Τσιπούπολη - Chipoupolis

 "Cecille, c'est style!" ή "αλλιώς Σεσίλ, είναι στυλ!"  Μια φορά και έναν καιρό, κάπου στη γαλλική επαρχία Ντε Λεν, ζούσε η μικρή Σεσίλ με την οικογένειά της. Οι γονείς της ήταν εργάτες βαμβακιού και η περιοχή διοικούνταν από την άπληστη προβατίνα Γκουρμάντ. Όλα τα πρόβατα γεννιούνταν να είναι εργάτες. Η Σεσίλ όμως είχε άλλα όνειρα. Ένα παραμύθι για την εργατικότητα και την επιμονή, για τη φιλία και τη στήριξη της οικογένειας, για τα ίσα δικαιώματα και τη δικαιοσύνη. Το νέο παραμύθι της Αριάδνης Δάντε διατίθεται δωρεάν σε όλους τους φίλους των παραμυθιών, τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς μέσα από το κανάλι της δημιουργού. Μπορείτε να το παρακολουθήσετε στη διεύθυνση: https://www.youtube.com/watch?v=hyCrUi356G8 . Μάρτιος 2026 Copyright © Αριάδνη Δάντε - Ευτυχία Σαμαρτζοπάνου Η εικονογράφηση υλοποιήθηκε από τη δημιουργό με τη βοήθεια της Τεχνητής Νοημοσύνης.

  Αξιότιμες Κυρίες, Αξιότιμοι Κύριοι, Η δημιουργική ομάδα "Το σεντούκι του παππού" σας προσκαλεί το Σάββατο  14 Μαρτίου, στις 18:00, στο Μουσείο Ιστορίας Εκπαίδευσης  Αιτωλοακαρνανίας (Αγγελόκαστρο) σε ένα γιορτινό εργαστήρι παραμυθιού.   Η παρουσία σας θα μας χαροποιήσει ιδιαιτέρως.  

  Την Κυριακή 16/3, στις 17:00, η δημιουργική ομάδα "Το σεντούκι του παππού" σας προσκαλεί στο Μουσείο Ιστορίας Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Αιτωλοακαρνανίας (Αγγελόκαστρο) στο εργαστήρι δημιουργίας ψηφιακού παραμυθιού.

Διαγωνισμός συγγραφής παραμυθιού με θέμα:  Μυθολογία και Μνημεία Αιτωλοακαρνανίας, Μάρτιος 2024 Το Εργαστήριο Καινοτομίας Δημιουργικότητας και Τεχνολογίας στην Εκπαίδευση (ΔΗΚΑΙΤΕ,  https://crinte.nured.uowm.gr/ ) του Τμήματος Νηπιαγωγών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας (ΠΔΜ)  σε συνεργασία με το  Μουσείο Ιστορίας Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Αιτωλοακαρνανίας ( http://dipe.ait.sch.gr/educationmuseum/joomla/ )  προκηρύσσουν τον 1 ο Διαγωνισμό Παραμυθιού  για μαθητές της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Αιτωλοακαρνανίας  με θέμα:  « Μυθολογία και Μνημεία της Αιτωλοακαρνανίας »  (Αρ. Έγκρισης: Φ.23./12364/05-09-2023.ΔΝΣΗ ΠΕ ΑΙΤΩΛ/ΝΙΑΣ/ΤΜΗΜΑ Ε’). Το παραμύθι μπορεί να διαδραματίζεται στη σύγχρονη εποχή, να υπάρχουν μαγικά/φανταστικά στοιχεία, που οι χαρακτήρες τα αντιλαμβάνονται ως μέρος της πραγματικότητας. Το έργο μπορεί να κατατεθεί με τη μορφή κειμένου ή ψηφιακής αφήγησης . Στον διαγωνισμό δύναται να διακριθούν τρία έργα ανάλογα με τη μορφή. Ως δ...

