Τσιπούπολη - Chipoupolis

  Με αφορμή τον εορτασμό της Ημέρας Ασφαλούς Διαδικτύου ( Safer Internet Day 2024), τη Δευτέρα 12 Φεβρουαρίου η Διεύθυνση και το Διδακτικό Προσωπικό του 23 ου Νηπιαγωγείου Αγρινίου προσκάλεσαν τη συγγραφέα και Μηχανικό Πληροφορικής Αριάδνη Δάντε (συγγραφικό ψευδώνυμο της Ευτυχίας Σαμαρτζοπάνου) για να συνεργαστούν « Μαζί για ένα Καλύτερο Διαδίκτυο ». Η Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου διοργανώνεται κάθε χρόνο από το Πανευρωπαϊκό Δίκτυο Εθνικών Κέντρων Ενημέρωσης και Επαγρύπνησης INSAFE ( https://www.betterinternetforkids.eu ), με στόχο την προώθηση της ασφαλέστερης και πιο υπεύθυνης χρήσης των OnLine τεχνολογιών και των κινητών τηλεφώνων, ιδίως μεταξύ των παιδιών και των νέων σε όλο τον κόσμο. Η Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου εορτάστηκε σε περισσότερες από 180 χώρες στον κόσμο. Την ευθύνη οργάνωσης στη χώρα μας έχει το Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου του ΙΤΕ . Στον αρχικό χαιρετισμό της η συγγραφέας Αριάδνη Δάντε, που μεταξύ των σπουδών της είναι και κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώμ...

"Λοιπόν, παιδάκια ας ξεκινήσουμε το μάθημά μας με το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης", είπε η κυρία Αντωνία Στελιανού του 23ου Νηπιαγωγείου Αγρινίου την περασμένη Παρασκευή στους μαθητές της και πάτησε το play από το βιντεάκι.  Ποιος να το περίμενε όμως ότι θα παγώσει η οθόνη και το σύστημα θα "πετάξει" την κυρία  Αντωνία έξω από την τάξη! Η κυρία Αντωνία συνδέθηκε ξανά στην πλατφόρμα για να συνεχίσει το διαδικτυακό μάθημα με τα νηπιαγωγάκια της και προσπάθησε ξανά να βάλει το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης. 26 Μάρτη βλέπετε! Μπήκε η Άνοιξη για τα καλά και πρέπει να την προϋπαντήσουμε και να της τραγούδησουμε με τα παιδιά! Μάταια όμως. Η κυρία Αντωνία ήταν απογοητευμένη. Εκείνη τη στιγμή χτύπησε το τηλέφωνό της. Κι ενώ είχε μάθημα, το τηλέφωνό της επέμενε να χτυπά! Τότε, το σήκωσε και προσπάθησε να καταλάβει ποια είναι στην άλλη γραμμή... Χωρίς να καταλαβαίνει πολλά, μια άγνωστη φωνή συνδέθηκε στη διαδικτυακή τάξη και εμφανίστηκε ένα άδειο παράθυρο με το όνομα "Αρ...

Την περασμένη Κυριακή συμμετείχα στη χριστουγεννιάτικη γιορτή του 23ου Νηπιαγωγείου Αγρινίου. Οι νηπιαγωγοί, Αντωνία Στελιανου και Χαρά Κανιούρη, με τίμησαν με την επιλογή του θεατρικού μου παραμυθιού "Η Ανάσσα των Χριστουγέννων" και με τον τρόπο αυτό ευχήθηκαμε στους γονείς και συγγενείς των νηπίων τα χρόνια μας πολλά για το νέο έτος. Όμως, η συγκεκριμένη γιορτή δεν έκρυβε μόνο τα μηνύματα της αγάπης, της ελπίδας και της προσπάθειας για την επίτευξη του στόχου των μικρών ξωτ ικων του Ροβανιέμι. Η γιορτή ανέδειξε το σπουδαίο ρόλο του εκπαιδευτικού, που προκειμένου να πραγματοποιηθεί μια αξιόλογη γιορτή ανοίγει τις πόρτες του σχολειού του και φιλοξενεί τους συναδέλφους άλλης εκπαιδευτικής μονάδας. Ο διευθυντής του 6ου Δημοτικού Σχολείου Αγρινίου εξυπηρετησε και συνέβαλε στην καλλιέργεια της πολιτιστικής ιδιότητας των νηπιαγωγών. Αγαπητοί μου φίλοι, Το εγχείρημα της παράστασης δεν ήταν καθόλου εύκολο. Η κυρία Αντωνία Στελιανου, που συμμετείχε και η ίδια στην παράσταση έ...

