Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τα πέντε φιαλίδια της μάγισσας

Την Παρασκευή 9 Ιουλίου, ο κόκορας Θανασάκης επισκέφτηκε το Εργαστήρι Σκέψης μαζί με τον μύθο της μάγισσας με τα πέντε φιαλίδια. Μπαίνοντας στην αίθουσα Σκέψης συνάντησα τους δημιουργούς του Ν3 και ξεκίνησα να τους μοιράζω τις κάρτες τους, μόνο που αυτή τη φορά δεν έδινα την κάρτα στο χέρι των παιδιών, αλλά την άφηνα σε ένα από τα δύο στρογγυλά τραπεζάκια καθορίζοντας έτσι τη θέση τους. Αφού τα παιδιά τακτοποιήθηκαν στις θέσεις τους, άνοιξα ένα μικρό κουτάκι κι έβγαλα από μέσα του πέντε φιαλίδια. Έπειτα, μοίρασα στα παιδιά μικρά ξυλάκια και τους είπα ότι αυτά είναι μαγικά ραβδιά και θα ήθελα να τα προσέξουν γιατί σπάνε εύκολα. Μετά, έδειξα στα παιδιά τα φιαλίδια και τους είπα πως πίσω από αυτά κρύβεται ένας μύθος κι άρχισα την αφήγησή μου:
"Μια φορά κι έναν καιρό, σ' ένα χώρο μακρινό, ζούσε μια μάγισσα που αγαπούσε τα φανταχτερά πράγματα. Έτσι, γύρισε όλα τα μέρη και μάζεψε τα αστραφτερά αντικείμενα μέσα σε πέντε φιαλίδια. Χρυσά αστέρια, ασημένια μισοφέγγαρα, πολύχρωμες καρδιές, ασορτί αστεράκια και ροζ πετραδάκια κλείστηκαν μέσα στα φιαλίδια της μάγισσας. Η μάγισσα δεν ήθελε να τα μοιραστεί με κανέναν! 
Όσο περνούσε ο καιρός, ο χώρος γίνονταν ασπρόμαυρος, μονότονος, δίχως φως και λάμψη. Η μάγισσα κατάλαβε πως έκανε λάθος που τα κράτησε όλα για τον εαυτό της και αποφάσισε να κάνει μια υποχώρηση. Ήθελε να επιστρέψει πίσω τα φανταχτερά αντικείμενα, αλλά δεν ήξερε σε ποιον να τα δώσει. Μετά από σύσκεψη με τη μαγική της σκούπα, αποφάσισε να μοιραστεί τα αντικείμενα των φιαλιδίων με όσα παιδιά έχουν ένα μαγικό ραβδί σαν το δικό της για να δημιουργούν. 
Εσείς, παιδιά, μήπως έχετε ένα μαγικό ραβδί για να πάρετε κάποιο από τα φιαλίδια της μάγισσας και να δημιουργήσετε κάτι όμορφο και λαμπερό;", είπα στα παιδιά κι εκείνα σήκωσαν τα ξυλάκια τους κι απάντησαν ομόφωνα: "Ναι".


Τότε, ενημέρωσα τα παιδιά πως ήρθε η ώρα να πάρουμε τα υλικά που μας χρειάζονται για να δημιουργήσουμε. Έδωσα σε κάθε παιδί δύο ακόμη ξυλάκια και άφησα στο κέντρο του τραπεζιού ένα στρογγυλό καπάκι με ξύλινες χάντρες για να διαλέξουν από τέσσερις χάντρες. Μετά, πήρα στα χέρια μου το κουτί με τα κίτρινα, κόκκινα και γαλάζια ξύλινα ορθογώνια και άφησα μερικά στα τραπέζια των παιδιών για να διαλέξουν ένα με το χρώμα της αρεσκείας τους. Ύστερα, μοίρασα σε όλα τα παιδιά ένα κυβάκι στο χρώμα του ξύλου. Στη συνέχεια, πήρα το κουτί με τα πολύχρωμα κυβάκια και τα παιδιά διάλεξαν δύο κυβάκια της επιλογής τους. Στο τέλος μετρήσαμε όλα μας τα υλικά και διαπιστώσαμε ότι έχουμε δέκα στοιχεία. 
Αφού είδαμε αναλυτικά τα στοιχεία, έβγαλα από το κουτί της Σκέψης το δικό μου δημιούργημα και το έδωσα στα παιδιά να το παρατηρήσουν. Ήταν ένα μικρό αυτοκινητάκι!


