι: Παίζεις μαζί μου, με ντύνεις με στολίζεις, μα αν με αγκαλιάσεις, θα με χάσεις!»

«Το βρήκα, είναι ο χιονάνθρωπος!», είπε η Σάρα.

«Μα εσύ είσαι πολύ έξυπνη! Εκεί, λοιπόν, θα βρείτε το αντίδοτο!», είπε ο Λαγουδάκης και εξαφανίστηκε σε ένα σύννεφο καπνού.

«Μα τι εννοεί; Πού θα το βρούμε

«Καλά, δεν κατάλαβες; Θα ρωτήσουμε το χιονάνθρωπο τον Φρόστυ!», είπε η Σάρα.

Μετά από λίγο έφτασαν στον Φρόστυ.

«Μήπως μπορείς να μας πεις πώς θα βρούμε το αντίδοτο για τον κορονοϊό;», ρώτησε η Φορούζ.

«Ευχαρίστως, αλλά θέλω για αντάλλαγμα τα κασκόλ σας. Τα μαζεύω για να τα δώσω στα φτωχά χιονανθρωπάκια που κρυώνουν», είπε ο Φρόστυ. Τα ξωτικά του έδωσαν τα κασκόλ και εκείνος είπε:

«Κόκκινο σαν τη φωτιά,

κοίτα πως λαμποκοπά,

τα Χριστούγεννα φυτρώνει

και στο χιόνι δεν κρυώνει!»

«Το βρήκα, είναι τα κόκκινα λουλούδια των Χριστουγέννων!», είπε η Φορούζ.

«Μπράβο, το βρήκες! Τώρα πρέπει να τα βρείτε και να τα βράσετε για να φτιάξετε το μαγικό αντίδοτο του κορωνοϊού».

«Πάμε γρήγορα», είπαν τα ξωτικά.

Σε λίγο έφτασαν έξω από το σπίτι του Μπισκοτούλη. Είχε ένα τεράστιο κήπο γεμάτο με κόκκινα χριστουγεννιάτικα λουλούδια. Όλοι όμως ήξεραν ότι δεν άφηνε ποτέ, κανέναν, για κανένα λόγο να τα κόψει.

«Και τώρα, τι κάνουμε;», αναρωτήθηκαν τα ξωτικά.

ΠΡΑΞΗ 3

Ξαφνικά ανοίγει η πόρτα και εμφανίζεται ο Μπισκοτούλης.

Τι θέλετε εδώ παλιοξωτικά

Κύριε Μπισκοτούλη, μην θυμώνετε μαζί μας, θα θέλαμε να σας ζητήσουμε 4 απ’ τα κόκκινα λουλούδια», είπε η Σάρα.

Αν μας αφήσεις να πάρουμε 4 έστω απ’ τα λουλούδια σου μπορείς να μας ζητήσεις ότι θες για αντάλλαγμα», είπε η Φορούζ.

«Εντάξει, θα σας δώσω, αλλά μόνο 4 όχι παραπάνω και θέλω ως αντάλλαγμα τα παλτό σας ή έστω ένα απ’ τα δυο γιατί κρυώνω κι εγώ

Η Σάρα κι η Φορούζ όμως είχαν μαζί τους ένα χριστουγεννιάτικο δώρο για τον κύριο Μπισκοτούλη, που ήταν ένα ολοκαίνουριο χρυσό παλτό κι έτσι του το έδωσαν αυτό και πήραν τα 4 λουλούδια. Έτσι λοιπόν τα δύο ξωτικά αφού πήραν ότι χρειάζονταν για να φτιάξουν το αντίδοτο έπρεπε να σκεφτούν που θα πάνε για να το φτιάξουν. Μετά από πολλή σκέψη θεώρησαν ότι το πιο σωστό είναι να το φτιάξουν εκεί που ξεκίνησε ο κορονοϊός και έτσι ξεκίνησαν για την Κίνα. Εκεί, αφού το δημιούργησαν, το άφησαν να εξαπλωθεί όπως ακριβώς και ο ιός κι αυτό με γρήγορο ρυθμό περνούσε από χώρα σε χώρα, από άνθρωπο σε άνθρωπο και τους έκανε όλους καλά.

Σύντομα λοιπόν έφθασε και το Ροβανιέμι, όπου έκανε καλά και τα ξωτικά που είχαν αρρωστήσει με τον Άι-Βασίλη. Αφού γύρισαν και η Σάρα και η Φορούζ στο Ροβανιέμι, όλοι μαζί αποτελείωσαν τις ετοιμασίες των δώρων και την ημέρα των Χριστουγέννων μαζί με τον Αι-Βασίλη μοίρασαν τα δώρα σε όλα τα παιδιά του κόσμου, όπου πλέον γιόρταζαν τα Χριστούγεννα υγιή και ευτυχισμένα!

 

Μετά από πολλή σκέψη θεώρησαν ότι το πιο σωστό είναι να το φτιάξουν εκεί που ξεκίνησε ο κορονοϊός και έτσι ξεκίνησαν για την Κίνα. Εκεί, αφού το δημιούργησαν, το άφησαν να εξαπλωθεί όπως ακριβώς και ο ιός κι αυτό με γρήγορο ρυθμό περνούσε από χώρα σε χώρα, από άνθρωπο σε άνθρωπο και τους έκανε όλους καλά.

