Το Σάββατο 6 Ιουνίου πραγματοποιήθηκε στο Μουσείο Ιστορίας Εκπαίδευσης Αιτωλοακαρνανίας που βρίσκεται στο Αγγελόκαστρο η Γιορτή Αφήγησης και η τελετή ονοματοδοσίας της νέας αίθουσας βιβλιοθήκης του Μουσείου. Το πρώτο μέρος της Γιορτής Αφήγησης περιλάμβανε την απονομή βραβείων στους μαθητές που συμμετείχαν στον διαγωνισμό αφηγήσεων που αφορούσε στις σχολικές αναμνήσεις του παππού και της γιαγιάς.
Η Γιορτή Αφήγησης ξεκίνησε με το παραδοσιακό τραγούδι «Απάνω στην τριανταφυλλιά», που ερμήνευσε το Συγκρότημα ΙΘΩΡΙΕΣ. Το συγκρότημα αποτελείται από τις μαθήτριες Ευδοξία Πλακίδα, Δήμητρα Πλακίδα, Αριάδνη Σαλβέττι, Λυδία Σαλβέττι και Νεκταρία Σαλβέττι.
Ο οικοδεσπότης του Μουσείου Ιστορίας Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, κύριος Θεόδωρος Τσιλίκας, αφού καλωσόρισε τους εκλεκτούς καλεσμένους, τους γονείς, εκπαιδευτικούς και τα παιδιά, αναφέρθηκε στο μεγαλόπνοο έργο της δημιουργίας του Μουσείου και στην κοπιαστική του διαδρομή που διήρκησε 15 ολόκληρα χρόνια. Χιλιάδες τα εκθέματα του Μουσείου, τα οποία συλλέχθηκαν από δεκάδες σχολειά που έκλεισαν στον Νομό Αιτωλοακαρνανίας με αγάπη και σεβασμό στην ιστορία της εκπαίδευσης από τον συνταξιούχο, πλέον, Δάσκαλο Θεόδωρο Τσιλίκα, καταγράφηκαν, οργανώθηκαν και εκτέθηκαν στο Μουσείο. Κι όλα αυτά από έναν και μόνο άνθρωπο, έναν ακούραστο εργάτη της Εκπαίδευσης.
Στη συνέχεια, η συγγραφέας Αριάδνη Δάντε (συγγραφικό ψευδώνυμο της Ευτυχίας Σαμαρτζοπάνου) αναφέρθηκε στον ρόλο του Εργαστηρίου Καινοτομίας Δημιουργικότητας και Τεχνολογίας στην Εκπαίδευση του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας και στην δεκαετή συνεργασία της με τον κύριο Τσιλίκα. Αφού ευχαρίστησε την Πρόεδρο του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων Αγγελοκάστρου, κυρία Κωνσταντίνα Αλεξάκη για την διαρκή της υποστήριξη μοιράστηκε με το κοινό τον στόχο της Γιορτής.
Στον πρόλογό της η Αριάδνη Δάντε σημείωσε: «Η αποψινή γιορτή είναι μια γιορτή αφήγησης, μια γιορτή αφιερωμένη στις παλιές θύμισες και τις σχολικές αναμνήσεις περασμένων δεκαετιών. Στόχος μας να γίνουμε ισχυρές γέφυρες. Να ενώσουμε το παρελθόν με το παρόν και να καλλιεργήσουμε στα παιδιά την αγάπη, τον σεβασμό και τις αξίες με τις οποίες μας μεγάλωσαν οι γονείς μας και θέλουμε να μεταλαμπαδεύσουμε στα παιδιά μας. Και με αυτές τις αξίες να βαδίσουν τα παιδιά μας σε γερά θεμέλια και να διαμορφώσουν το αισιόδοξο μέλλον. Στόχος μας είναι να αναδείξουμε τους πραγματικούς φάρους της ζωής, τους πολύτιμους γονείς μας. Απόψε πρωταγωνιστούν οι Φάροι. Αμέτρητες οι εργατοώρες που αφιέρωσε το πρόβατο μοδίστρα Σεσίλ με τη συντροφιά του ποιητή φίλου της του Μαρσέλ για να σχεδιάσει τα αναμνηστικά της αποψινής βραδιάς, αλλά και τις τσάντες για τα βιβλιοπαιδιά μου, που θα έχετε τη δυνατότητα να αγκαλιάσετε στο κλείσιμο της γιορτής. Σε κάθε μας γιορτή στηρίζουμε έναν Οργανισμό με κοινωφελή σκοπό. Φέτος, πρόθεσή μας είναι να στηρίξουμε τα παιδιά της Ελληνικής Εταιρείας Προστασίας και Αποκατάστασης Αναπήρων Προσώπων, τα γενναία παιδιά της ΕΛΕΠΑΠ.»