Ακόλουθα, άφησα μπροστά από κάθε παιδί ένα τετράγωνο κομμάτι "ύφασμα" καθορίζοντας έτσι την περιοχή εργασίας τους και ξεκινήσαμε τη διαδικασία της δημιουργίας ή αλλιώς τον αλγόριθμο κατασκευής του μικρού αμαξιού. 
Βήματα Κατασκευής αυτοκινήτου
1. Παίρνουμε ένα από τα δύο ξυλάκια και μία από τις τέσσερις χάντρες και περνάμε τη χάντρα στη μία άκρη του ξύλου. Μετά παίρνουμε μια δεύτερη χάντρα και την περνάμε στην άλλη άκρη του ξύλου.
2. Επαναλαμβάνουμε το βήμα 1 με το δεύτερο ξύλο και τις άλλες δύο χάντρες.
3. Τοποθετούμε τα ξυλάκια με τις ρόδες (χάντρες) παράλληλα και σε μικρή απόσταση πάνω στο υφασμάτινο κομμάτι , ώστε να μπορεί να ακουμπήσει επάνω τους το κύριο μέρος του αυτοκινήτου.
4. Παίρνουμε το ορθογώνιο κομμάτι και βάζουμε κόλλα στη μία του μεγάλη πλευρά. Απλώνουμε την κόλλα με το μαγικό ραβδί για να μη λερωθούμε και ακουμπάμε την πλευρά με την κόλλα πάνω στις ρόδες.
5. Βάζουμε κόλλα στην επάνω μεγάλη πλευρά του ορθογωνίου, την απλώνουμε σε όλη την επιφάνεια με το μαγικό ραβδί και ακουμπάμε πάνω του τα δύο πολύχρωμα κυβάκια της επιλογής μας.
6. Βάζουμε κόλλα στη μία πλευρά του κύβου με το φυσικό χρώμα του ξύλου και κολλάμε τον κύβο πάνω από τη μέση της πάνω πλευράς των δύο πολύχρωμων κύβων.
7. Βάζουμε λίγη κόλλα στο μαγικό ραβδί. Ανοίγουμε το φιαλίδιο της αρεσκείας μας, βουτάμε μέσα το μαγικό ραβδί και ψαρεύουμε μερικά αντικείμενα. Ύστερα, τα αφήνουμε πάνω στην κορυφή του αμαξιού μετακινώντας τα αριστερά και δεξιά για να απλωθούν τα φανταχτερά στολίδια στην επιφάνεια.

 

 

  

  

Τα παιδιά απόλαυσαν τη διαδικασία εξασκώντας ταυτόχρονα τη λεπτή τους κινητικότητα δημιουργώντας για ακόμη μια φορά μοναδικά έργα. Υπήρχε βέβαια και ένα παιδάκι που δεν ήθελε να ακολουθήσει το βήμα 6 του αλγορίθμου και να βάλει ως κορυφή το κυβάκι στο χρώμα του ξύλου. Επέμεινε να μιμηθεί το δικό μου δημιούργημα διαλέγοντας ένα ακόμη πολύχρωμο κυβάκι και φυσικά δεν του χάλασα το χατίρι. 
Η συγκεκριμένη δραστηριότητα απαίτησε αρκετό χρόνο. Όμως, σταθήκαμε τυχεροί γιατί τη συγκεκριμένη ημέρα είχε πραγματοποιηθεί η καλοκαιρινή εορτή του Ν5 και το τμήμα απουσίαζε από το Εργαστήρι. Έτσι, αξιοποιήσαμε στο μέγιστο τον χρόνο της συνεδρίας του Ν5 με τα παιδιά του Ν3. 
Βέβαια, όσες φορές δημιουργούμε με τα παιδιά χάνουμε την αίσθηση του χρόνου και τις περισσότερες φορές μας ενημερώνουν οι παιδαγωγοί των τμημάτων για τη λήξη. Αυτό συμβαίνει, γιατί όλοι μας εμβυθιζόμαστε στο παιχνίδι και δε θέλουμε να σταματήσουμε αυτό που κάνουμε.
Η τελευταία πινελιά του Εργαστηρίου Σκέψης του τμήματος Ν3 ήταν η αναμνηστική φωτογραφία των έργων, η οποία παρατίθεται παραπάνω. 

