Μια φορά κι έναν καιρό, στη χιονισμένη κορυφή ενός νησιού, ζούσε σε ένα πέτρινο σπιτάκι μια καλή μαγείρισσα, η Λώρα Πασταφλώρα. Το σπίτι της Λώρας είχε μόνο τρία δωμάτια : ένα μικρό λουτρό, ένα υπνοδωμάτιο με τέσσερις κουκέτες και ένα τεράστιο σαλόνι με ενιαία κουζίνα. Ο φούρνος της κουζίνας άναβε από το πρωί κι όλο το σπίτι μοσχομύριζε φρεσκοψημένο βούτυρο. Και κάθε λίγο ακουγόταν το μαχαίρι που έκοβε τα λαχανικά. Και τσακ, τσακ κόβονταν και τα μυρωδικά. Και χριτς χριτς καθαρίζονταν και τα φρούτα. Για ώρες ατέλειωτες η Λώρα δούλευε στο βασίλειό της και στόλιζε τα πιάτα της κουζίνας λες και σχεδίαζε πίνακες ζωγραφικής. Το απόγευμα, διάλεγε κάποιο από τα όμορφα φουστάνια της και ετοιμάζονταν να υποδεχθεί τους φίλους της που θα γέμιζαν το σαλόνι της με φωνές και δυνατά γέλια. Μα ένα βράδυ, δε φάνηκε κανείς. Το ρολόι σήμανε οκτώ, μα δεν χτύπησε κανείς την πόρτα της Λώρας. Κι η Λώρα άρχισε να ανησυχεί. Μα τι να έπαθε ο φίλος της ο πυροσβέστης; Λες ...
Στην Τσιπούπολη αγαπάμε το παιδί, τη λογοτεχνία, τα μαθηματικά και τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές.
Αριάδνη Δάντε