Έπειτα, ο Θεόδωρος Τσιλίκας αναφέρθηκε στο πρόγραμμα «Το σεντούκι του παππού», όπου πριν από πολλά χρόνια, ο εκπαιδευτικός Περικλής Καίσαρης πραγματοποίησε έναν πνευματικό άθλο. Αφιέρωσε ένα μεγάλο μέρος της ζωής του για να καταφέρει να μαζέψει σπυρί - σπυρί 1049 ποιήματα από όλες τις χώρες του κόσμου και να γεμίσει δύο τόμους Παγκόσμιας Δημοτικής Ποίησης. «Το σεντούκι του παππού» έχει στόχο την προαγωγή της αξίας του παιδικού βιβλίου, τη μύηση των συμμετεχόντων και των ακροατών στη δημιουργική γραφή και τον ψηφιακό εγγραμματισμό, την ενδυνάμωση της φαντασίας μικρών και μεγάλων και την ανάδειξη της λαογραφίας και της Παγκόσμιας Δημοτικής Ποίησης του Περικλή Καίσαρη μέσα από ένα μοναδικό κάθε φορά παιχνίδι.
Για 4η συνεχόμενη χρονιά, ένα Σάββατο το μήνα μικροί και μεγάλοι συναντιόνταν στο Μουσείο για να συνταξιδέψουν μέσα από τα ποιήματα του Περικλή Καίσαρη και όχι μόνο με διαβατήριο τη φαντασία και την τεχνολογία. Κάθε μήνα κυκλοφορούσε η πρόσκληση της συνάντησης με τη βοήθεια της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, καθώς και των τοπικών μέσων κοινωνικής δικτύωσης και τόσο η Αριάδνη Δάντε, όσο και ο Θεόδωρος Τσιλίκας ανυπομονούσαν να βρεθούν με τα παιδιά, τις οικογένειές τους, τους εκπαιδευτικούς και όλους τους φίλους της δημιουργικής μάθησης.
Ιδιαίτερα σημαντική ήταν και η αρωγή της Προέδρου του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων Αγγελοκάστρου, κυρίας Κωνσταντίνας Αλεξάκη, η οποία απηύυθηνε στο κοινό τον πρώτο χαιρετισμό. Το κοινό χαιρέτησαν ο Πρόεδρος της Κοινότητας Αγγελοκάστρου, κ. Παναγιώτης Κοτούμπας, ο Δήμαρχος Αγρινίου, κ. Γεώργιος Παπαναστασίου, ο Αντιπεριφερειάρχης Αιτωλοακαρνανίας, κ. Αθανάσιος Μαυρομμάτης και ο Εκπρόσωπος της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Αιτωλοακαρνανίας.
Στη συνέχεια, η Αριάδνη Δάντε αναφέρθηκε στην ιδέα για τον διαγωνισμό αφήγησης με θέμα τις σχολικές αναμνήσεις των παππούδων και των γιαγιάδων, που προέκυψε στις αρχές Γενάρη. Έτσι, στην κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας πραγματοποιήσαμε τις πρώτες μας συνεντεύξεις. Με την καθοδήγησή των δύο συντελεστών της δημιουργικής ομάδας «Το σεντούκι του παππού» τα παιδιά πήραν συνέντευξη από την 84χρονη κυρία Παναγιώτα και των 81 ετών κύριο Θεόδωρο. Στη συνέχεια, το θέμα συζητήθηκε τόσο με τον υπεύθυνο καθηγητή μου κ. Μπράτιτση από το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας, όσο και με την Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης και τον Φεβρουάριο κυκλοφόρησε η προκήρυξη του διαγωνισμού που καλούσε τους μαθητές των δημοτικών σχολείων να συμμετάσχουν.
