Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η ψηφιακή αφήγηση στην εκπαίδευση είναι ένα νόστιμο ορεκτικό...

Πριν από λίγες ημέρες αποφάσισα να ανεβάσω στο κανάλι μου στο YouTube μια από τις ψηφιακές αφηγήσεις που σκάρωσα για τα μικρά μου μαθητούδια στον βρεφονηπιακό σταθμό Αθηνών ΥΠΕΘΑ-ΓΕΣ.
"Το χωριουδάκι των ζώων", του οποίου το ξεκίνημα αποδείχτηκε πολύ προφητικό για την κατάσταση που βιώνουμε τις τελευταίες ημέρες εμείς οι πρωτευουσιάνοι,  αναφέρει μερικά από τα ζωάκια που πέφτουν σε χειμερία νάρκη και στη συνέχεια παρουσιάζει τον αλγόριθμο κατασκευής ενός σπιτιού με έξι ξύλα. 

Χειμώνας έπεσε βαρύς,
παγώσαμε απ' το κρύο
παντού χιονάκι καταγής
κατάλευκο τοπίο.
Η ψηφιακή ιστορία περιλαμβάνεται στον σύνδεσμο: https://www.youtube.com/watch?v=kN73zZlwJVo
Η ψηφιακή αφήγηση κοινοποιήθηκε και στις σελίδες "Αριάδνη Δάντε" και "Εκδόσεις Τσιπούπολη" στο κοινωνικό δίκτυο του Facebook και πέρα από τα αγαπημένα μου μαθητούδια, αφιερώθηκε σε όλους όσους αγαπούν τη δημιουργική μάθηση.
Μία λοιπόν από τις λάτρεις της δημιουργικής μάθησης αποδείχθηκε η νηπιαγωγός Στέλλα Τσίρου από το Νηπιαγωγείο Νέας Χαραυγής Κοζάνης, η οποία μοιράστηκε την ψηφιακή μου αφήγηση με τα μαθητούδια της και μου χάρισε τα παρακάτω πολύτιμα στιγμιότυπα.

Η ψηφιακή αφήγηση στην εκπαίδευση είναι ένα νόστιμο ορεκτικό...
Διαρκεί τόσο όσο για να μας ανοίξει την όρεξη για δημιουργία.



Εκμεταλλευόμενη τη δύναμη της τεχνολογίας επικοινώνησα μέσω βιντεοκλήσης με την παιδαγωγό, προκειμένου να μάθω περισσότερες πληροφορίες για τις αντιδράσεις των παιδιών. Στα παιδιά άρεσε πολύ η ψηφιακή ιστορία, οι εικόνες και η μουσική. Όμως, το παράπονό τους ήταν ότι είχε μικρή διάρκεια.
Αφού άκουσα με ιδιαίτερη προσοχή τα σχόλια της εκπαιδευτικού, αυτό που τόνισα στην αξιολάτρευτη κυρία Τσίρου - την οποία και ευχαριστώ από καρδιάς τόσο για την αγκαλιά στην ψηφιακή μου ιστορία, όσο και για την σπουδαία της ανατροφοδότηση - είναι ότι η ψηφιακή αφήγηση είναι νόστιμη ως ορεκτικό. Αυτό που πέτυχε η γλυκιά Στέλλα με τα νήπιά της είναι αυτό που επιζητούμε εμείς οι ερευνητές: μέσα σε πέντε λεπτά να τους ανοίξουμε την όρεξη για δημιουργία, διάλογο, κατασκευή και δράση. Δράση που θα απογειώνει τη φαντασία και φυσικά τη λεπτή τους κινητικότητα...
Ευχαριστώ θερμά το Νηπιαγωγείο της Νέας Χαραυγής Κοζάνης και την νηπιαγωγό Στέλλα Τσίρου για την εμπιστοσύνη και ελπίζω να δοκιμάσουν με την ίδια όρεξη και τα επόμενα "ορεκτικά" που πρόκειται να σερβίρω στα κοινωνικά μέσα.
Αριάδνη Δάντε


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η πρώτη μου επίσκεψη στον Παράδεισο!

