Τσιπούπολη - Chipoupolis

"Το σεντούκι του παππού" είναι το νέο μεγάλο στοίχημα της ζωής μου. Πρόκειται για ένα παιχνίδι στον κόσμο της Δημιουργικής Γραφής και της Τεχνολογίας, που θα παντρέψει αρμονικά τις ρομαντικές ψυχές των συμμετεχόντων με τον ψηφιακό εγγραμματισμό. Στο παιχνίδι συμμετέχουν πέντε παίκτες: η Εμψυχώτρια, ο Εικαστικός, ο Αφηγητής, ο Περιηγητής και ο Καλεσμένος.  Ήδη, ορισμένοι από εσάς τους γονείς που με διαβάζετε, μου έχετε χαρίσει το δώρο της συμμετοχής των παιδιών σας και την χαρά να τα γνωρίσω μέσα από τις απαντήσεις τους στο " Ερωτηματολόγιο παίκτη" . Επειδή τα έντυπα συμμετοχής έχουν ταξιδέψει στα σχολεία σε μορφή κειμένου, έχω ετοιμάσει δύο φόρμες συμμετοχής για τους διαδικτυακούς φίλους. Μια φορά τον μήνα θα βρίσκομαι στην Αιτωλοακαρνανία για τα παιχνίδια του Νομού και μια φορά τον μήνα θα πραγματοποιούνται τα αντίστοιχα παιχνίδια στην Αττική για τα παιδιά της πρωτεύουσας. Επειδή υπάρχουν αιτήματα και από άλλες περιοχές, σας ενημερώνω πως #Το_σεντούκι_του_παππού θ...

Πριν από λίγες μέρες, καθώς μιλούσα με μια φίλη εκπαιδευτικό, με ρώτησε εάν έχω να της δώσω καμιά ιδέα για να κάνει ένα "δημιουργικό project" για τη σχολική χρονιά. Αρχικά, ήρθε στο μυαλό μου το εκπαιδευτικό μου βιβλίο με τίτλο "Ψάχνοντας στην Πυθωνία", που έχει πλήθος ερωτήσεων κατανόησης και μέσα από αυτό μπορούν να υλοποιηθούν πολλές ασκήσεις δημιουργικής γραφής. Ύστερα, σκέφτηκα το "Ψάχνοντας στην παραλία" και πρότεινα και αυτό το υλικό. Η καλύτερη πρόταση όμως ήρθε στο μυαλό μου σήμερα το πρωί, ύστερα από μια  δύσκολη για την οικογένεια μου ημέρα, μιας και χθες συνοδεύσαμε στην τελευταία της κατοικία την έντονη προσωπικότητα της θείας Ελένης από το Αίγιο.  Αφορμή για τις Ασκήσεις Αναμνήσεων αποτελεί για ακόμη μια φορά ο Ποιητής του σπιτιού μου και ο διάλογος που είχα μαζί του χτες το απόγευμα.  -"Δεν μ' αρέσουν οι κηδείες, μαμά." -"Ούτε εμένα, παιδί μου.", του απάντησα και την ίδια στιγμή ζωντάνεψαν μπροστά μου όλες οι πρωινές ...

Κάθε χρόνο τα ζώα μαζεύονται στην καρδιά του δάσους, για να γιορτάσουν τη Γιορτή Παραμυθιού. Χωρίζονται σε ομάδες και γράφουν το δικό τους παραμύθι. Κάθε ομάδα αφηγείται στους υπόλοιπους το παραμύθι της και στο τέλος ψηφίζουν όλοι το καλύτερο. Φέτος κέρδισε η ομάδα της γριάς Λαγουδινας, του σκίουρου και του ποντικού με το παραμύθι "Ο γίγαντας του δάσους". Οι νικητές κέρδισαν μια σημαία με την περιγραφή του έργου τους και τα ονόματα τους. "Ο γίγαντας του δάσους" ΔΕΝ είναι ένα απλό παραμύθι. Είναι ένα πολύτιμο εργαλείο για όσους αγαπούν τη Λογοτεχνία. Αφιερώνεται σε όλους τους φίλους της Δημιουργικής Γραφής, σ ε όσους αγαπούν τα παιδιά, το περιβάλλον, αλλά και τον συνάνθρωπο, όσους όταν τρομάζουν νιώθουν μικροί, ενώ στην πραγματικότητα είναι τεράστιοι και ό σους υιοθετούν τον διάλογο για την επίλυση των όποιων προβλημάτων τους. Ανακαλύψτε κι εσείς τον εξαιρετικά πλούσιο σε εικονογραφηση και ύλη "Γίγαντα του Δάσους" της Αριάδνης Δάντε, που θα κυκλοφορήσει στι...

Καθώς οι μέρες της νέας σχολικής χρονιάς, διαδέχονται η μία την άλλη, κάποια παιδιά δεν έχουν εγκλιματιστεί ακόμη στη νέα τους καθημερινότητα. Ποια μητέρα δεν νιώθει την ανάσα της να κόβεται, όταν βλέπει το παιδί της, μέσα σε αναφιλητά και δάκρυα να παλεύει για να μην αποχωριστεί το χέρι της μαμάς και να περάσει την πόρτα του σχολείου μόνο του... Η αλήθεια είναι, πως οι πρώτες ημέρες του παιδικού σταθμού, του νηπιαγωγείου, ακόμη και του δημοτικού, φαντάζουν για το παιδί, ως ένα τεράστιο τέρας το οποίο έχει βαλθεί σώνει και καλά να τα κατασπαράξει. Οι αντιδράσεις των γονέων, διαφορετικές κάθε φορά. Ομως, κάθε ένας προσπαθεί με τον τρόπο του να οδηγήσει το παιδί του στην φάση του «αποχωρισμού», με όσο το δυνατόν λιγότερες συναισθηματικές απώλειες για εκείνο. Κάποιοι γονείς, προσπαθούν να αναγνωρίσουν τον φόβο του παιδιού, άλλοι απλά να το οδηγήσουν στην αποδοχή της νέας πραγματικότητας, της νέας καθημερινότητας μακριά από εκείνους, κάποιοι άλλοι δε, να το παρουσιάσουν ως κάτι...

Ας πάει ο νους μας στο κακό, γιατί έρχεται, έρχεται ο Ενρίκε από το Μεξικό!                                 Το ότι όλοι μας κρατάμε μόνιμα μια συσκευή τηλεφώνου στο χέρι, δεν αποτελεί είδηση.  Σημαντικό νέο δεν αποτελεί επίσης και η πληροφορία ότι τα παιδιά μας είναι περισσότερο εξοικειωμένα με τις ηλεκτρονικές συσκευές από οτιδήποτε άλλο.  Το γεγονός όμως ότι έχουμε τόσο στενή επαφή με τον κόσμο του Διαδικτύου, ίσως μας οδηγεί και σε ανασφαλή μονοπάτια. Κι αυτή δεν είναι μία ασήμαντη πληροφορία.  Ακόμη κι αν εμείς οι μεγάλοι θεωρούμε ότι γνωρίζουμε καλά τα ηλεκτρονικά δρομάκια που διασχίζουμε, δυστυχώς δεν ισχύει το ίδιο για τα παιδιά μας.  Είτε είμαστε μικροί, είτε μεγάλοι, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ότ αν θέλουμε να πιάσουμε το όμορφο τριαντάφυλλο που βλέπουμε για να το μυρίσουμε, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι εκτός από την ωραία του μυρωδιά, το τριαντάφυλλο διαθέτει και αγκάθια....