Η συγγραφέας τόνισε την πολύτιμη συνδρομή συγκεκριμένων εκπαιδευτικών από τα σχολεία που συμμετείχαν, οι οποίοι συνέβαλαν τα μέγιστα για τον διαγωνισμό. Οι περισσότερες γραπτές συμμετοχές κατατέθηκαν με τη μορφή ερωτηματολογίου συνέντευξης, όπως και οι περισσότερες αφηγήσεις στηρίχτηκαν σε ερωτηματολόγιο. Οι εκπαιδευτικοί βοήθησαν ουσιαστικά τα παιδιά συνθέτοντας το δικό τους ερωτηματολόγιο και πραγματικά πέτυχαν το 50% του στόχου.
Σχολιασμός έργων
Στο διαγωνισμό παραλήφθηκαν 21 έργα μαθητών από πέντε δημοτικά σχολεία του Νομού μας. Το θέμα ήταν «Οι σχολικές αναμνήσεις του παππού και της γιαγιάς» και τελικά η Επιτροπή δεν έμαθε μόνο για τον παππού και τη γιαγιά, αλλά και για την προγιαγιά!
Στην
προκήρυξη του διαγωνισμού ζητήθηκε από τα παιδιά να καταγράψουν τις σχολικές
αναμνήσεις με τρεις τρόπους. Είτε με ψηφιακή καταγραφή, είτε με ηχογράφηση,
είτε με καταγραφή κειμένου. Από τα 21 έργα των μαθητών, οι 8 συμμετοχές ανήκουν
στο 1ο Δημοτικό Σχολείο Αιτωλικού. Τα 7 από αυτά διαγωνίστηκαν στην κατηγορία
Κείμενο και το 1 στην κατηγορία Ψηφιακή Αφήγηση.
Το
Δημοτικό Σχολείο Αγγελοκάστρου συμμετείχε με 6 έργα, 2 σε κάθε κατηγορία.
Το
Δημοτικό Σχολείο Δοκιμίου απέστειλε 4 έργα, 2 κείμενα και 2 ψηφιακές αφηγήσεις.
Το
Δημοτικό σχολείο Αιτωλικού συμμετείχε με 2 κείμενα και το Δημοτικό Σχολείο
Γουριάς με μία ηχογράφηση.
Ακολούθησε η πρώτη απονομή της βραδιάς προς τις Διευθύνσεις και τους Εκπαιδευτικούς των Δημοτικών Σχολείων με τα τιμητικά διπλώματα συμμετοχής.
Παραλαμβάνοντας τα έργα των παιδιών διαπιστώθηκε ότι δύο μαθήτριες είχαν πάρει συνέντευξη από την προγιαγιά τους και τα περισσότερα είχαν καταγράψει την ηλικία των παππούδων και γιαγιάδων. Η μεγαλύτερη συμμετέχουσα είναι η προγιαγιά της Ιόλης Κανταρέλου, που γεννήθηκε το 1931 και ευχαριστούμε για τα ντοκουμέντα και την Ιόλη και την προγιαγιά Βασιλική Μωρίκη. Ο μεγαλύτερος παππούς είναι ο Χρήστος Γαρδέλης, που γεννήθηκε το 1934 και έδωσε τη συνέντευξή του στην εγγονή του την Αδαμαντία.
Άξιο
αναφοράς είναι η συνέντευξη από τη μικρή Δήμητρα Κασσάρα από το 1ο Δημοτικό
Αιτωλικού και στον παππού και στη γιαγιάς, ενώ ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η
συμμετοχή της μαθήτριας Χρυσηίδας - Χρύσας Λορέντζου για τις αναμνήσεις του
παππού Χρήστου που μας παρακολουθεί από το περιβόλι της Παναγιάς.
Κατηγορία ΚΕΙΜΕΝΟ
Στην κατηγορία ΚΕΙΜΕΝΟΥ υποβλήθηκαν 11 έργα. Τα εννέα έργα κατατέθηκαν με τη μορφή ερωτηματολογίου συνέντευξης και περιλάμβαναν ενδιαφέρουσες απαντήσεις. Υπήρχαν όμως δύο κείμενα από το 3ο Δημοτικό Σχολείο Αιτωλικού που πραγματικά τα παιδιά εξιστορούν τα ντοκουμέντα σε αφηγηματική μορφή.