Το Εργαστήρι Σκέψης αποτελεί μια σειρά εργαστηρίων για παιδιά προσχολικής ηλικίας με στόχο τη δημιουργική μάθηση γεωμετρικών εννοιών, την εξοικείωση με την αλγοριθμική, την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας και τη δημιουργική γραφή έχοντας ως βασικά εργαλεία την ψηφιακή αφήγηση και την παιχνιδοποίηση. Το Εργαστήρι δημιουργήθηκε με αφορμή την έρευνά μου στη Διδακτική της Πληροφορικής, στα πλαίσια των διδακτορικών μου σπουδών και την έμπνευση που μου δόθηκε από τα "μεγάλα μωρά" του Γ Βρεφονηπιακού Σταθμού Αθηνών και πραγματοποιείται σε τρία τμήματα του σταθμού. Στο εγχείρημα αυτό δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην πολύτιμη υποστήριξη του προσωπικού και της διευθύντριας του Γ ΒΝΣΑ, αλλά και στην ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Το Εργαστήρι Σκέψης και η γνωριμία μου με τα παιδιά ξεκίνησε με το παραμύθι του Γίγαντα του Δάσους. Στην πρώτη μου επίσκεψή στο σταθμό είχαν έρθει μαζί μου οι πέντε κούκλες του παραμυθιού, που κυριολεκτικά μπήκαν στις καρδιές των παιδιών. Τα παιδιά γνώρισαν

Ο κύκλος της χαράς

Μετά το παιχνίδι με τα σημεία, τη δημιουργία ευθειών με τη βοήθεια των γραμμών που κρύβουν οι αρμόστοκοι των πλακιδίων του πατώματος, τα τρίγωνα, τις γωνίες, τους λαβύρινθους και τις γρήγορες διαδρομές ήρθε και η ώρα του κύκλου. Έτσι, το καλωσόρισμα της Τρίτης απαιτούσε από τα λατρεμένα μου παιδάκια διαφορετική διάταξη.  Όπως κάθε φορά, τα πρώτα παιδιά που θα καλωσόριζα ήταν τα μωρά του Ν3. Λίγο πριν μπουν στην αίθουσα τοποθέτησα στο πάτωμα μια υδρόγειο σφαίρα. Όταν μπήκαν τα παιδιά τα τακτοποίησα να καθίσουν  κυκλικά   στο πάτωμα και έβγαλα από το πολύχρωμο τσαντάκι μου τις κάρτες με τα ονόματά τους. Στο άκουσμα κάθε κάρτας το παιδάκι που άκουγε το όνομά του κουνιόταν χαρούμενο και έσπρωχνα προς το μέρος του την καρτούλα του. Αφού χαιρετηθήκαμε όλοι, ζήτησα από τα παιδιά να τοποθετήσουν τις κάρτες μπροστά τους στο πάτωμα και τους ανακοίνωσα ότι ο φίλος μας ο Μαρσέλ, το πρόβατο, τους είχε γράψει νέο τραγουδάκι, αυτή τη φορά για τον κύκλο της χαράς . Έτσι, άρχισα να σιγοτραγουδώ τον σκο

Τεντωθείτε, μαζευτείτε και καμαρωτά σταθείτε!

Το μεσημέρι της Τρίτης 15 Ιουνίου έφτασε και μαζί του έφτασε στο Eργαστήρι μας και το τρενάκι του Ν3 και τακτοποιήθηκε στα καναπεδάκια. Αφού καλωσόρισα τα παιδιά με την αγαπημένη μας συνήθεια - το μοίρασμα των καρτών του εργαστηρίου- άνοιξα το κουτί της Σκέψης και έδωσα σε κάθε παιδάκι από ένα ζευγάρι ξυλάκια. Έπειτα, θυμηθήκαμε την ψηφιακή αφήγηση των τριών σημείων ( http://chipoupolis.blogspot.com/2021/06/2.html ).  Λίγο πριν ολοκληρωθεί η ψηφιακή αφήγηση, μείναμε στο σημείο μετακίνησης του ενός από τα τρία σημεία που μεταβάλλει τη γωνία από μικρή σε καμαρωτή και φαρδιά. Τότε, κάλεσα τα παιδιά να κατέβουν από τα καναπεδάκια και να καθίσουν στο πάτωμα στηρίζοντας την πλάτη τους στα καναπεδάκια. Ύστερα, τους ζήτησα να μιμηθούν τις κινήσεις μου και να τεντωθούμε, να μαζευτούμε και να σταθούμε καμαρωτοί με την πλάτη ίσια και τα πόδια μας ενωμένα.          Αφού επαναλάβαμε το τέντωμα, το μάζεμα και το καμάρωμα συνέχισα την προβολή της ψηφιακής αφήγησης και διαπιστώσαμε πως αν ενώσουμε με