Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το λιοντάρι και το τρίγωνο με τα ολόγιομα φεγγάρια

Την περασμένη Τετάρτη βρέθηκα στο 1ο Νηπιαγωγείο Αριδαίας για να γνωρίσω στα νήπια της κυρίας Ζωής τους ήρωες του χριστουγεννιάτικου παραμυθιού μου με τίτλο "Η Ανάσσα του Πάγου". Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν με τους κουκλοήρωες, αλλά και το παραμύθι κι επειδή ήταν πραγματικά αξιαγάπητα αγγελούδια, σκέφτηκα να παρατείνω λίγο ακόμη την επίσκεψή μου παρουσιάζοντάς τους μια κατασκευή.




Ο σύνδεσμος με τα στοιχεία του παραμυθιού της Ανάσσας του Πάγου (Αριάδνη Δάντε, Εκδόσεις Τσιπούπολη) βρίσκεται στη διεύθυνση: https://bit.ly/32fkkHl. Με την αγορά του βιβλίου προσφέρεται 10% επί των πωλήσεων στον Οργανισμό "Το Χαμόγελο του Παιδιού".


Έτσι, μοίρασα σε κάθε παιδάκι ένα από τα υλικά που υπήρχαν στο σεντούκι και στο καλάθι μου και κατασκευάσαμε το δικό μας επιτραπέζιο παιχνίδι. Η συγκεκριμένη δραστηριότητα άρεσε πάρα πολύ στα παιδιά και κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον τους.


Αλγόριθμος Εργασίας
1. Επιλογή ήρωα
Το πρώτο μας βήμα ήταν να φτιάξουμε τον ήρωα του παιχνιδιού μας. Τα παιδιά είχαν στη διάθεσή τους 5 ζωάκια και μέσα από ψηφοφορία επιλέχτηκε το λιοντάρι.
2. Επιλογή σκηνικού
Το δεύτερο βήμα ήταν η δημιουργία της τετράγωνης επιφάνειας στην οποία θα κινούνταν ο ήρωας. Με τυχαία σειρά καλούσα κοντά μου ένα ένα τα παιδάκια κι εκείνα μου έδιναν κομμάτια από το υλικό που είχαν στη διάθεσή τους. Ο αριθμός των κομματιών ήταν και αυτός τυχαίος, αλλά κάθε φορά μετρούσαμε όλοι δυνατά τα κομμάτια του υλικού για να τα απαριθμήσουμε. Τα παιδιά συνέβαλαν ουσιαστικά στην κατασκευή ενός λαβυρίνθου με πολλές διαδρομές. Στο κέντρο του δέσποζε ένα τρίγωνο με τρία ασημένια ολοστρόγγυλα φεγγάρια.


3. Πλοκή παιχνιδιού
Στο τρίτο βήμα, επεξηγήθηκαν οι κανόνες του παιχνιδιού. Το παιχνίδι παίζεται σε γύρους.
Νικητής γύρου
α. Κάθε γύρος χρειάζεται 2 παίκτες: το λιοντάρι και τον μετρητή. Ως λιοντάρι χαρακτηρίστηκε ο παίκτης που κρατάει στο χέρι του το λιοντάρι και κινείται στην επιφάνεια, ενώ ως μετρητής, ο παίκτης που απαριθμεί τις κινήσεις που χρειάζεται το λιοντάρι για να φτάσει στον στόχο του.
β. Το λιοντάρι μας έπρεπε να ξεκινήσει από την είσοδο του λαβυρίνθου και να φτάσει στο τρίγωνο με τα φεγγάρια (στόχος). Μπορούσε να επιλέξει οποιαδήποτε από τις διαδρομές που υπήρχαν (διαδρομή με αστέρια, τάρανδους, δέντρα, κ.τ.λ.).
γ. Κάθε κίνηση του λιονταριού γίνεται σε τρία βήματα. Ο μετρητής έκλεινε τα δύο του χεράκια σε μπουνίτσες και στο τέλος των τριών βημάτων άνοιγε ένα δαχτυλάκι για να απαριθμήσει την κίνηση του λιονταριού.
δ. Σε κάθε κίνησή του, το λιοντάρι τραγουδούσε μετρώντας τα βήματά του δυνατά:
1,2,3 είμαι το λιοντάρι,
περπατώ να φτάσω στο τρίγωνο φεγγάρι...
ε. Το λιοντάρι κέρδιζε μόνο εάν το τελευταίο του τρίτο βήμα τον οδηγούσε μέσα στο τρίγωνο των φεγγαριών. Τότε, ο μετρητής έδειχνε τα χεράκια του και το λιοντάρι μάθαινε τις κινήσεις του λιονταριού.
4. Καθορισμός τελικού νικητή
Μετά το πρώτο ζευγάρι παικτών, σειρά είχε το επόμενο, που ακολουθούσε την πλοκή του γύρου. Σε περίπτωση που δεν μπορούν να δημιουργηθούν ακέραια ζευγάρια, ο παιδαγωγός συμμετέχει ως παίκτης στο τελευταίο ζευγάρι..
Στο τέλος, κερδίζει το ζευγάρι που έχει φτάσει στο τρίγωνο των φεγγαριών έχοντας κάνει τις λιγότερες κινήσεις.
© Αριάδνη Δάντε – Ευτυχία Σαμαρτζοπάνου

Ευχαριστώ θερμά τον Διευθυντή Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης του Νομού Πέλλας, κύριο Νίκο Αγγελίδη και τη Συντονίστρια Εκπαιδευτικού Έργου ΠΕ60 του 3ου ΠΕ.Κ.Ε.Σ. Κεντρικής Μακεδονίας, κυρία Άννα Βαμβάκη για την πρόσκληση, την εμπιστοσύνη και τη ζεστή φιλοξενία.
Το πλούσιο φωτογραφικό υλικό ανήκει στην κυρία Βαμβάκη.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η πρώτη μου επίσκεψη στον Παράδεισο!