Βραβείο κειμένου απονεμήθηκε από τη βουλευτή κυρία Χριστίνα Σταρακά στη μαθήτρια Χρυσηίδα - Χρυσούλα Λορέντζου. Μάλιστα, η μικρή μαθήτρια αφηγήθηκε στο κοινό τις αναμνήσεις του αγαπημένου της παππού και τους συγκίνησε όλους.
Βραβείο κειμένου απονεμήθηκε από τον Δήμαρχο Αγρινίου κ. Παπαναστασίου στην ολοζώντανη αφήγηση της μικρής Χαρίκλειας Πεπονούλα από το 3ο Δημοτικό Σχολείο Αιτωλικού. Η προγιαγιά της μικρής εξιστόρησε και το κολατσιό με το ψωμοτύρι και τις ελιές, αλλά και το ότι της λείπει η απλότητα της εποχής και η παρέα με τα άλλα παιδιά. Το παιδί κλείνει υπέροχα την αφήγησή του: «Ακούγοντας όλα αυτά, κατάλαβα ότι τα χρόνια εκείνα ήταν πολύ πιο δύσκολα από σήμερα. Τα παιδιά δεν είχαν ανέσεις, ούτε πολλά πράγματα. Όμως είχαν παρέα, έπαιζαν μαζί και βοηθούσαν ο ένας τον άλλον. Η προγιαγιά μου θυμάται εκείνα τα χρόνια με αγάπη και νοσταλγία!»
Στην κατηγορία κειμένου δόθηκαν 9 έπαινοι:
-Δημοτικό Σχολείο Αγγελοκάστρου (Έπαινοι Κειμένου)
«Ένα
απόγευμα με τον παππού» (ονομασία έργου) πέρασε η μικρή Μαρίζα Σιδέρη από το Δημοτικό Σχολείο Αγγελοκάστρου και κέρδισε τον έπαινο κειμένου. Μάλιστα, η Επιτροπή εξεπλάγην όταν διαπίστωσε το νεαρό της ηλικίας του παππού. Η μικρή καμαρώνει στο γραπτό της τον 58χρονο Αλέξανδρο Τασούλα, ο οποίος σύμφωνα με τη κατάθεση της εγγονής
Ο Ευάγγελος Κασιδιάρης πήρε τον δεύτερο έπαινο της κατηγορίας. Ο Ευάγγελος συζήτησε με τον 89χρονο παππού του, τον κύριο Γιώργο
Σαγιάννη και όλοι έμαθαν για τη μπομπότα, το γάλα σκόνη, αλλά και τη βιταμίνη που
έδιναν στα παιδιά στο σχολείο και μύριζε πολύ άσχημα. Έμαθαν ότι οι αίθουσες ήταν
πέτρινες, το δάπεδα ήταν χώμα, τα θρανία ξύλινα και στη μέση ο μαυροπίνακας.
Μιάμιση ώρα περπάτημα έκανε ο παππούς για να φτάσει στο σχολείο. Ο παππούς πήγε μόλις ένα χρόνο
σχολείο, γιατί έπρεπε να πάει στο βουνό να φυλάει τα γίδια και τα πρόβατα.
Τις απονομές στους δύο μαθητές πραγματοποίησε ο Αντιπεριφερειάρχης Αιτ/νίας, κ. Μαυρομμάτης.
-1ο Δημοτικό Σχολείο Αιτωλικού (Έπαινοι Κειμένου)
Επτά μαθητές του 1ου Δημοτικού Σχολείο Αιτωλικού έστειλαν στον διαγωνισμό αφήγησης οκτώ συνεντεύξεις και απέσπασαν επτά επαίνους.
Η 82χρονη συνονόματη γιαγιά της Αθανασίας Κακαλιούρα εκμυστηριεύτηκε στην εγγονή της ότι έκανε 10 ώρες μάθημα και της μίλησε για την κατανόηση του δασκάλου που όταν έβρεχε την άφηνε να φύγει λίγο νωρίτερα με τις φίλες, γιατί έμενε μακριά.