Με το Ν4 ασχοληθήκαμε με άλλη κατασκευή. Αφού παρουσίασα στα παιδιά τα έργα του τμήματος Ν3 και συζητήσαμε για τα υλικά με τα οποία έφτιαξαν το αυτοκινητάκι τους τα μικρά παιδιά, αξιοποιήσαμε το μεγαλύτερο φιαλίδιο της μάγισσας και δημιουργήσαμε ένα παρτέρι. Συγκεκριμένα, τα παιδιά πήραν από ένα ξυλάκι - μαγικό ραβδί, επέλεξαν και ένα ορθογώνιο τουβλάκι και κλήθηκαν να το μεταμορφώσουν έχοντας στη διάθεσή τους τα πέντε φιαλίδια. 
Αξίζει να σημειωθεί η επιλογή του φιαλιδίου. Τα παιδιά είχαν στη διάθεσή τους δύο μικρά φιαλίδια, ένα λεπτό μεσαίο, ένα χοντρό μεσαίο και ένα μεγάλο χοντρό φιαλίδιο. Ο πρώτος δημιουργός επέλεξε το μεγάλο φιαλίδιο και τελικά όταν κλήθηκαν τα άλλα παιδιά να επιλέξουν ακολούθησαν την επιλογή του πρώτου. Στη συνέχεια, τα παιδιά ακούμπησαν το ορθογώνιό τους στην υφασμάτινη περιοχή εργασίας και σχεδιάσαμε μαζί στη μια μεγάλη του πλευρά διάφορες γραμμές μετατρέποντάς το σε τοιχίο. Έπειτα, άφησα πάνω στην υφασμάτινη περιοχή έναν τυχαίο αριθμό από τις ροζ χάντρες του μεγάλου φιαλιδίου και άπλωσα στην πάνω περιοχή του ορθογωνίου λίγη κόλλα. Τα παιδιά έπρεπε να βάλουν λίγη κόλλα στο μαγικό τους ραβδί και να "ψαρεύουν" χάντρα χάντρα και να την τοποθετούν πάνω στο τοιχίο σχηματίζοντας μια γραμμή με ροζ σπόρους, μετατρέποντας το τοιχίο σε παρτέρι.
Όταν τελείωσε η κατασκευή των παρτεριών, τότε τοποθέτησα το αυτοκινητάκι μου στο κέντρο ενός καμβά και προσκάλεσα τα παιδιά να φέρουν κοντά μου τα έργα τους. Μελετήσαμε τον αριθμό των γαλάζιων, των κόκκινων και των κίτρινων παρτεριών και τελικά ζωγραφίσαμε τον καμβά με τα παρτέρια προσπαθώντας να παρουσιάσουμε ένα καλαίσθητο αποτέλεσμα. Τελικά, αξιοποιήσαμε τα κίτρινα παρτέρια στην ίδια πλευρά τοποθετώντας ανάμεσά τους γαλάζια παρτέρια χτίζοντας ένα μοτίβο 1 γαλάζιο - 1 κίτρινο και βάζοντας τα κόκκινα παρτέρια στις απέναντι πλευρές χτίζοντας ένα μοτίβο 1 γαλάζιο - 1 κόκκινο - 1 γαλάζιο. 
Στο τέλος του Εργαστηρίου Σκέψη οι μικροί δημιουργοί θαύμασαν το συλλογικό τους έργο και με αποχαιρέτησαν γεμάτοι χαρά. 


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

"Ο γίγαντας του δάσους" της Αριάδνης Δάντε παρουσιάστηκε στη Λευκή Χώρα και ζήσαμε εκεί καλά και κάθε μέρα που σκεφτόμαστε το παραμύθι ακόμα καλύτερα!