Το Εργαστήρι Σκέψης αποτελεί μια σειρά εργαστηρίων για παιδιά προσχολικής ηλικίας με στόχο τη δημιουργική μάθηση γεωμετρικών εννοιών, την εξοικείωση με την αλγοριθμική, την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας και τη δημιουργική γραφή έχοντας ως βασικά εργαλεία την ψηφιακή αφήγηση και την παιχνιδοποίηση. Το Εργαστήρι δημιουργήθηκε με αφορμή την έρευνά μου στη Διδακτική της Πληροφορικής, στα πλαίσια των διδακτορικών μου σπουδών και την έμπνευση που μου δόθηκε από τα "μεγάλα μωρά" του Γ Βρεφονηπιακού Σταθμού Αθηνών και πραγματοποιείται σε τρία τμήματα του σταθμού. Στο εγχείρημα αυτό δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην πολύτιμη υποστήριξη του προσωπικού και της διευθύντριας του Γ ΒΝΣΑ, αλλά και στην ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Το Εργαστήρι Σκέψης και η γνωριμία μου με τα παιδιά ξεκίνησε με το παραμύθι του Γίγαντα του Δάσους. Στην πρώτη μου επίσκεψή στο σταθμό είχαν έρθει μαζί μου οι πέντε κούκλες του παραμυθιού, που κυριολεκτικά μπήκαν στις καρδιές των παιδιών. Τα παιδιά γνώρισαν

Η κυρία Άνοιξη και τα νηπιαγωγάκια της Αντωνίτσας

"Λοιπόν, παιδάκια ας ξεκινήσουμε το μάθημά μας με το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης", είπε η κυρία Αντωνία Στελιανού του 23ου Νηπιαγωγείου Αγρινίου την περασμένη Παρασκευή στους μαθητές της και πάτησε το play από το βιντεάκι.  Ποιος να το περίμενε όμως ότι θα παγώσει η οθόνη και το σύστημα θα "πετάξει" την κυρία  Αντωνία έξω από την τάξη! Η κυρία Αντωνία συνδέθηκε ξανά στην πλατφόρμα για να συνεχίσει το διαδικτυακό μάθημα με τα νηπιαγωγάκια της και προσπάθησε ξανά να βάλει το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης. 26 Μάρτη βλέπετε! Μπήκε η Άνοιξη για τα καλά και πρέπει να την προϋπαντήσουμε και να της τραγούδησουμε με τα παιδιά! Μάταια όμως. Η κυρία Αντωνία ήταν απογοητευμένη. Εκείνη τη στιγμή χτύπησε το τηλέφωνό της. Κι ενώ είχε μάθημα, το τηλέφωνό της επέμενε να χτυπά! Τότε, το σήκωσε και προσπάθησε να καταλάβει ποια είναι στην άλλη γραμμή... Χωρίς να καταλαβαίνει πολλά, μια άγνωστη φωνή συνδέθηκε στη διαδικτυακή τάξη και εμφανίστηκε ένα άδειο παράθυρο με το όνομα "Αρ

1ο Εργαστήρι Σκέψης: Το σημείο

Στο πρώτο εργαστήρι τα παιδιά γνώρισαν τον Μαρσέλ, το προβατάκι μου, που είναι ντυμένο με μπόλικα ουράνια τόξα και πανέμορφα λουλούδια της Άνοιξης. Ο Μαρσέλ, το πρόβατο, αγαπά πολύ τη στιχουργική και το τραγούδι. Μάλιστα, έχει γράψει κι ένα τραγουδάκι για τα παιδιά, το οποίο φρόντισα να το εκτυπώσω σε μικρά χαρτάκια διπλής όψης για να το έχω μαζί μου στη συνάντησή μας. Αφού απήγγειλα κάποιους στίχους του τραγουδιού, μοίρασα στα παιδιά τα χαρτάκια και ξεκίνησα να τραγουδάω τον σκοπό του κάνοντας παντομίμα τις λέξεις "1, 1+1, 2, πηγαίνω" κτλ. Εκείνα άρχισαν να κουνιούνται στο ρυθμό και να προσπαθούν να μάθουν τις λέξεις. Το σημείο Ένα κι ένα κάνουν δύο το μαθαίνω στο σχολείο που πηγαίνω το πρωί σαν ξυπνήσει η Αυγή. Ένα κι ένα κάνουν δύο κι εγώ παίρνω ένα σημείο το αφήνω στο χαρτί μια τελίτσα να φανεί. Κι αφού βάλω το σημείο τον κανόνα για τα δύο φέρνω τώρα στο μυαλό κι άλλο ένα θέλω εδώ. Και μια δεύτερη τελεία ζωγραφίζω μ’ αγωνία και κοιτάζω στο χαρτί δύο σημεία είναι εκεί...