Η μαθήτρια Δήμητρα Κασσάρα πήρε δύο
συνεντεύξεις: και από τον παππού, αλλά και από τη γιαγιά. Ο παππούς της άλλαξε 3 σχολεία περνώντας από το Αιτωλικό, τον Άγιο
Αθανάσιο και στο σχολείο Μπούζας, ενώ η γιαγιά πάλι καλά μαθήτευσε μόνο σε ένα,
στα Πλατάνια Μάστρου. Στον παππού άρεσαν τα μαθηματικά και στη γιαγιά η
Ιστορία. Η πιο δυνατή ανάμνηση του παππού ήταν η παράσταση που οργάνωσε ο
δάσκαλος στο τέλος της χρονιάς, ενώ της γιαγιάς το τραγούδι από την επιστροφή
της γιορτής.
Στις σχολικές αναμνήσεις του παππού της Αδαμαντίας Γαρδέλη εντοπίστηκε ο μεγαλύτερος παππούς του διαγωνισμού. Ο παππούς Χρήστος δεν κατάφερει να τελειώσει το σχολείο, γιατί έχασε νωρίς τη μητέρα του και αναγκάστηκε να διακόψει για να είναι κοντά στον πατέρα του.
Ακολούθησε η αναφορά στις αναμνήσεις της προγιαγιάς της Ιόλης Κανταρέλου. Η προγιαγιά Βασιλική Μωρίκη, που γεννήθηκε το 1931 στη Δομνίστα πήγε σχολείο μέχρι την Δ Δημοτικού. Τον δάσκαλό της, δεν ήθελε να τον βλέπει, γιατί ο χάρακας ήταν άγριος τιμωρός του. Οι πιο δυνατές αναμνήσεις της γιαγιάς ήταν η γυμναστική με αθλητικά ρούχα, εντολή του Μεταξά και το ψήσιμο σε μια σχολική εκδρομή. Η προγιαγιά έπαιζε φεγγαρο, αμπάριζα, κρυφτό και κυνηγητό.
«Γυρνάμε πίσω στον χρόνο» ήταν ο τίτλος του έργου της Δέσποινας Φράγκου που πήρε συνέντευξη από τη συνονόματη γιαγιά. Η Μεσολογγίτισσα γιαγιά της Δέσποινας είναι η μόνη που αποφοίτησε από το λύκειο. Πέντε ώρες μάθημα τη μέρα, έξι ημέρες σχολείο, τρεις το πρωί και τρεις το απόγευμα. Έχει να θυμάται πολλές ευχάριστες αναμνήσεις η γιαγιά Δέσποινα. Η πιο συγκινητική όμως, ήταν η στιγμή του αποχωρισμού με τους συμμαθητές της στο Δημοτικό που σταμάτησαν το σχολείο και δεν προχώρησαν στο Γυμνάσιο.
Για τα σχολικά χρόνια της γιαγιάς έγραψε ο Παναγιώτης Κύρκος. Η γιαγιά του τελείωσε το σχολείο με «Άριστα». 4 ώρες μάθημα το πρωί, 2 ώρες μάθημα το απόγευμα και αγαπημένη ανάμνηση οι σχολικές παρελάσεις. Στο διάλειμμα κολατσιό ψωμί και ζάχαρη παίζοντας φέγγαρο και εφτάπετρο.
«Το ταξίδι στο παρελθόν» είναι το έργο της Βικτώριας Πλεξίδα, στο οποίο η Αιτωλικιώτισσα γιαγιά Βαγγελιώ Καφρίτσα μας μιλάει για τα παιχνίδια, το αγαπημένο της μάθημα που ήταν η Ιστορία, αλλά και την έντονη κακή ανάμνηση του χάρακα στην παλάμη της από τον δάσκαλο.
Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η στιγμή της απονομής επαίνου από τη συγγραφέα Ελένη Πριοβόλου, που κατάγεται από το Αγγελόκαστρο, η οποία μοιράστηκε με το κοινό τις δικές της σχολικές αναμνήσεις και μίλησε για τον ήρωά της, τον Τρυφεράκανθο και το αγαπημένο Κάστρο των Αγγέλων.
