Τσιπούπολη - Chipoupolis

"Ό ταν οι αλγόριθμοι μπλέκουν με μαρμελάδα το αποτέλεσμα λέγεται Μαμα...λάδα!!! " σχολίασε εύστοχα στο κοινωνικό της προφίλ το απόγευμα της περασμένης Παρασκευής η νηπιαγωγός του 3ου Νηπιαγωγείου Ναυπάκτου, κυρία Ελένη Δημητρέλλου   για την επίσκεψη της αγαπημένης της φίλης, Αριάδνης Δάντε στο νηπιαγωγείο της και εμείς θα συμφωνήσουμε απόλυτα με τη δημιουργική Ελένη. Η συγγραφέας Αριάδνη Δάντε βρέθηκε την Παρασκευή 18 Μαΐου  2018 στο 3ο Νηπιαγωγείο Ναυπάκτου με σκοπό να γνωρίσει στα νήπια της Ελένης τα διαγράμματα ροής δεδομένων και τους αλγόριθμους μέσα από την παρασκευή μιας μαρμελάδας φράουλας. Περί τις 10:30, η Αριάδνη πέρασε την πόρτα του νηπιαγωγείου, όπου η γλυκιά Ελένη και οι δεκαοκτώ μαθητές της καλωσόρισαν με ιδιαίτερη χαρά τη συμπρωταγωνίστριά τους από την χριστουγεννιάτικη παράσταση της "Ανάσσας των Χριστουγέννων" και έτρεξαν αμέσως κοντά της να τη σφίξουν στην αγκαλιά τους. Μετά τη θερμή υποδοχή, η συγγραφέας παρουσίασε το περιεχόμενο της τσα...

Μια φορά κι έναν καλοκαιρινό καιρό, σε ένα προάστιο μιας μεγαλούπολης, ζούσε την ήρεμη ζωή της μια απλή υπάλληλος γραφείου παρέα με τον άντρα της, τα παιδιά και τα ψάρια της. Η κοπέλα είχε ρυθμίσει με τέτοιο τρόπο το πρόγραμμά της, ώστε να μπορεί να είναι τυπική στις υποχρεώσεις της και το τελευταίο διάστημα είχε καταφέρει να μάθει και λίγα βήματα ταγκό, από τα μαθήματα χορού που είχε ξεκινήσει. Μια μέρα, το κορίτσι πληροφορήθηκε ένα κακό μαντάτο και συγκλονίστηκε. Η μητέρα της, που έμενε εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά, είχε διαγνωστεί με καρκίνο κι έπρεπε να δώσει το δικό της αγώνα για τη ζωή της. Το κορίτσι, για να μπορέσει να διαχειριστεί την αρνητική της ψυχολογική κατάσταση, πήρε μολύβι και χαρτί κι προσπάθησε να δημιουργήσει καινοτόμες δράσεις, ώστε να ξαναρχίσει τα ταξίδια στο πατρικό της, να βλέπει πιο τακτικά τους γονείς της κι αυτοί να ακούνε όμορφες ειδήσεις από το παιδί τους και να χαίρονται. Σκέφτηκε πολύ για να δει πώς θα τα καταφέρει, αλλά δεν ήξερε τι να κάνει. Δ...

Παρασκευή και 13, η τυχερή μου μέρα... Καθώς το ψηφιακό ρολόι του αυτοκινήτου μου έδειχνε την 10η πρωινή, εγώ στριφογύριζα το κλειδί κι έσβηνα την μηχανή του αμαξιού, γιατί είχα φτάσει στο 3ο Νηπιαγωγείο Ναυπάκτου. Αγκαλιά με τα πέντε μαγικά κουβαδάκια μου, το λαπτοπάκι μου, τα βιβλιοπαιδάκια μου, και τα αναμνηστικά των νηπίων, πλησίασα το κουδούνι του επίγειου παραδείσου και άρχισα να το χτυπάω ανυπόμονα. Στο κουδούνισμα ακούστηκαν οι ψιλές φωνούλες των παιδιών, που επαναλάμβαναν την ίδια λέξη:  « Ήρθε, ήρθε, ήρθε... ». Πολύ γρήγορα, η πόρτα άνοιξε διάπλατα και αντίκρισα την κυρία Ελένη Δημητρέλλου, νηπιαγωγό των παιδιών, αλλά και μαθήτριά μου στα Σεμινάρια « Μαθαίνω Πληροφορική δίχως Υπολογιστή », που πραγματοποιήθηκαν το Δ' Τρίμηνο του 2016 στο Αγρίνιο. Μπαίνοντας στο χώρο του Νηπιαγωγείου, οι φωνές των παιδιών άρχισαν να ακούγονται πιο δυνατά, μα αντί για ρήμα, τώρα σχημάτιζαν τη φράση:  « Κυρία, είν...