Αυτή λοιπόν ήταν η ιστορία των μικρών μου ξωτικών. Κι αν ποτέ θελήσετε κι εσείς να σώσετε τα δικά σας Χριστούγεννα από οποιονδήποτε κορονοιό και δεν έχετε ιδέες, μπείτε στο blog της Τσιπούπολης και ψάξτε την Αριάδνη Δάντε με τα ξωτικά της. 
Πιστεύω ότι διαβάζοντας μια ιστορία θα βρείτε την ελπίδα που ψάχνετε. 
Καλό Σαββατοκύριακο με υγεία, φαντασία, ελπίδα και αγάπη!

Αριάδνη Δάντε - Chipoupolis





Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η πρώτη μου επίσκεψη στον Παράδεισο!

Το Εργαστήρι Σκέψης αποτελεί μια σειρά εργαστηρίων για παιδιά προσχολικής ηλικίας με στόχο τη δημιουργική μάθηση γεωμετρικών εννοιών, την εξοικείωση με την αλγοριθμική, την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας και τη δημιουργική γραφή έχοντας ως βασικά εργαλεία την ψηφιακή αφήγηση και την παιχνιδοποίηση. Το Εργαστήρι δημιουργήθηκε με αφορμή την έρευνά μου στη Διδακτική της Πληροφορικής, στα πλαίσια των διδακτορικών μου σπουδών και την έμπνευση που μου δόθηκε από τα "μεγάλα μωρά" του Γ Βρεφονηπιακού Σταθμού Αθηνών και πραγματοποιείται σε τρία τμήματα του σταθμού. Στο εγχείρημα αυτό δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην πολύτιμη υποστήριξη του προσωπικού και της διευθύντριας του Γ ΒΝΣΑ, αλλά και στην ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Το Εργαστήρι Σκέψης και η γνωριμία μου με τα παιδιά ξεκίνησε με το παραμύθι του Γίγαντα του Δάσους. Στην πρώτη μου επίσκεψή στο σταθμό είχαν έρθει μαζί μου οι πέντε κούκλες του παραμυθιού, που κυριολεκτικά μπήκαν στις καρδιές των παιδιών. Τα παιδιά γνώρισαν

Η κυρία Άνοιξη και τα νηπιαγωγάκια της Αντωνίτσας

"Λοιπόν, παιδάκια ας ξεκινήσουμε το μάθημά μας με το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης", είπε η κυρία Αντωνία Στελιανού του 23ου Νηπιαγωγείου Αγρινίου την περασμένη Παρασκευή στους μαθητές της και πάτησε το play από το βιντεάκι.  Ποιος να το περίμενε όμως ότι θα παγώσει η οθόνη και το σύστημα θα "πετάξει" την κυρία  Αντωνία έξω από την τάξη! Η κυρία Αντωνία συνδέθηκε ξανά στην πλατφόρμα για να συνεχίσει το διαδικτυακό μάθημα με τα νηπιαγωγάκια της και προσπάθησε ξανά να βάλει το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης. 26 Μάρτη βλέπετε! Μπήκε η Άνοιξη για τα καλά και πρέπει να την προϋπαντήσουμε και να της τραγούδησουμε με τα παιδιά! Μάταια όμως. Η κυρία Αντωνία ήταν απογοητευμένη. Εκείνη τη στιγμή χτύπησε το τηλέφωνό της. Κι ενώ είχε μάθημα, το τηλέφωνό της επέμενε να χτυπά! Τότε, το σήκωσε και προσπάθησε να καταλάβει ποια είναι στην άλλη γραμμή... Χωρίς να καταλαβαίνει πολλά, μια άγνωστη φωνή συνδέθηκε στη διαδικτυακή τάξη και εμφανίστηκε ένα άδειο παράθυρο με το όνομα "Αρ

1ο Εργαστήρι Σκέψης: Το σημείο

Στο πρώτο εργαστήρι τα παιδιά γνώρισαν τον Μαρσέλ, το προβατάκι μου, που είναι ντυμένο με μπόλικα ουράνια τόξα και πανέμορφα λουλούδια της Άνοιξης. Ο Μαρσέλ, το πρόβατο, αγαπά πολύ τη στιχουργική και το τραγούδι. Μάλιστα, έχει γράψει κι ένα τραγουδάκι για τα παιδιά, το οποίο φρόντισα να το εκτυπώσω σε μικρά χαρτάκια διπλής όψης για να το έχω μαζί μου στη συνάντησή μας. Αφού απήγγειλα κάποιους στίχους του τραγουδιού, μοίρασα στα παιδιά τα χαρτάκια και ξεκίνησα να τραγουδάω τον σκοπό του κάνοντας παντομίμα τις λέξεις "1, 1+1, 2, πηγαίνω" κτλ. Εκείνα άρχισαν να κουνιούνται στο ρυθμό και να προσπαθούν να μάθουν τις λέξεις. Το σημείο Ένα κι ένα κάνουν δύο το μαθαίνω στο σχολείο που πηγαίνω το πρωί σαν ξυπνήσει η Αυγή. Ένα κι ένα κάνουν δύο κι εγώ παίρνω ένα σημείο το αφήνω στο χαρτί μια τελίτσα να φανεί. Κι αφού βάλω το σημείο τον κανόνα για τα δύο φέρνω τώρα στο μυαλό κι άλλο ένα θέλω εδώ. Και μια δεύτερη τελεία ζωγραφίζω μ’ αγωνία και κοιτάζω στο χαρτί δύο σημεία είναι εκεί...