Απονομές επαίνων και βραβείων πραγματοποίησαν ο κ. Κοτούμπας, Πρόεδρος της Κοινότητας Αγγελοκάστρου, ο κ. Τριανταφυλλάκης, Δήμαρχος Ξηρομέρου, ο κ. Ζαρκαβέλης, Αντιδήμαρχος Αθλητισμού, Παιδείας και Πολιτισμού, η κ. Μπόκα, Αντιδήμαρχος Κοινωνικής Προστασίας, οι εκπαιδευτικοί Μαρία Δώνου και Ελένη Κεραμισάνου, η κ. Αλεξάκη, Πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων Αγγελοκάστρου, η κ. Σταυροπούλου, μέλος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων Αγγελοκάστρου.
Με την ολοκλήρωση της πρώτης κατηγορίας βραβείων τον μουσικό λόγο πήραν οι μαθητές της Α' και Β' τάξης του Δημοτικού Σχολείου Αγγελοκάστρου. Οι μαθητές με τις εκπαιδευτικούς Μαρία Δώνου και Ελένη Κεραμισάνου θύμισαν στο κοινό τραγουδάκια και παλιά παιδικά παιχνίδια, ενώ τραγούδησαν κι ένα τραγούδι στη Νοηματική.
Κατηγορία ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗΣ
Στην κατηγορία Ηχογράφησης υποβλήθηκαν 4 έργα από 3 Δημοτικά Σχολεία.
Από το Δημοτικό Σχολείο Γουριάς, ο Γιώργος Τόντος μοιράστηκε μαζί μας τα σχολικά χρόνια της γιαγιάς του. Από το Δημοτικό Σχολείο Αγγελοκάστρου ο Γιώργο Σώκος μοιράστηκε τη συζήτηση με τον παππού και από το Δημοτικό Σχολείο Δοκιμίου η Γεωργία Μπακοθανάση και ο Κωνσταντίνος Διώτης μας έστειλαν τις ηχογραφήσεις με τις γιαγιάδες τους.
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΨΗΦΙΑΚΗΣ ΑΦΗΓΗΣΗΣ
Στην κατηγορία της ψηφιακής αφήγησης υποβλήθηκαν έξι έργα από τρία διαφορετικά δημοτικά σχολεία. Έξι παππούδες και γιαγιάδες στάθηκαν στο πλάι των εγγονιών τους και είτε με τη βοήθεια του μπαμπά ή της μαμάς ή ακόμη και απέναντι από την κάμερα του εγγονιού εκμυστηριεύτηκαν στα εγγόνια τους τις σχολικές τους αναμνήσεις.
Η μαθήτρια Ραφαηλία Καλλιανέζου από το 1ο Δημοτικό Σχολείο Αιτωλικού πήρε μια απολαυστική συνέντευξη στον παππού της, ενώ τρία μέλη από την ομάδα του σεντουκιού εξέπληξαν ευχάριστα την Επιτροπή με τις ψηφιακές τους αφηγήσεις. Πρόκειται για την Αναστασία Αρωνιάδα που πήρε συνέντευξη από τη γιαγιά, τον Παναγιώτη Αρωνιάδα που συνομίλησε με τον παππού και τον Βασίλη Ρουσογιάννη που πήρε συνέντευξη από τον παππού Σωτήρη.
Τέλος, το Δημοτικό Σχολείο Δοκιμίου συμμετείχε στον διαγωνισμό με την ψηφιακή αφήγηση της Ολυμπίας Παλιούρα και του Χρήστου Οικονόμου. Και τα δύο παιδιά πήραν συνέντευξη από τις γιαγιάδες τους.
Στο ακόλουθο βίντεο περιλαμβάνονται στιγμιότυπα από τις ψηφιακές συνεντεύξεις των παιδιών:
Το δεύτερο μέρος της Γιορτής Αφήγησης συνδέθηκε με την τελετή ονοματοδοσίας της νέας αίθουσας βιβλιοθήκης. Ο Θοδωρής Τσιλίκας αναφέρθηκε σε ένα πρόσωπο αγαπητό, τον αείμνηστο Νικόλαο Κωνσταντίνου Καραλή και στο βιβλίο όπου ο παππούς Καραλής είχε γράψει τη ζωή του συμπεριλαμβανομένων των σχολικών του αναμνήσεωνα και έπεσε στα χέρια της Αριάδνης Δάντε λίγο πριν την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων του διαγωνισμού. Η συγγραφέας μελέτησε το έργο και ανέθεσε στον μαθητή Στέλιο Καραλή να μοιραστεί με το κοινό ένα απόσπασμα από τις σχολικές αναμνήσεις του.