Τι γύρευαν άραγε το απόγευμα του Σαββάτου 3 Οκτώβρη ένας νάνος-γίγαντας, ένας παπαγάλος, δυο ξυλοκόποι, πολλά παιδιά, πλήθος ζωάκια, 45 κάρτες αφήγησης, δεκάδες κάρτες δημιουργικής γραφής, μολύβια και αμέτρητα χαμόγελα στον Πολυχώρο του Emileon; Μα είχαν ραντεβού για να ζωντανέψουν το παραμύθι του Γίγαντα του Δάσους της Αριάδνης Δάντε που κυκλοφόρησε την περασμένη Δευτέρα από τις Εκδόσεις Τσιπούπολη και ήρθε να μοιράσει απλόχερα την αγάπη για το περιβάλλον και τα παιδιά σε όλους του τους αναγνώστες και να τους διδάξει με ευφάνταστο τρόπο μικρά μυστικά της αφηγηματολογίας. Το παραμυθένιο απόγευμα ξεκίνησε με την εμφάνιση της μικρής Ευαγγελίας Σούμπαση, μαθήτριας της Γ' Δημοτικού του 17ου Δημοτικού Σχολείου, η οποία είχε τον ρόλο της κεντρικής παρουσιάστριας της εκδήλωσης. Η μικρή Ευαγγελία, πέρα από το αφηγηματικό της ταλέντο ξεδίπλωσε και το θεατρικό της χάρισμα, μιας και χάρισε στο κοινό έναν απίστευτο μονόλογο-διάλογο με τον πρωταγωνιστή Σπύρο, τον φανταστικό παπαγάλο του παραμυθ

Η πρώτη μου επίσκεψη στον Παράδεισο!

Το Εργαστήρι Σκέψης αποτελεί μια σειρά εργαστηρίων για παιδιά προσχολικής ηλικίας με στόχο τη δημιουργική μάθηση γεωμετρικών εννοιών, την εξοικείωση με την αλγοριθμική, την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας και τη δημιουργική γραφή έχοντας ως βασικά εργαλεία την ψηφιακή αφήγηση και την παιχνιδοποίηση. Το Εργαστήρι δημιουργήθηκε με αφορμή την έρευνά μου στη Διδακτική της Πληροφορικής, στα πλαίσια των διδακτορικών μου σπουδών και την έμπνευση που μου δόθηκε από τα "μεγάλα μωρά" του Γ Βρεφονηπιακού Σταθμού Αθηνών και πραγματοποιείται σε τρία τμήματα του σταθμού. Στο εγχείρημα αυτό δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην πολύτιμη υποστήριξη του προσωπικού και της διευθύντριας του Γ ΒΝΣΑ, αλλά και στην ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Το Εργαστήρι Σκέψης και η γνωριμία μου με τα παιδιά ξεκίνησε με το παραμύθι του Γίγαντα του Δάσους. Στην πρώτη μου επίσκεψή στο σταθμό είχαν έρθει μαζί μου οι πέντε κούκλες του παραμυθιού, που κυριολεκτικά μπήκαν στις καρδιές των παιδιών. Τα παιδιά γνώρισαν

Η κυρία Άνοιξη και τα νηπιαγωγάκια της Αντωνίτσας

"Λοιπόν, παιδάκια ας ξεκινήσουμε το μάθημά μας με το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης", είπε η κυρία Αντωνία Στελιανού του 23ου Νηπιαγωγείου Αγρινίου την περασμένη Παρασκευή στους μαθητές της και πάτησε το play από το βιντεάκι.  Ποιος να το περίμενε όμως ότι θα παγώσει η οθόνη και το σύστημα θα "πετάξει" την κυρία  Αντωνία έξω από την τάξη! Η κυρία Αντωνία συνδέθηκε ξανά στην πλατφόρμα για να συνεχίσει το διαδικτυακό μάθημα με τα νηπιαγωγάκια της και προσπάθησε ξανά να βάλει το τραγουδάκι της κυρίας Άνοιξης. 26 Μάρτη βλέπετε! Μπήκε η Άνοιξη για τα καλά και πρέπει να την προϋπαντήσουμε και να της τραγούδησουμε με τα παιδιά! Μάταια όμως. Η κυρία Αντωνία ήταν απογοητευμένη. Εκείνη τη στιγμή χτύπησε το τηλέφωνό της. Κι ενώ είχε μάθημα, το τηλέφωνό της επέμενε να χτυπά! Τότε, το σήκωσε και προσπάθησε να καταλάβει ποια είναι στην άλλη γραμμή... Χωρίς να καταλαβαίνει πολλά, μια άγνωστη φωνή συνδέθηκε στη διαδικτυακή τάξη και εμφανίστηκε ένα άδειο παράθυρο με το όνομα "Αρ