Τσιπούπολη - Chipoupolis

«Μια φορά κι έναν καιρό, μες σ’ έναν καρπερό αγρό, τυχαία μπήκε μια χελώνα, ποδηλατώντας από αγώνα. Στο μονοπάτι της στρωμένα τα πετραδάκια κυκλικά σε τρίγωνα την οδηγούσαν με χρώματα μοναδικά. Ευθείες σχίζαν τον αέρα, σημεία πέφταν στο νερό μοτίβα άψογα προβάλλαν και στήναν μαγικό χορό. -Αχ, τι ωραία που ’ναι εδώ; Τι μέρος καταπληκτικό! Ποιος να’ ναι τάχα ο καλλιτέχνης, ο δάσκαλος αυτής της τέχνης; Με αργό πεντάλ, καθώς χελώνα, η όμορφη, μικρούλα Φιόνα άρχισε να ρωτά την πλάση στον δημιουργό της για να φτάσει. -Μυρμήγκια κοσμογυρισμένα, πεταλουδάκια χαρωπά, τούτα τα φιλοτεχνημένα ποιου λεπτουργού είναι αγαθά; Καμιά απόκριση δεν πήρε, μήτε απάντηση απ’ τη γη, μα μήνυμα την συνεπήρε σε ένα σύννεφο χακί: -Πέρνα 100 πέτρες στην ευθεία κι ύστερα στρίψε αριστερά, σχημάτισε ορθή γωνία κι έπειτα πάλι τράβα μπροστά. Μπες στο λιθόκτιστο δρομάκι, μέτρα 100 ρόδα στη σειρά, και ζήτα απ’ τον Θανασάκη να σε διδάξει με χαρά. Έτσι και έκανε η χελώνα, η όμορφη, μικρούλα Φιόνα. Μια-μια τις πέτρες τις με...

Αυτό που λατρεύω στο Εργαστήρι Σκέψης είναι οι στιγμές που θα μπουν τα παιδιά στην αίθουσα για να δημιουργήσουμε.  Την Τρίτη 20 Ιουλίου προέτρεψα τα παιδιά να γίνουμε όλοι μας μέρος ενός μοτίβου! Μπαίνοντας στην αίθουσα του Εργαστηρίου Σκέψης, τα παιδιά του Ν3 τακτοποιήθηκαν αμέσως στα μικρά καναπεδάκια και περίμεναν να ανοίξω το κουτί της Σκέψης για να μαντέψουν το θέμα του Εργαστηρίου. Ανοίγοντας το κουτί, έβγαλα από μέσα του ένα κουβάρι με σπάγγο. Αφού αναγνώρισαν τον σπάγγο περίμεναν ανυπόμονα τη συνέχεια. Ξ εκίνησα να παίρνω καρεκλάκια και να τα τοποθετώ σε γραμμές κοντά στα παιδιά. Πρώτα, τοποθέτησα 4 καρεκλάκια, έπειτα 3, ύστερα 2 και στο τέλος ένα. Τότε , με ρώτησε ο Θοδωρής: "Γιατί βάζετε 4, μετά 3, μετά 2 και μετά 1; Σε κάθε γραμμή ξεχνάτε 1!" Ακούγοντας τα λόγια του Θοδωρή χαμογέλασα, γιατί ο 3χρονος φίλος μου αποκάλυψε  με τα λόγια του  τη λογική δημιουργίας του μοτίβου με τις καρέκλες. Αμέσως, ρώτησα τον Θοδωρή: "Πως το ξέρεις ότι αυτό κάνω;" κι εκείνος...

Κάθε φορά που μπαίνω σε τάξη για να παρουσιάσω κάτι καινούριο εκπέμπω ενέργεια. Έτσι αισθάνομαι...  Και πριν διαβώ την πόρτα και κατά τη διάρκεια της δράσης μου, αλλά ακόμη κι όταν φτάσω στο σπίτι και καθίσω  στην καρέκλα του γραφείου μου για να ασχοληθώ με το επόμενο σχέδιο μου...  Έτσι ακριβώς αισθάνομαι τώρα!  Μόλις επέστρεψα από το σχολείο της Εκπαιδευτικής Αναγέννησης και προσπαθώ να συνέλθω από όλα αυτά τα όμορφα συναισθήματα που πήρα, γιατί πριν από λίγο κατάφερα και μοιράστηκα  με τους μαθητές του ΣΤ1  το εκπαιδευτικό μου πρόγραμμα "Τα μοτίβα της Φιόνας".  Τι ωραίο πράγμα η μάθηση μέσα από το παιχνίδι. Πραγματικά ωραίο! Και είναι απίστευτα όμορφο να σε καλοδέχεται μια δασκάλα και να σου παραδίδει με αγάπη τα μυαλά των μαθητών της για να μοιραστείς μαζί τους τις μεγάλες σου αγάπες: τον έμμετρο λόγο, τη Γεωμετρία, την Αλγοριθμική και τον Προγραμματισμό Η/Υ. Σήμερα το πρωί δοκίμασα το ολοκαίνουριο εκπαιδευτικό μου πρόγραμμα, που ανακατ...