Περνούν τα χρόνια, κυλούν σαν νερό και εγώ αισθάνομαι πως είμαι ένα παιδί που ταξιδεύει παραλίμνια πάνω σε μια σχεδία, συντροφιά με τη φαντασία και την επιστήμη του. Στις άκρες της λίμνης της μάθησης υπάρχουν σχολεία με παιδιά, εκπαιδευτικούς και φίλους που αγαπούν τη φαντασία και την επιστήμη και καθώς περνώ μου κάνουν σήμα να σταματήσω. Κι εγώ σε κάθε μου στάση προσφέρω σε αυτά τα πλάσματα ότι καλύτερο και ότι περισσότερο μπορώ μέσα από το « είμαι » μου. Την Παρασκευή 8 Μαΐου είχα την τιμή να βρεθώ στο 2 ο Δημοτικό Σχολείο Ταύρου. Ήταν μια ημέρα που περίμενα από καιρό, μιας και οι εκπαιδευτικοί της Α' - κυρία Σπυριδούλα Παπαδοπούλου, κυρία Χριστίνα Δεληγιάννη και Αλεξάνδρα Αδαμίδου - και Β' - κυρία Ζανέτα Σακελλάρη, κυρία Βαρβάρα Δεβετζή και κυρία Βασιλική Χαλκά - τάξης είχαν συνεργαστεί μαζί μου και είχαν ήδη εργαστεί με τα παιδιά δημιουργώντας χάρτες ενσυναίσθησης για τρεις ψηφιακές αφηγήσεις ηρώων μου: τη θεία Μνήμη, τον Απόστολο και την Τύχη. Στην πρωινή προσ...
Στην Τσιπούπολη αγαπάμε το παιδί, τη λογοτεχνία, τα μαθηματικά και τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές.
Αριάδνη Δάντε