Πόσο δύσκολος είναι ο δρόμος για την ευτυχία;  Δυστυχώς, δεν έχω την απάντηση για όλους, μιας και η πορεία εξαρτάται από το πώς ορίζει κανείς τη δική του ευτυχία.  Μπορώ όμως, να σας γράψω για τη δική μου διαδρομή την ευτυχία.  Ευτυχία λοιπόν, είναι για μένα το παραμυθένιο ταξίδι προς το χαμόγελο των παιδιών , ένα  ταξίδι που συνδυάζεται με λιλιπούτεια συντροφιά, εκπαιδευτικές δράσεις και αληθινές αγκαλιές. Ψάχνοντας το δρόμο για την ευτυχία μου, ανακάλυψα πως για να τα καταφέρω έπρεπε να πασπαλίσω τη διαδρομή μου με αρκετή χρυσόσκονη οργάνωσης. Ναι, ναι! Καλά διαβάσατε, με χρυσόσκονη οργάνωσης. Έτσι, πριν από κάθε ταξίδι, αφιερώνω πολλές πολλές ώρες για να μπορέσω να επιλέξω τα κατάλληλα υλικά, για να καταφέρω να ετοιμάσω κάτι ιδιαίτερο για όλους αυτούς που θα συναντήσω. Κι όταν τα καταφέρω, φορτώνω στο αυτοκινητάκι μου όλα τα σύνεργα και ξεκινάω πάντα νωρίς για να φτάσω έγκαιρα στον προορισμό μου.  Καθώς ξετυλίγω το κουβάρι των σκέψεών μου κα...

Εδώ και αρκετή ώρα είμαι καθισμένη στο γραφείο μου και προσπαθώ να γράψω τις σκέψεις μου για τις όμορφες στιγμές της περασμένης Παρασκευής. Πληκτρολογώ κάτι, μετά το σβήνω, κοιτάζω τις φωτογραφίες από την αφήγηση του καπετάνιου και της γοργόνας στην πανέμορφη αίθουσα υποδοχής του ξενοδοχείου Marpessa στο Αγρίνιο, όπου γνώρισα τις οικογένειες των νηπίων του 23ου Νηπιαγωγείου Αγρινίου και τις νηπιαγωγούς τους και ειλικρινά δεν ξέρω από πού να ξεκινήσω να γράφω και τι να πρωτοσημειώσω. Όπως κάθε πρωινό, κι αυτή την Παρασκευή, το ξυπνητήρι μου χτύπησε στις 6. Μόνο που προχτές, πετάχτηκα από το κρεβάτι μου δίχως δεύτερη σκέψη, μιας και δεν είχα φορτώσει στο αυτοκίνητο όλη μου την προίκα για το ταξίδι στη γενέτειρα. Η προίκα μου βέβαια, δεν απαρτίζεται από σεμέν και δαντέλες, αλλά από μπόλικα αναμνηστικά για τους μικρούς μου φίλους, μα και τα καλύτερα ρούχα της ντουλάπας μου, για τις σπουδαίες μου συναντήσεις. Το ταξίδι μου προς την πατρίδα δεν ήταν καθόλου κουραστικό. Κάθε άλλο! Στη ...

«Τώρα που είναι νύχτα, σ' αγαπάω μέχρι τη νύχτα... Αύριο που θα είναι ο ήλιος, θα σ' αγαπάω μέχρι τον ήλιο... και μέχρι τη βροχή... » Αναστάσης Πουλίτσης Η δράση "Ο πραγματικός Ποιητής γεννιέται" στηρίχτηκε πάνω στα λόγια του 4χρονου γιου μου, στο ερώτημα: "Αναστάση, μ' αγαπάς;". Ο Αναστάσης βέβαια δεν τα θυμάται, αλλά τα θυμάμαι πάρα πολύ καλά εγώ και πιστεύω ότι θα τα θυμάμαι για πολλά πολλά χρόνια ακόμα... Ο Αναστάσης δεν περίμενε ποτέ ότι η μαμά του θα έχτιζε μια δράση πάνω σε τρεις "γραμμές", όπως και δεν περίμενε ποτέ η μαμά του Αναστάση, ότι η δική της μαμά θα βρεθεί αντιμέτωπη με μια πολύ δύσκολη αρρώστια και θα χτυπήσει μέσα της το καμπανάκι της ανάγκης να εκφράσει την ευγνωμοσύνη της για τα τόσα που πέρασε για να την μεγαλώσει. Γράφοντας τις οδηγίες της δράσης "Ο πραγματικός Ποιητής γεννιέται", περίμενα να γράψουν και να ζωγραφίσουν και να γράψουν τα παιδιά για τις δικές τους μαμάδες και να δημ...