Η Αριάδνη Δάντε που γνώρισε τον Νικόλαο Καραλή μέσα από τη γραφή του αποτύπωσε με τη δική της οπτική το περιεχόμενο του βιβλίου και παρουσίασε στους καλεσμένους της γιορτής το αφηγηματικό της έργο με τίτλο «Οι Φάροι».
Στο βιβλίο του παππού Καραλή η λέξη “Φάρος” αποτυπώνει τον πατέρα και τη σύζυγό του. Κατά τη συγγραφέα Αριάδνη Δάντε, «Φάροι είναι οι δικοί μας άνθρωποι. Φάροι ειναι οι άνθρωποι που σμιλεύουν την ψυχή μας. Παππούδες, γιαγιάδες, προγιαγιάδες, μαμάδες, μπαμπάδες και αδέρφια.Φάρος ειναι η οικογένεια μας. Γι’ αυτό και το βραβείο μας είναι ο Φάρος. Φωτεινός, ευθυτενής, στέκεται αγέρωχος πάντα και μας φωτίζει. Καταφύγιο για τα προβλήματά μας, φως για τα σκοτάδια μας. Με πολλή αγάπη θέλουμε να ευχαριστήσουμε την οικογένεια Καραλή και να γνωρίσετε τον Φάρο της, τον παππού Νίκο Καραλή.»
Μετά την ερμηνεία της Αριάδνης Δάντε ήρθε η ώρα για μια πρόκληση, μιας και «Ο παππούς κρύφτηκε». Ο Θεόδωρος Τσιλίκας με την Κωνσταντίνα Αλεξάκη μπήκαν στο παιχνίδι και μαζί με αρκετούς καλεσμένους έψαξαν να βρουν τον παππού Καραλή μέσα στο Μουσείο. Η Αριάδνη Δάντε δέχθηκε να παραμείνει εκτός παιχνιδιού και να απασχολήσει τους μισούς καλεσμένους για να μην μπουν όλοι στο Μουσείο και καταφέρει ο παππούς Καραλής και χαθεί ανάμεσά τους και απασχόλησε με τα παιδιά από την ομάδα «Το σεντούκι του παππού» το κοινό που παρέμεινε στον εξωτερικό χώρο του Μουσείου.
Η Αριάδνη μαζί με τον Παναγιώτη Μαυρομάτη στον ρόλο του Αφηγητή, την Ευαγγελία Καροπούλου στον ρόλο του ιχνηλάτη Διαδικτύου, τη Μαρέβα Αρωνιάδα στον ρόλο της αρχι-εικαστικού -και βοηθούς εικαστικούς αρκετά παιδιά από το κοινό- και την Αντριάνα Ντεμάι στον ρόλο της παρουσιάστριας-δημοσιογράφου έπαιξαν με την κυρία Βασιλική Καραπαπά, που κάθισε στην καρέκλα της Καλεσμένης. Το κοινό είχε τη δυνατότητα να πάρει μια γεύση από το ταξίδι της ομάδας, που χάρη στο παιδικό τραγούδι «Θησαυρέ μου» πραγματοποιήθηκε με τη βοήθεια της τεχνολογίας στη Νιγηρία.
Η υπόλοιπη ομάδα μπήκε μέσα στο Μουσείο και σύντομα εντόπισαν την ταμπέλα της νέας αίθουσας βιβλιοθήκης. Εκεί, λοιπόν ήταν κρυμμένος ο παππούς και είχε φθάσει η ώρα της τελετής ονοματοδοσίας. Σε κλίμα συγκίνησης τελέστηκε ο αγιασμός της νέας αίθουσας που φέρει το όνομα «ΝΙΚΟΛΑΟΣ Κ. ΚΑΡΑΛΗΣ».
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου