«Από μικρή σκεφτόμουνα πως είναι να πετάω κι όλο ονειρευόμουνα στα σύννεφα να πάω. Μα, αφού φτερά μου έλειπαν έψαξα άλλους τρόπους, μ’ ασφάλεια να τριγυρνώ πάνω απ’ τους ανθρώπους. Ανέβηκα στον ουρανό μέσα σε αεροπλάνο κι αισθάνθηκα ελεύθερη, στ’ αλήθεια εκεί πάνω. Στην Κρήτη βρέθηκα αρχικά, κι ύστερα στο Παρίσι και πάντοτε τη θαύμαζα από ψηλά τη φύση. Έπειτα στη Βαλένθια, μα και στη Λισαβόνα, να τρέχω μία άγνωστη στου μόχθου τον αγώνα. Ταξίδεψα στο Ρότσεστερ, στη Βιέννη, στο Λονδίνο κι ήθελα όλο να πετώ και μέλισσα να γίνω. Ώσπου μετά από καιρό, μου ήρθε μια κλήση για ένα ταξίδι διαλεχτό, μια υπόσχεση μη σβήσει. Με πήραν και μου είπανε ότι ήρθε πλέον ώρα σε μοτοαιωρόπτερο να μπω εδώ και τώρα. Κι η βόλτα ήταν ξέχωρη, γλυκιά σαν ηλιαχτίδα, γιατί σ’ αυτήν θα πέταγα πάνω απ’ την πατρίδα. Ποιος το περίμενε, άραγε, να είν’ τόσο γαλήνιο ετούτο το ταξίδι μου απάνω απ’ το Αγρίνιο…» Αριάδνη Δάντε Μια φορά κι έναν καιρό, ζούσε μέσα στα καπνοχώραφα της Αι...
Στην Τσιπούπολη αγαπάμε το παιδί, τη λογοτεχνία, τα μαθηματικά και τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές.
Αριάδνη Δάντε