Κάθε χρόνο τα ζώα μαζεύονται στην καρδιά του δάσους, για να γιορτάσουν τη Γιορτή Παραμυθιού. Χωρίζονται σε ομάδες και γράφουν το δικό τους παραμύθι. Κάθε ομάδα αφηγείται στους υπόλοιπους το παραμύθι της και στο τέλος ψηφίζουν όλοι το καλύτερο. Φέτος κέρδισε η ομάδα της γριάς Λαγουδινας, του σκίουρου και του ποντικού με το παραμύθι "Ο γίγαντας του δάσους". Οι νικητές κέρδισαν μια σημαία με την περιγραφή του έργου τους και τα ονόματα τους. "Ο γίγαντας του δάσους" ΔΕΝ είναι ένα απλό παραμύθι. Είναι ένα πολύτιμο εργαλείο για όσους αγαπούν τη Λογοτεχνία. Αφιερώνεται σε όλους τους φίλους της Δημιουργικής Γραφής, σ ε όσους αγαπούν τα παιδιά, το περιβάλλον, αλλά και τον συνάνθρωπο, όσους όταν τρομάζουν νιώθουν μικροί, ενώ στην πραγματικότητα είναι τεράστιοι και ό σους υιοθετούν τον διάλογο για την επίλυση των όποιων προβλημάτων τους. Ανακαλύψτε κι εσείς τον εξαιρετικά πλούσιο σε εικονογραφηση και ύλη "Γίγαντα του Δάσους" της Αριάδνης Δάντε, που θα κυκλοφορήσει στι...

Στάθηκε για ώρα στο παραθύρι του ουρανού και συλλογίζονταν...  "Τι έπαθε η νύχτα κι έχασε το χρυσάφι της;",  "Πώς και δεν άρχισαν τ' αστέρια το κυνηγητό;" "Πότε έφυγε το οξυγόνο από την ατμόσφαιρα;" "Γιατί τόση σιωπή και μελαγχολία;" -"Έκαψαν τον Αμαζόνιο και η Γη πεθαίνει! Γι' αυτό είμαστε όλοι θλιμμένοι.", της είπε η μικρή Σελήνη διαβάζοντας τις σκέψεις της. "Πεθαίνει; Μα πρέπει να κάνω κάτι!", της απάντησε η Λαμπερή με αποφασιστικότητα κι άρπαξε τη φεγγαρενια απόχη της, για να διορθώσει την κατάσταση. Πρώτα μάζεψε προσεκτικά τα ασπρόμαυρα αστεράκια, έπειτα τα ασημένια φεγγάρια και στο τέλος τους γκρίζους πλανήτες. Ύστερα έτρεξε γρήγορα στη μαγική της ντουλάπα κι άρχισε να ανακατεύει τους μανδύες και τα πέπλα της. Σαν έφτασε στο μεταξωτό νυφικό της, αναστεναξε με ανακούφιση κι επανέλαβε τα λόγια που της είχε πει κάποτε η νεραϊδονονα της: "Όταν η νύχτα χάσει τη λάμψη της, η αστροσκονη του νυφικού ...

Την είπαν δεντρολουλουδο. Περίεργο πλάσμα. Κι ανήσυχο. Στα δέκα της είχε καταφέρει να εξερευνήσει όλα τα ζωύφια της γειτονιάς της και στα είκοσι γνώριζε όλους τους καρπούς των δέντρων της περιοχής της. Της άρεσε πολύ να παίζει κρυφτό. Πότε με τα μικρά καλάμια της λίμνης και πότε με τα πολύχρωμα ζαχαροκάλαμα. Τη βοηθούσε κιόλας και το σχήμα της. Τα ξωτικά έλεγαν πως δεν ήταν παιδι των λουλουδιών, μα άγνωστος σπόρος που ταξίδευε στην πλάτη μιας μέλισσας και κατά λάθος έπεσε και φύτρωσε στη Λουλουδοχωρα. Από μικρή ήταν ένας μακρύς ροζ μίσχος. Κακώς την είπαν δεντρολουλουδο οι νονές της χώρας. Αυτή είχε μόνο μπόι και κατι ζικζακωτες γραμμές στον κορμό της. Σε όλα  τα πλάσματα έκαναν σωστή επιλογή στο όνομα οι νονές, σε όλα, εκτός από το δεντρολουλουδο. Και γι' αυτό τον λόγο το δεντρολουλουδο ήταν το πιο σπουδαίο θέμα συζήτησης στη χώρα! -"Ακούς εκεί δεντρολουλουδο! Λιγνοκουτσουρο έπρεπε να την είχαν πει!", έλεγαν και ξαναλεγαν τα ξωτικά στις ακρίδες που πηδούσαν τρι...